توپ طلا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از توپ طلای اروپا)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
توپ طلا
FigoBallond'Or2000.jpg
جایزهٔ توپ طلایی که لوئیس فیگو در سال ۲۰۰۰ میلادی برندهٔ آن شد.
تاریخ۱۹۵۶؛ ۶۳ سال پیش (۱۹۵۶)
کشورفرانسه
برگزارکنندهفرانس فوتبال
اولین مراسم۱۹۵۶
برندهٔ کنونیآرژانتین لیونل مسی
(۶ بار)
بیشترین جوایزآرژانتین لیونل مسی
(۶ بار)
بیشترین نامزدیپرتغال کریستیانو رونالدو
آرژانتین لیونل مسی
(۱۲ بار)
وبگاهfrancefootball.fr
مرتبط باتوپ طلای فیفا
< ۲۰۱۸ توپ طلا ۲۰۱۹ >

توپ طلا یک جایزهٔ فوتبال سالیانه است که از سوی مجلهٔ فرانس فوتبال اعطا می‌شود. این جایزه از سال ۱۹۵۶ میلادی اعطا شده‌است، اگرچه در فاصلهٔ سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ میلادی در طی قراردادی با فیفا، این جایزه به‌طور موقت با بازیکن سال فوتبال جهان ادغام شد و به‌عنوان توپ طلای فیفا نام گرفت. با این حال، این همکاری در سال ۲۰۱۶ میلادی پایان یافت و جایزه تحت نام توپ طلا به کار خود ادامه داد و نام جایزهٔ سالیانهٔ فیفا نیز به بهترین بازیکن مرد فیفا تغییر یافت.

با پیشنهاد گابریل آنو، نویسندهٔ ورزشی، توپ طلا براساس رأی‌گیری میان روزنامه‌نگاران ورزشی به یک بازیکن فوتبال مرد که در فصل گذشته بهترین عملکرد را داشته اعطا می‌شود. از سال ۱۹۵۶ تا ۲۰۰۶ میلادی همین رویه برقرار بود.[۱] پس از سال ۲۰۰۷ میلادی، سرمربی‌ها و کاپیتان‌های تیم‌های ملی نیز حق رأی پیدا کردند.[۱] در اصل، توپ طلا جایزه‌ای مختص بازیکنان اروپایی بود اما از سال ۱۹۹۵ میلادی به بعد، توپ طلا به بازیکنانی با ملیت‌های غیراروپایی که در یکی از باشگاه‌های اروپا شاغل بودند نیز تعلق گرفت.[۲][۳] این جایزه در سال ۲۰۰۷ میلادی با توجه به اینکه همهٔ بازیکنان فوتبال حرفه‌ای از سراسر جهان واجد شرایط هستند، به یک جایزهٔ جهانی تبدیل شده‌است.[۴]

تاریخچه

توپ‌های طلایی که بازیکنان باشگاه فوتبال رئال مادرید کسب کرده‌اند.

استنلی ماتیوس بازیکن باشگاه فوتبال بلکپول برندهٔ نخستین توپ طلا بود.[۵] تا پیش از سال ۱۹۹۵ میلادی، این جایزه در رسانه‌های انگلیسی‌زبان به «فوتبالیست اروپایی سال» [الف] معروف بود. ژرژ وه‌آ بازیکن باشگاه فوتبال آ.ث. میلان تنها برندهٔ آفریقایی این جایزه، نخستین برندهٔ غیراروپایی است که در سالی که قوانین تغییر یافت، موفق به کسب این جایزه شد.[۳] رونالدو بازیکن باشگاه فوتبال اینتر میلان نیز نخستین برندهٔ اهل آمریکای جنوبی بود.[۳] لیونل مسی رکورد بیشترین تعداد جایزه را دارد و شش بار برنده توپ طلا شده است. کریستیانو رونالدو نیز پنج بار برنده توپ طلا شده است. سه بازیکن نیز هر کدام سه بار توپ طلا گرفته‌اند: یوهان کرایف بازیکن باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام و باشگاه فوتبال بارسلونا، میشل پلاتینی بازیکن باشگاه فوتبال یوونتوس، و مارکو فان باستن بازیکن باشگاه فوتبال آ.ث. میلان. بازیکنان اهل کشورهای هلند، آلمان، و پرتغال، هرکدام با ۷ جایزه، بیش‌ترین توپ طلا را برده‌اند. تنها فقط بازیکنان اهل آلمان (۱۹۷۲) و هلند (۱۹۸۸) توانسته‌اند در یک سال رتبه‌های اول تا سوم در رده‌بندی توپ طلای آن سال را کسب کنند. دو باشگاه اسپانیایی بارسلونا و رئال مادرید هرکدام با ۱۲ برنده، بیش‌ترین بازیکن برندهٔ توپ طلا را داشته‌اند.[۶]

میان سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۵ میلادی، توپ طلا با جایزه‌ای مشابه به‌نام بازیکن سال فوتبال جهان ادغام گردید و جایزهٔ توپ طلای فیفا ایجاد شد، که به بهترین بازیکن مرد فوتبال جهان اعطا می‌شد، اما این ادغام دیری نپایید.[۷] پس از سال ۲۰۱۱ میلادی، یوفا جایزهٔ بهترین بازیکن سال اروپا را ایجاد کرد تا قالب اصلی جایزهٔ توپ طلا حفظ شود.[۸]

هشت بازیکن (بابی چارلتون، فرانتس بکن‌باوئر، گرد مولر، پائولو روسی، زین‌الدین زیدان، ریوالدو، رونالدینیو و کاکا) تا کنون هم برندهٔ جام جهانی فوتبال و لیگ قهرمانان اروپا، و هم برندهٔ توپ طلا شده‌اند.[۹]

برندگان جایزهٔ توپ طلا عمدتاً بازیکنان خط حمله بوده‌اند.[۱] با گذشت زمان، این جایزه به مجموعهٔ اختصاصی‌تری از لیگ‌ها و باشگاه‌ها رفته‌است.[۱] تا پیش از سال ۱۹۹۵ میلادی، بازیکنان ۱۰ لیگ برندهٔ توپ طلا شده‌بودند، در حالی که پس از سال ۱۹۹۵ میلادی، تنها بازیکنان لیگ‌های انگلیس، آلمان، ایتالیا، و اسپانیا برندهٔ این جایزه شده‌اند.[۱] لا لیگای اسپانیا برندهٔ بیش‌ترین تعداد توپ طلا است.[۱] بارسلونا و رئال مادرید بیش‌ترین برندگان توپ طلا پس از سال ۱۹۹۵ میلادی بوده‌اند.[۱]

برندگان

راهنما
double-dagger این فهرست شامل برندگان توپ طلا است که بازیکن سال فوتبال جهان یا
بهترین بازیکن مرد فیفا را نیز شامل می‌شود (قابل دسترسی از ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۹ و از ۲۰۱۶ تاکنون)
آلفردو دی استفانو (برندهٔ توپ طلای ۱۹۵۷ و ۱۹۵۹)
لوییس سوارز میرامونتس (برندهٔ توپ طلای ۱۹۶۰)
عمر سیووری (برندهٔ توپ طلای ۱۹۶۱)
بابی چارلتون (برندهٔ توپ طلای ۱۹۶۶)
گرد مولر (برندهٔ توپ طلای ۱۹۷۰)
یوهان کرایف (برندهٔ توپ طلای ۱۹۷۱، ۱۹۷۳، و ۱۹۷۴)
فرانتس بکن‌باوئر (برندهٔ توپ طلای ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶)
کوین کیگان (برندهٔ توپ طلای ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹)
کارل-هاینتس رومنیگه (برندهٔ توپ طلای ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱)
میشل پلاتینی (برندهٔ توپ طلای ۱۹۸۳، ۱۹۸۴، و ۱۹۸۵)
مارکو فان باستن (برندهٔ توپ طلای ۱۹۸۸، ۱۹۸۹ و ۱۹۹۲)
روبرتو باجو (برندهٔ توپ طلای ۱۹۹۳)
ماتیاس سامر (برندهٔ توپ طلای ۱۹۹۶)
رونالدو (برندهٔ توپ طلای ۱۹۹۷ و ۲۰۰۲)
رونالدینیو (برندهٔ توپ طلای ۲۰۰۵)
کاکا (برندهٔ توپ طلای ۲۰۰۷)
کریستیانو رونالدو (برندهٔ توپ طلای (۲۰۰۸، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۶، و ۲۰۱۷)
لیونل مسی (برندهٔ توپ طلای ۲۰۰۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۵ و ۲۰۱۹)
لوکا مودریچ (برندهٔ توپ طلای ۲۰۱۸)
سال رتبه بازیکن باشگاه امتیازات
توپ طلا (۲۰۰۹–۱۹۵۶)
۱۹۵۶ اول انگلستان استنلی ماتیوس انگلستان بلکپول ۴۷
دوم اسپانیا آلفردو دی استفانو اسپانیا رئال مادرید ۴۴
سوم فرانسه ریموند کوپا اسپانیا رئال مادرید ۳۳
۱۹۵۷ اول اسپانیا آلفردو دی استفانو[توضیح ۱] اسپانیا رئال مادرید ۷۲
دوم انگلستان بیلی رایت انگلستان ولورهمپتون واندررز ۱۹
سوم انگلستان دانکن ادواردز انگلستان منچستر یونایتد ۱۶
فرانسه ریموند کوپا اسپانیا رئال مادرید
۱۹۵۸ اول فرانسه ریموند کوپا اسپانیا رئال مادرید ۷۱
دوم آلمان غربی هلموت ران آلمان غربی روت‌وایس اسن ۴۰
سوم فرانسه ژوست فونتن فرانسه استاد رنس ۲۳
۱۹۵۹ اول اسپانیا آلفردو دی استفانو اسپانیا رئال مادرید ۸۰
دوم فرانسه ریموند کوپا اسپانیا رئال مادرید ۴۲
سوم ولز جان چارلز ایتالیا یوونتوس ۲۴
۱۹۶۰ اول اسپانیا لوییس سوارز میرامونتس اسپانیا بارسلونا ۵۴
دوم مجارستان فرانس پوشکاش اسپانیا رئال مادرید ۳۷
سوم آلمان غربی اووه زلر آلمان غربی هامبورگ ۳۳
۱۹۶۱ اول ایتالیا عمر سیووری[توضیح ۲] ایتالیا یوونتوس ۴۶
دوم اسپانیا لوییس سوارز میرامونتس ایتالیا اینتر میلان ۴۰
سوم انگلستان جانی هاینز انگلستان فولام ۲۲
۱۹۶۲ اول چکسلواکی یوزف ماسوپوست چکسلواکی دوکلا پراگ ۶۵
دوم پرتغال اوزه‌بیو پرتغال بنفیکا ۵۳
سوم آلمان غربی کارل-هاینتس شنلینگر آلمان غربی کلن ۳۳
۱۹۶۳ اول اتحاد جماهیر شوروی لو یاشین اتحاد جماهیر شوروی دینامو مسکو ۷۳
دوم ایتالیا جانی ریورا ایتالیا آ.ث. میلان ۵۳
سوم انگلستان جیمی گریوس انگلستان تاتنهام هاتسپر ۳۳
۱۹۶۴ اول اسکاتلند دنیس لا انگلستان منچستر یونایتد ۶۱
دوم اسپانیا لوییس سوارز میرامونتس ایتالیا اینتر میلان ۴۳
سوم اسپانیا آمانسیو آمارو اسپانیا رئال مادرید ۳۸
۱۹۶۵ اول پرتغال اوزه‌بیو پرتغال بنفیکا ۶۷
دوم ایتالیا جاچینتو فاکتی ایتالیا اینتر میلان ۵۹
سوم اسپانیا لوییس سوارز میرامونتس ایتالیا اینتر میلان ۴۵
۱۹۶۶ اول انگلستان بابی چارلتون انگلستان منچستر یونایتد ۸۱
دوم پرتغال اوزه‌بیو پرتغال بنفیکا ۸۰
سوم آلمان غربی فرانتس بکن‌باوئر آلمان غربی بایرن مونیخ ۵۹
۱۹۶۷ اول مجارستان فلوریان آلبرت مجارستان فرنتس‌واروش ۶۸
دوم انگلستان بابی چارلتون انگلستان منچستر یونایتد ۴۰
سوم اسکاتلند جیمی جانستون اسکاتلند سلتیک ۳۹
۱۹۶۸ اول ایرلند شمالی جرج بست انگلستان منچستر یونایتد ۶۱
دوم انگلستان بابی چارلتون انگلستان منچستر یونایتد ۵۳
سوم یوگسلاوی دراگان دزاجیچ یوگسلاوی ستاره سرخ بلگراد ۴۶
۱۹۶۹ اول ایتالیا جانی ریورا ایتالیا آ.ث. میلان ۸۳
دوم ایتالیا لوئیجی ریوا ایتالیا کالیاری ۷۹
سوم آلمان غربی گرد مولر آلمان غربی بایرن مونیخ ۳۸
۱۹۷۰ اول آلمان غربی گرد مولر آلمان غربی بایرن مونیخ ۷۷
دوم انگلستان بابی مور انگلستان وستهام یونایتد ۷۰
سوم ایتالیا لوئیجی ریوا ایتالیا کالیاری ۶۵
۱۹۷۱ اول هلند یوهان کرایف هلند آژاکس آمستردام ۱۱۶
دوم ایتالیا ساندرو مازولا ایتالیا اینتر میلان ۵۷
سوم ایرلند شمالی جرج بست انگلستان منچستر یونایتد ۵۶
۱۹۷۲ اول آلمان غربی فرانتس بکن‌باوئر آلمان غربی بایرن مونیخ ۸۱
دوم آلمان غربی گرد مولر آلمان غربی بایرن مونیخ ۷۹
آلمان غربی گونتر نتسر آلمان غربی بروسیا مونشن‌گلادباخ
۱۹۷۳ اول هلند یوهان کرایف[توضیح ۳] هلند آژاکس آمستردام ۹۶
دوم ایتالیا دینو زوف ایتالیا یوونتوس ۴۷
سوم آلمان غربی گرد مولر آلمان غربی بایرن مونیخ ۴۴
۱۹۷۴ اول هلند یوهان کرایف اسپانیا بارسلونا ۱۱۶
دوم آلمان غربی فرانتس بکن‌باوئر آلمان غربی بایرن مونیخ ۱۰۵
سوم لهستان کازیمیرز دینا لهستان لگیا ورشو ۳۵
۱۹۷۵ اول اتحاد جماهیر شوروی اولگ بلوخین اتحاد جماهیر شوروی دینامو کی‌یف ۱۲۲
دوم آلمان غربی فرانتس بکن‌باوئر آلمان غربی بایرن مونیخ ۴۲
سوم هلند یوهان کرایف اسپانیا بارسلونا ۲۷
۱۹۷۶ اول آلمان غربی فرانتس بکن‌باوئر آلمان غربی بایرن مونیخ ۹۱
دوم هلند راب رنسنبرینک بلژیک اندرلشت ۷۵
سوم چکسلواکی ایوو ویکتور چکسلواکی دوکلا پراگ ۵۲
۱۹۷۷ اول دانمارک آلان سیمونسن آلمان غربی بروسیا مونشن‌گلادباخ ۷۴
دوم انگلستان کوین کیگان[توضیح ۴] آلمان غربی هامبورگ ۷۱
سوم فرانسه میشل پلاتینی فرانسه نانسی ۷۰
۱۹۷۸ اول انگلستان کوین کیگان آلمان غربی هامبورگ ۸۷
دوم اتریش هانس کرانکل اسپانیا بارسلونا ۸۱
سوم هلند راب رنسنبرینک بلژیک اندرلشت ۵۰
۱۹۷۹ اول انگلستان کوین کیگان آلمان غربی هامبورگ ۱۱۸
دوم آلمان غربی کارل-هاینتس رومنیگه آلمان غربی بایرن مونیخ ۵۲
سوم هلند رود کرول هلند آژاکس آمستردام ۴۱
۱۹۸۰ اول آلمان غربی کارل-هاینتس رومنیگه آلمان غربی بایرن مونیخ ۱۲۲
دوم آلمان غربی برند شوستر اسپانیا بارسلونا ۳۴
سوم فرانسه میشل پلاتینی فرانسه سن-اتین ۳۳
۱۹۸۱ اول آلمان غربی کارل-هاینتس رومنیگه آلمان غربی بایرن مونیخ ۱۰۶
دوم آلمان غربی پائول برایتنر آلمان غربی بایرن مونیخ ۶۴
سوم آلمان غربی برند شوستر اسپانیا بارسلونا ۳۹
۱۹۸۲ اول ایتالیا پائولو روسی ایتالیا یوونتوس ۱۱۵
دوم فرانسه آلن ژیرس فرانسه بوردو ۶۴
سوم لهستان زبیگنیف بونیک ایتالیا یوونتوس ۳۹
۱۹۸۳ اول فرانسه میشل پلاتینی ایتالیا یوونتوس ۱۱۰
دوم اسکاتلند کنی دالگلیش انگلستان لیورپول ۲۶
سوم دانمارک آلان سیمونسن دانمارک وایله بلدکلوب ۲۵
۱۹۸۴ اول فرانسه میشل پلاتینی ایتالیا یوونتوس ۱۱۰
دوم فرانسه ژان تیگانا فرانسه بوردو ۵۷
سوم دانمارک پربن الکیر لارسن ایتالیا هلاس ورونا ۴۸
۱۹۸۵ اول فرانسه میشل پلاتینی ایتالیا یوونتوس ۱۲۷
دوم دانمارک پربن الکیر لارسن ایتالیا هلاس ورونا ۷۱
سوم آلمان غربی برند شوستر اسپانیا بارسلونا ۴۶
۱۹۸۶ اول اتحاد جماهیر شوروی ایگور بلانوف اتحاد جماهیر شوروی دینامو کی‌یف ۸۴
دوم انگلستان گری لینکر[توضیح ۵] اسپانیا بارسلونا ۶۲
سوم اسپانیا امیلیو بوتراگوئنو اسپانیا رئال مادرید ۵۹
۱۹۸۷ اول هلند رود گولیت[توضیح ۶] ایتالیا آ.ث. میلان ۱۰۶
دوم پرتغال پائولو فوتری[توضیح ۷] اسپانیا اتلتیکو مادرید ۹۱
سوم اسپانیا امیلیو بوتراگوئنو اسپانیا رئال مادرید ۶۱
۱۹۸۸ اول هلند مارکو فان باستن ایتالیا آ.ث. میلان ۱۲۹
دوم هلند رود گولیت ایتالیا آ.ث. میلان ۸۸
سوم هلند فرانک ریکارد[توضیح ۸] ایتالیا آ.ث. میلان ۴۵
۱۹۸۹ اول هلند مارکو فان باستن ایتالیا آ.ث. میلان ۱۲۹
دوم ایتالیا فرانکو بارزی ایتالیا آ.ث. میلان ۸۰
سوم هلند فرانک ریکارد ایتالیا آ.ث. میلان ۴۳
۱۹۹۰ اول آلمان لوتار ماتئوس ایتالیا اینتر میلان ۱۳۷
دوم ایتالیا سالواتوره اسکیلاچی ایتالیا یوونتوس ۸۴
سوم آلمان آندریاس برمه ایتالیا اینتر میلان ۶۸
۱۹۹۱ اول فرانسه ژان-پیر پاپن فرانسه المپیک مارسی ۱۴۱
دوم یوگسلاوی دژان ساویسویچ یوگسلاوی ستاره سرخ بلگراد ۴۲
یوگسلاوی دارکو پانچف یوگسلاوی ستاره سرخ بلگراد
آلمان لوتار ماتئوس ایتالیا اینتر میلان
۱۹۹۲ اول هلند مارکو فان باستنdouble-dagger ایتالیا آ.ث. میلان ۹۸
دوم بلغارستان هریستو استویچکوف اسپانیا بارسلونا ۸۰
سوم هلند دنیس برکمپ هلند آژاکس آمستردام ۵۳
۱۹۹۳ اول ایتالیا روبرتو باجوdouble-dagger ایتالیا یوونتوس ۱۴۲
دوم هلند دنیس برکمپ ایتالیا اینتر میلان ۸۳
سوم فرانسه اریک کانتونا انگلستان منچستر یونایتد ۳۴
۱۹۹۴ اول بلغارستان هریستو استویچکوف اسپانیا بارسلونا ۲۱۰
دوم ایتالیا روبرتو باجو ایتالیا یوونتوس ۱۳۶
سوم ایتالیا پائولو مالدینی ایتالیا آ.ث. میلان ۱۰۹
۱۹۹۵ اول لیبریا ژرژ وه‌آdouble-dagger[توضیح ۹] ایتالیا آ.ث. میلان ۱۴۴
دوم آلمان یورگن کلینزمن آلمان بایرن مونیخ ۱۰۸
سوم فنلاند یاری لیتمانن هلند آژاکس آمستردام ۶۷
۱۹۹۶ اول آلمان ماتیاس سامر آلمان بروسیا دورتموند ۱۴۴
دوم برزیل رونالدو[توضیح ۱۰] اسپانیا بارسلونا ۱۴۳
سوم انگلستان آلن شیرر انگلستان نیوکاسل یونایتد ۱۰۷
۱۹۹۷ اول برزیل رونالدوdouble-dagger[توضیح ۱۱] ایتالیا اینتر میلان ۲۲۲
دوم جمهوری فدرال یوگسلاوی پردراگ میاتوویچ اسپانیا رئال مادرید ۶۸
سوم فرانسه زین‌الدین زیدان ایتالیا یوونتوس ۶۳
۱۹۹۸ اول فرانسه زین‌الدین زیدانdouble-dagger ایتالیا یوونتوس ۲۴۴
دوم کرواسی داور شوکر اسپانیا رئال مادرید ۶۸
سوم برزیل رونالدو ایتالیا اینتر میلان ۶۶
۱۹۹۹ اول برزیل ریوالدوdouble-dagger اسپانیا بارسلونا ۲۱۹
دوم انگلستان دیوید بکام انگلستان منچستر یونایتد ۱۵۴
سوم اوکراین آندری شوچنکو[توضیح ۱۲] ایتالیا آ.ث. میلان ۶۴
۲۰۰۰ اول پرتغال لوئیس فیگو[توضیح ۱۳] اسپانیا رئال مادرید ۱۹۷
دوم فرانسه زین‌الدین زیدان ایتالیا یوونتوس ۱۸۱
سوم اوکراین آندری شوچنکو ایتالیا آ.ث. میلان ۸۵
۲۰۰۱ اول انگلستان مایکل اوون انگلستان لیورپول ۱۷۶
دوم اسپانیا رائول اسپانیا رئال مادرید ۱۴۰
سوم آلمان الیور کان آلمان بایرن مونیخ ۱۱۴
۲۰۰۲ اول برزیل رونالدوdouble-dagger[توضیح ۱۴] اسپانیا رئال مادرید ۱۶۹
دوم برزیل روبرتو کارلوس اسپانیا رئال مادرید ۱۴۵
سوم آلمان الیور کان آلمان بایرن مونیخ ۱۱۰
۲۰۰۳ اول جمهوری چک پاول ندود ایتالیا یوونتوس ۱۹۰
دوم فرانسه تیری آنری انگلستان آرسنال ۱۲۸
سوم ایتالیا پائولو مالدینی ایتالیا آ.ث. میلان ۱۲۳
۲۰۰۴ اول اوکراین آندری شوچنکو ایتالیا آ.ث. میلان ۱۷۵
دوم پرتغال دکو[توضیح ۱۵] اسپانیا بارسلونا ۱۳۹
سوم برزیل رونالدینیو اسپانیا بارسلونا ۱۳۳
۲۰۰۵ اول برزیل رونالدینیوdouble-dagger اسپانیا بارسلونا ۲۲۵
دوم انگلستان فرانک لمپارد انگلستان چلسی ۱۴۸
سوم انگلستان استیون جرارد انگلستان لیورپول ۱۴۲
۲۰۰۶ اول ایتالیا فابیو کاناواروdouble-dagger[توضیح ۱۶] اسپانیا رئال مادرید ۱۷۳
دوم ایتالیا جانلوئیجی بوفون ایتالیا یوونتوس ۱۲۴
سوم فرانسه تیری آنری انگلستان آرسنال ۱۲۱
۲۰۰۷ اول برزیل کاکاdouble-dagger ایتالیا آ.ث. میلان ۴۴۴
دوم پرتغال کریستیانو رونالدو انگلستان منچستر یونایتد ۲۷۷
سوم آرژانتین لیونل مسی اسپانیا بارسلونا ۲۵۵
۲۰۰۸ اول پرتغال کریستیانو رونالدوdouble-dagger انگلستان منچستر یونایتد ۴۴۶
دوم آرژانتین لیونل مسی اسپانیا بارسلونا ۲۸۱
سوم اسپانیا فرناندو تورس انگلستان لیورپول ۱۷۹
۲۰۰۹ اول آرژانتین لیونل مسیdouble-dagger اسپانیا بارسلونا ۴۷۳
دوم پرتغال کریستیانو رونالدو[توضیح ۱۷] اسپانیا رئال مادرید ۲۳۳
سوم اسپانیا ژاوی اسپانیا بارسلونا ۱۷۰
توپ طلای فیفا (۲۰۱۵–۲۰۱۰)
۲۰۱۰ اول آرژانتین لیونل مسی اسپانیا بارسلونا ۲۲٫۶۵٪
دوم اسپانیا آندرس اینیستا اسپانیا بارسلونا ۱۷٫۳۶٪
سوم اسپانیا ژاوی اسپانیا بارسلونا ۱۶٫۴۸٪
۲۰۱۱ اول آرژانتین لیونل مسی اسپانیا بارسلونا ۴۷٫۸۸٪
دوم پرتغال کریستیانو رونالدو اسپانیا رئال مادرید ۲۱٫۶۰٪
سوم اسپانیا ژاوی اسپانیا بارسلونا ۹٫۲۳٪
۲۰۱۲ اول آرژانتین لیونل مسی اسپانیا بارسلونا ۴۱٫۶۰٪
دوم پرتغال کریستیانو رونالدو اسپانیا رئال مادرید ۲۳٫۶۸٪
سوم اسپانیا آندرس اینیستا اسپانیا بارسلونا ۱۰٫۹۱٪
۲۰۱۳ اول پرتغال کریستیانو رونالدو اسپانیا رئال مادرید ۲۷٫۹۹٪
دوم آرژانتین لیونل مسی اسپانیا بارسلونا ۲۴٫۷۲٪
سوم فرانسه فرانک ریبری آلمان بایرن مونیخ ۲۳٫۳۶٪
۲۰۱۴ اول پرتغال کریستیانو رونالدو اسپانیا رئال مادرید ۳۷٫۶۶٪
دوم آرژانتین لیونل مسی اسپانیا بارسلونا ۱۵٫۷۶٪
سوم آلمان مانوئل نویر آلمان بایرن مونیخ ۱۵٫۷۲٪
۲۰۱۵ اول آرژانتین لیونل مسی اسپانیا بارسلونا ۴۱٫۳۳٪
دوم پرتغال کریستیانو رونالدو اسپانیا رئال مادرید ۲۷٫۷۶٪
سوم برزیل نیمار اسپانیا بارسلونا ۷٫۸۶٪
توپ طلا (۲۰۱۶–اکنون)
۲۰۱۶ اول پرتغال کریستیانو رونالدوdouble-dagger اسپانیا رئال مادرید ۷۴۵
دوم آرژانتین لیونل مسی اسپانیا بارسلونا ۳۱۶
سوم فرانسه آنتوان گریزمن اسپانیا اتلتیکو مادرید ۱۹۸
۲۰۱۷ اول پرتغال کریستیانو رونالدوdouble-dagger اسپانیا رئال مادرید ۹۴۶
دوم آرژانتین لیونل مسی اسپانیا بارسلونا ۶۷۰
سوم برزیل نیمار[توضیح ۱۸] فرانسه پاری سن ژرمن ۳۶۱
۲۰۱۸ اول کرواسی لوکا مودریچdouble-dagger اسپانیا رئال مادرید ۷۵۳
دوم پرتغال کریستیانو رونالدو[توضیح ۱۹] ایتالیا یوونتوس ۴۷۶
سوم فرانسه آنتوان گریزمن اسپانیا اتلتیکو مادرید ۴۱۴
۲۰۱۹ اول آرژانتین لیونل مسی double-dagger اسپانیا باشگاه فوتبال بارسلونا ۶۸۶
دوم هلند ویرجیل فن دایک انگلستان باشگاه فوتبال لیورپول ۶۷۹
سوم پرتغال کریستیانو رونالدو ایتالیا باشگاه فوتبال یوونتوس ۴۷۶

برندگان برپایهٔ بازیکن

لیونل مسی (راست) با ۶ توپ طلا، و کریستیانو رونالدو (چپ) با ۵ توپ طلا، دارندهٔ بیش‌ترین تعداد توپ‌های طلا هستند.
ژرژ وه‌آ نخستین غیراروپایی برندهٔ توپ طلا.
لو یاشین تنها دروازه‌بان برندهٔ توپ طلا

برندگان یک بار توپ طلا تنها در صورتی ذکر شده‌اند که در یک سال دیگر نیز دوم یا سوم شده باشند.

بازیکن برنده جایگاه دوم جایگاه سوم
آرژانتین لیونل مسی[توضیح ۲۰] ۶ بار (۲۰۰۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۵، ۲۰۱۹) ۵ بار (۲۰۰۸، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷) ۱ بار (۲۰۰۷)
پرتغال کریستیانو رونالدو[توضیح ۲۱] ۵ بار (۲۰۰۸، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷) ۶ بار (۲۰۰۷، ۲۰۰۹، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۵، ۲۰۱۸) ۱ بار (۲۰۱۹)
فرانسه میشل پلاتینی ۳ بار (۱۹۸۳، ۱۹۸۴، ۱۹۸۵) ۲ بار (۱۹۷۷، ۱۹۸۰)
هلند یوهان کرایف ۳ بار (۱۹۷۱، ۱۹۷۳، ۱۹۷۴) ۱ بار (۱۹۷۵)
هلند مارکو فان باستن ۳ بار (۱۹۸۸، ۱۹۸۹، ۱۹۹۲)
آلمان غربی فرانتس بکن‌باوئر ۲ بار (۱۹۷۲، ۱۹۷۶) ۲ بار (۱۹۷۴، ۱۹۷۵) ۱ بار (۱۹۶۶)
برزیل رونالدو ۲ بار (۱۹۹۷، ۲۰۰۲) ۱ بار (۱۹۹۶) ۱ بار (۱۹۹۸)
اسپانیا آلفردو دی استفانو ۲ بار (۱۹۵۷، ۱۹۵۹) ۱ بار (۱۹۵۶)
انگلستان کوین کیگان ۲ بار (۱۹۷۸، ۱۹۷۹) ۱ بار (۱۹۷۷)
آلمان غربی کارل-هاینتس رومنیگه ۲ بار (۱۹۸۰، ۱۹۸۱) ۱ بار (۱۹۷۹)
اسپانیا لوییس سوارز میرامونتس ۱ بار (۱۹۶۰) ۲ بار (۱۹۶۱، ۱۹۶۴) ۱ بار (۱۹۶۵)
پرتغال اوزه‌بیو ۱ بار (۱۹۶۵) ۲ بار (۱۹۶۲، ۱۹۶۶)
انگلستان بابی چارلتون ۱ بار (۱۹۶۶) ۲ بار (۱۹۶۷، ۱۹۶۸)
فرانسه ریموند کوپا ۱ بار (۱۹۵۸) ۱ بار (۱۹۵۹) ۲ بار (۱۹۵۶، ۱۹۵۷)
آلمان غربی گرد مولر ۱ بار (۱۹۷۰) ۱ بار (۱۹۷۲) ۲ بار (۱۹۶۹، ۱۹۷۳)
فرانسه زین‌الدین زیدان ۱ بار (۱۹۹۸) ۱ بار (۲۰۰۰) ۱ بار (۱۹۹۷)
ایتالیا جانی ریورا ۱ بار (۱۹۶۹) ۱ بار (۱۹۶۳)
هلند رود گولیت ۱ بار (۱۹۸۷) ۱ بار (۱۹۸۸)
آلمان لوتار ماتئوس ۱ بار (۱۹۹۰) ۱ بار (۱۹۹۱)
ایتالیا روبرتو باجو ۱ بار (۱۹۹۳) ۱ بار (۱۹۹۴)
بلغارستان هریستو استویچکوف ۱ بار (۱۹۹۴) ۱ بار (۱۹۹۲)
اوکراین آندری شوچنکو ۱ بار (۲۰۰۴) ۲ بار (۱۹۹۹، ۲۰۰۰)
ایرلند شمالی جرج بست ۱ بار (۱۹۶۸) ۱ بار (۱۹۷۱)
دانمارک آلان سیمونسن ۱ بار (۱۹۷۷) ۱ بار (۱۹۸۳)
برزیل رونالدینیو ۱ بار (۲۰۰۵) ۱ بار (۲۰۰۴)

برندگان بر پایهٔ کشور

کشور بازیکنان تعداد
 آلمان ۵ ۷
 هلند ۳ ۷
 پرتغال ۳ ۷
 فرانسه ۴ ۶
 آرژانتین ۱ ۶
 ایتالیا ۵ ۵
 برزیل ۴ ۵
 انگلستان ۴ ۵
 اتحاد جماهیر شوروی ۳ ۳
 اسپانیا ۲ ۳
 بلغارستان ۱ ۱
 کرواسی ۱ ۱
 جمهوری چک ۱ ۱
 چکسلواکی ۱ ۱
 دانمارک ۱ ۱
 مجارستان ۱ ۱
 لیبریا ۱ ۱
 ایرلند شمالی ۱ ۱
 اسکاتلند ۱ ۱
 اوکراین ۱ ۱

برندگان بر پایهٔ باشگاه

اوکراینی‌های برندهٔ توپ طلا که برای دینامو کی‌یف بازی می‌کردند: آندری شوچنکو، اولگ بلوخین و ایگور بلانوف.
باشگاه بازیکنان تعداد
اسپانیا بارسلونا ۶ ۱۲
اسپانیا رئال مادرید ۷ ۱۱
ایتالیا یوونتوس ۶ ۸
ایتالیا آ.ث. میلان ۶ ۸
آلمان بایرن مونیخ ۳ ۵
انگلستان منچستر یونایتد ۴ ۴
اوکراین دینامو کی‌یف ۲ ۲
ایتالیا اینتر میلان ۲ ۲
آلمان هامبورگ ۱ ۲
هلند آژاکس آمستردام ۱ ۲
پرتغال بنفیکا ۱ ۱
انگلستان بلکپول ۱ ۱
آلمان بروسیا دورتموند ۱ ۱
آلمان بروسیا مونشن‌گلادباخ ۱ ۱
جمهوری چک دوکلا پراگ ۱ ۱
روسیه دینامو مسکو ۱ ۱
مجارستان فرنتس‌واروش ۱ ۱
انگلستان لیورپول ۱ ۱
فرانسه المپیک مارسی ۱ ۱

جایزه‌های دیگر

پله برندهٔ جایزهٔ بازیکن فوتبال قرن

یک جایزهٔ افتخاری تحت عنوان سوپر توپ طلا (به انگلیسی: Super Ballon d'Or) در سال ۱۹۸۹ میلادی به آلفردو دی استفانو اعطا شد، پس از آنکه وی در رأی‌گیری مجلهٔ فرانس فوتبال از یوهان کرایف و میشل پلاتینی پیشی گرفت.[۱۲]

یک دهه بعد، فرانس فوتبال پس از رأی‌گیری از برندگان پیشین توپ طلا، پله را به‌عنوان بازیکن فوتبال قرن انتخاب کرد. از میان ۳۴ برندهٔ سابق، ۳۰ نفر در رأی‌گیری شرکت کردند؛ استنلی ماتیوس، عمر سیووری، و جرج بست در رأی‌گیری شرکت نکردند و لو یاشین نیز درگذشته‌بود. به هر رأی‌دهنده پنج رأی به ارزش پنج امتیاز اختصاص یافت، با این حال، دی استفانو فقط نفر اول، پلاتینی نفر دوم و سوم، و ژرژ وه‌آ دو بازیکن را برای مقام پنجم انتخاب کردند. پله با دریافت ۱۷ رأی، یعنی تقریباً دو برابر بیش‌تر از دیگو مارادونا، برنده اعلام شد.[۱۳]

بازیکن فوتبال قرن
بازیکن امتیاز اول دوم سوم چهارم پنجم
برزیل پله ۱۲۲ ۱۷ ۵ ۴ ۲ ۱
آرژانتین دیگو مارادونا ۶۵ ۳ ۶ ۵ ۵ ۱
هلند یوهان کرایف ۶۲ ۱ ۴ ۷ ۹ ۲
اسپانیا آلفردو دی استفانو ۴۴ ۴ ۳ ۳ ۱ ۱
فرانسه میشل پلاتینی ۴۰ ۱ ۵ ۱ ۳ ۶

همزمان با شصتمین سالگرد تأسیس جایزهٔ توپ طلا در سال ۲۰۱۶ میلادی، فرانس فوتبال ارزیابی مجدد جوایز ارائه‌شدهٔ پیش از سال ۱۹۹۵ میلادی را منتشر کرد، در حالی که فقط بازیکنان اروپایی واجد شرایط دریافت این جایزه بودند. ۱۲ جایزه از ۳۹ توپ طلایی ارائه‌شده در این مدت به بازیکنان آمریکای جنوبی اهدا می‌شد. علاوه بر پله و دیگو مارادونا، گارینشا، ماریو کمپس، و روماریو نیز به‌صورت گذشته‌نگر به‌عنوان برندگان شایسته شناخته شدند. با این‌حال، برندگان اصلی بدون تغییر باقی می‌مانند.[۱۴]

همچنین، مارادونا و پله برای خدمات‌شان به فوتبال، به‌ترتیب در مراسم توپ طلای ۱۹۹۶ و ۲۰۱۳ برندهٔ توپ طلای افتخاری شدند.[۱۵][۱۶]

لیست جدید جوایز (ارزیابی مجدد بین‌المللی)
سال برندهٔ اصلی جایگزین
۱۹۵۸ فرانسه ریموند کوپا برزیل پله
۱۹۵۹ اسپانیا آلفردو دی استفانو برزیل پله
۱۹۶۰ اسپانیا لوییس سوارز میرامونتس برزیل پله
۱۹۶۱ ایتالیا عمر سیووری برزیل پله
۱۹۶۲ چکسلواکی یوزف ماسوپوست برزیل گارینشا
۱۹۶۳ اتحاد جماهیر شوروی لو یاشین برزیل پله
۱۹۶۴ اسکاتلند دنیس لا برزیل پله
۱۹۷۰ آلمان غربی گرد مولر برزیل پله
۱۹۷۸ انگلستان کوین کیگان آرژانتین ماریو کمپس
۱۹۸۶ اتحاد جماهیر شوروی ایگور بلانوف آرژانتین دیگو مارادونا
۱۹۹۰ آلمان لوتار ماتئوس آرژانتین دیگو مارادونا
۱۹۹۴ بلغارستان هریستو استویچکوف برزیل روماریو

جستارهای وابسته

یادداشت

  1. European Footballer of the Year

پانویس

  1. زادهٔ آرژانتین. دی استفانو در سال ۱۹۵۶ ملیت اسپانیایی را اخذ کرد و برای تیم ملی فوتبال اسپانیا بازی کرد.
  2. زادهٔ آرژانتین. سیووری در سال ۱۹۶۱ ملیت ایتالیایی را اخذ کرد و برای تیم ملی فوتبال ایتالیا بازی کرد.
  3. کرایف از سپتامبر ۱۹۷۳ از آژاکس آمستردام با بارسلونا قرارداد امضا کرد.
  4. کیگان از میانهٔ فصل ۱۹۷۷ از لیورپول به هامبورگ پیوسته‌بود.
  5. لینکر از میانهٔ فصل ۱۹۸۶ از اورتون با بارسلونا قرارداد امضا کرد.
  6. گولیت از میانهٔ فصل ۱۹۸۷ از پی‌اس‌وی آیندهوون با آ.ث. میلان قرارداد امضا کرد.
  7. فوتری از میانهٔ فصل ۱۹۸۷ از پورتو با اتلتیکو مادرید قرارداد امضا کرد.
  8. ریکارد از میانهٔ فصل ۱۹۸۸ از رئال ساراگوسا با آ.ث. میلان قرارداد امضا کرد.
  9. ژرژ وه‌آ از میانهٔ فصل ۱۹۹۵ از پاری سن ژرمن با آ.ث. میلان قرارداد امضا کرد.
  10. رونالدو از میانهٔ فصل ۱۹۹۶ از پی‌اس‌وی آیندهوون با بارسلونا قرارداد امضا کرد.
  11. رونالدو از میانهٔ فصل ۱۹۹۷ از بارسلونا با اینترمیلان قرارداد امضا کرد.
  12. شوچنکو از میانهٔ فصل ۱۹۹۹ از دینامو کی‌یف با آ.ث. میلان قرارداد امضا کرد.
  13. فیگو از میانهٔ فصل ۲۰۰۰ از بارسلونا با رئال مادرید قرارداد امضا کرد.
  14. رونالدو از میانهٔ فصل ۲۰۰۲ از اینترمیلان با رئال مادرید قرارداد امضا کرد.
  15. دکو از میانهٔ فصل ۲۰۰۴ از پورتو با بارسلونا قرارداد امضا کرد.
  16. کاناوارو از میانهٔ فصل ۲۰۰۶ از یوونتوس با رئال مادرید قرارداد امضا کرد.
  17. رونالدو از میانهٔ فصل ۲۰۰۹ از منچستر یونایتد با رئال مادرید قرارداد امضا کرد.
  18. نیمار از میانهٔ فصل ۲۰۱۷ از بارسلونا با پاری‌سن ژرمن قرارداد امضا کرد.
  19. رونالدو از میانهٔ فصل ۲۰۱۸ از رئال مادرید با یوونتوس قرارداد امضا کرد.
  20. مسی چهار بار برندهٔ توپ طلای فیفا (۲۰۱۰، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۵) و دو بار نیز دوم (۲۰۱۳، ۲۰۱۴) شد.[۱۰][۱۱]
  21. کریستیانو رونالدو دوبار برندهٔ توپ طلای فیفا (۲۰۱۳ و ۲۰۱۴) شد و سه بار نیز دوم (۲۰۱۱، ۲۰۱۲، و ۲۰۱۵) شد.[۱۰][۱۱]

منابع

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ ۱٫۶ Straeten, Karine van der; Laslier, Jean-François; Daoust, Jean-François; Blais, André; Arrondel, Luc; Anderson, Christopher J. (2019). "Messi, Ronaldo, and the Politics of Celebrity Elections: Voting for the Best Soccer Player in the World". Perspectives on Politics: 1–20. doi:10.1017/S1537592719002391. ISSN 1537-5927.
  2. "Matthews wins first Golden Ball". BBC Sport. British Broadcasting Corporation. 1 December 2008. Retrieved 4 December 2008.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ "The 1990s Ballon d'Or winners". BBC Sport. British Broadcasting Corporation. 1 December 2008. Retrieved 4 December 2008.
  4. "Kaka wins 2007 award". BBC Sport. British Broadcasting Corporation. 1 December 2008. Retrieved 4 December 2008.
  5. "Ronaldo joins legendary list". BBC Sport. British Broadcasting Corporation. 1 December 2008. Retrieved 4 December 2008.
  6. "Rankings by Wins". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 9 October 2008. Retrieved 4 December 2008.
  7. "The FIFA Ballon d'Or is born". FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association. 5 July 2010. Retrieved 4 December 2012.
  8. "How the award came about". UEFA.com. Union of European Football Associations. 9 August 2011. Retrieved 6 November 2011.
  9. "Kaka: Former Brazil, AC Milan and Real Madrid midfielder announces retirement". BBC. 17 December 2017. Retrieved 23 March 2018.
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ "La liste complête des lauréats du Ballon d'or, de 1956 à nos jours". France Football. Retrieved 14 January 2016.
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ "FIFA Awards – World Player of the Year". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 12 February 2015. Retrieved 14 January 2016.
  12. "On this day, Di Stéfano won the Super Ballon d'Or". RealMadrid.com. 24 December 2015. Retrieved 13 January 2016.
  13. Stokkermans, Karel (23 December 2015). "France Football's Football Player of the Century". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Archived from the original on 30 January 2010. Retrieved 13 January 2016.
  14. Marchand, Thierry (December 2015). "On a refait le palmarès". France Football. Retrieved 13 January 2016.
  15. "Maradona receives honorary award". BBC Sport. 1 December 2008. Retrieved 13 January 2016.
  16. "Pele receives FIFA Ballon d'Or Prix d'Honneur". FIFA.com. 13 January 2014. Retrieved 14 January 2016.

پیوند به بیرون