ضدالتهاب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

منظور از ضدِالتهاب یا خاصیت ضدِالتهابی، خاصیت ماده یا روش درمانی است که باعث کاهش التهاب می شود.

ضدالتهابها را می توان به دو دسته تقسیم نمود:

  • داروهای ضدالتهاب
  • سایر مواد و روشهای ضدالتهاب

داروها و مواد ضدالتهاب[ویرایش]

داروها و مواد ضدالتهاب را می توان به سه گروه تقسیم کرد:

  • داروهای ضدالتهاب استروئیدی
  • داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی
  • مشتقات ضدالتهاب ایمنی انتخابی (به انگلیسی: (Immune Selective Anti-Inflammatory Derivatives (ImSAIDs) که از بزاق و غده زیرآرواره بدست می آید.

داروهای استروئیدی[ویرایش]

بسیاری از استروئیدها از طریق اتصال به گیرنده های گلوکوکورتیکوئید باعث تخفیف درد و کاهش التهاب می شوند.بتامتازون، دگزامتازون، هیدروکورتیزون از جمله داروهای کورتیکواستروئیدی یا کورتون محسوب می شوند.

داروهای غیراستروئیدی[ویرایش]

این داروهای از طریق آنزیم سیکلواکسیژناز باعث کاهش درد و التهاب می شوند. آسپرین، ایبوپروفن و ناپروکسن از معروفترین داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی به شمار می روند. دسته ای از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی فقط نوع دوم آنزیم سیکلواکسیژناز را مهار میکنند و بنابراین با اینکه خاصیت ضد التهابی و ضد درد و ضد تب دارند ولی اثر نامطلوبی بر روی معده ندارند. این دسته از داروها بر روی خاصیت انعقادی خون هم تاثیری ندارند. معروفترین داروی این دسته سلکوکسیب Celecoxib (سلکسیب Celexib ) نام دارد. البته این داروها هم میتوانند عوارضی مانند شکم درد، تهوع و سوء هاضمه داشته باشند. مصرف همزمان داروهای ضد اسید و غذاهای چرب با این داروها جذب آنها را مختل میکند پس نباید با هم مصرف شوند.

ترکیبات طبیعی ضدالتهاب[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی