باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
بروسیا دورتموند
Borussia Dortmund logo.svg
نام کامل باشگاهمؤسسه ورزش‌های توپی بروسیا ۰۹ دورتموند
لقب(ها)بروسیایی‌ها (به آلمانی: Die Borussen)
سیاه-زردها (به آلمانی: Die Schwarzgelben)
زنبورها (به آلمانی: Bienen)
زنبور وحشی (به آلمانی: Wilde Biene)
نام غیررسمیBVB
تاریخ تأسیس۱۹ دسامبر ۱۹۰۹ (۱۱۱ سال پیش)
نام ورزشگاهسیگنال ایدونا پارک
(گنجایش: ۸۱٬۳۵۹[۱])
مدیرعاملراینهارد راوبال
مربیمارکو رزه
لیگبوندس‌لیگا
۲۰۲۰-۲۰۲۱سوم
Kit left arm bvb2122H.png
Team colours
Kit body bvb2122H.png
Team colours
Kit right arm bvb2122H.png
Team colours
Team colours
Kit socks bvb2122hl.png
Team colours
لباس اول
Kit left arm bvb2122a.png
Team colours
Kit body bvb2122a.png
Team colours
Kit right arm bvb2122a.png
Team colours
Team colours
Kit socks bvb2122A.png
Team colours
لباس دوم
Kit left arm bvb2021t.png
Team colours
Kit body bvb2021t.png
Team colours
Kit right arm bvb2021t.png
Team colours
Kit shorts bvb2021t.png
Team colours
Kit socks bvb2021t.png
Team colours
لباس سوم

بروسیا دورتموند (به آلمانی: Borussia Dortmund) یک باشگاه فوتبال آلمانی است که در شهر دورتموند قرار دارد. این باشگاه در بوندس‌لیگا بازی می‌کند و تاکنون ۸ بار قهرمان بوندسلیگا، ۱ بار قهرمان جام در جام اروپا و ۱ بار قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا و ۱ بار قهرمانی جام بین قاره‌ای فوتبال را در کارنامه دارد. همچنین این باشگاه پرتماشاگرترین تیم فوتبال در جهان است[۲] و همیشه با هواداران خاص خود یاد می‌شود به‌طوری که در هر بازی میانگین ۸۱ هزار نفر در ورزشگاه حضور دارند و این تیم را حمایت می‌کنند، این تیم همراه با بایرن مونیخ دو قدرت اول فوتبال المان به حساب میایند و جدال قدیمی این دو تیم را در کلاسیکر نام می‌برند.

تاریخچه[ویرایش]

در سال ۱۹۰۹ یکی از سازمان‌های جوانان کاتولیک در آلمان به صورت مرتب مسابقه‌های فوتبال برگزار می‌کرد. این سازمان اندکی پیش از آن و در پی مهاجرت نیروهای کار لهستانی تشکیل شده بود و در زمینهٔ جذب تازه‌واردان کاتولیک در محیط پروتستانی شهر دورتموند فعالیت می‌کرد. اما روحانی دینی منطقه ورزش "بی‌هدف" و "رَمه‌داری در زمین" را نمی‌پسندید و قصد داشت فوتبال را ممنوع اعلام کند. سازمان جوانان کاتولیک هم در اعتراض به این موضوع، "انجمن بازی‌های توپی بروسیا ۰۹" را پایه نهاد.

پس از جنگ جهانی دوم لوگوی این تیم دگرگون و مقداری از دارایی‌هایش تصرف شد.

در سال ۱۹۱۵ بروسیا دورتموند در اولین دیدار رسمی خود، همشهری اش یعنی VFB دورتموند را با نتیجه ۹–۳ در هم کوبید.[۳]

اسطوره دورتموند[ویرایش]

زیگفرید هلد که به زیگی هِلد معروف است در سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۱ و از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ برای بروسیا دورتموند بازی کرد. وی در بوندس لیگا ۲۳۰ بازی برای دورتموند انجام داد و جمعاً ۱۸۹ گل زد. زیگی در آن زمان اولین بازیکنی بود که اهل غرب آلمان (ناحیه روهر) نبود. زیگی با دورتموند به مقام قهرمانی جام در جام اروپا در سال ۱۹۶۶ رسید و یکبار نایب قهرمان و یک بار مقام سوم بوندس لیگا را بدست آورد. زیگی در فصل ۱۹۶۶–۱۹۶۵ فصل بسیار خوبی را با لوتار اِمِریش و راینهارد لیبودا داشت. در آن زمان این سه بازیکن را مثلث جادویی دورتموند می‌نامیدند. زیگی هِلد اولین بازی خود برای تیم ملی آلمان را در ۲۳ فوریه ۱۹۶۶ برابر انگلستان انجام داد. فصل ۱۹۶۶–۱۹۶۵ یک فصل فوق‌العاده برای زیگی هِلد بود که در این فصل قهرمان جام در جام اروپا، نایب قهرمان بوندس لیگا و نایب قهرمانی جام جهانی را بدست آورد و موفق شده بود اولین بازی خود برای تیم ملی آلمان را انجام دهد.
زیگی بین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۳ در تیم ملی حضور داشت و ۴۱ بار پیراهن تیم ملی را بر تن کرد. وی در این تعداد بازی موفق شد ۵ بار دروازه حریفان را باز کند. زیگی در حال حاضر نقش مدیریت هواداران باشگاه دورتموند را به عهده دارد.[۴]

بازیکن محبوب دورتموند[ویرایش]

مارکو رویس فوق ستاره ملی پوش آلمانی دورتموند که در شهر دورتموند هم متولد شده باوجود درخشش‌های بسیار توانست توجه تیم‌های بسیاری مانند بارسلونا - رئال مادرید - پاریسن ژرمن - منچستر یونایتد - منچستر سیتی - آث میلان و بایرن مونیخ را به خود جلب کند و باوجود پیشنهادهای بسیار خوب از این تیم‌ها او تیم محل تولدش را انتخاب کرد و وفاداری خود را به دورتموند ثابت کرد. او تابه حال بیش از ۱۰۰ گل برای تیمش در ادوار مختلف به ثمر رساندهاست و اکنون شماره ۱۱ دورتموند را برتن می‌کند. همچنین او توانست با دورتموند به فینال لیگ قهرمانان اروپا برسد و در ترکیب منتخب این مسابقات قرار بگیرد.

دورتموند تیم ستاره ساز[ویرایش]

بروسیا دورتموند یکی از بهترین آکادمی‌های اروپا را دارد و تیمی است که به جوانان دارای استعداد فرصت بازی و درخشش می‌دهد. از بازیکنانی که در دورتموند بوده‌اند و الان جزو ستارگان دنیای فوتبال هستند می‌توان به: مارکو رویس، رابرت لواندوفسکی، پیر امریک اوبامیانگ، کریستین پولیسیچ، هنریخ میختاریان ،ایلکای گوندوغان، جیدون سانچو ، ماریو گوتزه و ارلینگ برات هالند اشاره کرد.

آمار و ارقام[ویرایش]

تعداد بازی‌های ملی: ۲۸۹ بازی
تعداد گل‌های ملی: ۹۸ گل
تعداد بازی در جام جهانی: ۹ بازی
تعداد گل زده در جام جهانی: ۸ گل
تعداد بازی در بوندس لیگا با دورتموند: ۱۸۳ بازی (سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰)
تعداد گل زده در بوندس لیگا با دورتموند: ۷۶ گل
تعداد بازی در بوندس لیگا با دورتموند: ۴۷ بازی (سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹)
تعداد گل زده در بوندس لیگا با دورتموند: ۲۴ گل
تعداد بازی در جام حذفی با دورتموند: ۱۰ بازی (سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۸)
تعداد گل زده در جام حذفی با دورتموند:۸ گل
تعداد بازی در جام با دورتموند: ۵ بازی (سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹)
تعداد گل زده در جام حذفی با دورتموند: بدون گل زده
تعداد بازی در جام در جام اروپا: ۱ بازی
تعداد گل زده در جام در جام اروپا: ۱ گل

دورتموند با ۱۱ میلیون هوادار در المان پرطرفدارترین تیم می‌باشد.

ورزشگاه[ویرایش]

بروسیا دورتموند در حال حاضر یکی از موفق‌ترین باشگاه‌های آلمان است و به داشتن ورزشگاهی که بیشترین جایگاه ایستادن تماشاگران در اروپا را دارد، افتخار می‌کند. استادیوم اختصاصی این تیم «وستفالن» (Westfalenstadion) با نام تجاری «سیگنال ایدونا پارک» (Signal Iduna Park) نام دارد که بزرگ‌ترین ورزشگاه آلمان است و بیش از ۸۰ هزار نفر گنجایش دارد[۳] و به همین سبب لقب «خانه اپرای فوتبال آلمان» را کسب کرده‌است. این ورزشگاه با داشتن دیوار زرد خود وحشت زیادی را در دل بازیکنان تیم حریف در بازی‌های خانگی تیم دورتموند میندازد این قسمت از ورزشگاه ظرفیت ۲۴ هزار نفر را دارد و همیشه میزبان طرفداران دو آتیشه تیم دورتموند است طبق یکی از رده‌بندی‌های استادیوم‌های فوتبال در جهان این ورزشگاه به دلیل امکانات عالی مقام نخست را کسب کرده‌است.

گفتنی است که این تیم در نظر سنجی سال ۲۰۱۴ توسط فیفا پر طرفدارترین تیم اروپا معرفی شد و در جهان چهارم. این تیم همیشه در المان و سوئیس محبوب‌ترین تیم بوده‌است و در سراسر جهان طرفداران بسیاری دارد.

نمایی از سیگنال ایدونا پارک

نام تاریخی این ورزشگاه وست فالن یا وست‌فالن‌استادیون است و نام کنونی، نامی تجاری است که تنها از دسامبر ۲۰۰۵ تا ژوئن ۲۰۲۱ برجا خواهد ماند.

بازیکنان[ویرایش]

شماره پست بازیکن
۱ سوئیس دروازه‌بان رومن بورکی
۲ اسپانیا مدافع متئو موری
۵ فرانسه مدافع دن-اکسل زاگادو
۶ دانمارک هافبک توماس دلینی


۸ آلمان هافبک محمود داهود
۹ نروژ مهاجم ارلینگ برات هالند
۱۰ بلژیک مهاجم تورگان آزار
۱۱ آلمان مهاجم مارکو رویس (کاپیتان)
۱۳ پرتغال مدافع رافائل گوئریرو
۱۴ آلمان مدافع نیکو شولتس
۱۵ آلمان مدافع متس هوملس
۱۶ سوئیس مدافع مانوئل آکانجی
۱۸ آلمان مهاجم یوسف موکوکو
شماره پست بازیکن
۱۹ آلمان هافبک یولین برنت
۲۰ برزیل هافبک رینییر (قرضی از رئال مادرید)
۲۲ انگلستان هافبک جود بلینگام
۲۳ آلمان هافبک امره جان
۲۴ بلژیک مدافع توما مونیه
۲۵ آلمان دروازه‌بان Luca Unbehaun
۲۶ لهستان مدافع ووکاش پیشچک (کاپیتان دوم)
۲۷ آلمان هافبک ماریوس وولف
۲۸ بلژیک هافبک اکسل ویتسل
۲۹ آلمان مدافع مارسل اشملزر
۲۰ آلمان مدافع فلیکس پاسلاک
۳۲ ایالات متحده آمریکا هافبک جیووانی رینا
۳۵ سوئیس دروازه‌بان ماروین هیتس
۳۷ آلمان هافبک توبیاس راشل


افتخارات[ویرایش]

داخلی[ویرایش]

قهرمانی (۸ بار): ۵۶–۱۹۵۵، ۵۷–۱۹۵۶، ۶۳–۱۹۶۲، ۹۵–۱۹۹۴، ۹۶–۱۹۹۵، ۰۲–۲۰۰۱، ۱۱–۲۰۱۰، ۱۲–۲۰۱۱
نائب قهرمانی (۷ بار): ۱۹۴۹ , ۱۹۶۱ , ۱۹۶۵–۶۶، ۱۹۹۱–۹۲، ۲۰۱۲–۱۳، ۲۰۱۳–۱۴، ۲۰۱۵–۱۶
قهرمانی (۵ بار): ۶۵–۱۹۶۴، ۸۹–۱۹۸۸، ۱۲–۲۰۱۱، ۲۰۱۷–۲۰۱۶، ۲۱–۲۰۲۰
نائب قهرمانی (۵ بار): ۱۹۶۲–۶۳، ۲۰۰۷–۰۸، ۲۰۱۳–۱۴، ۲۰۱۴–۱۵، ۲۰۱۵–۱۶
قهرمانی(۶ بار): ۱۹۸۹، ۱۹۹۵، ۱۹۹۶، ۲۰۰۸، ۲۰۱۳، ۲۰۱۹
نائب قهرمانی (۶ بار): ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۲۰، ۲۰۲۱

اروپایی[ویرایش]

قهرمانی (1 بار): ۹۷–۱۹۹۶
نایب قهرمانی (۱ بار): ۲۰۱۳
قهرمانی (۱ بار): ۶۶–۱۹۶۵
نایب قهرمانی (۱ بار): ۱۹۹۷
نایب قهرمانی (۲ بار): ۱۹۹۲–۹۳، ۲۰۰۱–۰۲

بین‌المللی[ویرایش]

قهرمانی (۱ بار): ۱۹۹۷

منابع[ویرایش]

  1. "Dortmunds Stadionkapazität erhöht sich" (به German). Spiegel Online. Retrieved 16 July 2015.
  2. 161385360554578 (۲۰۱۹-۰۴-۱۲). «The top 50 average attendances in football over the last five years». talkSPORT (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۵-۱۹.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «تاریخچه و افتخارات بوروسیا دورتموند».[پیوند مرده]
  4. «اسطوره‌های باشگاه دورتموند». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲ سپتامبر ۲۰۱۳.

پیوند به بیرون[ویرایش]

سایت رسمی باشگاه