باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بروسیا دورتموند
Borussia Dortmund.png
نام کامل باشگاه مؤسسه ورزش‌های توپی بروسیا ۰۹ دورتموند
لقب(ها)

بروسیایی‌ها (به آلمانی: Die Borussen)
سیاه-زردها (به آلمانی: Die Schwarzgelben)

زنبورها ((آلمانی Bienen))
تاریخ تأسیس ۱۹ دسامبر ۱۹۰۹
نام ورزشگاه سیگنال ایدونا پارک
(گنجایش: ۸۰٬۷۲۰ نفر)
مدیرعامل راینهارد راوبال
مربی توماس توخل
لیگ بوندسلیگا
۲۰۱۳–۱۴ دوم
Kit left arm bvb1415h.png
Team colours
Kit body dortmund1415h.png
Team colours
Kit right arm dortmund1415h.png
Team colours
Team colours
Kit socks long borussia1314h.png
Team colours
لباس اول
Kit left arm bvb1415a.png
Team colours
Kit body dortmund1415a.png
Team colours
Kit right arm bvb1415a.png
Team colours
Team colours
Kit socks bvb1415a.png
Team colours
لباس دوم
Kit left arm bvb1314t.png
Team colours
Kit body bvb1314t.png
Team colours
Kit right arm bvb1314t.png
Team colours
Kit shorts bvb1314t.png
Team colours
Team colours
لباس سوم

بروسیا دورتموند (به آلمانی: Borussia Dortmund) یک باشگاه فوتبال آلمانی است که در دورتموند قرار دارد. این باشگاه در بوندس لیگا بازی می‌کند و تا کنون ۸ بار قهرمان بوندسلیگا شده‌است و یک بار قهرمان جام در جام اروپا و یک بار قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را در کارنامه دارد.

تاریخچه[ویرایش]

در سال ۱۹۰۹ یکی از سازمان‌های جوانان کاتولیک در آلمان به صورت مرتب مسابقه‌های فوتبال برگزار می‌کرد. این سازمان اندکی پیش از آن و در پی مهاجرت نیروهای کار لهستانی تشکیل شده بود و در زمینهٔ جذب تازه‌واردان کاتولیک در محیط پروتستانی شهر دورتموند فعالیت می‌کرد. اما روحانی دینی منطقه ورزش "بی‌هدف" و "رَمه‌داری در زمین" را نمی‌پسندید و قصد داشت فوتبال را ممنوع اعلام کند. سازمان جوانان کاتولیک هم در اعتراض به این موضوع، "انجمن بازی‌های توپی بروسیا ۰۹" را پایه نهاد. در سال ۱۹۱۵ بروسیا دورتموند در اولین دیدار رسمی خود، همشهری اش یعنی VFB دورتموند را با نتیجه ۹–۳ در هم کوبید.[۱]

اسطوره دورتمند[ویرایش]

زیگفرید هِلد - Siegfried Held
زیگفرید هِلد که به زیگی هِلد معروف است در سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۱ و از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ برای بروسیا دورتموند بازی کرد. وی در بوندس لیگا ۲۳۰ بازی برای دورتموند انجام داد و جمعاً ۴۴ گل زد. زیگی در آن زمان اولین بازیکنی بود که اهل غرب آلمان (ناحیه روهر) نبود. زیگی با دورتموند به مقام قهرمانی جام در جام اروپا در سال ۱۹۶۶ رسید و یکبار نایب قهرمان و یک بار مقام سوم بوندس لیگا را بدست آورد. زیگی در فصل ۱۹۶۶–۱۹۶۵ فصل بسیار خوبی را با لوتار اِمِریش و راینهارد لیبودا داشت. در آن زمان این سه بازیکن را مثلث جادویی دورتموند می‌نامیدند. زیگی هِلد اولین بازی خود برای تیم ملی آلمان را در ۲۳ فوریه ۱۹۶۶ برابر انگلستان انجام داد. فصل ۱۹۶۶–۱۹۶۵ یک فصل فوق‌العاده برای زیگی هِلد بود که در این فصل قهرمان جام در جام اروپا، نایب قهرمان بوندس لیگا و نایب قهرمانی جام جهانی را بدست آورد و موفق شده بود اولین بازی خود برای تیم ملی آلمان را انجام دهد.
زیگی بین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۳ در تیم ملی حضور داشت و ۴۱ بار پیراهن تیم ملی را بر تن کرد. وی در این تعداد بازی موفق شد ۵ بار دروازه حریفان را باز کند. زیگی در حال حاضر نقش مدیریت هواداران باشگاه دورتموند را به عهده دارد.[۲]

آمار و ارقام[ویرایش]

تعداد بازی‌های ملی: ۴۱ بازی
تعداد گل‌های ملی: ۵ گل
تعداد بازی در جام جهانی: ۹ بازی
تعداد گل زده در جام جهانی: ۱ گل
تعداد بازی در بوندس لیگا با دورتموند: ۱۸۳ بازی (سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰)
تعداد گل زده در بوندس لیگا با دورتموند: ۴۱ گل
تعداد بازی در بوندس لیگا با دورتموند: ۴۷ بازی (سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹)
تعداد گل زده در بوندس لیگا با دورتموند: ۳ گل
تعداد بازی در جام حذفی با دورتموند: ۵ بازی (سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۸)
تعداد گل زده در جام حذفی با دورتموند: بدون گل زده
تعداد بازی در جام با دورتموند: ۵ بازی (سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹)
تعداد گل زده در جام حذفی با دورتموند: بدون گل زده
تعداد بازی در جام در جام اروپا: ۱ بازی
تعداد گل زده در جام در جام اروپا: ۱ گل

دورتموند با ۱۱ میلیون هوادار در المان پرطرفدارترین تیم می‌باشد.

ورزشگاه[ویرایش]

بروسیا دورتمند در حال حاضر یکی از موفق‌ترین باشگاه‌های آلمان است و به داشتن ورزشگاهی که بیشترین جایگاه ایستادن تماشاگران در اروپا را دارد، افتخار می‌کند. استادیوم اختصاصی این تیم «سیگنال ایدونا پارک» (Signal Iduna Park) نام دارد که بزرگ‌ترین ورزشگاه آلمان است و بیش از ۸۰ هزار نفر گنجایش دارد[۳] و به همین سبب لقب «خانه اپرای فوتبال آلمان» را کسب کرده است.

نمایی از سیگنال ایدونا پارک

نام تاریخی این ورزشگاه وست فالن یا وست‌فالن‌استادیون است و نام کنونی، نامی تجاری است که تنها از دسامبر ۲۰۰۵ تا ژوئن ۲۰۱۶ برجا خواهد ماند.

بازیکنان[ویرایش]

شماره نقش بازیکن
۱ آلمان دروازه‌بان رومان وایدنفلر (کاپیتان)
۴ صربستان مدافع نون سوبوتیچ
۶ آلمان هافبک اسون بندر
۷ ژاپن هافبک شینجی کاگاوا
۸ آلمان هافبک ایلکای گاندوغان
۱۰ ارمنستان هافبک هنریخ میختاریان
۱۱ آلمان هافبک مارکو رویس
۲۲ ایالات متحده آمریکا هافبک کریستین پولیسیک
۱۵ آلمان مدافع ماتس هوملز(کاپیتان دوم)
۱۶ لهستان هافبک یاکوب بلاژی‌کوفسکی
۱۷ گابون مهاجم پی‌یر امریک اوبامیانگ
شماره نقش بازیکن
۱۸ ترکیه هافبک نوری شاهین
۱۱ بلژیک هافبک عدنان یانوزای
۲۰ کلمبیا مهاجم آدریان راموس
۲۱ آلمان هافبک الیور کریش
۲۴ آلمان مدافع ماروین سار
۲۵ یونان مدافع سوکراتیس پاپوس تپولاس
۲۶ لهستان مدافع لووکاش پیشتچک
۳۸ الگو:Country data سوییس دروازه‌بان رومن بورکی
۲۳ اسپانیا مدافع مارک بارترا

به تیمای دیگر به صورت قرضی[ویرایش]

شماره نقش بازیکن

افتخارات[ویرایش]

داخلی[ویرایش]

قهرمانی (۸ بار): ۵۶–۱۹۵۵، ۵۷–۱۹۵۶، ۶۳–۱۹۶۲، ۹۵–۱۹۹۴، ۹۶–۱۹۹۵، ۰۲–۲۰۰۱، ۱۱–۲۰۱۰، ۱۲–۲۰۱۱
نائب قهرمانی (۷ بار): ۱۹۴۹ , ۱۹۶۱ , ۱۹۶۵–۶۶, ۱۹۹۱–۹۲, ۲۰۱۲–۱۳, ۲۰۱۳–۱۴, ۲۰۱۵–۱۶
قهرمانی (۳ بار): ۶۵–۱۹۶۴، ۸۹–۱۹۸۸، ۱۲–۲۰۱۱
نائب قهرمانی (۵ بار): ۱۹۶۲–۶۳, ۲۰۰۷–۰۸, ۲۰۱۳–۱۴, ۲۰۱۴–۱۵, ۲۰۱۵–۱۶
قهرمانی(۵ بار): ۱۹۸۹، ۱۹۹۵، ۱۹۹۶، ۲۰۰۸، ۲۰۱۳
نائب قهرمانی (۲ بار): ۲۰۱۱, ۲۰۱۲

اروپایی[ویرایش]

قهرمانی(۱ بار): ۱۹۹۷
نایب قهرمانی(۱ بار): ۲۰۱۳
قهرمانی(۱ بار): ۶۶–۱۹۶۵
نایب قهرمانی(۱ بار): ۱۹۹۷
نایب قهرمانی(۲ بار): ۱۹۹۲–۹۳, ۲۰۰۱–۰۲

بین‌المللی[ویرایش]

قهرمانی(۱ بار): ۱۹۹۷

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

سایت رسمی باشگاه