باشگاه فوتبال سویا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
باشگاه فوتبال سویا
Sevilla cf 200px.png
نام کامل باشگاه باشگاه فوتبال سویا
تاریخ تأسیس ۲۵ ژانویه ۱۸۹۰ تأیید شده توسط FIFA , UEFA ,LFP ۱۲۸ سال پیش
نام ورزشگاه ورزشگاه رامون سانچز پیس‌خوان، سویا، اسپانیا
(گنجایش: ۴۲۷۱۴)
مالک گروه سرمایه‌گذاری سویلیستاس د نرویون
مدیرعامل خوزه کاسترو کارمونا
سرمربی پابلو ماچین
لیگ لالیگا
۲۰۱۷-۱۸ هفتم
وب‌گاه
Kit left arm sevilla1718h.png
Team colours
Kit body sevilla1718h.png
Team colours
Kit right arm sevilla1718h.png
Team colours
Kit shorts sevilla1718h.png
Team colours
Kit socks sevillafc1617h.png
Team colours
لباس اول
Kit left arm sevilla1718a.png
Team colours
Kit body sevilla1718a.png
Team colours
Kit right arm sevilla1718a.png
Team colours
Kit shorts sevilla1718a.png
Team colours
Team colours
لباس دوم
Kit left arm sevilla1718t.png
Team colours
Kit body sevilla1718t.png
Team colours
Kit right arm sevilla1718t.png
Team colours
Kit shorts sevilla1718t.png
Team colours
Kit socks sevilla1718t.png
Team colours
لباس سوم

باشگاه فوتبال سویا (به اسپانیایی: Sevilla Fútbol Club S.A.D) یا به اختصار سویا، اولین و قدیمی‌ترین باشگاه فوتبال کشور اسپانیا است که درسویا ، پایتخت و بزرگ‌ترین شهر ایالت خودمختار اندلس، واقع شده‌است.سویا از بزرگ‌ترین و مشهورترین باشگاه‌هایی است که در لیگ سطح اول فوتبال کشور اسپانیا، موسوم به لالیگا بازی می‌کند. باشگاه فوتبال سویا به‌طور کلی در ۲۵ ژانویه سال ۱۸۹۰ میلادی توسط فردی اسکاتلندی به نام ادوارد فراکهرسن جانسن تأسیس گردید که نخستین رئیس این باشگاه نیز بود.

باشگاه فوتبال سویا موفق‌ترین و بزرگ‌ترین باشگاه فوتبال ایالت اندلس می‌باشد که ۱ قهرمانی و ۴ نایب قهرمانی در لالیگا، ۵ قهرمانی و ۴ نایب قهرمانی در جام حذفی فوتبال اسپانیا موسوم به کوپا دل ری و همچنین ۱ قهرمانی و ۳ نایب قهرمانی در سوپر جام باشگاه‌های اسپانیا را در کارنامه خود دارد. سویا در سطح بین‌المللی نیز موفق عمل کرده‌است و تاکنون توانسته‌است ۵ قهرمانی در لیگ اروپا و جام یوفا، و ۱ قهرمانی و ۴ نایب قهرمانی را در سوپر جام اروپا به دست بیاورد. همچنین باشگاه فوتبال سویا دو سال متوالی به عنوان بهترین باشگاه فوتبال از دید فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال انتخاب شد که اولین باشگاهی بود که توانست این افتخار را کسب نماید.از القاب این باشگاه می‌توان به روخی بلانکوس،لوس پالانگاناس، نرویوننسس و پادشاهان جنوب اشاره کرد.

تاریخچه[ویرایش]

بازی فوتبال در اواخر قرن ۱۹ میلادی و به واسطهٔ شرکت‌های بریتانیایی به شهر سویل راه یافت و مهندسان و کارگران بریتانیایی در اوقات فراغت به فوتبال بازی کردن می‌پرداختند. باشگاه فوتبال سویا در ۲۵ ژانویه ۱۸۹۰ میلادی، در یک مراسم جشن تولد به دست عده‌ای از جوانان بریتانیایی که عمدتاً اسکاتلندی بودند به همراه تعدادی جوان اسپانیایی تأسیس گردید. یک نشریه معتبر بریتانیایی به نام دندی کوریر در مقاله‌ای در شماره روز ۱۷ مارس ۱۸۹۰ خود، مدارک تأسیس باشگاه سویا و چگونگی تأسیس آن را به چاپ رساند. پاراگراف زیر بخشی از آن مقاله است:

«حدود ۶ هفته پیش، گروهی از جوانان مشتاق بریتانیایی در یک کافه با یکدیگر دیدار کردند. هدف از این دیدار ایجاد یک اتحادیه (باشگاه) ورزشی بود. پس از گفت و گوهای بسیار، باشگاه فوتبال سویا تأسیس شد و انتخاباتی به منظور تعیین رئیس باشگاه برگزار شد. در این جلسه مقرر شد که ورزش فوتبال فقط در چارچوب قوانین رسمی آن برگزار شود. نیمی از این جوانان بریتانیایی و نیمی دیگر اسپانیایی بودند.»

نخستین رئیس باشگاه سویا، ادوارد فراکهرسن جانسن(۱۸۵۴، اسکاتلند) نایب رئیس کنسولگری بریتانیا در سویل بود. یک جوان بریتانیایی دیگر به نام هیو مک کال(۱۸۶۱، اسکاتلند) که مهندس کشتی سازی بود نیز نخستین کاپیتان باشگاه فوتبال سویا بود. یکی از دوستان مک کال به نام آیزا وایت جونیور نیز نخستین منشی و دبیر باشگاه بود. در حالی که اعضای باشگاه سویا، جشنی را به مناسبت تأسیس باشگاه بر پا کرده بودند، آیزا وایت، نامه‌ای را برای باشگاه رکرتیوو اوئلوا که تا آن زمان تیم فوتبال نداشت و صرفاً یک باشگاه ورزشی بود ارسال نمود و در آن نامه از آنان برای انجام یک مسابقه رسمی فوتبال در سویل دعوت به عمل آورد. متن آن نامه در روزنامه اسپانیایی لاپرووینسیا منتشر گشت. باشگاه رکرتیوو اوئلوا این دعوت را پذیرفت و نخستین مسابقه رسمی فوتبال اسپانیا در ۸ مارس ۱۸۹۰ در سویل برگزار شد. سویا با نتیجه دو بر صفر در آن بازی تاریخی پیروز شد و نخستین گل رسمی در تاریخ فوتبال اسپانیا نیز توسط ریتسون، بازیکن سویا به ثمر رسید.
در سال ۱۹۱۲ نخستین جام شهر سویا برگزار شد و باشگاه فوتبال سویا قهرمان آن جام شد. از سال ۱۹۱۷ نیز کوپا اندلسیا برگزار می‌شد که از کل دوره برگزاری آن، باشگاه سویا ۱۷ بار موفق شد که قهرمان شود. در سال ۱۹۱۸ باشگاه سویا برای نخستین بار در جام حذفی اسپانیا که در آن زمان جام اسپانیا شناخته می‌شد، شرکت نمود و نخستین باشگاه اندلسی بود که توانست به دور نهایی این رقابت‌ها راه پیدا کند. در سال ۱۹۲۸ که لیگ سراسری فوتبال اسپانیا موسوم به لالیگا تأسیس گردید، با وجود این که سویا از قدرتمندترین تیم‌های فوتبال در آن دوران بود، ولی نتوانست به رقابت‌های لالیگا راه پیدا کند و در یک دیدار پلی اف جنجالی و پر حرف و حدیث، از راهیابی به لالیگا بازماند و به دسته دوم فوتبال اسپانیا موسوم به سگوندا دیویژن فرستاده شد. پس از دو بار قهرمانی در سگوندا دیویژن و عدم صدور اجازه صعود به دلایل مختلف از جمله سیاسی امنیتی توسط سازمان لیگ اسپانیا برای سویا، سرانجام در پایان فصل ۳۴–۱۹۳۳ و پس از قهرمانی چند باره سویا در سگوندا دیویژن، علی‌رغم جنجال‌ها و درگیری‌های فراوان، اجازه حضور سویا در لالیگا صادر شد.

نخستین موفقیت‌ها[ویرایش]

باشگاه سویا، نخستین موفقیت‌های خود را در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ میلادی به دست آورد. آنان ابتدا در سال ۱۹۳۵ توانستند تا با غلبه بر سابادل نخستین قهرمانی خود را در جام حذفی به دست آورند. در فصل ۴۰–۱۹۳۹ نیز با پیروزی برابر راسینگ د فرول دومین قهرمانی سویا در جام حذفی از راه رسید. در همان فصل در حالی که سویا تا هفته‌های پایانی در صدر جدول لالیگا جای داشت و توانسته بود تیمهای قدرتمند لالیگا را در هم بشکند، در روز آخر قهرمانی را به تیم نیروی هوایی اسپانیا، اتلتیکو اوایسیون (اتلتیکو مادرید فعلی) واگذار نمود. در شب قبل از آخرین مسابقه آن فصل، بهترین مهاجم و گلزن سویا روبرتو اسوکارس در حالی که در حال عبور از خیابان چهارم چاکوتار بود، به وسیله مهاجمین مسلح به رگبار بسته شد تا شوک بزرگی قبل از آخرین مسابقه فصل به باشگاه وارد شود و قهرمانی به شکلی باور نکردنی از دست برود. سویا در فصل ۴۳–۱۹۴۲ نیز بار دیگر نایب قهرمان لالیگا شد. آنان با وجود این که از قدرتمندترین تیم‌های لالیگا در آن سال‌ها بودند، ولی هر سال با اتفاقات عجیبی، قهرمانی لالیگا را در روز پایانی از دست می‌دادند.
فصل ۴۶–۱۹۴۵ یکی از مهم‌ترین فصل‌های تاریخ باشگاه سویا محسوب می‌شود. سویا در این فصل و پس از اعتراضات و تظاهرات گسترده نسبت به اتفاقاتی که سال‌های اخیر آنان را در آستانه قهرمانی، از آن واداشت، سرانجام توانستند در روز پایانی و با یک نتیجه تساوی ۱–۱ مقابل بارسلونا قهرمان لالیگا شوند. در سال ۴۸–۱۹۴۷ و با پیروزی مقابل سلتاویگو، سومین قهرمانی جام حذفی به سویل و معبد دیوانگان فوتبال راه یافت. در فصل ۵۱–۱۹۵۰ سویا بار دیگر نایب قهرمان لالیگا شد که اعتراضات زیادی را در پی داشت. در فصل ۵۵–۱۹۵۴، سویا در فینال جام حذفی مغلوب اتلتیک بیلبائو شد. در فصل ۵۷–۱۹۵۶ دوباره همان داستان تکراری اتفاق افتاد و سویا نایب قهرمان لالیگا شد. در فصل ۶۲–۱۹۶۱ نیز سویا در فینال جام حذفی مغلوب رئال مادرید شد. در آن سال‌ها مهاجمانی خط حمله سویا را تشکیل می‌دادند که هواداران و رسانه‌ها آن‌ها را با لقب استوکاس (برگرفته از نام هواپیمای بمب افکن آلمانی) می‌شناختند. این خط آتش که متشکل از کامپانال، لوپز، تورونتگی، بروکال، ریموندو و پپیو بود در ۴ فصل توانست ۲۱۶ گل را به ثمر برساند.

ورزشگاه خانگی[ویرایش]

باشگاه فوتبال سویا، از ابتدای تأسیس خود، بازی‌های خانگی اش را در ورزشگاه‌های مختلفی انجام می‌داد که اکثر آن‌ها ظرفیت کمی داشتند و پاسخگوی تعداد زیاد هوادارانش نبودند. تا سال ۱۹۵۴ بازی‌های خانگی سویا در استادیوم نرویون با ظرفیت ۲۰ هزار نفر برگزار می‌شد. در سال ۱۹۵۴، اعضای باشگاه سویا تصمیم گرفتند که یک ورزشگاه بزرگ‌تر و مجهزتر را برای باشگاه بسازند، زیرا ورزشگاه نرویون برای هواداران بسیار کوچک بود و ظرفیت کمی داشت و در هر بازی، هزاران هوادار نمی‌توانستند بازی را در ورزشگاه تماشا کنند. در ۲۸ اکتبر ۱۹۵۶، رئیس باشگاه که مدت ۱۷ سال عهده‌دار این سمت بود، به‌طور ناگهانی و مشکوک درگذشت. به پاس زحماتی که رامون سانچز پیس خوان برای باشگاه متحمل شده بود و جام‌هایی که سویا در دوران ریاست وی کسب نمود، هواداران و اعضای باشگاه برای زنده نگاه داشتن یاد و خاطره او تصمیم گرفتند تا نام ورزشگاه جدید را از نام رئیس فقید باشگاه بگیرند.
پس از مرگ سانچزپیس خوان، رامون کارانزا به مدت ۴ سال ریاست باشگاه سویا را عهده‌دار بود. کارانزا در مراسم خاکسپاری سانچزپیس خوان این سخنان را بر زبان آورد:

«رامون عزیز، امروز دوستانت که من نیز افتخار دارم یکی از آن‌ها باشم، اینجا جمع شده‌ایم تا تو را به خاک بسپاریم. فردا ما با هم تلاش خواهیم کرد تا رؤیای تو را به حقیقت تبدیل کنیم. رؤیای استادیوم بزرگ سویا. رامون در آرامش به سوی بهشت برو، زیرا که رویایت به حقیقت تبدیل خواهد شد.»

سخنان کارانزا درست از آب درآمد و او به وعده‌اش عمل کرد و ۵۰ میلیون پزوتا بودجه را برای ساخت استادیوم اختصاص داد. یک ماه و نیم پس از مرگ سانچزپیس خوان، اولین سنگ بنای استادیوم جدید گذاشته شد و کار ساخت ورزشگاه آغاز گردید. معماری و طراحی این پروژه به مانوئل مونیوز موناستریو که پیش از این استادیوم سانتیاگو برنابئو را نیز طراحی کرده بود، سپرده شد.
سرانجام در روز ۷ سپتامبر ۱۹۵۸ ورزشگاه رامون سانچز پیس خوان با بازی دوستانه سویا و رئال جائن افتتاح گردید. نخستین بازی رسمی که در این استادیوم برگزار شد نیز، نخستین بازی فصل ۵۹–۱۹۵۸ بود که در آن سویا موفق شد با نتیجه ۲–۴ رقیب همشهری اش رئال بتیس را شکست دهد. ظرفیت ورزشگاه رامون سانچز پیس خوان در حدود ۴۲ هزار نفر می‌باشد. این ورزشگاه در جام جهانی ۱۹۸۲ اسپانیا نیز میزبان دیدارهایی نظیر برزیل و شوروی در مرحله گروهی و همچنین بازی کلاسیک و خاطره انگیز فرانسه و آلمان در نیمه نهایی ان رقابت‌ها بود. همچنین در این استادیوم، فینال جام باشگاه‌های اروپا میان استوا بخارست رومانی و بارسلونا برگزار گردید. تیم ملی فوتبال اسپانیا نیز یک رکورد منحصر به فرد در این ورزشگاه دارد. تیم اسپانیا در دیدارهایی که از حریفانش در این استادیوم میزبانی کرده‌است، هرگز شکست نخورده‌است.

بحران و پایداری[ویرایش]

در دهه ۱۹۷۰ میلادی، باشگاه سویا از لحاظ اقتصادی شرایط بسیار بدی داشت. بدهی‌های فراوان در هنگام ساخت ورزشگاه سانچز پیس خوان از یک سو و در آمد کم باشگاه از سوی دیگر، مشکلات عدیده‌ای را برای باشگاه به وجود آورد. به همین دلیل سویا مجبور شد تا تعدادی از بهترین بازیکنانش را به تیم‌های متمول بفروشد تا بتواند به حیات خویش ادامه دهد. از جمله این فروش‌ها می‌توان به مانوئل روییز سوسا به اتلتیکو مادرید، گایگو به بارسلونا و همچنین خوان باتیستا اگوئرو به رئال مادرید اشاره کرد. همچنین برای پرداخت بدهی‌ها، باشگاه مجبور شد بخشی از زمین مجاور استادیوم را نیز به بانک بفروشد. در فصل ۶۸–۱۹۶۷، سویا برای نخستین بار و پس از ۳۱ سال به دسته پایین‌تر سقوط کرد، ولی پس از یک فصل دوباره به لالیگا بازگشت. در فصل بعد، مربی اتریشی به نام مکس مرکل که به خاطر نظم و دیسیپلین تاکتیکی و متدهای مخصوص تمرینی اش شناخته شده بود، به عنوان سرمربی باشگاه، برگزیده شد. در پایان آن فصل سویا لا لیگا را در رده سوم به اتمام رساند. با این وجود سویا در انتهای فصل ۷۳–۱۹۷۲ دوباره به دسته پایین‌تر سقوط نمود. در سال ۱۹۷۳، سویا اولین بازیکن سیاه‌پوست تاریخ خود را از یک باشگاه دانمارکی به خدمت گرفت. نام وی الحاجی مومودو نیجه ملقب به بیری بیری بود. بیری بیری تا سال ۱۹۷۸ در باشگاه ماند و به یک چهره شناخته شده و محبوب میان هواداران بدل گشت. تا جایی که گروه هواداران افراطی سویا، ملقب به بیریس نام خود را از وی گرفته‌اند. در فصل ۷۵–۱۹۷۴، سویا با سرمربی گری روکه اولسن آرژانتینی دو باره به لالیگا بازگشت. در اواخر دهه ۱۹۷۰، سویا بازیکنان برجسته آرژانتینی نظیر هکتور اسکوتا و دنیل برتونی را به خدمت گرفت. با هدایت مربیانی برجسته چون میگل مونیوز و مانولو کاردو، سویا توانست در دو جام یوفای متوالی بین سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ شرکت نماید. در سال ۱۹۸۴، اینیو مونتس کابزا پس از ۱۱ سال از سمت ریاست باشگاه کنار رفت و تاجری به نام گابریل روخاس که پیش از این نیز نایب رئیس باشگاه بود و خدمات زیادی را برای بهبود و گسترش ورزشگاه خانگی سویا انجام داده بود، به سمت ریاست باشگاه تکیه زد. در فصل ۸۶–۱۹۸۵، مانولو کاردو پس از ۵ سال از سمت سرمربی گری باشگاه سویا کنار رفت. در فصل ۹۰–۱۹۸۹ ویسنته کانتاتوره توانست سویا را به لیگ اروپا برساند، در حالی که مهاجم اتریشی سویا، تونی پولستر با ۳۳ گل زده در یک فصل لالیگا، رکورد باشگاه را به نام خود ثبت کرد. در فصل ۹۳–۱۹۹۲ پس از ماه‌ها مذاکره، اسطوره آرژانتینی دنیای فوتبال دیگو مارادونا با مبلغ ۷/۵ میلیون دلار از ناپولی به سویا پیوست. با این وجود مارادونا در سویا دوران نسبتاً ناموفقی را داشت. دوران حضور مارادونا در سویا با مصدومیت‌های گاه و بیگاه و درگیری‌های مارادونا با سرمربی سویا کارلوس بیلاردو به پایان رسید. در فصول بعد، لوئیز اراگونس سرمربی سویا شد و توانست فصل ۹۵–۱۹۹۴ را با راهیابی به جام یوفا به پایان برساند. در پایان همین فصل، دو باشگاه سویا و سلتاویگو به دلیل مشکلات مالی و بدهی‌های فراوان از سوی لالیگا به دسته پایین‌تر فرستاده شدند که با اعتراضات گسترده هواداران همراه شد. این اعتراضات نتیجه داد و این دو باشگاه در لالیگا ماندگار شدند و در ان سال، در اتفاقی عجیب، لالیگا با ۲۲ تیم برگزار شد. مسائل و مشکلات مالی باشگاه گسترش پیدا کرد. تا جایی که سویا در یک فصل ۴ رئیس و ۳ سرمربی را به خودش دید. ادامه این مشکلات سبب سقوط سویا به سگوندا دیویژن در پایان فصل ۹۷–۱۹۹۶ شد؛ ولی در فصل۹۹–۱۹۹۸ سویا بار دیگر به لالیگا بازگشت. در آغاز قرن ۲۱، ریاست باشگاه به روبرتو آلس که بسیار در نزد هواداران محبوب بود، رسید. سمت ریاست باشگاه سویا در ان دوره بسیار حساس بود. در سال ۲۰۰۰، با ضعیف شدن ترکیب تیم به دلیل بازنشستگی تعدادی از بازیکنان و همچنان فروش چند مهره کلیدی، سویا دوباره به دسته پایین‌تر سقوط کرد. باشگاه ترجیح داد تا مربی ناشناخته‌ای به نام خواکین کاپاروش را به عنوان سرمربی تیم انتخاب کند. کاپاروش در نخستین فصل حضورش روی نیمکت سویا توانست در سه بازی مانده به پایان رقابت‌ها، تیم را قهرمان دسته دوم کند و جواز حضور در لالیگا را بگیرد.

موفقیت‌ها در قرن ۲۱[ویرایش]

در ماه می سال ۲۰۰۲، روبرتو آلس از سمت ریاست باشگاه استعفا داد و یک وکیل سویلی به نام خوزه ماریا دل نیدو، ریاست باشگاه را بر عهده گرفت. از اولین تصمیماتی که دل نیدو گرفت، منصوب کردن مونچی به عنوان مدیر ورزشی باشگاه سویا بود. در فصول ۲۰۰۴–۲۰۰۳ و ۲۰۰۵–۲۰۰۴، سویا تحت هدایت خواکین کاپاروش به جام یوفا راه یافت. در آغاز فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۵ خوان د راموس به عنوان سرمربی باشگاه انتخاب شد. این فصل نقطه عطفی در تاریخ باشگاه سویا بود. زیرا در این فصل نخستین جام اروپایی باشگاه در فینال جام یوفا و با شکست ۴ بر ۰ باشگاه میدلزبورو در فیلیپس اشتادیون ایندهوون به دست آمد. انزو مارسکا (۲ گل)، لوئیس فابیانو و فردریک کانوته گلزنان سویا در این بازی بودند. سویا فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۶ را با قهرمانی در سوپر جام اروپا و با غلبه ۳–۰ بر بارسلونا قهرمان لیگ قهرمانان اروپا آغاز کرد. گل‌های این بازی را رناتو، کانوته و مارسکا به ثمر رساندند. این فصل با قهرمانی در دومین جام یوفای پیاپی برای سویا ادامه پیدا کرد. این بار سویا در فینال که در همپدن پارک گلاسکو برگزار می‌شد، مقابل باشگاه هم وطن خود، اسپانیول قرار گرفت. این بازی در پایان وقت‌های معمول و اضافی با نتیجه ۲–۲ به پایان رسید و گل‌های سویا را ادریانو کوریا و فردریک کانوته به ثمر رساندند. در ضربات پنالتی، اندرس پالوپ دروازه‌بان سویا که به عنوان بهترین بازیکن مسابقه نیز شناخته شد، با مهار سه ضربه پنالتی، نقش قابل توجهی در قهرمانی سویا ایفا کرد. در همان سال سویا در فینال کوپا دل ری در مادرید، به مصاف ختافه رفت که در این بازی نیز با تک گل فردریک کانوته به پیروزی رسید و چهارمین قهرمانی باشگاه در جام حذفی به دست آمد. در این فصل سویا در لالیگا نیز عملکرد قابل توجهی داشت و هفته‌های زیادی را در بالای جدول حضور داشت، ولی در طی چند بازی جنجالی که با حواشی داوری زیادی نیز همراه بود، از جمله بازی مقابل مایورکا، سویا سرانجام پس از رئال مادرید و بارسلونا در رده سوم جدول جای گرفت و به لیگ قهرمانان اروپا راه یافت. در نتیجه این عملکرد درخشان در طی دو سال، باشگاه سویا از سوی فدراسیون تاریخ و امار فوتبال ( IFFHS ) برای دومین سال‌پیاپی به عنوان برترین باشگاه فوتبال دنیا انتخاب گردید و به نخستین باشگاهی تبدیل شد که این افتخار را به صورت پیاپی به دست می‌آورد. سویا فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۷ را نیز با قهرمانی در سوپر جام اسپانیا و در دو بازی رفت و برگشت مقابل قهرمان لالیگا، رئال مادرید آغاز نمود. سویا موفق شد در مجموع دو بازی با نتیجه ۳–۶ حریف قدرتمند خود را شکست دهد. این فصل به شکلی غم‌انگیز و تراژیک برای سویا آغاز شد. مدافع این باشگاه، انتونیو پوئرتا در نخستین بازی فصل لالیگا در مقابل ختافه دچار حمله قلبی شد و سه روز بعد در بیمارستان درگذشت. سه روز پس از این حادثه تلخ، سویا سوپرجام اروپا را با نتیجه ۳–۱ مقابل اث میلان واگذار کرد. در ۲۷ اکتبر همان سال، سرمربی سویا، خوان د راموس که نقش مهمی در موفقیت‌های اخیر باشگاه داشت، از سمت خود استعفا داده و سرمربی تاتنهام هاتسپر شد. مانولو خیمنز، بازیکن اسبق سویا که سال‌ها در این تیم بازی کرده بود و در ان موقع در تیم ب سویا (سویا اتلتیکو)نتایج خوبی کسب کرده بود، به عنوان جایگزین راموس برگزیده شد. با وجود مشکلات فراوان در کادر مربی گری، سویا در فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۷ توانست در دور گروهی لیگ قهرمانان اروپا بالاتر از آرسنال و به عنوان سرگروه راهی دور حذفی شود که در دور حذفی، سویا در دیداری عجیب و در ضربات پنالتی، مغلوب فنرباغچه ترکیه شد. در تابستان سال ۲۰۰۸، دنی الوز و سیدو کیتا به بارسلونا فروخته شدند، در حالی که کریستین پولسن سویا را به مقصد یوونتوس ترک کرد. فصل ۲۰۰۹–۲۰۰۸ با قرارگیری سویا در رتبه سوم لالیگا و راهیابی به لیگ قهرمانان اروپا به اتمام رسید. در حالی که سویا با رکورد پیروزی‌های خود در یک فصل لالیگا (۲۱) برابری کرد و رکورد تعداد پیروزی‌های خارج از خانه باشگاه نیز شکسته شد. در فصل ۲۰۱۰–۲۰۰۹، سویا در رتبه چهارم جدول رده‌بندی لیگ قرار گرفت و به پلی اف لیگ قهرمانان اروپا راه یافت. در لیگ قهرمانان نیز، سویا پس از سرگروهی در دور مقدماتی، در مرحله حذفی مغلوب زسکا مسکو شد و از رسیدن به مراحل بعدی بازماند. در اواخر آن فصل، مانولو خیمنز پس از ۳ سال اخراج شد و انتونیو الوارز جایگزین وی شد. در ۱۹ می سال ۲۰۱۰، سویا در فینال کوپا دل ری در ورزشگاه نیوکمپ توانست با نتیجه ۲_. اتلتیکو مادرید را شکست دهد و برای پنجمین بار قهرمان جام حذفی لقب بگیرد. گل‌های سویا در این بازی را خسوس ناواس و دیگو کاپل به ثمر رساندند. در آغاز فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۰، سویا در سوپر جام اسپانیا در دو دیدار رفت و برگشت در مجوع با نتیجه ۵–۳ مغلوب بارسلونا شد. همچنین در همان فصل و در مرحله پلی اف لیگ قهرمانان مقابل براگا پرتغال مغلوب شد و از رسیدن به این رقابت‌ها بازماند. از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳، باشگاه سویا شرایط اقتصادی بدی را تحمل می‌کرد. بدهی‌های فراوان و مشکلات مالی در این سال‌ها باشگاه را تا آستانه ورشکستگی برد. وام‌های سنگین از یک سو و حقوق بازیکنان از سوی دیگر، مشکلات عدیده‌ای را برای مدیران باشگاه به وجود آورد. تا جایی که خوزه ماریا دل نیدو، رئیس باشگاه اعلام کرد در سویا هر بازیکنی قیمتی دارد و فروشی است و ما مجبوریم برای جلوگیری از ورشکستگی، بازیکنان کلیدی خود را به فروش برسانیم. در نتیجه این مشکلات، سویا در طی این سه فصل مربیان متعددی را بر سر کار آورد. از گریگوری مانزانو تا مارسلینو گارسیا تورال و میشل که یکی پس از دیگری اخراج می‌شدند. سویا در این سه فصل رتبه‌ای بهتر از نهمی در لالیگا به دست نیاورد. در فصل ۲۰۱۳–۲۰۱۲ و در ۱۴ ژانویه همان سال، مونچی مدیر ورزشی سویا پس از باخت ۲–۰ سویا در خانه والنسیا که باعث شد سویا به رتبه دوازدهم جدول سقوط کند، یک تصمیم بزرگ گرفت که سبب بروز تحولی اساسی در روند تکاملی باشگاه در دهه دوم قرن جدید شد. در این روز مونچی ،میشل را اخراج کرد و اونای امری سرمربی اخراجی اسپارتاک مسکو را که سابقه سرمربی گری در والنسیا و آلمریا را داشت، به عنوان سرمربی جدید باشگاه سویا برگزید. اونای امری در نیم فصل دوم عملکرد نسبتاً خوبی ارائه کرد. در بازی پایانی فصل، سویا بازی نسبتاً بی‌اهمیتی با والنسیا در سانچز پیسخوان داشت. والنسیا در صورت کسب یک تساوی می‌توانست به پلی اف لیگ قهرمانان اروپا راه پیدا کند ولی سویا در صورت پیروزی از رده دهم جدول به رده نهم صعود می‌کرد. از این جهت این بازی برای سویا نسبتاً بی‌اهمیت و برای والنسیا بسیار مهم بود. سویا که در این دیدار ابتدا با یک گل عقب افتاده بود، جوانمردانه و با تمام وجود بازی کرد و با ۴ گل از الوارو نگردو توانست با نتیجه ۳–۴ والنسیا را شکست دهد. در نتیجه والنسیا از صعود به لیگ قهرمانان اروپا بازماند، در حالی که سویا به رتبه نهم جدول رسید که چندان تفاوتی برایش نداشت؛ ولی اهمیت این بازی در پایان فصل بیش از پیش برای سویا مشخص گشت. در پایان فصل تیم‌های مالاگا و رایووایکانو به دلیل مشکلات فیرپلی مالی از سوی یوفا از رقابت‌های اروپایی فصل بعد محروم شدند و دو تیم بعدی جدول به لیگ اروپا راه یافتند که سویا، یکی از ان دو تیم بود. یعنی اگر سویا در آخرین بازی فصل شکست می‌خورد، نمی توانست راهی لیگ اروپا شود. راهیابی به لیگ اروپا، اندکی به بهبودی شرایط بغرنج باشگاه کمک کرد، ولی مشکلات مالی و بدهی‌ها همچنان پابرجا بودند. در تابستان ۲۰۱۳ سویا مجبور شد بهترین بازیکنانش نظیر خسوس ناواس، الوارو نگردو، جفری کوندوگبیا و گری مدل را به فروش برساند تا جلوی ورشکستگی باشگاه را بگیرد. بازیکنان جایگزین مانند کارلوس باکا و کوین گامیرو نیز با قیمت‌های بسیار پایین خریداری شدند. اونای امری فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۳ سویا را در لالیگا به رتبه پنجم رساند. در همان فصل سویا در روز ۱۴ می، در فینال لیگ اروپا در یوونتوس استادیوم شهر تورین به مصاف بنفیکا رفت. در پایان مسابقه و پس از تساوی بدون گل در وقت‌های معمول و اضافی، سویا توانست در ضربات پنالتی و با درخشش دروازه‌بان پرتغالی خود، بتو، با نتیجه ۲–۴ حریف خود راشکست بدهد و سومین لیگ اروپا (جام یوفا سابق) تاریخ باشگاه به دست آمد. در پایان فصل بازیکنان کلیدی باشگاه همچون ایوان راکیتیچ، البرتو مورنو، و فدریکو فازیو به فروش رسیدند و بازیکنان دیگری چون گریگوری کریچوویاک، اور بانگا، و الکس ویدال با قیمت‌هایی بسیار پایین، جایگزین آنان شدند. فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۴ برای سویا با شکست در سوپر جام اروپا در مقابل رئال مادرید و با نتیجه ۲–۰ آغاز شد. سویا در این فصل با هدایت اونای امری توانست رکورد امتیازات باشگاه در یک فصل لالیگا با ۷۶ امتیاز را به نام خود ثبت کند. علی‌رغم این نتایج خوب، سویا در لالیگا دوباره پنجم شد و از طریق لالیگا، از راهیابی به لیگ قهرمانان اروپا بازماند. اما سویا در همان فصل در لیگ اروپا بار دیگر به فینال این رقابت‌ها در ورشو لهستان رسید و با دو گل از کارلوس باکا و یک گل از گریگوری کریچوویاک، با نتیجه ۲–۳ حریف خود، دنیپرو پترووسک اوکراین را شکست داد و برای چهارمین بار قهرمان لیگ اروپا و به تنهایی رکورد دار قهرمانی در این رقابت‌ها شد. بر اساس قانونی که یوفا سال قبل از ان تصویب نموده بود، قهرمان لیگ اروپا جواز حضور در مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا را به دست می‌آورد و این‌گونه سویا پس از ۵ سال دوباره به لیگ قهرمانان اروپا راه یافت. در پایان این فصل نیز بازیکنان کلیدی دیگری چون کارلوس باکا به فروش رسیدند و بازیکنان مؤثر دیگری چون استیون انزونزی و یوگن کونوپلیانکا جذب شدند. فصل ۲۰۱۶–۲۰۱۵ با یک بازی جذاب و دراماتیک برای سویا آغاز شد. سویا در سوپر جام اروپا در ان فصل با انبوهی از بازیکنان مصدوم ، مقابل بارسلونا قرار گرفت. سویا در حالی که در ابتدا با یک گل از حریفش پیش افتاده بود، با هنرنمایی لیونل مسی ۴–۱ از حریفش عقب افتاد؛ ولی در نیمه دوم با یک بازگشت تماشایی توانست بازی را مساوی کند. بازی به وقت‌های اضافی کشیده شد که در ان، سویا در نهایت با نتیجه ۵–۴ مغلوب حریف قدرتمندش شد. عملکرد بتو، دروازه‌بان سویا در این بازی، به شدت مورد انتقاد هواداران باشگاه قرار گرفت. سویا در آغاز لالیگا به دلیل تغییرات مداوم بازیکنان و مصدومیت‌های فراوان بسیار ضعیف ظاهر شد و حتی به رده آخر جدول رده‌بندی نیز سقوط کرد و اونای امری تا آستانه اخراج از باشگاه پیش رفت؛ ولی با اعتماد مدیران، امری به کار خود ادامه داد و کم‌کم شرایط سویا در لالیگا رو به بهبودی رفت، به گونه‌ای که در ان فصل موفق شدند تیم‌های قدرتمند لالیگا مانند رئال مادرید و بارسلونا را در ورزشگاه خانگی خود شکست دهند. در نهایت سویا در این فصل در رده هفتم جدول رده‌بندی جای گرفت. در کوپا دل ری نیز سویا عملکرد خوبی داشت و به فینال راه یافت که ان مسابقه، در پایان وقت‌های معمول با تساوی بدون گل به پایان رسید؛ ولی در وقت‌های اضافه، با دو گل مغلوب بارسلونا شد و به سومین نایب قهرمانی خود در این رقابت‌ها رسید. در لیگ قهرمانان ان فصل، سویا عملکرد خوبی نداشت و برای اولین بار در تاریخش نتوانست از گروه خود در لیگ قهرمانان اروپا به مرحله حذفی راه پیدا کند و با قرارگرفتن در رده سوم گروه، به لیگ اروپا رفت. در لیگ اروپای ان فصل سویا همانند دو سال گذشته، باز هم به فینال رسید. سویا در این فینال که در بازل و در مقابل لیورپول برگزار شد، نیمه اول را با یک گل به حریف واگذار کرد؛ ولی در نیمه دوم با دو گل از کاپیتان کوکه و یک گل از کوین گامیرو، توانست با نتیجه ۱–۳ حریف قدرتمندش را شکست بدهد و برای پنجمین بار فاتح این جام شود. در تابستان ۲۰۱۶ اتفاقات مهمی در باشگاه سویا افتاد. در ان تابستان اونای امری سویا را به مقصد پاری سن ژرمن ترک کرد و خوزه کاسترو، رئیس سویا پس از سه سال و نیم به همکاری خود با امری پایان داد. گزینه‌های زیادی به منظور جانشینی امری مطرح شدند که در نهایت، خورخه سمپائولی مربی آرژانتینی که پیش از این هدایت تیم ملی شیلی را بر عهده داشت و با این تیم به مقام قهرمانی کوپا آمریکا ۲۰۱۵ رسیده بود، عهده‌دار هدایت سویا گردید. با ورود سمپائولی، تغییرات بنیادین در شیوه بازی سنتی سویا به وجود آمد و باشگاه به سبک فوتبال مالکانه روی آورد. این تغییر سبک سبب شد تا بازیکنان زیادی باشگاه را در تابستان ۲۰۱۶ ترک کنند. اور بانگا، گرگوری کریچوویاک، کوین گامیرو و کوکه از جمله بازیکنانی بودند که به فروش رسیدند. در عوض بازیکنان زیادی نیز با نظر سمپائولی خریداری شدند که از جمله ان‌ها می‌توان ویسام بن یدر، فرانکو وازکز، خواکین کوریا، پابلو سارابیا، گانسو و … نام برد. نخستین بازی سویای سمپائولی، سوپر جام اروپا مقابل رئال مادرید بود. در حالی که سویا تا ثانیه‌های پایانی با نتیجه ۲–۱ از حریفش پیش بود، با گل دقایق پایانی کار به تساوی کشیده شد و در وقت‌های اضافه نیز با اخراج یکی از بازیکنان سویا، کار سخت‌تر شد و در نهایت سویا ۲–۳ مقابل رئال مادرید شکست خورد. در سوپر جام اسپانیا نیز سویا با سمپائولی عملکرد خوبی نداشت و در مجموع دو بازی با نتیجه ۰–۵ مغلوب بارسلونا شد. سمپائولی بعد از گذشت مدتی، کم‌کم توانست ترکیب مورد نظر خود را در سویا به دست آورده و نتایج خوبی را کسب کند. سویا در فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۶ تا هفته ۲۸ جزو مدعیان قهرمانی به‌شمار می‌رفت، ولی در این برهه و با مصدومیت بازیکنان کلیدی و مشکلات فنی، تیم دچار افت مقطعی شد و در پایان فصل، مقامی بهتر از چهارمی را در لالیگا به دست نیاورد. در لیگ قهرمانان نیز، سویا در گروه خود، پس از یوونتوس به عنوان تیم دوم به مرحله حذفی راه یافت که در این مرحله و در دو بازی عجیب، در حالی که سویا دو ضربه پنالتی را از دست داد، در مجموع با نتیجه ۲–۳ مقابل لسترسیتی مغلوب و از دور مسابقات کنار رفت. در پایان فصل، خورخه سمپائولی برای بر عهده گرفتن هدایت تیم ملی کشورش آرژانتین که وضعیت خوبی را در مرحله انتخابی جام جهانی ۲۰۱۸ نداشت، از سمت خود در باشگاه سویا استعفا داد.در این زمان، شوک بزرگی به سویا وارد شد.مونچی که هم به عنوان بازیکن و هم به عنوان مدیر ورزشی، حدود ۳۰ سال در سویا بود،از سمت خود استعفا داد و به آ اس رم پیوست.پس از این اتفاق،اسکار آریاس به عنوان مدیر ورزشی جدید تیم برگزیده شد. پس از مذاکرات بسیار، مسئولین باشگاه سویا، در نهایت سکان هدایت این باشگاه را به مربی آرژانتینی دیگری به نام ادواردو بریتزو سپردند. تابستان ۲۰۱۷ نیز با خرید و فروش‌های بسیاری همراه بود. از جمله بازیکنان ورودی می‌توان به گیدو پیزارو، نولیتو، لوئیس موریل (گران‌ترین خرید تاریخ باشگاه تاکنون) و همچنین بازگشت بازیکنانی چون خسوس ناواس و اور بانگا اشاره نمود.آغاز فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۷ با مسابقه پلی اف لیگ قهرمانان اروپا مقابل باشاک شهیر ترکیه همراه بود که سویا در مجموع دو بازی رفت و برگشت و با نتیجه ۳–۴ موفق شد تا از سد حریف ترکیه ای خود عبود کند و به مرحله گروهی رقابت‌های لیگ قهرمانان برسد.در دسامبر سال ۲۰۱۷، ادواردو بریتزو به دلیل کسب نتایج ضعیف از سمت خود برکنار شد.این در حالی بود که سویا هنگام اخراج بریتزو در لالیگا ،پنجم بود و به یک هشتم نهایی کوپا دل ری و لیگ قهرمانان اروپا نیز راه یافته بود. وینچنزو مونتلا سرمربی ایتالیایی که سابقه هدایت فیورنتینا و آث میلان را نیز در کارنامه داشت،با نظر هیئت مدیره و سهام داران باشگاه،به عنوان سرمربی جدید باشگاه،برگزیده شد.مونتلا در لالیگا عملکرد بدی داشت.اما در لیگ قهرمانان با حذف منچستریونایتد توانست سویا را به جمع ۸ تیم برتر اروپا برساند و در مرحله بعد نیز با باخت حداقلی و ۲-۱ مقابل بایرن مونیخ از گردونه رقابت ها خارج شد.در کوپا دل ری هم سویا با هدایت مونتلا توانست با حذف اتلتیکو مادرید به فینال برسد.هر چند که در فینال با یک نتیجه سنگین مغلوب بارسلونا گردید.به دلیل در خطر بودن سهمیه اروپایی ، مدیران باشگاه مونتلا را اخراج نمودند و خواکین کاپاروش را به عنوان سرمربی موقت تا پایان فصل برگزیدند.کاپاروش هم عملکردی فوق العاده داشت و توانست سهمیه لیگ اروپا را کسب نماید.

مطرح‌ترین سرمربیان[ویرایش]

باشگاه فوتبال سویا، در طول تاریخش، سرمربیان بزرگ و صاحب نامی را بر روی نیمکت خود دیده‌است. از جمله آن‌ها می‌توان په په برند، چارلز اوهاگن، رامون انسیناس، پاتریک اوکانل، هلنیو هررا، مکس مرکل، ارنست هاپل، روکه اولسن، جوک والاس، میگوئل مونیوز، مانولو کاردو، کارلوس بیلاردو، لوئیز اراگونس، خوزه انتونیو کاماچو، خواکین کاپاروش، خوان د راموس، اونای امری، خورخه سمپائولی و … را نام برد.

بازیکنان[ویرایش]

ترکیب کنونی[ویرایش]

از تاریخ ۱۰ فوریه ۲۰۱۸.[۱]

شماره پست بازیکن
۱ اسپانیا دروازه‌بان سرخیو ریکو
۲ فرانسه مدافع سباستین کورشیا
۳ مکزیک مدافع میگل لایون (قرضی از باشگاه پورتو)
۴ دانمارک مدافع سیمون کیایر
۵ فرانسه مدافع کلمون لنگله
۶ پرتغال مدافع دنیل کاریکو (کاپیتان دوم)
۷ اسپانیا هافبک روکه مسا (قرضی از سوانزی سیتی)
۸ برزیل مدافع گیلرمه آرانا
۹ فرانسه مهاجم وسام بن یدر
۱۰ آرژانتین هافبک اور بانگا
۱۱ آرژانتین هافبک خواکین کوریا
۱۲ آلمان هافبک یوهانس گایز (قرضی از شالکه ۰۴)
۱۳ اسپانیا دروازه‌بان داوید سوریا
شماره پست بازیکن
۱۴ آرژانتین هافبک گیدو پیزارو
۱۵ فرانسه هافبک استیون ان‌زونزی
۱۶ اسپانیا هافبک خسوس ناواس
۱۷ اسپانیا هافبک پابلو سارابیا
۱۸ اسپانیا مدافع سرخیو اسکودرو (کاپیتان سوم)
۱۹ برزیل هافبک گانسو
۲۰ کلمبیا مهاجم لوئیس موریل
۲۱ آرژانتین مدافع نیکولاس پارخا (کاپیتان)
۲۲ ایتالیا هافبک فرانکو وازکز
۲۳ اسپانیا مهاجم سندرو رامیرز (قرضی از اورتون)
۲۴ اسپانیا مهاجم نولیتو
۲۵ آرژانتین مدافع گابریل مرکادو


بازیکنان صاحب نام[ویرایش]

باشگاه فوتبال سویا از جمله باشگاه‌هایی است که همواره بازیکنان صاحب نام و مطرحی را در ترکیب خود داشته‌است که بسیاری از آنان از آکادمی خود باشگاه سر برآورده‌اند. از جمله آن‌ها می‌توان به اسپنسر، گیلرمو کامپانال ، مارتینز، بروکال،تورونتگی،ریموندو ، خوان آرزا، خوان آرائوخو، مارسلو کامپانال،دنیل برتونی، بوستو، گایگو، مانوئل روئیز سوسا، هکتور اسکوتا، بیری بیری، رینات داسایف، مانولو خیمنز، انتونیو الوارز، تونی پولستر، فرانسیسکو بویو، دیگو مارادونا، ببتو، داور شوکر، دیگو سیمئونه، ایوان زامورانو، خوزه انتونیو ریس، سرخیو راموس، خسوس ناواس، ژولیو باپتیستا، اندرس پالوپ، لوئیس فابیانو، فردریک کانوته، رناتو دیرنی ، دنی الوز، سیدو کیتا ، ادریانو کوریا ، ایوان راکیتیچ و … اشاره نمود.

جوایز فردی[ویرایش]

رکورد در رقابت‌های لالیگا[ویرایش]

آخرین به روز رسانی: ۲۰۱۸

- کسب رتبه اول: ۱ فصل

- کسب رتبه دوم: ۴ فصل

- کسب رتبه سوم: ۴ فصل

- کسب رتبه چهارم: ۵ فصل

- کسب رتبه پنجم: ۱۲ فصل

- کسب رتبه ششم: ۸ فصل

رکورد داران باشگاه[ویرایش]

تعداد گل زده[ویرایش]

  • گیلرمو کامپانال: ۲۱۸ گل
  • خوان آرزا: ۲۰۷ گل
  • خوان آرائوخو: ۱۵۸ گل
  • فردریک کانوته: ۱۳۶ گل
  • لوئیس فابیانو: ۱۰۷ گل

تعداد بازی[ویرایش]

  • خسوس ناواس:۴۱۶ بازی
  • پابلو خوزه بلانکو: ۴۱۵ بازی
  • خوان آرزا: ۴۱۴ بازی
  • مانولو خیمنز: ۴۰۸ بازی
  • مارسلو کامپانال: ۴۰۳ بازی

پیروزی‌ها و شکست‌ها[ویرایش]

بهترین پیروزی‌ها[ویرایش]

  • سویا ۱۱–۱ بارسلونا / ۱۹۴۰ / استادیوم نرویون
  • سویا ۱۰–۳ والنسیا / ۱۹۴۰ / استادیوم نرویون
  • سویا ۱۰–۰ رئال اویدو / ۱۹۴۱ / استادیوم نرویون
  • رئال مادرید ۳–۵ سویا / ۲۰۰۷ / استادیوم سانتیاگوبرنابئو
  • سویا ۵–۱ رئال بتیس / ۲۰۱۳ / استادیوم سانچزپیس خوان
  • سویا ۵-۰ رئال مادرید / ۱۹۴۶ / استادیوم نرویون

بدترین شکست‌ها[ویرایش]

  • سویا ۰–۵ رئال اویدو / ۱۹۴۲ / استادیوم نرویون
  • سویا ۰–۵ رئال مادرید / ۱۹۶۲ / استادیوم سانچزپیس خوان
  • والنسیا ۸–۰ سویا / ۱۹۴۳ / استادیوم مستایا
  • رئال مادرید ۸–۰ سویا / ۱۹۵۸ / استادیوم سانتیاگوبرنابئو
  • رئال ساراگوسا ۸–۱ سویا / ۱۹۸۷ / استادیوم لاروماردا

افتخارات[ویرایش]

داخلی[ویرایش]

نایب قهرمانی (۴):۴۰-۱۹۳۹ ، ۴۳-۱۹۴۲ ، ۵۱-۱۹۵۰ ، ۵۷-۱۹۵۶

  • کوپا دل ری (۵): ۳۵–۱۹۳۴، ۳۹–۱۹۳۸، ۴۸–۱۹۴۷، ۰۷–۲۰۰۶، ۱۰–۲۰۰۹

نایب قهرمانی (۴): ۵۵-۱۹۵۴ ، ۶۲-۱۹۶۱ ، ۱۶-۲۰۱۵ ، ۱۸-۲۰۱۷

نایب قهرمانی (۳): ۲۰۱۰ ، ۲۰۱۶ ، ۲۰۱۸

نایب قهرمانی(۱) :

بین‌المللی[ویرایش]

نایب قهرمانی (۴) : ۲۰۰۷، ۲۰۱۴، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶

  • سوپرجام یورو آمریکانا (۱): ۲۰۱۶

نایب قهرمانی (۱): ۲۰۱۵

منطقه‌ای[ویرایش]

  • کوپا اندلسیا: (۱۷)

نایب قهرمانی: (۲)

متفرقه[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Primer equipo" [First team] (in Spanish). Sevilla FC. Retrieved 11 November 2015. 

پیوند به بیرون[ویرایش]