ناگارجونه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تندیس زرین ناگارجونه در صومعه سامیه لینگ در اسکاتلند.

ناگارجونه (حدود ۱۵۰ - حدود ۲۵۰) از فیلسوفان هندی و پایه‌گذار شاخه مدیه‌ماکه (راه میانه) از مکتب مهایانه بوداگرایی بود. وی را از پرنفوذترین اندیشمندان بودایی دانسته‌اند. در کیش مهایانه او را یک بوداسف به‌شمار می‌آورند.

نوشته‌های ناگارجونه پایه‌های مدیه‌ماکه را ریخت و فلسفه فراسوی فرزانگی (پرگیا پارمیتا) را نیز به او منسوب می‌دانند. پایگاه ناگارجونه صومعه نالاندا بود.

منابع[ویرایش]

  • Kalupahana, David J. The Philosophy of the Middle Way. SUNY, 1986