پرش به محتوا

باشگاه فوتبال برنلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
برنلی
نام کاملباشگاه فوتبال برنلی
لقب‌(ها)عنابی‌ها[الف]
تاریخ بنیان‌گذاری۱۸ مه ۱۸۸۲؛ ۱۴۳ سال پیش (۱۸۸۲-18}})
زمینِ بازیورزشگاه تارف مور
گنجایش۲۱٬۹۴۴
مدیرعاملالن پیس
سرمربیاسکات پارکر
لیگچمپیونشیپ
۲۰۲۳–۲۴لیگ برتر انگلستان ۱۹ (سقوط)
وبگاه

باشگاه فوتبال برنلی (به انگلیسی: .Burnley F.C); (‎/ˈbɜːrnli/‎) یک باشگاه فوتبال انگلیسی است که در شهر برنلی قرار دارد و هم‌اکنون در لیگ برتر فوتبال انگلستان رقابت می‌کند. این باشگاه، در ۱۸ مه ۱۸۸۲ شکل گرفت و از اولین باشگاه‌هایی بود که حرفه‌ای شد (در سال ۱۸۸۳) و متعاقباً فدراسیون فوتبال را تحت فشار قرار داد تا اجازه پرداخت دستمزد را به بازیکنان بدهد. در فصل ۸۶–۱۸۸۵، برنلی برای اولین بار وارد رقابت‌های جام حذفی شد و یکی از ۱۲ عضو بنیانگذار لیگ فوتبال در فصل ۱۸۸۹–۱۸۸۸ بود. تحت ریاست باب لرد در فاصله سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰، باشگاه به دلیل سیاست‌گذاری بر روی جوانان و سیستم استعدادیابی‌اش به شهرت رسید و از اولین باشگاه‌هایی شد که یک زمین تمرین را هدفمند راه‌اندازی کرد.

در سال‌های ۲۱–۱۹۲۰ و ۶۰–۱۹۵۹، قهرمانی در دسته برتر فوتبال انگلستان و در فصل ۱۴–۱۹۱۳، قهرمانی در جام حذفی را تجربه کردند و در سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۳ جام خیریه را به دست آوردند. در دو فصل ۲۰–۱۹۱۹ و ۶۲–۱۹۶۱، نایب قهرمان دسته اول از لیگ فوتبال شدند و در سال‌های ۴۷–۱۹۴۶ و ۶۲–۱۹۶۱، نایب قهرمان جام حذفی. در کنار ولورهمپتون واندررز، پرستون نورث اند، شفیلد یونایتد و پورتسموث، برنلی یکی از پنج تیمی است که هر چهار دسته حرفه‌ای فوتبال انگلیس را فتح کرده است. پس از قهرمانی در لیگ فوتبال ۶۰–۱۹۵۹، شهر برنلی از کوچک‌ترین شهرهایی شد که یک قهرمان در دسته برتر فوتبال انگلیس داشت.[یادداشت ۱]

پس از نقل مکان از زمین اولیه‌شان در کالدر ویل و از سال ۱۸۸۳، بازی‌های خانگی‌شان را در ترف مور برگزار می‌کنند. به افتخار قهرمان آن زمان لیگ فوتبال، استون ویلا، عنابی و آبی را قبل از فصل ۱۱–۱۹۱۰ به عنوان رنگ‌های باشگاه برگزیدند و به دلیل رنگ غالب پیراهن خانگی‌شان، «عنابی‌ها»[الف] لقب گرفتند. نشان فعلی برنلی برگرفته از نشان شهر است. این تیم رقابتی دیرینه با بلکبرن روورز دارد که در قالب شهرآورد شرق لنکشر به مصاف هم می‌روند.

تاریخچه

[ویرایش]

تأسیس و سال‌های ابتدایی (۱۹۱۲–۱۸۸۲)

[ویرایش]

پس از آنکه باشگاه‌های ورزشی شهر، ورزش باشگاهشان را به فوتبال تغییر دادند، در ۱۸ مه ۱۸۸۲، اعضای برنلی روورز در هتل بول گرد هم آمدند تا برای تغییر ورزش اصلی باشگاه، از راگبی به فوتبال رأی دهند.[۱] اکثریت به این پیشنهاد رای مثبت دادند. دبیر باشگاه، جورج وادینگتون چند روز بعد با کمیته خود ملاقات کرد و پیشنهادی برای حذف «روورز» از نام باشگاه ارائه کرد. وادینگتون اظهار داشت: باشگاه باید «با به کار بردن نام شهر، از لحاظ روانی موقعیت بالاتری را نسبت به دیگر باشگاه‌های محلی اتخاذ کند». اعضای کمیته به اتفاق آرا با آن موافقت کردند. برنلی در هفته‌های بعد چندین بازی دوستانه با تیم‌های محلی انجام داد تا «بهترین ترکیب یازده نفره ممکن را برای فصل آینده انتخاب کند». تیم جدید ترکیبی از بازیکنان سابق راگبی و افرادی بودند که تجربه فوتبال داشتند.[۱][۲]

اولین بازی ثبت شده از برنلی به عنوان یک باشگاه فوتبال، پیروزی ۴–۰ آنها در برابر تیم محلی برنلی واندررز بود که در ۱۰ اوت ۱۸۸۲ برگزار شد. روزنامه محلی، این بازی را «یک بازی آزمایشی» توصیف کرد. برنلی با لباس آبی و سفید که رنگ‌های باشگاه راگبی سابق بود و در زمین کالدر ویل به میدان رفت.[۲][۳] در اکتبر ۱۸۸۲ و در رقابت‌های جام لنکشر به مصاف آستلی بریج رفتند که اولین بازی رسمی ثبت‌شده در باشگاه است. شکست سنگین ۸–۰ به پایان رسید.[۲] در فوریه ۱۸۸۳، باشگاه کریکت برنلی از این باشگاه دعوت کرد تا به زمینی در مجاورت زمین کریکت در ترف مور نقل مکان کند. از آن زمان، هر دو باشگاه در آنجا مستقرند و رقبای لنکاوی پرستون نورث اند تنها تیمی در سراسر جهان هستند که به‌طور مداوم در همان زمین برای مدت طولانی تری اشغال کرده‌اند.[۴][۵] برنلی، ۶۵ پوند هزینه کرد (معادل با ۷٬۰۰۰ تا سال ۲۰۲۵) تا زمین جدید راه‌اندازی شود.[۶] اولین بازیشان در این زمین، شکست ۶–۳ مقابل راوتن‌استال در ۱۷ فوریه بود.[۴] در ژانویه ۱۸۸۳، دکتر توماس دین، رئیس امور پزشکی و سلامت شهر برنلی، برای جمع‌آوری بودجهٔ بیمارستان جدید ویکتوریا در شهر، یک تورنمنت فوتبال را پایه‌ریزی کرد که رقابتی حذفی بین باشگاه‌های آماتور منطقه برنلی بود و فینال آن در ترف مور برگزار شد.[۷] در ماه ژوئن، برنلی با پیروزی ۲–۱ مقابل برنلی رامبلرز در فینال، جام دکتر دین را بالای سر برد و اولین جام باشگاه به دست آمد.[۲] متعاقباً، تیم ذخیره برنلی، جام بیمارستان جدید را در سال ۱۸۸۴ و چندین بار در سال‌های بعد به دست آورد.[۷][۸]

افتخارات

[ویرایش]

لیگ

[ویرایش]

لیگ برتر/دسته اول

چمپیونشیپ/دسته دوم

لیگ یک/دسته سوم

لیگ دو/دسته چهارم

بازیکنان

[ویرایش]
شماره پست بازیکن
۱ اسلواکی دروازه‌بان مارتین دوبراوکا
۲ انگلستان مدافع کایل واکر
۳ هلند مدافع کوئیلیندشی هارتمان
۴ انگلستان مدافع جو وورال
۵ فرانسه مدافع ماکسیم استیو
۶ جمهوری دموکراتیک کنگو مدافع اکسل توانزبه
۷ دانمارک مهاجم یاکوب برون لارسن
۸ فرانسه هافبک لسلی اوگوچوکو
۹ آفریقای جنوبی مهاجم لایل فاستر
۱۰ انگلستان مهاجم مارکوس ادواردز
۱۱ انگلستان مهاجم جیدون آنتونی
۱۲ انگلستان مدافع بشیر همفریس
۱۳ آلمان دروازه‌بان مکس وایس
۱۴ ولز مدافع کانر رابرتس
۱۶ پرتغال هافبک فلورنتینو لوییس (قرضی از بنفیکا)
۱۷ فرانسه مهاجم لوم چائونا
شماره پست بازیکن
۱۸ سوئد مدافع هالمار اکدال
۱۹ هلند مهاجم زیان فلمینگ
۲۲ پرو مدافع اولیور سون
۲۳ برزیل مدافع لوکاس پیرس
۲۴ جمهوری ایرلند هافبک جاش کالن (کاپیتان)
۲۵ سوئیس مهاجم زکی امدونی
۲۷ آلبانی مهاجم آرماندو برویا
۲۸ تونس هافبک هانیبال مجبری
۲۹ انگلستان هافبک جاش لورنت
۳۱ بلژیک هافبک مایک تریسور
۳۲ جمهوری چک دروازه‌بان واسلاو هلادکی
۳۴ هلند مهاجم جیدون بانل
۳۵ انگلستان مهاجم اشلی بارنز
۳۶ آلمان مدافع جردن بیر
۴۴ هائیتی مدافع هانس دلکرویکس
۴۸ بلژیک مهاجم ایناک آگی


بازیکنان خروجی قرضی

[ویرایش]
شماره پست بازیکن
۲۱ انگلستان هافبک آرون رمزی (قرضی در لستر سیتی تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶)
۲۶ آنگولا مهاجم مانوئل بنسون (قرضی در سوانزی سیتی تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶)
۳۰ ایتالیا مهاجم لوک کولئوشو (قرضی در اسپانیول تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶)
۳۷ بنین مهاجم آندریاس هونتونجی (قرضی در سن پائولی تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲ه۶)
شماره پست بازیکن
۴۳ کوراسائو مدافع شوراندی سامبو (قرضی در اسپارتا روتردام تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶)
انگلستان مدافع کریگ دادگسون (قرضی در استوک‌پورت تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶)
جمهوری ایرلند مهاجم مایکل اوبافمی (قرضی در بوخوم تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶)


یادداشت

[ویرایش]
  1. جمعیت برنلی از زمان قهرمانی تیمشان در سال ۱۹۲۱، ۲۰٪ کاهش یافته است.

واژه‌نامه

[ویرایش]
  1. ۱٫۰ ۱٫۱ The Clarets

منابع

[ویرایش]
  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Simpson (2007), p. 12
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ Simpson (2007), pp. 18–19
  3. Simpson (2007), p. 586
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Simpson (2007), pp. 574–575
  5. "The Turf Moor Story". Burnley F.C. 3 July 2007. Archived from the original on 9 March 2008. Retrieved 22 December 2020.
  6. Bennett (1951), p. 227
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ Simpson, Ray (5 December 2017). "The Story of the Dr Dean Trophy". Burnley F.C. Archived from the original on 6 August 2020. Retrieved 4 September 2019.
  8. Simpson (2007), pp. 20–24

پیوند به بیرون

[ویرایش]