خون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بافت خونی.

خون مایعی است که کار اصلی آن رساندن اکسیژن و موادّ تغذیه‌کننده مانند گلوکز و سازنده به بافت‌ها و کمک به دفع موادّ زائد (همچون کربن دی‌اکسید و اسید لاکتیک) از بافت‌های بدن و دفاع در برابر میکروارگانیسم‌ها است. این مایع به‌وسیلهٔ پمپاژ قلب (یا ساختاری همانند) توسط رگها، به تمام قسمت‌های بدن منتقل می‌شود. خون هم یک شاره و هم یک نوع بافت، محسوب می‌شود و بافت نامیده شدن آن، از آن روست که شامل مجموعه‌ای از سلولهای ویژه است که وظایف و اعمال خاصی را به‌انجام می رسانند. این سلولها در مادهٔ میان سلولی و زمینه‌ای مایعی به نام پلاسما شناورند که به خون حالت شاره می‌بخشد.[۱] به دانش بررسی خون، خون‌شناسی گفته می‌شود.

در حدود ۷ الی ۸ درصد وزن بدن را خون تشکیل می‌دهد و در انسان بالغ بطور متوسط ۵ لیتر از حجم بدن را خون تشکیل می‌دهد.[۲]

محتویات

فعالیت‌ها [ویرایش]

هموگلوبین
سبز = heme groups
قرمز و آبی = protein subunits
  • اکسیژن رسانی به سلول‌ها، که توسط هموگلوبین انجام می‌شود.
  • انتقال مواد مغذی همچون اسیدهای آمینه، گلوکز و اسیدهای چرب.
  • برداشت مواد زاید همچون دی‌اکسید کربن، اوره و اسید لاکتیک از بدن.
  • عملکردهای ایمنی با حمل گلبول‌های سفید و کشف مواد خارجی با استفاده از آنتی‌بادیهای محلول در آن.
  • انعقاد خون که یکی از عملکردهای خود بهبودی بدن است.
  • نقش پیام رسانی که با انتقال هورمون‌ها و پیام دهی در آسیب بافتی انجام می‌شود.
  • تنظیم پی‌اچ بدن
  • تنظیم دمای بدن
  • فعالیت‌های هیدرولیک.[۳]
  • گروه خونی O دهنده عمومی و AB گیرنده عموم است

خون یک بافت همبند است در شکل RBCها گلبول‌های قرمز را می‌بینیم. پلاکت‌ها که به صورت دانه‌های ریزی است.

گلبول‌های سفید(WBC)خون که لوکوسیت‌ها نامیده می‌شوند شامل :

  • گرانولوسیت‌ها
  • مونوسیت‌ها: لوبیایی شکل
  • لنفوسیت‌ها: هسته بسیار درشت و سیتو پلاسم نوار باریکی در اطرافش

گرانولوسیت‌ها خود به سه دسته ذیل تقسم می‌شوند:

    • نوتروفیل:هسته چند قسمتی
    • بازوفیل: هسته گرانولیسیتی به صورت دانه دار
    • ائوزینوفیل:هسته دو قسمتی

ترکیبات [ویرایش]

Two tubes of EDTA anticoagulated blood.
Left tube: after standing, the RBCs have settled at the bottom of the tube.
Right tube: contains freshly drawn blood.

پلاسما [ویرایش]

پلاسما 55 درصد خون را تشکیل می‌دهد. مایعی است که 91 درصد آن را آب ، 7 درصد آن را پروتئینها ، یک درصد آن را املاح معدنی و یک درصد بقیه را ویتامینها ، مواد قندی و مواد لیپیدی ، هورمونها و اسیدهای آمینه تشکیل می‌دهند. پروتئینهای عمده پلاسما آلبومین پروتئین اصلی خون می‌باشد که بوسیله کبد ساخته می‌شود و مهمترین وظیفه آن حفظ فشار اسمزی خون می‌باشد. در ضمن در حمل مواد غیر معمول در آب ، نظیر اسیدهای چرب آزاد نقش عمده‌ای دارد. فیبرینوژن ، پروتئینی است که در کبد سنتز می‌شود. و پس از تبدیل شدن به فیبرین در انعقاد خون شرکت می‌کند. گلوبینها از نظر وزن مولکولی به سردسته گاما گلبولینها ، بتا گلبولینها و آلفا گلبولینها تقسیم می‌شوند. که مهمترین آنها گاما گلبولینها هستند که به آنتی بادیها یا ایمونو گلبولینها نیز مشهورند.(منبع دانش نامه رشد)

جستارهای وابسته [ویرایش]

منابع [ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ خون موجود است.
  1. *«خون»(انگلیسی)‎. دانشنامه بریتانیکا (به قلم سی. کولارد کانلی و رابرت اس. شوارتز)، ۲۰۰۸. بازبینی‌شده در ۲۸ ژوئن ۲۰۰۸. 
  2. «خون چیست؟»(فارسی). بازبینی‌شده در ۱۵ تیر ۱۳۸۷. 
  3. Blood. (2008, June 26). In Wikipedia, The Free Encyclopedia. Retrieved 20:32, June 29, 2008, from http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Blood&oldid=221848879