باشگاه فوتبال یوونتوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
باشگاه فوتبال یوونتوس
Juventus' crest
نام کامل باشگاه فوتبال یوونتوس شرکت سهامی
لقب بانوی پیر (Vecchia Signora)
سیاه‌سفیدها (bianconeri)
گورخرها (Zebre)
بانوی قاتل (Signora Omicidi)
دوست دختر ایتالیا (Fidanzata d'Italia)
نام کوتاه Juve, JFC
تأسیس ۱ نوامبر ۱۸۹۷ (۱۱۹ سال پیش)
ورزشگاه ورزشگاه یوونتوس
گنجایش ۴۱٬۵۰۷
مالک

خانواده آنیلی (از طریق شرکت اکسور)

ISEJUVE
مدیرعامل آندرا آنیلی
سرمربی ماسیمیلیانو آلگری
لیگ سری آ
۲۰۱۶–۱۷ قهرمان
وبگاه وبگاه رسمی
لباس اول
لباس دوم
لباس سوم
نقشه کشور ایتالیا، قسمتی که با قرمز پررنگ مشخص شده‌است شهر تورین می‌باشد، باشگاه فوتبال یوونتوس در ۱ نوامبر ۱۸۹۷ در این شهر تأسیس شد.

باشگاه فوتبال یوونتوس (انگلیسی: Juventus Football Club / لاتین: iuventūs به معنی جوانان / تلفظ ایتالیایی: [juˈvɛntus]) که با نام‌های یوونتوس و یا یووه نیز شناخته می‌شود، نام یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای است که در شهر تورین، در کشور ایتالیا قرار دارد. یوونتوس سومین باشگاه قدیمی فوتبال ایتالیا بعد از جنوا و اودینزه محسوب می‌شود. به جز فصل ۰۷–۲۰۰۶ در سری بی، همواره در تاریخ خود در بالاترین سطح فوتبال ایتالیا (سری آ) حضور داشته‌است.

این باشگاه در سال ۱۸۹۷ توسط چند دانشجوی تورینی و با نام باشگاه ورزشی یوونتوس بنیانگذاری شد. این باشگاه از سال ۱۹۲۳ توسط خانواده آنیلی اداره می‌شود. یوونتوس یکی از پرافتخارترین باشگاه‌های فوتبال در ایتالیا و جهان می‌باشد.[۱]

باشگاه یوونتوس در ایتالیا موفق شده ۳۳[توضیح ۱] مرتبه سری آ را بالای سر ببرد، ۱۲ بار فاتح جام حذفی ایتالیا و ۷ بار فاتح سوپر جام ایتالیا شود. باشگاه یوونتوس با کسب ۱۱ جام اروپایی-بین‌المللی[۲] و در مجموع با کسب ۶۴ جام معتبر[توضیح ۲] جز پر افتخارترین باشگاه‌های جهان محسوب می‌شود. باشگاه یوونتوس اولین باشگاه تاریخ فوتبال اروپا می‌باشد که توانسته‌است هر سه جام معتبر اروپایی را فتح کند،[توضیح ۳] باشگاه یوونتوس به انتخاب فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال به عنوان دومین تیم برتر قرن ۲۰ اروپا شناخته می‌شود. باشگاه یوونتوس تنها باشگاه سه ستارهٔ فوتبال ایتالیا محسوب می‌شود.[توضیح ۴] باشگاه یوونتوس به عنوان دومین باشگاه برتر جهان در سال ۲۰۱۶ از سوی فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال معرفی شد.[۳][۴]

باشگاه یوونتوس از اعضای بنیانگذار گروه ۱۴ است که پس از فروپاشی توسط اتحادیه باشگاه‌های فوتبال اروپا جایگزین شد.[۵]

ورزشگاه یوونتوس داری ظرفیت ۴۱٬۵۰۷ نفر می‌باشد، که از سال ۲۰۱۷ تا سال ۲۰۲۳ به نام آلیانتس استادیوم شناخته می‌شود.

در لیست شرکت دیلویت از ثروتمندترین باشگاه‌های فوتبال در جهان که در فصل ۲۰۱۵–۱۶ منتشر شد،[۶] یوونتوس دهمین باشگاه فوتبال در کسب درآمد در جهان با درآمد تخمینی ۳۴۱٬۱ میلیون یورو می‌باشد، که از این حیث در صدر باشگاه‌های فوتبال ایتالیا قرار دارد. باشگاه یوونتوس همچنین در لیستی که مجله فوربز از باشگاه‌های ارزشمند فوتبال جهان در تاریخ ۱ ژوئن ۲۰۱۷ منتشر کرد، رتبه نهم را بدست آورد، با ارزش تخمینی ۱٬۲۵۸ میلیون دلار.[۷]

محتویات

تاریخچه باشگاه یوونتوس[ویرایش]

تأسیس باشگاه (۱۸۹۷/۱۸۹۸)[ویرایش]

تیم یوونتوس در سال ۱۸۹۸

تأسیس باشگاه یوونتوس در اولین روز ماه نوامبر بر روی نیمکتی در خیابان ره اومبرتو توسط گروهی جوان که در دبیرستان ماسیمو لسیوم تحصیل می‌کردند که رؤیای تأسیس یک تیم فوتبال داشتند آغاز شد و به این ترتیب یوونتوس در تاریخ ۱ نوامبر ۱۸۹۷ در تورین متولد شد. باشگاهی که در آینده بخش مهمی از تاریخ فوتبال را رقم می‌زند.[۸] اولین دیدار این تیم تازه تأسیس با حضور جوانان و دوستداران در تئاتر ساختمان دارما برگزار شد. انریکو کنفاری در نخستین سخنان خود از خواسته‌های بزرگ باشگاه صحبت می‌کند، وی تأکید دارد با شروع فصل پاییز خواسته و آرزویی که از مدتها پیش داشته‌اند به وقوع پیوست.[۹][۱۰]

سرانجام برادران کنفاری در دفتر کوچک خود در خیابان ده اومبرتو ۴۲ تشکیل جلسه می‌دهند، جلسه‌ای که با حضور مسئولین ابتدایی و بازیکنان و جوانان عاشق فوتبال برگزار می‌شود و آخرین اندیشه این جوانان که رؤیای داشتن مقر و محلی برای باشگاه‌است مطرح می‌شود، برادران کنفاری می‌دانند که برای داشتن یک تیم بزرگ می‌بایست محلی مناسب تهیه نمایند، این دو جوان خیلی زود ساختمانی با چهار اتاق و یک حیات پیدا می‌کنند که می‌توانست محلی مناسب برای یک تیم جوان و تازه تأسیس باشد.[۱۱]

با تشکیل یک تیم جوان و مشخص شدن محل استقرار تیم، وظیفه‌ای دیگری نیز بر شانه‌های تأسیس کنندگان سنگینی می‌کرد، این باشگاه می‌بایست نامی برای خود داشته باشد، بار دیگر براداران کنفاری جلسه‌ای تشکیل دادند و با توجه به جوانی باشگاه و جوانانی که با عشق فراوان دراین تیم بازی می‌کردند، گروه تصمیم گرفت نام باشگاه ورزشی یوونتوس را انتخاب نماید و به این ترتیب و با تأیید گروه، باشگاه ورزشی یوونتوس نام گذاری شد.. گفتنی است که کلمه یوونتوس ریشه‌ای لاتین دارد و به معنای جوان و یا جوانان است. اوگنیو کنفاری نخستین مدیر یوونتوس خیلی زود پست ریاست را رها کرد و برادراش انریکو از سال ۱۸۹۸ به ریاست باشگاه رسید.[۱۲]

ورود خانواده آنیلی (۱۹۰۶/۱۹۲۶)[ویرایش]

یوونتوس نزدیک به دو دهه زیر سایه تیم‌های میلانی قرار داشت و نتوانست قهرمانی نخست خود را تکرار کند. طی این سالها مدیران و بازیکنان به این نتیجه رسیدن که برای نگهداری وقایع باشگاه، مجله‌ای نیاز است،[۱۲] بنابر این در ۱۰ ژوئن ۱۹۱۵ مجله هورا یوونتوس که امروزه ماهنامه معروف این باشگاه به حساب می‌آید متولد شد. کارادو کورادینی که در فصل ۱۹۲۰–۱۹۱۹ رئیس باشگاه بود سرود یوونتوس را تصنیف کرده‌است. روال ناکامی‌ها ادامه داشت تا سال ۱۹۲۳ که خانواده مطرح آنیلی وارد عرصه حیات باشگاه شدند. در ۲۴ ژوئیه سال ۱۹۲۳ ریاست باشگاه را ادواردو آنیلی (پدر جووانی و اومبرتو آنیلی) به عهده گرفت. او پسر مالک و بنیانگذار کمپانی فیات بود. همراه با مدیریت قدرتمند این مرد بزرگ افتخارات و پیروزی‌های بانوی پیر نیز آغاز شد. بیانکونری‌ها با او در سال ۱۹۲۶ دومین اسکودتوی خود را نیز فتح کردند تا ادواردو نخستین قهرمانی مدیریت خود را تجربه کند. این قهرمانی با مربیگری جینو کارولی به دست آمد و بازیکنانی نظیر جانپیرو کامبی، ویرجینیو روستا ،کارلو بیجاتو، فرنک هیرزر ،لویجی آلماندی، جوزف ویولا و جوزپه توریانی در این تیم قهرمان حضور داشتند.[۱۳]

دوران مربیگری کارلو کارکانو (۱۹۳۰/۱۹۳۵)[ویرایش]

طی سال‌های ۱۹۳۵–۱۹۳۰ یوونتوس دوباره به عنوان یکی از قدرت‌های فوتبال ایتالیا خود را معرفی میند. ادواردو آنیلی که تا سال ۱۹۳۵ مدیریت باشگاه یوونتوس را به عهده داشت در کنار جووانی ماتزونیس نایب رئیس باشگاه توانست در دهه ۳۰ یوونتوس را تبدیل به قدرت بلامنازع ایتالیا نماید. یوونتوس طی سال‌های ۳۱ الی ۳۵ توانستند پنج اسکودتوی دیگر را برای باشگاه به ارمغان بیاورند و با کسب پنج عنوان قهرمانی متوالی رکورد جاودانه‌ای را به نام خود به ثبت برسانند (رکوردی که در ده دوم قرن ۲۱ توسط خود یوونتوس شکسته می‌شود). بازیکنان بزرگ آن زمان یوونتوس نمایشی را ارائه کردند که هرگز فراموش شدنی نیست، فلیچ بورل مهاجم بیانکونری‌ها در فصل ۱۹۳۲ باورنکردنی ظاهر شد وی در ۲۸ بازی ۲۹ گل به ثمر رساند و رکوردی فوق‌العاده به نام خود ثبت کرد. در این دوران آنیلی در کنار همکارانش تصمیم گرفت ورزشگاهی اختصاصی برای یووه تهیه نماید و سرانجام در فوریه ۱۹۳۴ یووه در ورزشگاه جدیدش به نام کوموناله (المپیک فعلی) به میدان رفت، ورزشگاهی که بعدها خاطرات بسیار دیدنی و زیبایی از اسطوره‌هایی مانند بونیپرتی، روبرتو بتجا و میشل پلاتینی در خود زنده نگاه داشته‌است. در مسابقات جام جهانی ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ بازیکنان یوونتوس اسکلت اصلی تیم ملی ایتالیا را تشکیل می‌دادند، اتفاقی که در جام جهانی ۱۹۸۲ نیز تکرار شد.[۱۴] در زمان مربیگری کارلو کارکانو یوونتوس هفت بازیکن ملی پوش به نام‌های جانپیرو کامبی، ویرجینیو روستا، لویس مونتی، جیووانی فرراری، لویجی برتولینی، فلیچ بورل و رایموندو اورسی را در تیم ملی ایتالیا داشت که توانستند قهرمان جام جهانی ۱۹۳۴ شوند، در ژوئیه ۱۹۳۴ ادواردو آنیلی مدیر موفق یوونتوس در سانحه هوایی مشهور جنوا درگذشت، بعد از آن اتفاق سیاه و تلخ، یووه به مدت ۱۲ سال که یک آنیلی دیگر در رأس مدیریت باشگاه آمد به حاشیه رفت.[۱۵]

جنگ جهانی دوم (۱۹۳۵/۱۹۵۵)[ویرایش]

تکرار افتخارات دهه سی به مدت یک دهه متوقف شد البته طی این سال‌ها قهرمانی در دو جام حذفی ایتالیا به افتخارات باشگاه اضافه شد. نخستین قهرمانی یووه در جام حذفی کشورش به تاریخ ۱۹۳۸ با مربیگری ویرجینیو روستا بازمی‌گردد. در فصل ۳۹–۳۸ یوونتوس با ایستادن در رده هشتم جدول دوران افول خود را می‌گذراند. طی سال‌های ۳۵ الی ۴۷ مدیرانی نظیر امیلیو ده لا فورست و پیرو دُزیو در راس کار قرار گرفتند و نتوانستند شکوه یووه را نمایان سازند و سرانجام پس از نتایج نه چندان موفق و درخشان؛ پیرو دُزیو جای خود را به جیانی آنیلی داد، فرزند ادواردو آنیلی به باشگاه خود در تاریخ ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۷ بازگشته بود تا پیروزی‌های گذشته و خاطرات زیبای دوران رهبری پدرش را تکرار کند. با آمدن جیانی اسکودتوهای هشتم و نهم در فصل‌های ۵۲–۵۱، ۵۰–۴۹ از راه رسید. اما عمر ریاست وی کوتاه بود و خیلی زود استعفا داد. با این حال یووه با بازیکنانی نظیر بونیپرتی، کارلو پارولا و جان هانسن همچنان به افتخارات خود می‌افزود. جیانی آنیلی ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۴ پست ریاست را رها می‌کند و از باشگاه جدا می‌شود.[۱۶]

دوران مدیریت اومبرتو آنیلی (۱۹۵۵/۱۹۷۱)[ویرایش]

با جدایی جیانی آنیلی، به مدت یک سال باشگاه تحت نظارت سه نفر هدایت شد و یک سال بعد در نوامبر ۱۹۵۶، اومبرتو آنیلی برادر جیانی آنیلی راهی باشگاه شد تا قدرت و نفوذ خانواده آنیلی همراه با قدرت باشگاه یوونتوس ادامه داشته باشد. اومبرتو تا سال ۱۹۶۲ سمت مدیریت یوونتوس را در اختیار داشت که در این سال به دلیل ادامه تحصیل و اخذ مدرک پروفسوری از سمت مدیریت یووه کناره گیری کرد. این تیم در این سال‌ها دو ستاره بزرگ حیات خود را به نام‌های اومار سیووری و جان چارلز خریداری کرد و توانست اسکودتوی دهم را نیز فتح نماید. لیوبیسا بروشتش دهمین قهرمانی بانوی پیر را در فصل ۵۸–۵۷ به دست آورد تا با کسب این عنوان، اولین ستاره یووه نیز از راه برسد. با این قهرمانی بانوی پیر اجازه یافت اولین ستاره طلایی را بر روی پیراهن خود حک کند و به بالای آرم باشگاه نیز اضافه شود. یوونتوس توانست با هدایت مربیانی مانند رناتو چزارینی، کارلو پارولا، پائولو آمارال و هریبرتو هرررا در دهه شصت سه عنوان قهرمانی را کسب کند. دهه ۶۰ با کسب سه قهرمانی در سری آ و سه قهرمانی در جام حذفی ایتالیا به نوعی تکرار درخشش دهه ۳۰ بود. طی این سال‌ها ستارگانی برجسته همچون؛ جان هانسن، کارلو پارولا، کارل پرایست، بونیپرتی، جان چارلز و اومار سیووری با پیراهن سیاه و سفید یووه در میدان‌ها فوتبال حاضر شدند و در دنیای فوتبال شهرتی کسب کردند. اومار سیووری با درخشش بی نظیر و گلزنی‌های ارزشمند خود تبدیل به مهره‌ای خوش‌نام در دنیای فوتبال شد و در سال ۱۹۶۱ توانست توپ طلای اروپا را از ان خود کند. با پایان فصل ۱۹۶۹ هریبرتو هرررا نیمکت یوونتوس را ترک می‌کند و لوئیس کارنیگلیا جانشین وی در پست مربیگری یووه می‌شود. گفتنی است که طی سالهای ۱۹۶۲ الی ۱۹۷۱ مدیریت باشگاه به ویتوره کاتِ لا واگذار شده بود.[۱۷]

دوران مدیریت جیامپیرو بونیپرتی (۱۹۷۱/۱۹۹۰)[ویرایش]

ترکیب یوونتوس در شروع بازی فینال جام باشگاه‌های اوپا ۱۹۸۵

سرانجام زمان خداحافظی فرا می‌رسد و بونیپرتی پس از چند سال بازی و حضوری استثنایی در سال ۱۹۷۱ از دنیای فوتبال خداحافظی می‌کند و بلافاصله به مدیریت باشگاه منصوب می‌شود. در زمان ریاست وی چهار مربی بزرگ و نامی همچون سیستمیر فیکپالیک، کارلو پارولا، جووانی تراپاتونی و دینو زوف هدایت بانوی پیر را به عهده گرفتند. بونیپرتی نزدیک به بیست سال رهبری بانوی پیر را به عهده گرفت و توانست درخشش دوران بازیگری اش را در این پست نیز تکرار کند،[۱۸] کسب ۹ اسکودتو و رساندن شمار اسکودتوهای یوونتوس به عدد بیست و گرفتن ستاره دوم باشگاه با قهرمانی در سال ۱۹۸۲، دو قهرمانی در جام حذفی به همراه نخستین عنوان قهرمانی بانوی پیر در اروپا و فتح جام باشگاه‌های اروپا در سال ۱۹۸۵، قهرمانی در سال ۱۹۷۷ در لیگ اروپا برای نخستین بار؛ رسیدن به قهرمانی رقابت‌های جام در جام اروپا در سال ۱۹۸۴، سوپر جام اروپا که در سال ۱۹۸۴ به دست آمد از افتخارات بسیار ارزنده و بزرگی به‌شمار می‌رود که در دوران دو دهه مدیریت موفق بونیپرتی به دست آمد. جووانی تراپاتونی که ده سال هدایت یوونتوس را به عهده گرفته بود توانست در سال ۱۹۸۲ با قهرمانی یووه در سری آ ستاره دوم را از آن باشگاه نماید تا بانوی پیر تنها تیم ایتالیایی باشد که قهرمانی‌هایش به عدد بیست می‌رسید. در دو دهه ستارگان مشهوری پیراهن سیاه و سفید یوونتوس را برتن کردند؛ ستارگانی مانند: دینو زوف، میشل پلاتینی، مارکو تاردلی، ژبیگنی بونیک، پائولو روسی، کلائودیو جنتیله، پیترو آناستاسی، رومئو بنتی، گائتانو شیره‌آ از جمله بازیکنان بسیار مهم دهه ۷۰–۸۰ این باشگاه بودند. اما این بار نیز یک اتفاق تلخ دیگر برای سیاه و سفیدپوشان یووه، باشگاه را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اتفاقی که در دهه ۸۰ برای بانوی پیر ایتالیا به وقوع می‌پیوندد، رویدادی سیاه که به مانند سال ۱۹۳۵ همزمان با شکوه و بزرگی یووه‌است، این حادثه در فینال لیگ قهرمانان در ۲۸ می سال ۱۹۸۵ در ورزشگاه هیسل بلژیک روی داد، در دیدار یوونتوس برابر لیورپول انگلیس به دلیل درگیری هواداران دو تیم ۳۹ هوادار کشته (برخی منابع شمار کشته شدگان را ۴۹ نفر اعلام کردند) و بیش از ۳۰۰ زخمی به جای می‌ماند و لقب فینال خونین را به خود می‌گیرد. در این دیدار یوونتوس با تک گل میشل پلاتینی که از روی نقطه پنالتی به ثمر رسید قهرمان این دیدار خونین می‌شود تا نخستین قهرمانی خود را در اروپا جشن بگیرد البته جشنی که همراه با تلخی و از دست دادن تعدادی هوادار بود. در ۸ دسامبر ۸۶ راهی توکیو می‌شوند تا در جام بین قاره‌ای شرکت کنند و در نهایت نیز با قهرمانی در این جام به کار خود پایان می‌دهند. قدرت یووه پس از این سال چند سالی رو به افول رفت و ستارگانی مانند میشل پلاتینی و گائتانو شیره‌آ مهره‌ای که با ۵۵۲ بازی یکی از ستاره‌های استثنایی حیات یووه محسوب می‌شود از تیم خداحافظی کردند. فصل جدید در راه است و این بار پس از ده سال جووانی تراپاتونی بر روی نیمکت سیاه و سفیدپوشان مشهور ایتالیا حضور ندارد و دوره جدیدی آغاز می‌شود. در دهه ۸۰ پائولو روسی مهاجم سرشناس یووه و ایتالیا نیز در سال ۱۹۸۲ توپ طلای اروپا[۱۹] را به خود اختصاص می‌دهد تا دومین بازیکن یوونتوس باشد که این افتخار را کسب می‌کند. این افتخار طی سه سال متوالی ۱۹۸۳ الی ۱۹۸۵ توسط میشل پلاتینی تکرار شد تا سومین بازیکن یوونتوس در این زمینه باشد. یوونتوسی‌ها در جام جهانی ۱۹۸۲، شش نماینده در تیم ملی ایتالیا داشتند تا خاطره جام جهانی ۱۹۳۴ تکرار شود؛ دینو زوف، کلائودیو جنتیله، آنتونیو کابرینی، گائتانو شیره‌آ، مارکو تاردلی و پائولو روسی ستاره‌های بیانکونری حاضر در تیم ایتالیایی‌ها بودند که قهرمانی دیگری را به دست می‌آورند. تمام این افتخارات با مدیریت ستاره سالیان گذشته یووه بونیپرتی رقم خورد. در فصل ۹۰–۱۹۸۹ یوونتوسی‌ها تیمی رؤیایی تشکیل داده بودند، جوانانی نظیر سالواتوره سکیلاچی، پیرلویجی کاسیراگی و مدافعینی همچون داریو بونتی توانسته بودند فرم یک تیم ایدئال و دوست داشتنی را به دست بیاورند، یک قهرمانی در جام حذفی ایتالیا نتیجه تلاش این بازیکنان بود.[۲۰]

دوران مدیریت ویتوریو کایزوتتی (۱۹۹۰/۲۰۰۳)[ویرایش]

ترکیب یوونتوس در شروع بازی فینال لیگ قهرمانان اوپا ۱۹۹۶

سال ۱۹۹۰ ویتوریو کایزوتتی جانشین بونیپرتی شد،[۲۱] او تا سال ۲۰۰۳ درکنار یووه ماند و در طول ریاست خود افتخارات ارزنده‌ای را به مجموعه یوونتوس افزود. با آغاز دهه ۹۰ بار دیگر شکوه یوونتوس شروع شد؛ و ورزشگاه دل آلپی که به تازگی میزبانی رقابت‌های یوونتوس را به عهده گرفته بود شاهد افتخارات زیادی شد.[۲۲] در سال ۱۹۹۰ یک جام حذفی ایتالیا و قهرمانی دوم در لیگ اروپا با مربیگری دینو زوف به کارنامه ورزشی باشگاه افزوده شد و جام سوم لیگ اروپا نیز در سال ۱۹۹۳ با جووانی تراپاتونی راهی ساختمان باشگاه یووه می‌شود. بانوی پیر که از اواسط دهه ۹۰ دوباره به اوج خود رسیده بود در لیست تیم خود بازیکنان خوش‌نام و مطرحی مانند روبرتو باجو (دارنده توپ طلا در سال ۱۹۹۳)، جان لوکا ویالی، فابریزیو راوانلی، الساندرو دل پیرو (بهترین گلزن تاریخ یووه همراه با بیشترین بازی با پیراهن یوونتوس) ،آنجلو پروتزی، دیدیه دشان، آنتونیو کونته، فرارا، ادگار داویدس و زین الدین زیدان (دارنده توپ طلا در سال ۱۹۹۸) را می‌دید.[۲۳] جووانی تراپاتونی که از سال ۱۹۹۱ بار دیگر به تیمشش بازگشته بود پس از اتمام فصل ۱۹۹۴ از تیم جدا می‌شود و راه برای حضور مربی ای مطرح و برجسته هموار می‌شود و در نهایت مارچلو لیپی بر روی نیمکت هدایت سیاه و سفیدپوشان یووه می‌نشیند.[۲۴] در سطوح مدیریت نیز مهره‌هایی نظیر روبرتو بتجا، جیرائدو و لوچیانو موجی وارد عرصه فعالیت می‌شوند. مارچلو لیپی همراه خود سه قهرمانی متوالی سری آ را در فصل‌های ۹۵–۹۴، ۹۷–۹۶ و۹۸ –۹۷ به نام یوونتوس ثبت می‌کند. یک قهرمانی در جام حذفی ایتالیا در فصل ۱۹۹۵، دو سوپر جام ایتالیا در فصول ۱۹۹۵ و ۱۹۹۷ و قهرمانی دوم یوونتوس در لیگ قهرمانان اروپا که در فصل ۱۹۹۵–۹۶ به دست آمد، (در بازی که یوونتوس در فینال ۴ بر ۲ از سد آژاکس آمستردام گذشت) و جام بین قاره‌ای سال ۱۹۹۶ نیز از افتخارات ارزنده مارچلو لیپی به‌شمار می‌روند.[۲۵] یوونتوس در سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ نیز به فینال لیگ قهرمانان اروپا راه یافت اما برابر حریفان شکست خورد و در جایگاه دوم ایستاد. یووه ابتدا در فینال برابر دورتموند با نتیجه ۳ بر ۱ شکست خورد تا به دومین قهرمانی متوالی خود در لیگ قهرمانان اروپا دست نیابد و در فصل اتی نیز برابر رئال مادرید با نتیجه یک بر صفر متحمل شکست شد و دومین ناکامی متوالی خود را در فینال لیگ قهرمانان اروپا تجربه می‌کند.[۲۶] با پایان دهه ۹۰ فروغ بیانکونری‌ها نیز کمرنگ شد، رفتن لیپی و آمدن کارلو آنچلوتی چندان موفق آمیز نبود و کارلو تنها یک قهرمانی در جام اینترتوتو را در کارنامه دو سال مربیگری خود در یووه به جای می‌گذارد. یوونتوس با کارلو آنچلوتی به افتخار بزرگی دست نمی‌یابد و تصمیم به تغییر مربی می‌گیرد و از فصل ۲۰۰۱–۰۲ برای بار دوم مارچلو لیپی سکان مربیگری یوونتوس را در دست می‌گیرد؛ و بازیکنان جدیدی به تیم اضافه می‌شوند مانند: جانلوئیجی بوفون، مارسلو سالاس و پاول ندود هافبک چک تبار و دارنده توپ طلای اروپا در سال ۲۰۰۳، لیپی توانست باکمک این بازیکنان و ستارگانی همچون الساندرو دل پیرو و ادگار داویدس و دیوید ترزگه یک بار دیگر یوونتوس را به اوج خود بازگرداند،[۲۷] دو قهرمانی در سری آ در فصل‌های ۲۰۰۱–۰۲ و ۲۰۰۲–۰۳ و دو قهرمانی در سوپر جام ایتالیا با هدایت این مربی بدست آمد، همچنین مارچلو لیپی در فصل ۲۰۰۲–۰۳ دوباره توانست یوونتوس را به فینال لیگ قهرمانان اروپا برساند، که در ضربات پنالتی مغلوب آ.ث. میلان می‌شود. در این سالها اتفاق مهم دیگری در حیات باشگاه روی داد و در تاریخ ۲۰ دسامبر ۲۰۰۱ باشگاه یوونتوس وارد بورس ایتالیا شد. در نخستین ماه سال ۲۰۰۳ حادثه‌ای تلخ، بار دیگر مجموعه بیانکونری را در سوگ نشاند، در حالی که تنها ۲۴ روز از آغاز سال جدید می‌گذشت، جووانی آنیلی مدیر اسبق باشگاه که با خود افتخارات ارزشمندی را برای باشگاه به همراه آورده بود درگذشت. تنها یک سال پس از مرگ جووانی آنیلی،[۲۸] برادرش اومبرتو آنیلی نیز درگذشت، اومبرتو در تاریخ ۲۷ می سال ۲۰۰۴ از دنیا رفت تا به یکباره بانوی پیر حامیان اصلی خود را از دست بدهد، با فوت این بزرگان خانواده آنیلی همچنان حمایت خود را از باشگاه دریغ نکرد و در کنار یوونتوس ماند. در پایان فصل ۲۰۰۳–۰۴ از یوونتوس جدا شد.[۲۹][۳۰]

انتشار مسئله کالچو پولی (۲۰۰۴/۲۰۰۶)[ویرایش]

با رفتن مارچلو لیپی، در تابستان ۲۰۰۴ فابیو کاپلو وارد یوونتوس شد. فابیو کاپلو مربی اسبق آ.اس. رم که پیش از این نزد هواداران یووه یک دشمن محسوب می‌شد بعنوان سرمربی یوونتوس انتخاب شد. هم‌زمان با حضور وی، بازیکنانی نظیر زلاتان ابراهیموویچ، فابیو کاناوارو و امرسون نیز یوونتوسی شدند. کاپلو با وجود موفقیت و کسب دو اسکودتویی که بعدها از یووه بازپس گرفته شد، نتوانست خود را به عنوان مربی محبوب در نزد هواداران معرفی کند.[۳۱] در این سالها یوونتوس جز قدرت‌های فوتبال ایتالیا و اروپا محسوب می‌شد که ستارگان ارزشمند زیادی در خود می‌دید، با پایان فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۵ که به قهرمانی یوونتوس انجامید خبرهایی در خصوص تبانی مسولین یوونتوس با داوران شنیده شد؛ این مسائل همراه با رقابت‌های جام جهانی ۲۰۰۶ مطرح می‌شد و در حالی که ستارگان بیانکونری در کنار اینتر میلان برای قهرمانی در این جام مبارزه می‌کردند اتفاق تلخ دیگری برای یکی از مهره‌های اسبق یووه رخ داد، جانلوکا پسوتو از ساختمان باشگاه سقوط کرد تا حواشی اطراف یووه بیشتر از قبل شود. با این حال با تدابیر مسولین فوتبال ایتالیا موضوع کالچو پولی و محکومیت‌های باشگاه‌ها تا پایان رقابت‌های جام جهانی اعلام نشد تا تمام بازیکنان حاضر در اردوی اتزوری با تمرکز کامل و بدون مشغله ذهنی، در رقابت‌ها حاضر شوند. این تدبیر مسولین نتیجه بخش بود و ایتالیا با مربیگری مارچلو لیپی قهرمان جام جهانی ۲۰۰۶ المان شد. پس از بازگشت ملی پوشان، مسئله معروف به کالچو پولی رسماً اعلام شد و تبانی مسولین باشگاه یوونتوس با کمیته داوران و برخی داوران از یک سو و انتشار مکالمات تلفنی لوچیانو موجی با برخی از مسولین و داوران در دادگاه‌های ورزشی ایتالیا مطرح شد و ۲ قهرمانی آخر یوونتوس در سری آ از بانوی پیر گرفته شد و به سری بی تبعید شد.[۳۲][۳۳]

تبعید یوونتوس به سری بی (تابستان ۲۰۰۶)[ویرایش]

با برگزاری جلسات مختلف، در نهایت حکم نهایی دادگاه ورزشی کشور محرومیت‌ها و مجازات‌های باشگاه‌های متخلف را صادر کرد. با حکم اعلام شده بانوی پیر به سری بی تبعید شد، دو اسکودتوهای یووه از این تیم بازپس گرفته شد و به تیم رقیب، اینتر میلان داده شد (اسکودتوهای بیست و هفتم و بیست و هشتم در دو فصل ۲۰۰۴–۰۵، ۲۰۰۵–۰۶ که با فابیو کاپلو به دست آمده بود)، لوچیانو موجی مدیر و نماینده اصلی یووه حکم محرومیت مادام العمر از فعالیت در فوتبال برایش صادر شد. در ابتدا مشخص شد بیانکونری‌ها با ۳۰ امتیاز کسر در رقابت‌های فصل ۲۰۰۶–۰۷ سری بی شرکت خواهند کرد که این رای با اعتراض باشگاه و تجدید نظر به ۱۷ امتیاز کسر تغییر کرد و در نهایت به کسر ۹ امتیاز رسید همچنین یوونتوس با جریمه نقدی £۳۱٬۰۰۰٬۰۰۰ و محرومیت از لیگ قهرمانان اروپا ۰۷–۲۰۰۶ و سه بازی بدون تماشاگر روبرو شد.[توضیح ۵] زمانی که حکم تبعید به سری بی با منفی ۳۰ امتیاز اعلام شد، برخی از بازیکنان سرشناس یوونتوس راه خروجی باشگاه را در پیش گرفتند و از باشگاه یوونتوس جدا شدند، مربی یوونتوس؛ فابیو کاپلو نیز بلافاصله راهی مادرید و تیم مطرح ان شهر، رئال مادرید شد. برخی از بازیکنانی که هواداران امید زیادی به آنان داشتند نیز به مانند مربی تیم ترجیح دادند برای ادامه دوران بازیگری خود از سیاه و سفید پوشان جدا شوند، فابیو کاناوارو، جیانلوکا زامبروتا، پاتریک ویرا، امرسون، زلاتان ابراهیموویچ و لیلیان تورام که در خود توان حضور در سری بی را نمی‌دیدند، از یوونتوس جدا شدند. فابیو کاناوارو و امرسون راهی رئال مادرید شدند، زلاتان ابراهیموویچ و پاتریک ویرا به اینتر میلان پیوستند و جیانلوکا زامبروتا و لیلیان تورام بارسلونا را برای ادامه فعالیت خود برگزیدند.[۳۴]

وفاداری به بانوی پیر (۲۰۰۶/۲۰۰۷)[ویرایش]

حکم صادره در کنار ترک ستارگان و تغییر مدیریت باشگاه که همراه با ورود جووانی کوبولی جیلی به عنوان جانشین فرانتزُ گرانده استونس مدیری که سه سال ریاست یووه را به عهده داشت. لوچیانو موجی از سمت خود برکنار شد، جیرائودو نیز از مسولیت‌هایی که در باشگاه داشت کنارگذاشته شد و بازیکنانی از جمله فابیو کاناوارو، جیانلوکا زامبروتا، پاتریک ویرا، امرسون، زلاتان ابراهیموویچ و لیلیان تورام یوونتوس را ترک کردند؛ و در شرایطی دشوار جان الکان نوه جیانی آنیلی مدیریت باشگاه را بر عهده گرفت، یوونتوس بازیکنانی نظیر الساندرو دل پیرو، جانلوئیجی بوفون، مائورو کامرونزی در تیم ملی کشورش داشت که با این تیم قهرمان جهان شده بودند و بازیکنان بزرگی از جمله دیوید ترزگه و پاول ندود که نگاه داشتن این بازیکنان در شرایط کنونی کار آسانی نبود. دیدیه دشان بازیکن سالیان نه چندان دور یوونتوس که با این تیم قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا در سال ۱۹۹۵–۱۹۹۶ را تجربه کرده بود در تاریخ ۱۰ ژوئیه ۲۰۰۶ مربی یوونتوس شد. یوونتوس در رقابت نزدیک با ناپولی و جنوا و با توجه به کسر ۹ امتیاز بر سکوی نخست رقابت‌ها ایستاد و عنوان قهرمانی مسابقات سری بی را در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۷ از آن خود کرد و الساندرو دل پیرو با به ثمر رساندن ۲۰ گل آقای گل رقابت‌ها شد تا ثابت نمایند که این تیم مطرح و قدرتمند بدون حمایت داوران و در شرایط سخت و متفاوت از سایر رقبا نیز برترین تیم ایتالیا است. قهرمانی یووه در هفته‌های پایانی لیگ با کسب ۸۵ امتیاز تثبیت شد (امتیاز یوونتوس در این فصل به ۹۴ رسید که با کسر ۹ امتیاز به عدد ۸۵ تغییر کرد) در دو هفته به پایان مسابقات دیدیه دشام مربی بیانکونری‌ها که نقش مؤثر و بسیار زیادی در کسب این قهرمانی داشت در چهلمین بازی فصل حاضر به شرکت در کنفرانس خبری نشد و از سمت خود کناره گیری کرد تا کمک مربی وی، کورادینی تیم را دو دیدار انتهایی هدایت نماید، دیدارهای که با شکست یووه به پایان رسید. گفتنی است که اختلاف دشام با مدیر ورزشی یوونتوس السیو سکو یکی از دلایل جدایی دیدیه دشان اعلام شد و در عین حال دیدیه دشان تأکید کرد که در خود توان هدایت یووه را در رقابت‌های سری آ نمی‌دید.[۳۵]

دوران مدیریت آندرا آنیلی (۲۰۱۰/تاکنون)[ویرایش]

بعد از حدود ۴۸ سال در سال ۲۰۱۰ یک آنیلی دیگر به نام آندرا آنیلی سکان مدیریت یوونتوس را بر عهده گرفت. با ساخت استادیوم جدید با نام ورزشگاه یوونتوس در مکان سابق ورزشگاه دل آلپی و آمدن آنتونیو کونته[۳۶] در سال ۲۰۱۱ و خرید بازیکنان جدید از جمله: آندره‌آ پیرلو، کوادوو آساموا، آرتورو ویدال، استفان لیختشتاینر، کارلوس توز، پل پوگبا، مارتین کاسرس، آندره‌آ بارزالی، فرناندو یورنته یوونتوس بعد از چند سال ناکامی دوباره به عرصهٔ تیم‌های بزرگ ایتالیا و اروپا بازگشت. یوونتوس در این دوران به سه قهرمانی متوالی در سری آ ایتالیا (از جمله یک قهرمانی بدون شکست در فصل ۲۰۱۱–۱۲ و کسب ۱۰۲ امتیاز در رقابت‌های سری آ در فصل ۲۰۱۳–۱۴) و دو قهرمانی سوپر جام ایتالیا رسید. در سال ۲۰۱۲ اسطوره باشگاه یوونتوس الساندرو دل پیرو بعد از ۱۹ سال بازی کردن با پیراهن بیانکونری از جمع یوونتوسی‌ها خداحافظی کرد و جای او را در تیم کارلوس توز آرژانتینی گرفت.[۳۷]

بعد از ۳ فصل موفقیت آمیز با آنتونیو کونته که منجر به ۳ قهرمانی متوالی در سری آ گشت، البته همراه با ناکامی در رقابت‌های اروپایی، یوونتوس سرمربی اخراج شده آ.ث. میلان یعنی ماسیمیلیانو آلگری را به عنوان سرمربی جدید خود معرفی کرد، مربی که خیلی از طرفداران یوونتوس با آمدن او به بیانکونری مخالف بودند. آلگری توانست در ۳ فصل اول حضورش در بانوی پیر سه قهرمانی متوای در سری آ را بدست آورد تا یوونتوس به تنها تیم در تاریخ فوتبال ایتالیا تبدیل شود که توانسته‌است ۶ فصل متوالی جام سری آ را بالا سر ببرد. او همچنین توانست به همرا یوونتوس ۳ قهرمانی متوالی در جام حذفی ایتالیا بدست آورد تا در ۳ فصل اول حضورش در سکوی سرمربیگری یوونتوس توانسته باشد در هر سه سال حضورش دوگانه (سری آ و جام حذفی ایتالیا) را کسب کند. یوونتوس در اروپا هم توانست دوباره، برای اولین بار بعد از کالچو پولی خود را به عنوان تیمی قدرتمند معرفی کند. در فصل اول حضور آلگری (۲۰۱۴–۱۵) یوونتوس توانست به فینال لیگ قهرمانان اروپا برسد اما در فینال در برابر بارسلونا، لوییز انریکه متحمل شکست ۳ بر ۱ شد تا به مقام نایب قهرمانی اروپا کفایت کند. آلگری و یوونتوس در فصل بعد (۲۰۱۵–۱۶) در مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا توسط بایرن مونیخ از رقابت‌ها کنار گذاشته شدند، اما یوونتوس توانست در فصل بعد آن (۲۰۱۶–۱۷) دوباره به فینال اروپا برسد اما این بار هم در برابر رئال مادرید، زین الدین زیدان متحمل شکست ۴ بر ۱ شد تا برای پنجمین بار متوالی دستش از کسب جام لیگ قهرمانان اروپا کوتاه بماند. یوونتوس در همین دوران رکورد نقل و انتقالات خود را نیز شکست، با فروش پل پوگبا با قیمت ۱۰۵ میلیون یورو به باشگاه منچستر یونایتد، و با خرید گونسالو ایگواین از باشگاه ناپولی در ازای ۹۰ میلیون یورو.[۱۱][۳۸]

حادثه میدان سن کارلو[ویرایش]

در جریان گردهمایی هواداران یوونتوس در میدان سن کارلو شهر تورین در هنگام دیدار دو تیم یوونتوس و رئال مادرید در فینال لیگ قهرمانان اروپا (فصل ۲۰۱۶–۱۷ در شهر کاردیف[۳۹] ازدحام مردم به دلیل شنیدن صدایی شبیه به صدای انفجار و احتمال وقوع حمله تروریستی و بمب گذاری باعث آسیب دیدگی حدود ۱۵۰۰ نفر از مردم شد که حال سه نفر از این تعداد وخیم بود و در نهایت یکی از آسیب دیدگان در تاریخ ۱۵ ژوئن ۲۰۱۷ درگذشت. علت مرگ وی حمله قلبی عنوان شده‌است.[۴۰][۴۱]

ورزشگاه‌های باشگاه یوونتوس[ویرایش]

آلیانتس استادیوم
Juventus Stadium inauguration.jpg
رتبه‌بندی ورزشگاه (یوفا) : 4/4 ستاره
مکان کورسو گائتانو شیره آ،
۵۰۱۰۱۵۱ تورین، ایتالیا
مالک یوونتوس
اداره کننده یوونتوس
ظرفیت ۴۱٬۵۰۷ نفر
ساخت‌وساز
بنیان‌نهادن ۱ مارس ۲۰۰۹
تأسیس ۸ سپتامبر ۲۰۱۱
هزینه ساخت ۱۵۵٬۰۰۰٬۰۰۰ یورو[۴۲]
معمار هرناندو سوارز، جینو زاوانِ لا، جورجتو جوجارو

از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۲۲ یوونتوس بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه کورسو سواستوپولی انجام داد. بعد از آن به ورزشگاه کورسو دی مارسیلیا نقل مکان کرد، که تا سال ۱۹۳۳ در آن ورزشگاه بازی‌های خود را برگزار نمود، و توانست در آن ۴ عنوان قهرمانی سری آ را بدست آورد. در پایان سال ۱۹۳۳، آنها در استادیو موسولینی که برای مسابقات جام جهانی در سال ۱۹۳۴ افتتاح شده بود، شروع به بازی کردند. پس از جنگ جهانی دوم، اسم استادیوم موسولینی به ورزشگاه المپیک تورین تغییر داده شد، به مدت ۵۷ سال (در مجموع ۸۹۰ بازی) ورزشگاه المپیک تورین خانه یوونتوس بود.[۴۳] در ابتدای سال ۱۹۹۰ میلادی و با توجه به اینکه کشور ایتالیا میزبان جام جهانی بود، ورزشگاه دل آلپی در شهر تورین افتتاح شد.[۴۴] از آن زمان باشگاه یوونتوس دیدارهای خود را در این ورزشگاه برگزار نمود. در اوت سال ۲۰۰۶ یوونتوس بعد از بازسازی ورزشگاه دل آلپی برای بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۰۶ دوباره به ورزشگاه المپیک تورین بازگشت.[۴۵]

در ابتدای دههٔ نخست قرن ۲۱، مدیران یوونتوس و در رأس آنها روبرتو بتجا و لوچیانو موجی، ساخت ورزشگاه را در دستور کار خود قرار دادند. یوونتوس اولین تیم در ایتالیا است که ورزشگاه اختصاصی دارد. هیچ‌کدام از تیم‌های ایتالیایی در حال حاضر ورزشگاهی متعلق به خودشان ندارند. یکی از شعارهای ساخت ورزشگاه نیز بر همین مبنی انتخاب شد، اینکه مانند همیشه یوونتوس در ایتالیا «اولین» خواهد بود و یا شعار دیگری که در هنگام ساخت در نظر گرفته شد «استادیومی که فوتبال را تغییر می‌دهد».[۴۶] ساخت ورزشگاه یوونتوس در ۱ مارس ۲۰۰۹ در همان محل ورزشگاه دل آلپی و به سبک ورزشگاه‌های انگلستان آغاز شد، طراحی این ورزشگاه را هرناندو سوارز انجام داده‌است. بر خلاف دیگر ورزشگاه‌های ایتالیا، فاصلهٔ نزدیک‌ترین هواداران با میدان مسابقه ۷٫۵ متر است، این فاصله در دل آلپی سابق ۵۰ متر بود. سرانجام در تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۱۱ با بازی یوونتوس مقابل نوتس کانتی که با تساوی ۱–۱ خاتمه یافت ورزشگاه یوونتوس افتتاح شد، اولین بازی رسمی در این ورزشگاه نیز مابین دو تیم یوونتوس و پارما، ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱ برگزار شد.[۴۷]

  • یوونتوس اولین باشگاه در تاریخ فوتبال ایتالیا می‌باشد که ورزشگاه اختصاصی دارد.[۴۸]
  • از اول ژوئیه ۲۰۱۷، ورزشگاه یوونتوس به مدت ۶ فصل تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۳ به عنوان آلیانتس استادیوم شناخته می‌شود.[۴۹][۵۰]
  • میزبان فینال لیگ اروپا ۲۰۱۴[۵۱]
  • رکورد تماشاچی: ۴۱٬۱۸۲ (یوونتوس vs بورسیا دورتموند، ۵ اسفند ۱۳۹۳)
شماره ورزشگاه تاریخ
۱ والنتینو پارک ۱۸۹۷–۱۸۹۸
۲ ورزشگاه پیاتزا دارمی ۱۸۹۸–۱۹۰۴
۳ ورزشگاه اومبرتو ۱۹۰۵–۱۹۰۶
۴ ورزشگاه پیاتزا دارمی ۱۹۰۷–۱۹۰۸
۵ ورزشگاه کورسو سواستوپولی ۱۹۰۹–۱۹۲۲
۶ ورزشگاه کورسو دی مارسیلیا ۱۹۲۲–۱۹۳۳
۷ ورزشگاه المپیک تورین ۱۹۳۳–۱۹۹۰
۸ ورزشگاه دل آلپی ۱۹۹۰–۲۰۰۶
۹ ورزشگاه المپیک تورین ۲۰۰۶–۲۰۱۱
۱۰ ورزشگاه یوونتوس ۲۰۱۱-اکنون

یوونتوس سنتر[ویرایش]

یوونتوس سِنتِر
مکان وینوو
مختصات ۴۴°۵۸′۴۰″ شمالی ۰۷°۳۶′۵۸″ شرقی / ۴۴.۹۷۷۷۸°شمالی ۷.۶۱۶۱۱°شرقی / 44.97778; 7.61611مختصات: ۴۴°۵۸′۴۰″ شمالی ۰۷°۳۶′۵۸″ شرقی / ۴۴.۹۷۷۷۸°شمالی ۷.۶۱۶۱۱°شرقی / 44.97778; 7.61611
مالک یوونتوس
نوع امکانات ورزشی
تأسیس ۲۰۰۶

مرکز یوونتوس (انگلیسی: Juventus Center) (به طور خلاصه به نام "وینوو") زمین تمرین باشگاه یوونتوس است، که در وینوو واقع در ۱۴ کیلومتری جنوب غربی شهر تورین واقع شده‌است. این زمین تمرین در مساحت ۱۴۰٬۰۰۰ متر مکعب، در اوت ۲۰۰۶ افتتاح شد.[۵۲]

  • امکانات:

در این مرکز محیط‌های آموزشی و پزشکی بسیار پیشرفته وجود دارد. این محل شامل ۹ زمین فوتبال است، دو زمین آن دارای چمن مصنوعی می‌باشد. یک سالن سرپوشیده همراه با وسایل تمرینی، محل برای فیزیوتراپی، یک استخر شنا و ساختمان‌های دیگر برای مربیان و سایر موارد. در ساختمان دوم وینوو، شبکه تلویزیونی و اسپانسرهای باشگاه مستقر هستند، اتاق جلسات، فعالیت‌های تجاری، اتاق کنفرانس مطبوعاتی نیز در این ساختمان قرار دارند. انتظار می‌رود یوونتوس سنتر در آینده به خانه آکادمی باشگاه تبدیل شود.[۵۳]

رسانه‌های یوونتوس[ویرایش]

Juventus TV 2017 logo.jpg
  • کانال یوونتوس :

کانال یوونتوس یک شبکه تلویزیونی است که به طور انحصاری به باشگاه یوونتوس اختصاص دارد. کانال یوونتوس در ۱ نوامبر ۲۰۰۶ همزمان با جشن ۱۰۹ سالگی تأسیس باشگاه شروع به کار کرد. این شبکه در برنامه‌های خود تمامی مسابقات انجام شده توسط یوونتوس از جمله (سری آ، جام حذفی ایتالیا و لیگ قهرمانان اروپا) نشان می‌دهد. بخش پررنگی از برنامه‌های این شبکه را، مصاحبه با بازیکنان و مربیان و تحلیل عملکرد تیم و بررسی اخبار پیرامون باشگاه تشکیل می‌دهد.[۵۴]

  • نشریه هورا :

هورا، قدیمی‌ترین نشریه از نوع خود در ایتالیا است (تاریخ تأسیس: ۱۹۱۵)، مجله ورزشی هورا به صورت ماهانه در سراسر کشور ایتالیا توزیع می‌شود. محتوای آن همان‌گونه که از نامش پیداست در باب باشگاه یوونتوس و اخبار پیرامون باشگاه، مصاحبه با طرفداران و بررسی و اطلاع‌رسانی در باب بازی‌های باشگاه یوونتوس در عرصه ملی و بین‌المللی می‌باشد.[۵۵]

هواداران[ویرایش]

باشگاه فوتبال یوونتوس بیشترین میزان طرفدار را در ایتالیا، با بیش از ۱۲ میلیون هوادار که نشان دهنده ۲۹٪ از کل طرفدارهای فوتبال در ایتالیا می‌باشد را در اختیار دارد. یوونتوس همچنین با در اختیار داشتن ۱۸۰ میلیون هوادار در کل دنیا (در اروپا ۴۳ میلیون هوادار) جز باشگاه‌های محبوب فوتبال محسوب می‌شود.[۵۶] یوونتوس در خود شهر تورین باشگاه محبوبی به حساب نمی‌آید زیرا رقیب همشهری آنها تورینو در تورین تیم محبوب تری می‌باشد.[۵۷][۵۸]

تعداد هوادار در جهان تعداد هوادار در اروپا تعداد هوادار در ایتالیا
۱۸۰ میلیون نفر ۴۳ میلیون نفر ۱۲ میلیون نفر

اطلاعات مالی یوونتوس[ویرایش]

نوع شرکت سهامی عام
نماد معاملاتی
بنا نهاده تورین، ایتالیا (۲۷ ژوئیه ۱۹۶۷ (۱۹۶۷-07-۲۷))
افراد کلیدی
آندرا آنیلی (رئیس)
پاول ندود (نایب رئیس)
جوزپه ماروتا (CEO و GM)
آلدو مازیا (CEO و CFO)
درآمد
€ ۳۸۷٬۹۰۰٬۷۷۳ (۲۰۱۵–۱۶)
€ ۳۴۸٬۱۹۳٬۸۸۵ (۲۰۱۴–۱۵)
سود ناخالص
€ ۲۰٬۲۱۴٬۳۷۷ (۲۰۱۵–۱۶)
€ ۱۹٬۳۰۳٬۵۰۷ (۲۰۱۴–۱۵)
سود خالص
€ ۴٬۰۶۲٬۳۱۲ (۲۰۱۵–۱۶)
€ ۲٬۲۹۸٬۲۶۳ (۲۰۱۴–۱۵)
مجموع دارایی
€ ۵۷۷٬۵۵۸٬۲۴۶ (۲۰۱۵–۱۶)
€ ۴۷۴٬۲۶۸٬۳۳۹ (۲۰۱۴–۱۵)
  • در تاریخ ۳ دسامبر ۲۰۰۱ باشگاه یوونتوس وارد بورس ایتالیا شد، یوونتوس به همراه آ.اس. رم و لاتزیو تنها باشگاه‌هایی هستند که در بورس ایتالیا حضور دارند.[۵۹]
  • باشگاه یوونتوس یکی از بنیانگذاران اتحادیه باشگاه‌های فوتبال اروپا است که پس از انحلال گروه ۱۴ به وجود آمد،[۶۰] این گروه بین‌المللی از نخبگان فوتبال اروپا تشکیل شده، که یوونتوس نیز یکی از اعضای بنیانگذار آن می‌باشد.[۶۱]
  • در لیست شرکت دیلویت از ثروتمندترین باشگاه‌های فوتبال در جهان که در فصل ۲۰۱۵–۱۶ منتشر شد، باشگاه یوونتوس دهمین باشگاه فوتبال در کسب درآمد در جهان با درآمد تخمینی ۳۴۱٬۱ میلیون یورو می‌باشد، که از این حیث در صدر باشگاه‌های فوتبال ایتالیا قرار دارد. باشگاه یوونتوس همچنین در لیستی که مجله فوربز از باشگاه‌های ارزشمند فوتبال جهان در تاریخ ۱ ژوئن ۲۰۱۷ منتشر کرد، رتبه نهم را بدست آورد، با ارزش تخمینی ۱٬۲۵۸ میلیون دلار.
  • ۶۳٫۸٪ سهام باشگاه یوونتوس در دست خانواده آنیلی می‌باشد که از طریق شرکت اکسور اداره می‌شود.
  • درآمد یوونتوس از حق پخش تلویزیونی در فصل ۲۰۱۳–۱۴، ۹۴ میلیون یورو بوده‌است.[۶۲]
  • تعداد کارکنان یوونتوس تا فصل کاری ۲۰۱۵–۱۶، ۷۸۵ نفر می‌باشد.
  • یوونتوس در فصل ۲۰۱۵–۱۶، درآمدی بالغ بر ۳۸۷٬۹۰۰٬۷۷۳ میلیون یورو بدست آورد و سود خالص باشگاه در همان سال ۴٬۰۶۲٬۳۱۲ میلیون یورو بوده‌است.[۶۳]

بازی‌های مهم یوونتوس در فصل[ویرایش]

گراتسیانی در محاصره شیره‌آ و بنتی در جریان دربی دلا موله فصل ۱۹۷۶–۷۷
  • شهرآورد دلا موله :

دربی دلا موله (انگلیسی: Derby della Mole) یک شهرآورد محلی (در تورین، ایتالیا) بین دو باشگاه یوونتوس و تورینو است. این دربی با نام دربی تورین هم شناخته می‌شود. این بازی به واسطه وجود بنای تاریخی موله آنتونلیانا در شهر تورین به دربی دلا موله شهرت پیدا کرده‌است.[۶۴] این دربی اولین و قدیمی‌ترین شهرآورد فوتبال در ایتالیاست.[۶۵]

بازی تعداد پیروزی یوونتوس پیروزی تورینو تساوی
تمام بازی‌ها ۲۳۴ ۹۸ ۷۳ ۶۳
  • شهرآورد ایتالیانو :

دربی ایتالیانو (انگلیسی: Derby d'Italia) بازی فوتبالی است میان دو تیم مطرح فوتبال ایتالیا یعنی باشگاه فوتبال یوونتوس و باشگاه فوتبال اینتر میلان. دربی ایتالیانو، میان یوونتوس و اینتر میلان، بی‌نیاز از قرابت جغرافیایی، بزرگترین بازی فوتبال در ایتالیا به‌شمار می‌رود. ریشه دربی ایتالیا را به جیانی بررا، با نفوذترین روزنامه‌نگار قرن گذشته ایتالیا نسبت می‌دهند، زمانی که در اواخر دهه شصت و مشخصاً در فصل ۱۹۶۷–۶۸ کلید واژه دربی دی ایتالیا (ایتالیانو) را برای نخستین بار وارد ادبیات ورزشی کشور ایتالیا می‌کند.[۶۶]

ریشه‌های جدال یوونتوس و اینتر از ۱۶ آوریل ۱۹۶۱ کلید خورد. دو تیم در جریان رقابت شانه به شانه برای قهرمانی در بازی فینال گونه فصل رو در روی هم قرار می‌گیرند، امّا شورش تماشاگران بازی را نیمه کاره می‌گذارد. مسئولان بازی‌ها در ابتدا یوونتوس را مقصر می‌دانند و اینتر را با نتیجه ۲ بر صفر پیروز بازی قلمداد می‌کنند. امّا دو ماه بعد و زمانی که فصل به مقطع حساس خود می‌رسد، رأی قبلی به واسطه اعتراض باشگاه یوونتوس باطل و دستور به تکرار بازی می‌شود. آنجلو موراتی، پدر ماسیمو موراتی که در آن زمان مالک باشگاه اینتر بود، عنوان می‌کند که نفوذ خانواده آنیلی باعث این تغییر ناگهانی در رأی شده‌است و او در واکنش و اعتراض به این موضوع، به سرمربی تیمش می‌گوید که تیم آکادمی باشگاه را به مصاف یوونتوس بفرستد. ۱۰ ژوئیه ۱۹۶۱، یووه با نتیجه ۹–۱ تیم جوانان اینتر را در می‌برد و ضمن رقم زدن پرگل‌ترین دربی تاریخ دو باشگاه، از عنوان قهرمانی اش دفاع می‌کند.[۶۷] سال‌ها بعد در آوریل ۱۹۹۸ جرقه دیگری زده می‌شود، اینتر بازی رفت را با تک گل یوری ژورکائف در خانه برده و حالا در هفته سی و یکم دو تیم در برابر هم قرار می‌گیرند. گل دقیقه ۲۱ آلساندرو دل‌پیرو نتیجه بازی و بعدها جام قهرمانی را برای یووه رقم می‌زند اما این بازی یک تاریخ نانوشته هم دارد. ضربه آشکار مارک یولیانو به سینه رونالدو در محوطه جریمه یووه از سوی داور به هیچ انگاشته می‌شود، پنالتی واضحی که بعدها بارها دست مایه کمدین‌های خوش ذوق ایتالیایی قرار می‌گیرد. پیروزی‌های متوالی یووه در سال‌های ابتدایی دهه ۲۰۰۰ ادامه دارد،[۶۸] (دو پیروزی ۳–۱ و ۳–۰ در سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳). و سرانجام آتش جنگ که در جریان رسوایی‌های معروف فوتبال ایتالیا موسوم به کالچو پولی شعله‌ور می‌شود. یوونتوس دو قهرمانی سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ خود را از دست می‌دهد و به سری بی فوتبال ایتالیا تبعید می‌شود و اینتر با تصاحب یکی از این دو قهرمانی، وارد برهه‌ای پر از افتخارات می‌شود.[۶۹]

بازی تعداد پیروزی یوونتوس پیروزی اینتر میلان تساوی
تمام بازی‌ها ۲۳۱ ۱۰۴ ۷۱ ۵۶

ایتالیایی بودن[ویرایش]

باشگاه یوونتوس از ابتدای تاریخ تأسیس به دنبال ترکیب ایتالیایی بوده‌است.[۷۰] این باشگاه با ۲۲ بازیکن ایتالیایی قهرمان جام جهانی در ۴ دوره‌ای که ایتالیا قهرمان جام جهانی فوتبال شده تأثیر بسیار زیادی در تیم ملی ایتالیا داشته‌است. همچنین در تیم ایتالیا قهرمان جام ملت‌های اروپا ۱۹۶۸، ۳ بازیکن و تیم ایتالیا قهرمان المپیک ۱۹۳۶، ۲ بازیکن از باشگاه یوونتوس حضور داشت.[۷۱]

پیراهن‌های باشگاه یوونتوس[ویرایش]

تیم یوونتوس در سال ۱۹۰۳

در ابتدای تأسیس (۱۸۹۷) پیراهن‌های باشگاه صورتی روشن با کراوات بود که بعدها رنگ خود را به راه راه سیاه و صورتی تغییر داد؛[۱۲] ناهماهنگی این رنگ‌ها نارضایتی مدیران آن زمان یووه را به وجود آورده بود و در نهایت صورتی جای خود را به رنگ سیاه و سفید داد این رنگ خیلی زود با کسب اولین افتخار نزد هواداران محبوب شد. البته در اولین دیدار بانوی پیر با پیراهن جدید برابر جنوا شکست خورد و در ادامه چند شکست دیگر بداقبالی این رنگ را نشان داد با این حال مدیران تصمیم گرفتند خود را با رنگ پیراهن‌های جدید تطبیق دهند و سرانجام دو سال بعد یوونتوس با این پیراهن اولین اسکودتوی خود را در سال ۱۹۰۵ فتح کرد، این قهرمانی در زمان مدیریت الفردو دیک به دست آمد، مدیری که سال‌ها بعد به باشگاه رقیب تورینو پیوست.[۷۲]

۱۸۹۷–۱۸۹۹
۱۸۹۹–۱۹۰۳
۱۹۰۳–۱۹۱۴
۱۹۸۴–۱۹۸۵
۱۹۹۵–۱۹۹۶
۲۰۰۱–۲۰۰۲
۲۰۰۲–۲۰۰۳
۲۰۰۳–۲۰۰۴
۲۰۰۴–۲۰۰۵
۲۰۰۵–۲۰۰۶
۲۰۰۶–۲۰۰۷
۲۰۰۷–۲۰۰۸
۲۰۰۸–۲۰۰۹
۲۰۰۹–۲۰۱۰
۲۰۱۰–۲۰۱۱
۲۰۱۱–۲۰۱۲
۲۰۱۲–۲۰۱۳
۲۰۱۳–۲۰۱۴
۲۰۱۴–۲۰۱۵
۲۰۱۵–۲۰۱۶
۲۰۱۶–۲۰۱۷
۲۰۱۷–۲۰۱۸

لوگوهای تاریخ باشگاه یوونتوس[ویرایش]

در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۷، در حضور آندرا آنیلی رئیس باشگاه و اعضای آن از لوگوی جدید یوونتوس رونمایی شد. لوگوی جدید نمادی از زندگی به روش یوونتوس است.[۷۳]

تولیدکنندگان و حامیان مالی پیراهن باشگاه یوونتوس[ویرایش]

سال تولیدکننده پیراهن باشگاه اسپانسر پیراهن
۱۹۷۹–۱۹۸۹

Kappa LOGO.png

Ariston
۱۹۸۹–۱۹۹۲ UPIM
۱۹۹۲–۱۹۹۵ Danone
۱۹۹۵–۱۹۹۸ Sony
۱۹۹۸–۱۹۹۹ D+Libertà digitale / Tele
۱۹۹۹–۲۰۰۰ CanalSatellite / D+Libertà digitale / Sony
۲۰۰۰–۲۰۰۱

Lotto logo.jpeg

+Sportal.com / Tele
۲۰۰۱–۲۰۰۲ Fastweb / Tu Mobile
۲۰۰۲–۲۰۰۳ Fastweb / Tamoil
۲۰۰۳–۲۰۰۴ Logo NIKE.svg
۲۰۰۴–۲۰۰۵ Sky Sport / Tamoil
۲۰۰۵–۲۰۰۷ Tamoil
۲۰۰۷–۲۰۱۰ Fiat Group
۲۰۱۰–۲۰۱۲ BetClic / Balocco
۲۰۱۲–۲۰۱۵ Jeep
۲۰۱۵- Adidas Logo.svg

مدیران تاریخ یوونتوس[ویرایش]

باشگاه فوتبال یوونتوس راساً زیادی داشته‌است که برخی از آنها مالک باشگاه هم بوده‌اند و برخی نیز فقط ریاست افتخاری باشگاه را بر عهده داشته‌اند. از سال ۱۹۲۳ مالکیت باشگاه فوتبال یوونتوس بر عهده خانواده آنیلی می‌باشد.[۷۴] جیامپیرو بونیپرتی که ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۱ بازیکن یوونتوس بود دارای بیشترین میزان دوران مدیریتی (۱۹ سال / ۵۹۶ بازی) در تاریخ باشگاه یوونتوس نیز می‌باشد.[۷۵]

جیانی آنیلی (۱۹۴۷/۱۹۵۴)
شماره نام ملیت سال
۱ اوگنیو کنفاری ایتالیا ۱۸۹۷–۱۸۹۸
۲ انریکو کنفاری ایتالیا ۱۸۹۸–۱۹۰۱
۳ کارلو فاواله ایتالیا ۱۹۰۱–۱۹۰۲
۴ جاکومو پاروپاسوو ایتالیا ۱۹۰۳–۱۹۰۴
۵ الفردو دیک سوئیس ۱۹۰۵–۱۹۰۶
۶ کارلو ویتوریو وارتتی ایتالیا ۱۹۰۷–۱۹۱۰
۷ اتیلیوا برتالی ایتالیا ۱۹۱۱–۱۹۱۲
۸ جوزپه هس ایتالیا ۱۹۱۳–۱۹۱۵
۹ جواکینو آرماتو

فرناندو نیزا

ساندرو زیمبِلی

ایتالیا ۱۹۱۵–۱۹۱۸
۱۲ کارادو کورادینی ایتالیا ۱۹۱۹–۱۹۲۰
۱۳ جینو الیوتی ایتالیا ۱۹۲۰–۱۹۲۳
۱۴ ادواردو آنیلی ایتالیا ۱۹۲۳–۱۹۳۵
۱۵ جووانی مَزونیس

انریکو کراوری

ایتالیا ۱۹۳۵–۱۹۳۶
شماره نام ملیت سال
۱۷ امیلیو ده لا فورست ایتالیا ۱۹۳۶–۱۹۴۱
۱۸ پیرو دُزیو ایتالیا ۱۹۴۱–۱۹۴۷
۱۹ جیانی آنیلی ایتالیا ۱۹۴۷–۱۹۵۴
۲۰ لوئیجی کراوتو

انریکو کراوری

مارچلو گیوستینیانی

ایتالیا ۱۹۵۴–۱۹۵۵
۲۲ اومبرتو آنیلی ایتالیا ۱۹۵۵–۱۹۶۲
۲۳ ویتوره کاته لا ایتالیا ۱۹۶۲–۱۹۷۱
۲۴ جیامپیرو بونیپرتی ایتالیا ۱۹۷۱–۱۹۹۰
۲۵ ویتوریو کایزوتتی ایتالیا ۱۹۹۰–۲۰۰۳
۲۶ فرانزُ گرند استیون ایتالیا ۲۰۰۳–۲۰۰۶
۲۷ جووانی کوبولی جیلی ایتالیا ۲۰۰۶–۲۰۰۹
۲۸ ژان کلود بلان فرانسه ۲۰۰۹–۲۰۱۰
۲۹ آندرا آنیلی ایتالیا ۲۰۱۰–
لیست مدیران تاریخ باشگاه یوونتوس بر پر پایه جام‌های کسب شده[ویرایش]
رتبه نام مربی سری آ جام حذفی سوپر جام ایتالیا سری بی لیگ قهرمانان جام در جام لیگ اروپا سوپر جام اروپا اینترتوتو جام بین قاره‌ای مجموع
۱ جیامپیرو بونیپرتی ۹ ۲ - - ۱ ۱ ۱ ۱ - ۱ ۱۶
۲ ویتوریو کایزوتتی ۵ ۲ ۳ - ۱ - ۲ ۱ ۱ ۱ ۱۶
۳ آندرا آنیلی ۶ ۳ ۳ - - - - - - - ۱۲
۴ ادواردو آنیلی ۶ - - - - - - - - - ۶
۵ اومبرتو آنیلی ۳ ۲ - - - - - - - - ۵
۶ جیانی آنیلی ۲ - - - - - - - - - ۲
ویتوره کاتِ لا ۱ ۱ - - - - - - - - ۲
۷ الفردو دیک ۱ - - - - - - - - - ۱
امیلیو ده لا فورست - ۱ - - - - - - - - ۱
پیرو دُزیو - ۱ - - - - - - - - ۱
فرانزُ گرند استیون - - ۱ - - - - - - - ۱
جووانی کوبولی جیلی - - - ۱ - - - - - - ۱
- مجموع ۳۳ ۱۲ ۷ ۱ ۲ ۱ ۳ ۲ ۱ ۲ ۶۴

مربیان تاریخ یوونتوس[ویرایش]

در زیر لیست مربیان تاریخ باشگاه فوتبال یوونتوس از سال ۱۹۲۳ که خانواده آنیلی صاحب باشگاه شدن تا امروز قرار دارد.[۷۷] در میان مربیانی که سکان مربیگری یوونتوس را در اختیار داشتند جووانی تراپاتونی با ۱۳ سال سرمربیگری در باشگاه رکورد دار است و بعد از او نیز مارچلو لیپی با ۸ سال سابقه سرمربیگری در یوونتوس قرار دارد.[۷۸][۷۹]

شماره نام ملیت سال
۱ جینو کارولی مجارستان ۱۹۲۳–۱۹۲۶
۲ جوزف ویولا مجارستان ۱۹۲۶–۱۹۲۸
۳ ویلیام ایتکین اسکاتلند ۱۹۲۸–۱۹۳۰
۴ کارلو کارکانو ایتالیا ۱۹۳۰–۱۹۳۵
۵ کارلو بیجاتو ایتالیا ۱۹۳۵
۶ ویرجینیو روستا ایتالیا ۱۹۳۵–۱۹۳۹
۷ اومبرتو کالیجاریس ایتالیا ۱۹۳۹–۱۹۴۰
۸ فدریکو مونراتی ایتالیا ۱۹۴۰–۱۹۴۱
۹ جیووانی فرراری ایتالیا ۱۹۴۱–۱۹۴۲
۱۰ لویس مونتی آرژانتین / ایتالیا ۱۹۴۲
۱۱ فلیچ بورل ایتالیا ۱۹۴۲–۱۹۴۶
۱۲ رناتو چزارینی ایتالیا ۱۹۴۶–۱۹۴۸
۱۳ ویلیام چالمرز اسکاتلند ۱۹۴۸–۱۹۴۹
۱۴ جسی کارور انگلستان ۱۹۴۹–۱۹۵۱
۱۵ لویجی برتولینی ایتالیا ۱۹۵۱
۱۶ گئورگی سروسی مجارستان ۱۹۵۱–۱۹۵۳
۱۷ آلدو اولیویری ایتالیا ۱۹۵۳–۱۹۵۵
شماره نام ملیت سال
۱۸ ساندرو پوپو ایتالیا ۱۹۵۵–۱۹۵۷
۱۹ لیوبیسا بروشتش جمهوری فدرال سوسیالیست یوگسلاوی ۱۹۵۷–۱۹۵۹
۲۰ تئوبالدو دپترینی ایتالیا ۱۹۵۹
۲۱ رناتو چزارینی ایتالیا ۱۹۵۹–۱۹۶۱
۲۲ کارلو پارولا ایتالیا ۱۹۶۱
۲۳ گونار گرن سوئد ۱۹۶۱
۲۴ جولیوس کوروستلیف چکسلواکی ۱۹۶۱
۲۵ کارلو پارولا ایتالیا ۱۹۶۱–۱۹۶۲
۲۶ پائولو آمارال برزیل ۱۹۶۲–۱۹۶۴
۲۷ ارالدو مونزجلیو ایتالیا ۱۹۶۴
۲۸ هریبرتو هرررا پاراگوئه ۱۹۶۴–۱۹۶۹
۲۹ لوئیس کارنیگلیا آرژانتین ۱۹۶۹
۳۰ ارکولی رابیتی ایتالیا ۱۹۶۹–۱۹۷۰
۳۱ آرماندو پیکی ایتالیا ۱۹۷۰–۱۹۷۱
۳۲ سیستمیر فیکپالیک چکسلواکی ۱۹۷۱–۱۹۷۴
۳۳ کارلو پارولا ایتالیا ۱۹۷۴–۱۹۷۶
۳۴ جووانی تراپاتونی ایتالیا ۱۹۷۶–۱۹۸۶
شماره نام ملیت سال
۳۵ رینو مارکسی ایتالیا ۱۹۸۶–۱۹۸۸
۳۶ دینو زوف ایتالیا ۱۹۸۸–۱۹۹۰
۳۷ لویجی مایفریدی ایتالیا ۱۹۹۰–۱۹۹۱
۳۸ جووانی تراپاتونی ایتالیا ۱۹۹۱–۱۹۹۴
۳۹ مارچلو لیپی ایتالیا ۱۹۹۴–۱۹۹۹
۴۰ کارلو آنچلوتی ایتالیا ۱۹۹۹–۲۰۰۱
۴۱ مارچلو لیپی ایتالیا ۲۰۰۱–۲۰۰۴
۴۲ فابیو کاپلو ایتالیا ۲۰۰۴–۲۰۰۶
۴۳ دیدیه دشان فرانسه ۲۰۰۶–۲۰۰۷
۴۴ جیانکارلو کورادینی ایتالیا ۲۰۰۷
۴۵ کلودیو رانیری ایتالیا ۲۰۰۷–۲۰۰۹
۴۶ چرو فررارا ایتالیا ۲۰۰۹–۲۰۱۰
۴۷ آلبرتو زاکرونی ایتالیا ۲۰۱۰
۴۸ لوئیجی دل‌نری ایتالیا ۲۰۱۰–۲۰۱۱
۴۹ آنتونیو کونته ایتالیا ۲۰۱۱–۲۰۱۴
۵۰ ماسیمیلیانو آلگری ایتالیا ۲۰۱۴–
لیست مربیان تاریخ باشگاه یوونتوس بر پر پایه جام‌های کسب شده[ویرایش]
رتبه نام مربی سری آ جام حذفی سوپر جام ایتالیا سری بی لیگ قهرمانان جام در جام لیگ اروپا سوپر جام اروپا اینترتوتو جام بین قاره‌ای مجموع
۱ جووانی تراپاتونی ۶ ۲ - - ۱ ۱ ۲ ۱ - ۱ ۱۴
۲ مارچلو لیپی ۵ ۱ ۴ - ۱ - - ۱ - ۱ ۱۳
۳ ماسیمیلیانو آلگری ۳ ۳ ۱ - - - - - - - ۷
۴ آنتونیو کونته ۳ - ۲ - - - - - - - ۵
۵ کارلو کارکانو ۴ - - - - - - - - - ۴
۶ رناتو چزارینی ۲ ۱ - - - - - - - - ۳
۷ هریبرتو هرررا ۱ ۱ - - - - - - - - ۲
سیستمیر فیکپالیک ۲ - - - - - - - - - ۲
دینو زوف - ۱ - - - - ۱ - - - ۲
۱۰ کارلو پارولا ۱ - - - - - - - - - ۱
جوزف ویولا ۱ - - - - - - - - - ۱
کارلو بیجاتو ۱ - - - - - - - - - ۱
جسی کارور ۱ - - - - - - - - - ۱
گئورگی سروسی ۱ - - - - - - - - - ۱
لیوبیسا بروشتش ۱ - - - - - - - - - ۱
ویرجینیو روستا - ۱ - - - - - - - - ۱
تئوبالدو دپترینی - ۱ - - - - - - - - ۱
جیووانی فرراری - ۱ - - - - - - - - ۱
کارلو آنچلوتی - - - - - - - - ۱ - ۱
جیانکارلو کورادینی - - - ۱ - - - - - - ۱

کاپیتانان تاریخ یوونتوس[ویرایش]

در لیست زیر اسامی تمام کاپیتانان تاریخ یوونتوس از سال ۱۹۲۳ که خانواده آنیلی مالکیت باشگاه فوتبال یوونتوس را در اختیار گرفتند قرار دارد. تمام کاپیتان‌های تاریخ یوونتوس ایتالیایی می‌باشند. الساندرو دل پیرو با ۱۱ سال کاپیتانی در باشگاه یوونتوس از ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۲ دارای بیشترین زمان کاپیتانی در تاریخ یوونتوس می‌باشد.[۸۱]

الساندرو دل پیرو کاپیتان سابق یوونتوس، به مدت یازده سال از ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۲
شماره نام ملیت سال
۱ کارلو بیجاتو ایتالیا ۱۹۲۲–۱۹۲۹
۲ ویرجینیو روستا ایتالیا ۱۹۲۹–۱۹۳۵
۳ لویس مونتی آرژانتین / ایتالیا ۱۹۳۵–۱۹۳۸
۴ ماریو وارجلین ایتالیا ۱۹۳۸–۱۹۴۲
۵ پیترو راوا ایتالیا ۱۹۴۲–۱۹۴۹
۶ کارلو پارولا ایتالیا ۱۹۴۹–۱۹۵۴
۷ جیامپیرو بونیپرتی ایتالیا ۱۹۵۴–۱۹۶۱
۸ فلاویو امولی ایتالیا ۱۹۶۱–۱۹۶۳
۹ اومار سیووری آرژانتین / ایتالیا ۱۹۶۳–۱۹۶۵
۱۰ ارنستو کاستانو ایتالیا ۱۹۶۵–۱۹۷۰
۱۱ ساندرو سالوادور ایتالیا ۱۹۷۰–۱۹۷۴
شماره نام ملیت سال
۱۲ پیترو آناستاسی ایتالیا ۱۹۷۴–۱۹۷۶
۱۳ جیوسپه فورینو ایتالیا ۱۹۷۶–۱۹۸۴
۱۴ گائتانو شیره‌آ ایتالیا ۱۹۸۴–۱۹۸۸
۱۵ آنتونیو کابرینی ایتالیا ۱۹۸۸–۱۹۸۹
۱۶ سرجیو بریو ایتالیا ۱۹۸۹–۱۹۹۰
۱۷ ستفانو تاکونی ایتالیا ۱۹۹۰–۱۹۹۲
۱۸ روبرتو باجو ایتالیا ۱۹۹۲–۱۹۹۵
۱۹ جان لوکا ویالی ایتالیا ۱۹۹۵–۱۹۹۶
۲۰ آنتونیو کونته ایتالیا ۱۹۹۶–۲۰۰۱
۲۱ آلساندرو دل‌پیرو ایتالیا ۲۰۰۱–۲۰۱۲
۲۲ جانلوئیجی بوفون ایتالیا ۲۰۱۲–

رکورداران[ویرایش]

لباسی به افتخار پانصدمین بازی آلساندرو دل‌پیرو با پیراهن یوونتوس در موزه باشگاه
بهترین گلزنان تاریخ یوونتوس[۸۲]
رتبه نام ملیت گل سال
۱ آلساندرو دل‌پیرو ایتالیا ۲۹۰ ۱۹۹۳–۲۰۱۲
۲ جیامپیرو بونیپرتی ایتالیا ۱۸۲ ۱۹۴۶–۱۹۶۱
۳ روبرتو بتجا ایتالیا ۱۷۸ ۱۹۷۰–۱۹۸۳
۴ دیوید ترزگه فرانسه ۱۷۱ ۱۹۹۹–۲۰۱۰
۵ اومار سیووری آرژانتین / ایتالیا ۱۶۷ ۱۹۵۷–۱۹۶۵
۶ فلیچ بورل ایتالیا ۱۶۱ ۱۹۳۲–۱۹۴۱

۱۹۴۲–۱۹۴۶

۷ پیترو آناستاسی ایتالیا ۱۳۱ ۱۹۶۸–۱۹۷۶
۸ جان هانسن دانمارک ۱۲۴ ۱۹۴۸–۱۹۵۴
۹ روبرتو باجو ایتالیا ۱۱۵ ۱۹۹۰–۱۹۹۵
۱۰ فدریکو مونراتی ایتالیا ۱۱۴ ۱۹۲۲–۱۹۳۳
رکورداران بیشترین بازی در تاریخ یوونتوس[۸۳]
رتبه نام ملیت بازی سال
۱ آلساندرو دل‌پیرو ایتالیا ۷۰۵ ۱۹۹۳–۲۰۱۲
۲ جیانلوئیجی بوفون ایتالیا ۶۲۲ ۲۰۰۱-اکنون
۳ گائتانو شیره آ ایتالیا ۵۵۲ ۱۹۷۴–۱۹۸۸
۴ جوسپه فورینو ایتالیا ۵۲۸ ۱۹۶۵–۱۹۶۶

۱۹۶۹–۱۹۸۴

۵ روبرتو بتجا ایتالیا ۴۸۱ ۱۹۷۰–۱۹۸۳
۶ دینو زوف ایتالیا ۴۷۶ ۱۹۷۲–۱۹۸۳
۷ جیامپیرو بونیپرتی ایتالیا ۴۶۵ ۱۹۴۶–۱۹۶۱
۸ ساندرو سالوادور ایتالیا ۴۵۰ ۱۹۶۲–۱۹۷۴
۹ فرانکو کاوسیو ایتالیا ۴۴۷ ۱۹۶۷–۱۹۶۸

۱۹۷۰–۱۹۸۱

۱۰ آنتونیو کابرینی ایتالیا ۴۴۰ ۱۹۷۶–۱۹۸۹

نقل و انتقالات[ویرایش]

گونسالو ایگواین گرانقیمت‌ترین خرید تاریخ یوونتوس
پل پوگبا گرانقیمت‌ترین فروش تاریخ یوونتوس
  • جیانلوئیجی بوفون در سال ۲۰۰۱ در ازای ۵۲ میلیون یورو از پارما به یوونتوس پیوست، که همچنان گرانقیمت‌ترین دروازه‌بان جهان محسوب می‌شود.[۸۴][۸۵]
  • گونسالو ایگواین در سال ۲۰۱۶ در ازای ۹۰ میلیون یورو از ناپولی به یوونتوس پیوست، ایگواین گرانقیمت‌ترین خرید تاریخ یوونتوس می‌باشد.[۸۶]
  • زین الدین زیدان در سال ۲۰۰۱ یوونتوس را به مقصد رئال مادرید ترک نمود، که در آن زمان رکورد نقل و انتقالات جهان را جابه‌جا کرد.[۸۷]
  • پل پوگبا در سال ۲۰۱۶ یوونتوس را به مقصد منچستر یونایتد ترک نمود، پوگبا گرانقیمت‌ترین فروش تاریخ یوونتوس می‌باشد که در آن زمان رکورد نقل و انتقالات جهان را جابه‌جا کرد.[۸۸]
گرانقیمت‌ترین خریدهای تاریخ یوونتوس[۸۹]
رتبه نام ملیت سن پست سال مبدأ قیمت
۱ گونسالو ایگواین آرژانتین ۲۸ مهاجم ۱۷–۲۰۱۶ ناپولی ۹۰٬۰۰ میلیون یورو
۲ جیانلوئیجی بوفون ایتالیا ۲۳ دروازه‌بان ۰۲–۲۰۰۱ پارما ۵۲٬۸۸ میلیون یورو
۳ لیلیان تورام فرانسه ۲۹ مدافع ۰۲–۲۰۰۱ پارما ۴۱٬۵۰ میلیون یورو
۴ پاول ندود جمهوری چک ۲۸ هافبک ۰۲–۲۰۰۱ لاتزیو ۴۱٬۲۰ میلیون یورو
۵ پائولو دیبالا آرژانتین ۲۱ مهاجم ۱۶–۲۰۱۵ پالرمو ۴۰٬۰۰ میلیون یورو
۶ فدریکو برناردسکی ایتالیا ۲۳ مهاجم ۱۸–۲۰۱۷ فیورنتینا ۴۰٬۰۰ میلیون یورو
گرانقیمت‌ترین فروش‌های تاریخ یوونتوس[۹۰]
رتبه نام ملیت سن پست سال مقصد قیمت
۱ پل پوگبا فرانسه ۲۳ هافبک ۱۷–۲۰۱۶ منچستر یونایتد ۱۰۵٬۰۰ میلیون یورو
۲ زین الدین زیدان فرانسه ۲۹ هافبک ۰۲–۲۰۰۱ رئال مادرید ۷۳٬۵۰ میلیون یورو
۳ لئوناردو بونوچی ایتالیا ۳۰ مدافع ۱۸–۲۰۱۷ آ.ث. میلان ۴۲٬۰۰ میلیون یورو
۴ آرتورو ویدال شیلی ۲۸ هافبک ۱۶–۲۰۱۵ بایرن مونیخ ۳۷٬۰۰ میلیون یورو
۵ فیلیپو اینزاگی ایتالیا ۲۷ مهاجم ۰۲–۲۰۰۱ آ.ث. میلان ۳۷٬۰۰ میلیون یورو
۶ آلوارو موراتا اسپانیا ۲۳ مهاجم ۱۷–۲۰۱۶ رئال مادرید ۳۰٬۰۰ میلیون یورو
تا ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۷

آقای گل‌های باشگاه یوونتوس[ویرایش]

  • بازیکنان یوونتوس ۱۳ مرتبه توانسته‌اند جایزه کاپوکانونیره یا همان آقای گلی سری آ را به دست بیاورند.[۹۱]
  • فرنک هیرزر با زدن ۳۵ گل در فصل ۱۹۲۵–۲۶، رکوردار بیشترین گل زده تاریخ باشگاه یوونتوس در یک فصل می‌باشد.[۹۲]
آقای گل‌های سری آ
شماره نام ملیت تعداد گل سال
۱ فرنک هیرزر مجارستان ۳۵ ۱۹۲۵–۲۶
۲ فلیچ بورل ایتالیا ۲۹ ۱۹۳۲–۳۳
۳ فلیچ بورل ایتالیا ۳۱ ۱۹۳۳–۳۴
۴ جیامپیرو بونیپرتی ایتالیا ۲۷ ۱۹۴۷–۴۸
۵ جان هانسن دانمارک ۳۰ ۱۹۵۱–۵۲
۶ جان چارلز ولز ۲۸ ۱۹۵۷–۵۸
۷ اومار سیووری آرژانتین / ایتالیا ۲۸ ۱۹۵۹–۶۰
آقای گل‌های سری آ
شماره نام ملیت تعداد گل سال
۸ روبرتو بتجا ایتالیا ۱۶ ۱۹۷۹–۸۰
۹ میشل پلاتینی فرانسه ۱۶ ۱۹۸۲–۸۳
۱۰ میشل پلاتینی فرانسه ۲۰ ۱۹۸۳–۸۴
۱۱ میشل پلاتینی فرانسه ۱۸ ۱۹۸۴–۸۵
۱۲ دیوید ترزگه فرانسه ۲۴ ۲۰۰۱–۰۲
۱۳ الساندرو دل پیرو ایتالیا ۲۱ ۲۰۰۷–۰۸
آقای گل‌های لیگ قهرمانان اروپا
شماره نام ملیت تعداد گل سال
۱ پائولو روسی ایتالیا ۶ ۱۹۸۲–۸۳
۲ میشل پلاتینی فرانسه ۷ ۱۹۸۴–۸۵
۳ الساندرو دل پیرو ایتالیا ۱۰ ۱۹۹۷–۹۸

مدیریت کنونی یوونتوس[ویرایش]

نام ملیت پست
خانواده آنیلی (از طریق شرکت اکسور) ایتالیا مالک
آندرا آنیلی ایتالیا رئیس هیئت مدیره
پاول ندود جمهوری چک نایب رئیس باشگاه
جوزپه ماروتا ایتالیا مدیر عامل اجرایی
فابیو پاراتیچی ایتالیا مدیر ورزشی
آلدو مَزیا ایتالیا مدیر ارشد مالی
جیامپیرو بونیپرتی

فرانزُ گرند استیون

ایتالیا رئیس افتخاری باشگاه
ریکاردو آبراته ایتالیا رئیس املاک باشگاه

کادر فنی کنونی یوونتوس[ویرایش]

  • تا ۸ ژوئیه ۲۰۱۷[۹۵]
نام ملیت پست
ماسیمیلیانو آلگری ایتالیا سرمربی
مارکو لندوچی ایتالیا کمک مربی
مائوریزیانو ترومبتا ایتالیا مربی تیم اول
کلودیو فیلیپی ایتالیا مربی دروازه‌بان‌ها
سیمونه فلتی ایتالیا مدیر بدنسازی
روبرتو ساسی ایتالیا مدیر تمرین
الساندرو دل کانتو ایتالیا سرمربی تیم جوانان

بازیکنان کنونی یوونتوس[ویرایش]

  • تا ۵ آگوست ۲۰۱۷[۹۶]
فصل ۲۰۱۶–۱۷
شماره نام ملیت باشگاه سابق هزینه انتقال اطلاعات
دروازه بانان
۱ جانلوئیجی بوفون ایتالیا پارما ۵۲٬۸۸ میلیون یورو Captain sports.svg
۱۶ کارلو پینزولیو ایتالیا آکادمی یوونتوس -
۲۳ وویتخ شتزنی لهستان آرسنال ۱۲٬۲۰ میلیون یورو
مدافعین
۲ ماتیا د شیلیو ایتالیا آ.ث. میلان ۱۲٬۰۰ میلیون یورو
۳ جورجیو کیه‌لینی ایتالیا فیورنتیا ۷٬۷۰ میلیون یورو کاپیتان دوم
۴ مهدی بن‌عطیه مراکش بایرن مونیخ ۱۷٬۰۰ میلیون یورو
۱۲ آلکس ساندرو برزیل پورتو ۲۶٬۰۰ میلیون یورو
۱۵ آندره‌آ بارزالی ایتالیا وولسفبورگ ۳۰۰ هزار یورو
۲۱ بندیکت هوودس آلمان شالکه ۰۴ ۳٬۵۰ میلیون یورو قرضی
۲۴ دنیله روگانی ایتالیا پالرمو ۵٬۰۰ میلیون یورو
۲۶ استفان لیختشتاینر سوئیس لاتزیو ۹٬۹۳ میلیون یورو
هافبک‌ها
۵ میرالم پیانیچ بوسنی و هرزگوین آ.اس. رم ۳۲٬۰۰ میلیون یورو
۶ سامی خدیرا آلمان رئال مادرید بازیکن آزاد
۸ کلودیو مارکیزیو ایتالیا آکادمی یوونتوس - کاپیتان سوم
۱۴ بلز ماتویدی فرانسه پاری سن ژرمن ۲۰٬۰۰ میلیون یورو
۲۲ کوادوو آساموا غنا اودینزه ۱۸٬۰۰ میلیون یورو
۲۷ استفانو استورارو ایتالیا جنوا ۹٬۶۰ میلیون یورو
۳۰ رودریگو بنتنکور اروگوئه بوکا جونیورز ۱۰٬۵۰ میلیون یورو
مهاجمین
۷ خوان کوادرادو کلمبیا چلسی ۲۰٬۰۰ میلیون یورو
۹ گونسالو ایگواین آرژانتین ناپولی ۹۰٬۰۰ میلیون یورو
۱۰ پائولو دیبالا آرژانتین پالرمو ۴۰٬۰۰ میلیون یورو
۱۱ داگلاس کاستا برزیل بایرن مونیخ ۶٬۰۰ میلیون یورو قرضی
۱۷ ماریو ماندژوکیچ کرواسی اتلتیکو مادرید ۲۱٬۰۰ میلیون یورو
۲۰ مارکو پیاتسا کرواسی دینامو زاگرب ۲۳٬۰۰ میلیون یورو
۳۳ فدریکو برناردسکی ایتالیا فیورنتینا ۴۰٬۰۰ میلیون یورو

افتخارات[ویرایش]

موزه یوونتوس
  • یوونتوس یکی از پرافتخارترین باشگاه‌های فوتبال ایتالیا و اروپا می‌باشد. باشگاه یوونتوس توانسته‌است ۳۳ مرتبه قهرمان سری آ[۹۷] ایتالیا شود،[۹۸] بیشتر هر تیم دیگر. (بعد از یوونتوس، آ.ث. میلان و اینتر میلان با ۱۸ قهرمانی حضور دارند)، یوونتوس تنها تیم تاریخ فوتبال ایتالیا می‌باشد که توانسته‌است ۶ فصل متوالی عنوان قهرمانی سری آ را از فصل ۲۰۱۱–۱۲ الی ۲۰۱۶–۱۷ بدست آورد.[۹۹] همچنین یوونتوس توانسته‌است ۱۲ مرتبه جام قهرمانی جام حذفی ایتالیا را بالای سر ببرد که در این زمینه هم رکوردار محسوب می‌شود، (رتبه دوم در اختیار آ.اس. رم می‌باشد با ۹ قهرمانی)، یوونتوس تنها باشگاه تاریخ فوتبال ایتالیا می‌باشد که توانسته‌است ۳ فصل متوالی عنوان قهرمانی جام حذفی ایتالیا را از فصل ۲۰۱۴–۱۵ الی ۲۰۱۶–۱۷ بدست آورد. در سوپر جام ایتالیا نیز یوونتوس به همراه آ.ث. میلان با ۷ قهرمانی رکوردار محسوب می‌شود. یوونتوس از فصل ۲۰۱۴–۱۵ الی ۲۰۱۶–۱۷، توانسته‌است ۳ فصل متوالی دوگانه داخلی را کسب کند،[توضیح ۶] که از این حیث در تاریخ فوتبال ایتالیا رکورددار محسوب می‌شود.
  • باشگاه یوونتوس با کسب ۱۱ جام اروپایی-بین‌المللی و در مجموع با کسب ۶۴ جام معتبر[توضیح ۷] جز پر افتخارترین باشگاه‌های جهان محسوب می‌شود.[۹۳] باشگاه یوونتوس جزء پنج باشگاهی می‌باشد که موفق به کسب هر سه جام معتبر اروپایی شده‌است،[توضیح ۸] یوونتوس به عنوان دومین باشگاه موفق قرن بیستم به انتخاب فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال انتخاب شد. همچنین یوونتوس در موفق‌ترین باشگاه‌های قرن بیستم به انتخاب فیفا توانست رتبه هفتم را به نام خود کند. یوونتوس دو مرتبه در سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۶ توانسته‌است به عنوان بهترین باشگاه فوتبال اروپا در سال از سوی فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال انتخاب شود.[۱۰۰][۱۰۱]
رقابت‌های داخلی رقابت‌های اروپایی

Scudetto.svg 'سری آ (۳۳): Record text logo.png

  • قهرمانی: ۳۳

۱۹۰۵; ۱۹۲۵–۲۶; ۱۹۳۰–۳۱; ۱۹۳۱–۳۱; ۱۹۳۲–۳۳; ۱۹۳۳–۳۴; ۱۹۳۴–۳۵; ۱۹۴۹–۵۰; ۱۹۵۱–۵۲; ۱۹۵۷–۵۸;۱۹۵۹–۶۰; ۱۹۶۰–۶۱; ۱۹۶۶–۶۷; ۱۹۷۱–۷۲; ۱۹۷۲–۷۳; ۱۹۷۴–۷۵; ۱۹۷۶–۷۷; ۱۹۷۷–۷۸; ۱۹۸۰–۸۱; ۱۹۸۱–۸۲; ۱۹۸۳–۸۴; ۱۹۸۵–۸۶; ۱۹۹۴–۹۵; ۱۹۹۶–۹۷; ۱۹۹۷–۹۸; ۲۰۰۱–۰۲; ۲۰۰۲–۰۳; ۲۰۱۱–۱۲; ۲۰۱۲–۱۳; ۲۰۱۳–۱۴; ۲۰۱۴–۱۵; ۲۰۱۵–۱۶; ۲۰۱۶–۱۷

  • نایب قهرمانی: ۲۱

۱۹۰۳; ۱۹۰۴; ۱۹۰۶; ۱۹۳۷–۳۸; ۱۹۴۵–۴۶; ۱۹۴۶–۴۷; ۱۹۵۲–۵۳; ۱۹۵۳–۵۴; ۱۹۶۲–۶۳; ۱۹۷۳–۷۴; ۱۹۷۵–۷۶; ۱۹۷۹–۸۰; ۱۹۸۲–۸۳; ۱۹۸۶–۸۷; ۱۹۹۱–۹۲; ۱۹۹۳–۹۴; ۱۹۹۵–۹۶; ۱۹۹۹–۲۰۰۰; ۲۰۰۰–۰۱; ۲۰۰۸–۰۹

  • جایگاه سومی: ۱۲

۱۹۰۹–۱۰; ۱۹۲۶–۲۷; ۱۹۲۷–۲۸; ۱۹۲۹–۳۰; ۱۹۳۹-;۴۰ ۱۹۴۲–۴۳; ۱۹۵۰–۵۱; ۱۹۶۷–۶۸; ۱۹۶۹–۷۰; ۱۹۷۸–۷۹; ۲۰۰۳–۰۴; ۲۰۰۷–۰۸

Coccarda Coppa Italia.svg جام حذفی ایتالیا (۱۲): Record text logo.png

  • قهرمانی: ۱۲

۱۹۳۷–۳۸; ۱۹۴۱–۴۲; ۱۹۵۸–۵۹; ۱۹۵۹–۶۰; ۱۹۶۴–۶۵; ۱۹۷۸–۷۹; ۱۹۸۲–۸۳; ۱۹۸۹–۹۰; ۱۹۹۴–۹۵; ۲۰۱۴–۱۵; ۲۰۱۵–۱۶; ۲۰۱۶–۱۷

  • نایب قهرمانی: ۵

۱۹۷۲–۷۳ ۱۹۹۱–۹۲ ۲۰۰۱–۰۲ ۲۰۰۳–۰۴ ۲۰۱۱–۱۲

Supercoppaitaliana.pngسوپر جام ایتالیا (۷): Record text logo.png

  • قهرمانی: ۷

۱۹۹۵; ۱۹۹۷; ۲۰۰۲; ۲۰۰۳; ۲۰۱۲; ۲۰۱۳; ۲۰۱۵

  • نایب قهرمانی: ۶

۱۹۹۰; ۱۹۹۸; ۲۰۰۵; ۲۰۱۴; ۲۰۱۶; ۲۰۱۷

Coppa Ali della Vittoria.pngسری بی (۱):

  • قهرمانی: ۱

۰۷–۲۰۰۶

Coppacampioni.pngلیگ قهرمانان اروپا (۲):

  • قهرمانی: ۲

۱۹۸۴–۸۵; ۱۹۹۵–۹۶

  • نایب قهرمانی: ۷

۱۹۷۲–۷۳; ۱۹۸۲–۸۳; ۱۹۹۶–۹۷; ۱۹۹۷–۹۸; ۲۰۰۲–۰۳; ۲۰۱۴–۱۵; ۲۰۱۶–۱۷

  • نیمه نهایی: ۳

۱۹۶۷–۶۸; ۱۹۷۷–۷۸; ۱۹۹۸–۹۹

  • یک چهارم نهایی: ۵

۱۹۶۰–۶۱; ۱۹۸۵–۸۶; ۲۰۰۴–۰۵; ۲۰۰۵–۰۶; ۲۰۱۲–۱۳

Coppacoppe.pngلیگ اروپا (۳):

  • قهرمانی: ۳

۱۹۷۶–۷۷; ۱۹۸۹–۹۰; ۱۹۹۲–۹۳

  • نایب قهرمانی: ۱

۱۹۹۴–۹۵

  • نیمه نهایی: ۲

۱۹۷۴–۷۵; ۲۰۱۳–۱۴

UEFA Cup (adjusted).pngجام در جام اروپا (۱):

  • قهرمانی: ۱

۱۹۸۳–۸۴

  • نیمه نهایی: ۲

۱۹۷۹–۸۰; ۱۹۹۰–۹۱

UEFA - Super Cup.pngسوپر جام اروپا (۲):

  • قهرمانی: ۲

۱۹۸۴; ۱۹۹۶

Intertoto.pngجام اینترتوتو (۱):

  • قهرمانی: ۱

۱۹۹۹

رقابت‌های بین‌المللی

Trofeo-mini-copa-intercontinental-2.pngجام بین قاره‌ای (۲):

  • قهرمانی: ۲

۱۹۸۵; ۱۹۹۶

  • نایب قهرمانی: ۱

۱۹۷۳

افتخارات جزئی افتخارات جزئی

جام لوئیجی برلوسکونی (۱۰):

  • قهرمانی: ۱۰

۱۹۹۱; ۱۹۹۵; ۱۹۹۸; ۲۰۰۰; ۲۰۰۱; ۲۰۰۳; ۲۰۰۴; ۲۰۱۰; ۲۰۱۲

  • نایب قهرمانی: ۹

۱۹۹۶; ۱۹۹۷; ۲۰۰۲; ۲۰۰۵; ۲۰۰۶; ۲۰۰۷; ۲۰۰۸; ۲۰۰۹; ۲۰۱۱

جام بیرا مورتی (۶):

  • قهرمانی: ۶

۱۹۹۷; ۲۰۰۰; ۲۰۰۳; ۲۰۰۴; ۲۰۰۶; ۲۰۰۸

جام واله ائوستا (۳):

  • قهرمانی: ۳

۲۰۰۱; ۲۰۰۲; ۲۰۰۳

جام جمهوری سن مارینو (۳):

  • قهرمانی: ۳

۱۹۹۸; ۲۰۰۱; ۲۰۰۲

جام یادبود چزاره بارتی (۲):

  • قهرمانی: ۲

۱۹۹۲; ۱۹۹۳

کوپا دله آلپی (۱):

  • قهرمانی: ۱

۱۹۶۳

  • نایب قهرمانی: ۱

۱۹۶۶

جام خوان گمپر (۱):

  • قهرمانی: ۱

۲۰۰۵

جام بین‌المللی قهرمانان (۱):

  • قهرمانی: ۱

۲۰۱۶

تیم کاپ (۱):

  • قهرمانی: ۱

۲۰۰۹

جام دوستی ایتالیا-اسپانیا (۱):

  • قهرمانی: ۱

۱۹۶۵

موندیال کلوب (۱):

  • قهرمانی: ۱

۱۹۸۳

اینتر-سیتیز فیرز کاپ (-):

  • نایب قهرمانی: ۲

۱۹۶۵; ۱۹۷۱

جام ترزا هررا (-):

  • نایب قهرمانی: ۱

۱۹۹۶

جام صلح (-):

  • نایب قهرمانی: ۱

۲۰۰۹

جام لاتین (-):

  • مقام سومی: ۱

۱۹۵۲

افتخارات آماری
بهترین باشگاه فوتبال اروپا در سال به انتخاب فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال (۲):
  • ۲ دوره رتبه اول:

۱۹۹۳; ۱۹۹۶

موفق‌ترین باشگاه‌های قرن بیستم به انتخاب فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال:
  • رتبه یوونتوس: دوم
موفق‌ترین باشگاه‌های قرن بیستم به انتخاب فیفا:
  • رتبه یوونتوس: هفتم
باشگاه یوونتوس اولین باشگاهی می‌باشد که موفق به کسب هر سه جام معتبر اروپایی شده‌است:

(لیگ قهرمانان اروپا - لیگ اروپا - جام در جام اروپا)

یوونتوس تنها باشگاه تاریخ فوتبال ایتالیا می‌باشد که توانسته‌است ۶ فصل متوالی قهرمان سری آ شود. (فصل ۲۰۱۱–۱۲ الی ۲۰۱۶–۱۷)[۱۰۲]
یوونتوس تنها باشگاه تاریخ فوتبال ایتالیا می‌باشد که توانسته‌است ۳ فصل متوالی دوگانه داخلی را کسب کند. (فصل ۲۰۱۴–۱۵ الی ۲۰۱۶–۱۷)[توضیح ۹]
یوونتوس تنا باشگاهی می‌باشد که توانسته‌است سه فصل متوالی جام حذفی فوتبال ایتالیا را فتح کند. (فصل ۲۰۱۴–۱۵ الی ۲۰۱۶–۱۷)[۱۰۳]
دوگانه‌های تاریخ یوونتوس

۱۹۵۹–۶۰; ۱۹۹۴–۹۵; ۲۰۱۴–۱۵; ۲۰۱۵–۱۶; ۲۰۱۶–۱۷

افتخارات فردی
Pallone d'oro.svg توپ طلای اروپا :

- بازیکنان یوونتوس تاکنون ۸ مرتبه توانسته‌اند برنده توپ طلا شوند:

آرژانتین / ایتالیا اومار سیووری در سال ۱۹۶۱

ایتالیا پائولو روسی در سال ۱۹۸۲

فرانسه میشل پلاتینی در سال‌های ۱۹۸۳; ۱۹۸۴; ۱۹۸۵

ایتالیا روبرتو باجو در سال ۱۹۹۳

فرانسه زین الدین زیدان در سال ۱۹۹۸

جمهوری چک پاول ندود در سال ۲۰۰۳

- عنوان دومی:

ایتالیا دینو زوف در سال ۱۹۷۳

ایتالیا سالواتوره اسکیلاچی در سال ۱۹۹۰

ایتالیا روبرتو باجو در سال ۱۹۹۴

فرانسه زین الدین زیدان در سال ۲۰۰۰

ایتالیا جانلوئیجی بوفون در سال ۲۰۰۶

- عنوان سومی:

ولز جان چارلز در سال ۱۹۵۹

لهستان ژبیگنی بونیک در سال ۱۹۸۲

فرانسه زین الدین زیدان در سال ۱۹۹۷

FIFA World Player of the Year.svgبازیکن سال فوتبال جهان از تیم یوونتوس:

بازیکنان یوونتوس تاکنون ۳ مرتبه توانسته‌اند بازیکن سال فوتبال جهان شوند:

ایتالیا روبرتو باجو در سال ۱۹۹۳

فرانسه زین الدین زیدان در سال ۱۹۹۸; ۲۰۰۰

- عنوان سومی:

ایتالیا روبرتو باجو در سال ۱۹۹۴

فرانسه زین الدین زیدان در سال در سال ۱۹۹۷

بازیکنانی که در دوران حضورشان در یوونتوس موفق به کسب تمامی جام‌های معتبر اروپایی-بین‌المللی شده‌اند:

- لیگ قهرمانان اروپا، لیگ اروپا، جام در جام اروپا، سوپرجام اروپا، جام بین قاره‌ای

ایتالیا گائتانو شیره‌آ / ایتالیا آنتونیو کابرینی / ایتالیا ستفانو تاکونی / ایتالیا سرجیو بریو

بهترین دروازه‌بان جهان به انتخاب فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال:

- عنوان اولی:

ایتالیا جانلوئیجی بوفون = ۴ دوره = ۲۰۰۳; ۲۰۰۴; ۲۰۰۶; ۲۰۰۷

- عنوان دومی:

ایتالیا جانلوئیجی بوفون = ۶ دوره = ۲۰۰۸; ۲۰۰۹; ۲۰۱۲; ۲۰۱۳; ۲۰۱۵; ۲۰۱۶

ایتالیا آنجلو پروتزی = ۱ دوره = ۱۹۹۷

دروازه‌بان سال سری آ از یوونتوس:

ایتالیا جانلوئیجی بوفون = ۹ دوره = ۲۰۰۲; ۲۰۰۳; ۲۰۰۵; ۲۰۰۶; ۲۰۰۸; ۲۰۱۲; ۲۰۱۴; ۲۰۱۵; ۲۰۱۶

ایتالیا آنجلو پروتزی = ۲ دوره = ۱۹۹۷; ۱۹۹۸

بازیکن ایتالیایی سال سری آ از یوونتوس:

ایتالیا الساندرو دل پیرو در سال‌های ۱۹۹۸; ۲۰۰۸

ایتالیا فابیو کاناوارو در سال ۲۰۰۶

بازیکن خارجی سال سری آ از تیم یوونتوس:

فرانسه زین الدین زیدان در سال‌های ۱۹۹۷; ۲۰۰۱

فرانسه دیوید ترزگه در سال ۲۰۰۲

جمهوری چک پاول ندود در سال ۲۰۰۳

سوئد زلاتان ابراهیموویچ در سال ۲۰۰۵

بازیکن سال سری آ از تیم یوونتوس:

فرانسه زین الدین زیدان در سال ۲۰۰۱

فرانسه دیوید ترزگه در سال ۲۰۰۲

جمهوری چک پاول ندود در سال ۲۰۰۳

ایتالیا فابیو کاناوارو در سال ۲۰۰۶

ایتالیا آندره‌آ پیرلو در سال‌های ۲۰۱۲; ۲۰۱۳; ۲۰۱۴

آرژانتین کارلوس توز در سال ۲۰۱۵

ایتالیا لئوناردو بونوچی در سال ۲۰۱۶

بازیکن سال فوتبال ایتالیا از یوونتوس: (Pallone Azzurro)

ایتالیا آندره‌آ پیرلو در سال ۲۰۱۲

ایتالیا جانلوئیجی بوفون در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۶

بازیکنان یوونتوس برنده جایزه گائتانو شیره‌آ:

ایتالیا میکل انجلو رامپولا در سال ۱۹۹۹

ایتالیا چرو فررارا در سال ۲۰۰۳

ایتالیا جانلوکا پسوتو در سال ۲۰۰۶

ایتالیا الساندرو دل پیرو در سال ۲۰۰۸

ایتالیا آندره‌آ پیرلو در سال ۲۰۱۳

ایتالیا جانلوئیجی بوفون در سال ۲۰۱۶

ایتالیا آندره‌آ بارزالی در سال ۲۰۱۷

بهترین بازیکن سال یوفا:

ایتالیا جانلوئیجی بوفون در سال ۲۰۰۲

بازیکن حاضر در تیم منتخب فوتبال سده ۲۰:

فرانسه میشل پلاتینی

برندگان جایزه سالگرد یوفا از بازیکنان یوونتوس:

ایتالیا دینو زوف / ولز جان چارلز / سان مارینو ماسیمو بونینی / بلاروس سرگی آلینیکوف

جایزه پای طلایی:

جمهوری چک پاول ندود در سال ۲۰۰۴

ایتالیا الساندرو دل پیرو در سال ۲۰۰۷

ایتالیا جانلوئیجی بوفون در سال ۲۰۱۶

بهترین فوتبالیست سال جهان از سوی مجله ورلد ساکر:

ایتالیا پائولو روسی در سال ۱۹۸۲

فرانسه میشل پلاتینی در سال‌های ۱۹۸۴; ۱۹۸۵

ایتالیا روبرتو باجو در سال ۱۹۹۳

ایتالیا جان لوکا ویالی در سال ۱۹۹۵

فرانسه زین الدین زیدان در سال ۱۹۹۸

جمهوری چک پاول ندود در سال ۲۰۰۳

ایتالیا فابیو کاناوارو در سال ۲۰۰۶

بهترین ورزشکار سال جهان از سوی مجله اکیپ فرانسه:

ایتالیا پائولو روسی در سال ۱۹۸۲

فرانسه زین الدین زیدان در سال ۱۹۹۸

برندگان جایزه توپ زرین جام جهانی فوتبال از یوونتوس:

ایتالیا پائولو روسی در سال ۱۹۸۲

ایتالیا سالواتوره اسکیلاچی در سال ۱۹۹۰

جایزه براوو:

سان مارینو ماسیمو بونینی در سال ۱۹۸۳

ایتالیا الساندرو دل پیرو در سال ۱۹۹۶

فرانسه پل پوگبا در سال ۲۰۱۴

جایزه پسر طلایی اروپا:

فرانسه پل پوگبا در سال ۲۰۱۳

حضور بازیکنان یوونتوس در تیم سال یوفا:

فرانسه دیوید ترزگه / فرانسه زین الدین زیدان در سال ۲۰۰۱

ایتالیا جانلوئیجی بوفون / جمهوری چک پاول ندود در سال ۲۰۰۳

ایتالیا جانلوئیجی بوفون / جمهوری چک پاول ندود در سال ۲۰۰۴

جمهوری چک پاول ندود در سال ۲۰۰۵

ایتالیا جانلوئیجی بوفون / ایتالیا جیانلوکا زامبروتا / ایتالیا فابیو کاناوارو در سال ۲۰۰۶

فرانسه پل پوگبا در سال ۲۰۱۵

ایتالیا جانلوئیجی بوفون / ایتالیا لئوناردو بونوچی در سال ۲۰۱۶

حضور بازیکنان یوونتوس در تیم سال فیفا: (FIFPro)

ایتالیا جانلوئیجی بوفون / ایتالیا جیانلوکا زامبروتا / ایتالیا فابیو کاناوارو / فرانسه لیلیان تورام در سال ۲۰۰۶

ایتالیا جانلوئیجی بوفون در سال ۲۰۰۷

فرانسه پل پوگبا در سال ۲۰۱۵

برزیل دنی آلوز در سال ۲۰۱۶

حضور بازیکنان یوونتوس در تیم سال سری آ:

کلودیو مارکیزیو در سال ۲۰۱۱

جانلوئیجی بوفون / آندره‌آ بارزالی / کلودیو مارکیزیو / آندره‌آ پیرلو در سال ۲۰۱۲

جورجو کیه‌لینی / آندره‌آ بارزالی / آندره‌آ پیرلو / آرتورو ویدال در سال ۲۰۱۳

جانلوئیجی بوفون / آندره‌آ بارزالی / کوادوو آساموا / آرتورو ویدال / آندره‌آ پیرلو / پل پوگبا / کارلوس توس در سال ۲۰۱۴

جانلوئیجی بوفون / لئوناردو بونوچی / جورجو کیه‌لینی / آندره‌آ پیرلو / پل پوگبا / کارلوس توس در سال ۲۰۱۵

جانلوئیجی بوفون / لئوناردو بونوچی / جورجو کیه‌لینی / آندره‌آ بارزالی / پل پوگبا / پائولو دیبالا در سال ۲۰۱۶

حضور بازیکنان یوونتوس در فیفا ۱۰۰:

ایتالیا الساندرو دل پیرو / ایتالیا جانلوئیجی بوفون / ایتالیا جیامپیرو بونیپرتی / ایتالیا دینو زوف / ایتالیا پائولو روسی / ایتالیا روبرتو باجو / ایتالیا کریستین ویری / فرانسه زین الدین زیدان / فرانسه میشل پلاتینی / فرانسه لیلیان تورام / فرانسه پاتریک ویرا / فرانسه دیدیه دشان / فرانسه تیری هانری / فرانسه دیوید ترزگه / آرژانتین اومار سیووری / جمهوری چک پاول ندود / لهستان ژبیگنی بونیک / هلند ادگار داویدس / دانمارک میشل لادروپ

بهترین مربی جهان از باشگاه یوونتوس به انتخاب فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال:

فرانسه مارچلو لیپی در سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۸

مربی سال سری آ از باشگاه یوونتوس:

ایتالیا مارچلو لیپی در سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ و ۲۰۰۳

ایتالیا کارلو آنچلوتی در سال ۲۰۰۱

ایتالیا فابیو کاپلو در سال ۲۰۰۵

ایتالیا آنتونیو کونته در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴

ایتالیا ماسیمیلیانو آلگری در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶

آمار و ارقام یوونتوس در رقابت‌های اروپایی و بین‌المللی[ویرایش]

نام رقابت مجموع بازی‌ها برد مساوی باخت گل زده گل خورده تفاضل گل
لیگ قهرمانان اروپا ۲۵۱ ۱۲۵ ۶۴ ۶۲ ۳۹۹ ۲۴۳ +۱۵۶
جام برندگان جام اروپا ۲۷ ۱۷ ۵ ۵ ۵۳ ۱۹ +۳۴
لیگ اروپا ۱۲۰ ۷۵ ۲۰ ۲۵ ۲۲۹ ۱۰۱ +۱۲۸
سوپرجام اروپا ۳ ۳ ۰ ۰ ۱۱ ۲
جام اینترتوتو ۶ ۳ ۳ ۰ ۱۴ ۴ +۱۰
جام بین قاره‌ای ۳ ۱ ۱ ۱ ۳ ۳
اینتر-سیتیز فیرز کاپ ۴۶ ۲۷ ۱۱ ۸ ۷۸ ۳۷ +۴۱
مجموع ۴۵۵ ۲۵۰ ۱۰۴ ۱۰۱ ۷۸۳ ۴۱۱ +۳۷۷

نتایج فینال‌های اروپایی و بین‌المللی[ویرایش]

فینال لیگ قهرمانان اروپا فصل (۲۰۰۲/۰۳) میان یوونتوس و میلان
دومین قهرمانی یوونتوس در لیگ قهرمانان اروپا - ۱۹۹۶
فینال جام بین قاره‌ای فصل (۱۹۸۵) میان یوونتوس و آرژانتینوس جونیورز
لیگ قهرمانان اروپا
۱۹۷۲–۷۳ یوونتوس ۱–۰ آژاکس
۱۹۸۲–۸۳ یوونتوس ۱–۰ هامبورگ
۱۹۸۴–۸۵ یوونتوس ۰–۱ لیورپول
۱۹۹۵–۹۶ یوونتوس ۱–۱ (۴–۲ P) آژاکس
۱۹۹۶–۹۷ یوونتوس ۱–۳ دورتموند
۱۹۹۷–۹۸ یوونتوس ۰–۱ رئال مادرید
۲۰۰۲–۰۳ یوونتوس ۰–۰ (۲–۳ P) آث میلان
۲۰۱۴–۱۵ یوونتوس ۱–۳ بارسلونا
۲۰۱۶–۱۷ یوونتوس ۱–۴ رئال مادرید
لیگ اروپا
۱۹۷۶–۷۷ یوونتوس ۱–۰، ۱–۲ اتلتیک بیلبائو
۱۹۸۹–۹۰ یوونتوس ۳–۱، ۰–۰ فیورنتینا
۱۹۹۲–۹۳ یوونتوس ۱–۳، ۳–۰ دورتموند
۱۹۹۴–۹۵ یوونتوس ۰–۱، ۱–۱ پارما
جام در جام اروپا
۱۹۸۳–۸۴ یوونتوس ۲–۱ پورتو
سوپر جام اروپا
۱۹۸۴ یوونتوس ۲–۰ لیورپول
۱۹۹۶ یوونتوس ۶–۱، ۳–۱ پاری سن ژرمن
جام اینترتوتو
۱۹۹۹ یوونتوس ۴–۲ اِستاد رن
اینتر-سیتیز فیرز کاپ
۱۹۶۵–۶۶ یوونتوس ۰–۱ فرنس‌واروش
۱۹۷۰–۷۱ یوونتوس ۲–۲، ۱–۱ لیدز یونایتد
جام بین قاره‌ای
۱۹۷۳ یوونتوس ۰–۱ ایندپندینته
۱۹۸۵ یوونتوس ۲–۲ (۴–۲ P) آرژانتینوس
۱۹۹۶ یوونتوس ۱–۰ ریور پلاته

آمار و رکوردها[ویرایش]

تاریخ باشگاه
بهترین گلزن باشگاه: الساندرو دل پیرو با ۲۹۰ گل
بهترین گلزن خارجی باشگاه: دیوید ترزگه با ۱۷۱ گل
رکوردار بیشترین بازی در تاریخ باشگاه: الساندرو دل پیرو با ۷۰۵ بازی
رکوردار بیشترین بازی اروپایی در تاریخ باشگاه: گائتانو شیره‌آ با ۸۷ بازی
رکوردار بیشترین تعداد دقایق بازی در تاریخ باشگاه: جیانلوئیجی بوفون با ۳۹٫۶۸۱ دقیقه
رکوردار بیشترین حضور در تیم ملی فوتبال ایتالیا: جیانلوئیجی بوفون با ۱۶۵ بازی ملی Record text logo.png
جوانترین بازیکن تاریخ باشگاه: پیترو پاستوره، ۱۵ سال و ۲۲۲ روز
پیرترین بازیکن تاریخ باشگاه: دینو زوف، ۴۱ سال و ۸۶ روز
بیشترین دوران مدیریت در تاریخ باشگاه: جیامپیرو بونیپرتی با ۵۹۶ بازی
بهترین پیروزی خانگی: ۱۱–۰ مقابل فیورنتینا در سری آ در سال ۱۹۲۸
بدترین شکست خانگی: ۸–۰ مقابل تورینو در سری آ در سال ۱۹۱۲
بهترین پیروزی خارج خانه: ۱۵–۰ مقابل سنتو در جام حذفی ایتالیا در سال ۱۹۲۷
بدترین شکست خارج خانه: ۸–۱ مقابل آ.ث. میلان در سال ۱۹۱۲
سری آ
بیشترین امتیاز کسب شده در یک فصل: ۱۰۲ (۲۰۱۳–۱۴) Record text logo.png[۱۰۵]
بیشترین پیروزی متوالی یوونتوس: ۱۵ پیروزی در سال ۲۰۱۵–۱۶
بیشترین پیروزی متوالی خانگی یوونتوس: ۳۳ پیروزی در سال ۲۰۱۵–۱۶ الی ۲۰۱۶–۱۷ Record text logo.png
بیشترین پیروزی در یک فصل: ۳۳ پیروزی (۲۰۱۳–۱۴) Record text logo.png
کمترین پیروزی در یک فصل: ۸ پیروزی (۱۹۵۵–۵۶)
بیشترین شکست در یک فصل: ۱۵ شکست (۱۹۶۱–۶۱ ; ۲۰۰۹–۱۰)
کمترین شکست در یک فصل: صفر شکست (۲۰۱۱–۱۲) Record text logo.png
بیشترین گل زده در یک فصل: ۱۰۳ گل (۱۹۵۰–۵۱)
کمترین گل زده در یک فصل: ۲۸ گل (۱۹۳۸–۳۹)
بیشترین گل خورده در یک فصل: ۵۶ گل (۱۹۶۱–۶۲)
کمترین گل خورده در یک فصل: ۱۴ گل (۱۹۸۱–۸۲)
بهترین گلزن در یک فصل: فرنک هیرزر با ۳۵ گل
بیشترین زمان بسته نگه داشتن دروازه: ۹۷۳ دقیقه توسط جیانلوئیجی بوفون Record text logo.png
بیشترین بازی در سری آ: الساندرو دل پیرو با ۵۱۳ بازی

تیم جوانان یوونتوس[ویرایش]

تیم جوانان باشگاه یوونتوس بخشی از زیر مجموعه یوونتوس می‌باشد. بهترین دوران تیم جوانان یوونتوس در بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷ بوده زمانی که مربیگری آن را وینچنزو چیارنزا بر عهده داشت، آنها توانستند یک مرتبه قهرمانی لیگ جوانان ایتالیا، دو قهرمانی در جام حذفی فوتبال ایتالیا، و یک قهرمانی در سوپر جام ایتالیا را بدست آورند. باشگاه یوونتوس در کشورهای دیگر نیز مدرسه فوتبال دارد، (به عنوان مثال: ایالات متحده آمریکا، کانادا، یونان، عربستان سعودی، استرالیا و سوئیس). از بازیکنانی که در یوونتوس پرورش یافته‌اند و بعدها توانسته‌اند به تیم اصلی یوونتوس و تیم ملی فوتبال ایتالیا راه پیدا کنند، می‌توان به جانپیرو کامبی فاتح جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴، جیامپیرو بونیپرتی، روبرتو بتگا، پائولو روسی فاتح جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲، و در سال‌های اخیر کلودیو مارکیزیو و سباستین جووینکو اشاره کرد.[۱۰۶]

پائولو روسی، محصول آکادمی یوونتوس و فاتح جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲
افتخارات تیم جوانان یوونتوس
لیگ جوانان ایتالیا، تورنمنت جاچینتو فاکتی (۴):
  • قهرمانی: ۴

۱۹۶۲–۶۳; ۱۹۷۱–۷۲; ۱۹۹۳–۹۴; ۲۰۰۵–۰۶

جام حذفی جوانان ایتالیا (۴):
  • قهرمانی: ۴

۱۹۹۴–۹۵; ۲۰۰۳–۰۴; ۲۰۰۶–۰۷; ۲۰۱۲–۱۳

سوپر جام جوانان ایتالیا (۳):
  • قهرمانی: ۳

۲۰۰۶; ۲۰۰۷; ۲۰۱۳

توضیحات[ویرایش]

  1. باشگاه یوونتوس در واقع ۳۵ دوره قهرمان ایتالیا شده‌است که دو جام قهرمانی در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ به دلیل مسایل کالچو پولی (پرونده تبانی در فوتبال ایتالیا) از سوی فدراسیون فوتبال ایتالیا و یوفا از باشگاه یوونتوس پس گرفته شد.
  2. ۶۴ جام معتبر (سری آ ۳۳، جام حذفی ایتالیا ۱۲، سوپرجام ایتالیا ۷، سری بی ایتالیا ۱، لیگ قهرمانان اروپا ۲، لیگ اروپا ۳، جام در جام اروپا ۱، سوپرجام اروپا ۲، جام اینترتوتو ۱، جام بین قاره‌ای ۲)
  3. سه جام معتبر اروپایی عبارت اند از: لیگ قهرمانان اروپا - جام در جام اروپا - لیگ اروپا
  4. سه ستاره روی پیراهن و لوگو، هر ستاره برای ۱۰ قهرمانی در سری آ می‌باشد
  5. مجازات‌های نهایی باشگاه یوونتوس: تبعید به سری بی، کسر ۹ امتیاز، پس گرفته شدن اسکودتوهای ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶، محرومیت از لیگ قهرمانان ۲۰۰۶–۰۷، سه بازی بدون تماشاگر
  6. دوگانه داخلی شامل لیگ فوتبال ایتالیا (سری آ) و جام حذفی فوتبال ایتالیا (کوپا ایتالیا) می‌شود
  7. ۶۴ جام معتبر (سری آ ۳۳، جام حذفی ایتالیا ۱۲، سوپرجام ایتالیا ۷، سری بی ایتالیا ۱، لیگ قهرمانان اروپا ۲، لیگ اروپا ۳، جام در جام اروپا ۱، سوپرجام اروپا ۲، جام اینترتوتو ۱، جام بین قاره‌ای ۲)
  8. سه جام معتبر اروپایی عبارت اند از: لیگ قهرمانان اروپا - جام در جام اروپا - لیگ اروپا
  9. دوگانه داخلی شامل لیگ فوتبال ایتالیا (سری آ) و جام حذفی فوتبال ایتالیا (کوپا ایتالیا) می‌شود

منابع[ویرایش]

  1. * "Juventus Football Club History". The History of Football (Soccer). Retrieved 2017-07-25. 
  2. * "UEFA Champions League 2003/04 - History". UEFA.com. 2017-06-28. Retrieved 2017-07-25. 
  3. https://iffhs.com/dev/6594/club-world-ranking-2015/
  4. * "جام‌های کسب شده یوونتوس" (in Persian). Retrieved 2017-07-25. 
  5. http://www.ecaeurope.com/about-eca/eca-vision-mission/our-mission/
  6. https://www2.deloitte.com/content/dam/Deloitte/uk/Documents/sports-business-group/deloitte-uk-sport-football-money-league-2017.pdf
  7. https://www.forbes.com/forbes/welcome/?toURL=https://www.forbes.com/teams/juventus/&refURL=https://fa.wikipedia.org/&referrer=https://fa.wikipedia.org/
  8. "Storia della Juventus Football Club". magicajuventus.com (in Italian). Archived from the original on 21 January 2008. Retrieved 8 July 2007. 
  9. https://web.archive.org/web/20080121010508/http://www.magicajuventus.com/storia_juventus.php
  10. "Juventus Football Club: The History". Juventus Football Club S.p.A. official website. Archived from the original on 29 July 2008. Retrieved 9 August 2008. 
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ https://it.wikipedia.org/wiki/Storia_della_Juventus_Football_Club
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ ۱۲٫۲ http://www.juventus.ir/persian/تاریخچه/تاريخچه/1897/
  13. http://www.juventus.ir/persian/تاریخچه/تاريخچه/1906-07/
  14. http://www.footballhistory.org/club/juventus.html
  15. http://www.juventus.ir/persian/تاریخچه/تاريخچه/1930-35/
  16. http://www.juventus.ir/persian/تاریخچه/تاريخچه/1935-55/
  17. http://www.juventus.ir/persian/تاریخچه/تاريخچه/1955-71/
  18. https://www.tuttojuve.com/gli-eroi-bianconeri/gli-eroi-in-bianconero-giampiero-boniperti-195668
  19. http://www.rsssf.com/miscellaneous/europa-poy.html
  20. http://www.juventus.ir/persian/تاریخچه/تاريخچه/1971-90/
  21. https://web.archive.org/web/20090706034620/http://www.juventus.com/site/ita/NEWS_newseventi_E63B2C18BD6A41F5BEDCFEC8BF94195C.asp
  22. http://thesefootballtimes.co/2016/11/15/how-marcello-lippi-masterminded-the-resurgence-of-juventus-in-the-1990s/
  23. http://www.marcellolippi.org/pagina/Eng/Five-years-in-Juventus.html
  24. http://www.football-italia.net/103599/lippi-its-time-juventus
  25. https://tacticalcalcio.com/2015/06/06/a-tactical-history-of-juventus-in-the-champions-league-final/
  26. http://bleacherreport.com/articles/2664944-remembering-the-sheer-brilliance-of-marcello-lippis-juventus
  27. https://www.sportskeeda.com/football/best-managers-all-time-10-marcello-lippi
  28. https://forzaitalianfootball.com/2016/06/legend-of-calcio-marcello-lippi/
  29. https://en.wikipedia.org/wiki/Marcello_Lippi
  30. http://www.juventus.ir/persian/تاریخچه/تاريخچه/1991%252D2003/
  31. http://www.juvefc.com/juventus-renaissance-part-road-hell-back/
  32. https://en.wikipedia.org/wiki/Fabio_Capello
  33. http://www.juventus.ir/persian/تاریخچه/تاريخچه/2004%252D06/
  34. http://www.juventus.ir/persian/تاریخچه/تاريخچه/2006/
  35. http://www.juventus.ir/persian/تاریخچه/تاريخچه/2006-07/
  36. http://antonioconteofficial.it/biography/the-manager/
  37. http://www.juventus.ir/persian/تاریخچه/تاريخچه/2011%252D12/
  38. http://www.juventus.ir/persian/تاریخچه/تاريخچه/2012-15/
  39. https://www.theguardian.com/football/2017/jun/03/juventus-fans-injured-turin-square-panic-firecrackers
  40. https://www.tarafdari.com/خبر/726608/یکی-از-هواداران-آسیب-دیده-یوونتوس-در-حادثه-میدان-سن-کارلو-درگذشت
  41. http://www.telegraph.co.uk/news/2017/06/04/hundreds-juventus-fans-injured-stampede-turin/
  42. "L’immobiliare Juve: dopo lo stadio ecco la Continassa". Gazzetta dello Sport. 7 August 2015. Retrieved 20 August 2016. 
  43. http://footballtripper.com/stadio-olimpico-torino-fc/
  44. http://bianconeri.tripod.com/dellealpi.html
  45. http://www.stadiumguide.com/dellealpi/
  46. http://www.stadiumguide.com/juventusstadium/
  47. http://www.football-stadiums.co.uk/grounds/italy/juventus-stadium/
  48. http://www.varzesh11.com/fa/soccer_stadiums/show/استادیوم_یوونتوس_آرنا/159
  49. http://stadiumdb.com/stadiums/ita/juventus_stadium
  50. http://www.bartarinha.ir/fa/news/542486/تغییر-نام-رسمی-ورزشگاه-اختصاصی-یوونتوس
  51. https://www.revolvy.com/main/index.php?s=Juventus%20Stadium
  52. https://www.tripadvisor.com/Attraction_Review-g2077421-d3228541-Reviews-Juventus_Center-Vinovo_Province_of_Turin_Piedmont.html
  53. http://www.juvesummercamp.com/index.php?sezione=residential&sede=9
  54. http://www.juventus.com/it/fans/tv/
  55. http://www.juventus.com/en/news/news/2016/-hurra-juventus-born-101-years-ago-.php
  56. http://www.juventus.ir/persian/باشگاه/اهداف%20و%20برنامه%20ها/
  57. http://bianconeri.tripod.com/fans.html
  58. http://drughi.org/
  59. https://www.google.com/finance?cid=684936
  60. http://www.independent.co.uk/sport/football/european/uefa-to-confront-footballs-g14-elite-5335802.html
  61. http://www.ecaeurope.com/
  62. https://bitterandblue.sbnation.com/2015/2/20/8063543/television-revenue-and-distribution-in-the-top-european-leagues
  63. http://www.juventus.com/en/club/investor-relations/financial-reports/statements-and-reports/2015-16.php
  64. «Serie A TIM 13th round: Derby Della Mole - Juventus FC vs Torino ...». sofascore. 
  65. «E' uscito "La grande storia dei derby", il racconto di Torino-Juventus». tuttojuve، 14.12.2012. بازبینی‌شده در 20.6.2016. 
  66. http://www.footballitaliano.co.uk/p6_66_34_derby-ditalia-historical-look-back.html
  67. http://www.fifa.com/news/y=2011/m=2/news=nation-divided-derby-italia-1380679.html
  68. https://forzaitalianfootball.com/2011/10/why-we-hate-juve-the-history-of-the-infamous-inter-juventus-rivalry/
  69. http://www.goal.com/en/news/1717/editorial/2009/12/03/1662321/derby-ditalia-debate-a-historical-look-at-the-bad-blood
  70. http://forza_azzurri.homestead.com/clubs_prof_j.html
  71. https://web.archive.org/web/20070930184905/http://www.juventus.com/uk/news/detail.aspx?/lml_language_id=0&trs_id=1370000&ID=8058
  72. https://it.wikipedia.org/wiki/Colori_e_simboli_della_Juventus_Football_Club
  73. http://www.yjc.ir/fa/news/5941065/باشگاه-یوونتوس-از-لوگوی-جدید-خود-رونمایی-کرد
  74. http://www.myjuve.it/presidenti-juventus/elenco_temporale_presidenti.aspx
  75. http://www.juworld.net/storia-presidenti-della-juventus.asp
  76. http://www.myjuve.it/statistiche-presidenti-juventus/palmares.aspx
  77. http://www.myjuve.it/managers-juventus/managers_list.aspx
  78. https://www.transfermarkt.com/juventus-fc/mitarbeiterhistorie/verein/506
  79. http://bleacherreport.com/articles/1124889-top-10-juventus-legends-of-the-last-20-years
  80. http://www.worldfootball.net/teams/juventus/9/
  81. https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Juventus_F.C._players
  82. https://www.transfermarkt.com/juventus-turin/topTorschuetzen/verein/506
  83. https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Juventus_F.C._records_and_statistics
  84. https://www.theguardian.com/football/2017/mar/23/italy-juventus-gianluigi-buffon-1000th-game
  85. https://www.biography.com/people/gianluigi-buffon-21358611
  86. http://www.juventus.com/en/news/news/2016/higuain-joins-juventus-.php
  87. https://www.theguardian.com/football/2001/jul/10/newsstory.sport1
  88. http://www.skysports.com/football/news/11667/10528626/paul-pogba-joins-manchester-united-for-world-record-89m
  89. https://www.transfermarkt.com/juventus-turin/transferrekorde/verein/506
  90. https://www.transfermarkt.com/juventus-turin/rekordabgaenge/verein/506
  91. https://web.archive.org/web/20151031163443/http://www.rsssf.com/tablesi/italtops.html
  92. http://www.labdarugo.be/Hirzer.htm
  93. ۹۳٫۰ ۹۳٫۱ http://www.uefa.com/teamsandplayers/teams/club=50139/profile/index.html
  94. http://www.juventus.ir/persian/باشگاه/اداره%20کنندگان/
  95. http://www.juventus.ir/persian/باشگاه/کادر%20فني/
  96. https://www.whoscored.com/Teams/87/Show/Italy-Juventus
  97. http://www.rsssf.com/tablesi/italchamp.html
  98. https://en.wikipedia.org/wiki/Football_records_in_Italy#Most_championships_won_2
  99. https://www.thestar.com/sports/soccer/2017/05/21/juventus-wins-serie-a-for-sixth-season-in-a-row.html
  100. http://www.juventus.ir/persian/تاریخچه/جام%20های%20کسب%20شده/
  101. http://www.europeancuphistory.com/clubs/juve.html
  102. http://www.goal.com/en/news/8/main/2017/05/21/35705012/record-breaking-juventus-win-sixth-straight-serie-a-title
  103. http://www.tuttosport.com/news/calcio/coppa-italia/2017/05/17-25873800/albo_doro_coppa_italia_ecco_chi_ne_ha_vinte_di_pi/
  104. https://en.wikipedia.org/wiki/Juventus_F.C._in_European_football
  105. http://www.worldfootball.net/stats/ita-serie-a/
  106. http://www.gazzetta.it/Calcio/SerieA/Squadre/Juventus/Primo_Piano/2009/01/21/givanijuve.shtml

پیوند به بیرون[ویرایش]