شهرستان آستارا
| شهرستان آستارا | |
|---|---|
موقعیت شهرستان در استان | |
| اطلاعات کلی | |
| کشور | |
| استان | گیلان |
| مرکز شهرستان | آستارا |
| سایر شهرها | لوندویل |
| بخشها | مرکزی، لوندویل |
| سال تأسیس | ۱۳۳۷ |
| اداره | |
| فرماندار | علی درمانی |
| حوزهٔ انتخابیه | حوزه انتخابیه آستارا |
| مردم | |
| جمعیت | ۹۴٬۲۰۰ نفر (۱۴۰۰)[۱] |
| تراکم جمعیت | ۲۷۳٫۸ نفر بر کیلومتر مربع |
| جغرافیای طبیعی | |
| مساحت | ۳۴۴ کیلومتر مربع |
| آبوهوا | |
| میانگین دمای سالانه | ۱۵ درجهٔ سانتیگراد |
| بارش سالانه | ۱۳۰۰ تا ۱۴۰۰ میلیمتر[۲][۳] |
| دادههای دیگر | |
| پیششمارهٔ تلفن | ۰۱۳ |
| وبگاه | وبگاه رسمی |
شهرستان آستارا از شهرستان های کرانه ای استان گیلان درون ایران است که هم جوار دریای خزر است. مرکز این شهرستان، شهر آستارا است. این شهرستان با جمهوری آذربایجان همسایست و مردم این شهرستان به زبان تالشی صحبت میکنند،[۴][۵][۶][۷] همچنین زبان اذری نیز در این شهرستان وجود دارد.[۸] شغل اکثر مردم شهرستان آستارا صادرات یا واردات کالا از جمهوری آذربایجان و کشاورزی است. همچنین این شهرستان همه ساله به خصوص در فصلهای بهار و تابستان میزبان گردشگران بسیاری است که از شهرهای مختلف ایران و کشورهای قفقاز به این شهرستان مسافرت میکنند. وجود بازارچه ساحلی، پاساژهای متعدد نیز باعث رونق وضعیت اقتصادی این شهرستان شده است. وسعت این شهرستان ۳۴۰ کیلومتر مربع است.[۹]
تقسیمات کشوری
[ویرایش]شهر: آستارا
شهر: لوندویل
تاریخچه
[ویرایش]منطقه آستارا در دوران صفوی مرکز حاکمنشین تالش و تابع ولایت گیلان بود. در سال ۱۱۳۵ ه.ق که ولایت گیلان به اشغال روسیه درآمد، آستارا نیز تحت حاکمیت نظامیان روسی درآمد. با ظهور نادرشاه و انعقاد عهدنامه رشت بین ایران و روسیه در سال ۱۱۴۴ ه.ق، مناطق شمالی ایران از ارتش روسیه تخلیه شده و مجدداً حاکمیت محلی در منطقه از جمله در آستارا احیا شد. پس از کشتهشدن نادرشاه در سال ۱۱۶۰ ه.ق، آستارا مرکز یک حکومت نیمهمستقل به نام خاننشین تالش شد که دوام زیادی نداشت و مرکز خاننشین تالش به لنکران منتقل شد. پیامدهای جنگهای ایران و روسیه در دوره قاجار، تغییرات جدیدی در منطقه پدید آورد. انعقاد عهدنامه ترکمانچای در شعبان ۱۲۴۳ ه.ق/ اسفند ۱۲۰۶ ه.ش موجب جدایی نیمهٔ شمالیِ سرزمین تالش از ایران شده و نیمهٔ جنوبیِ تالش، از جمله آستارا، در اختیار نایبالسلطنه عباس میرزا حکمران آذربایجان قرار گرفت. قسمتی از تالش جنوبی بین خانهای محلی گیلان به صورت تیول تقسیم شده و مابقی به ایالت آذربایجان ضمیمه شد. بنابراین آستارا از اواخر پادشاهی فتحعلیشاه در ترکیب ایالت آذربایجان محسوب میگردید که این وضعیت تا پایان دوران قاجار ادامه پیدا کرد.
در دوره دوم مجلس شورای ملی و به تاریخ صفر ۱۳۲۸ ه.ق/ اسفند ۱۲۸۸ ه.ش، اهالی آستارا با ارسال طومارهایی به مجلس، خواستار جدا شدن آستارا از ایالت آذربایجان و الحاق به ولایت گیلان شدند. این درخواست مورد موافقت وزارت داخله قرار نگرفت.[۱۰] مردم آستارا در فروردین ۱۳۱۱ نیز تقاضای الحاق به گیلان را از طریق ارسال طومار به دربار پیگیری کردند که این تلاش نیز ناکام ماند.[۱۱] از سال ۱۳۱۶ و براساس قانون تقسیمات کشوری، بخش آستارا بهعنوان یکی از بخشهای تابعهٔ شهرستان اردبیل از استان سوم (آذربایجان شرقی) تعیین شد.
در آبان ۱۳۲۹، پیشنهاد وزارت کشور مبنی بر جدا شدن بخش آستارا از شهرستان اردبیل و پیوستن آن به شهرستان خمسهٔ طوالش به تصویب هیئت دولت رسید[۱۲] اما این مصوبه دوام نداشت و یک ماه بعد باطل شد.[۱۳] سرانجام در مهر ۱۳۳۷، بخش آستارا به یکی از شهرستانهای مستقل استان سوم (آذربایجان شرقی) ارتقا پیدا کرد[۱۴] و در خرداد ۱۳۳۹ به استان یکم (گیلان) ملحق گردید.[۱۵]
از دوره بیستم مجلس شورای ملی، شهرستان آستارا دارای نماینده مستقل در قوه مقننه بوده است.
فهرست فرمانداران
[ویرایش]- نایبالحکومهٔ آستارا
از سوی حاکم طالش[الف] تعیین میشد.
- احمدخان زمانی: ؟ تا ۱۲۷۹ ه.ق[۱۶]
- میررضاقلیخان افخمالسلطنه: از ۱۳۰۵ ه.ق[۱۷] تا ؟
- معین دیوان: حوالی ۱۳۲۳ ه.ق[۱۸]
- میرمحمدباقر صارمالدوله: حوالی ۱۳۲۵ ه.ق[۱۹]
- …
- ابوالفتحخان: از ۱۲۹۰ تا ۱۲۹۳.[۲۰]
- صادقخان صارمالسلطنه: از ۱۲۹۳ تا ۱۲۹۹.[۲۱]
- بصیرالوزاره: از ۲۰ اسفند ۱۳۰۰[۲۲] تا ۱۳۰۱.
- صادقالملک: از آذر ۱۳۰۱[۲۳] تا تیر ۱۳۰۲
- نایب ۳ عباسخان (حاکم نظامی): از ۱۸ تیر ۱۳۰۲[۲۴] تا مرداد ۱۳۰۳
- سلطان محمدباقرخان (حاکم نظامی): از ۱۲ مرداد ۱۳۰۳[۲۵] تا ؟
- حاکم آستارا
- عبدالله بصیر: از شهریور ۱۳۱۰[۲۶] تا ؟.
- امیر ابراهیمی: ؟ تا اسفند ۱۳۱۴.[۲۷]
- ابوالفتح صدوقی (سرپرست): اسفند ۱۳۱۴[۲۸][۲۹] تا ؟ تا ۲۲ فروردین ۱۳۱۵.[۳۰] (وی همزمان سرپرست شهرداری آستارا نیز بود.)
- خسروی: از فروردین ۱۳۱۵[۳۱] تا ؟ (وی همزمان رئیس شهرداری آستارا نیز بود.)
- بخشدار آستارا
از تغییر تقسیمات کشوری در سال ۱۳۱۶ تا قبل از تأسیس فرمانداری در سال ۱۳۳۷، آستارا توسط یک بخشدار اداره میشد.
- …
- احمد آزاد: از شهریور ۱۳۲۲[۳۲] تا ؟ (وی همزمان سرپرست شهرداری آستارا نیز بود.)
- میرابراهیم افخمی: از ۱۳۲۳ تا ۱۳۲۴.[۳۳]
- غلامحسین رحمانی (از سوی حکومت خودمختار آذربایجان): از ۱۳۲۴ تا آذر ۱۳۲۵.[۳۴]
صادق زمانی (رئیس شعبه فرقه دموکرات و فرماندار آستارا از سوی حکومت خودمختار آذربایجان)[۳۵]
- فرماندار آستارا
- روحی: از ۱۳۳۷ تا تیر ۱۳۳۸.[۳۸]
- سیفالله رزاقی:[۳۹] از تیر ۱۳۳۸[۳۸] تا ؟
- پیشوایی: حوالی سالهای ۱۳۴۱ و ۱۳۴۳.[۴۰]
- بوند (سرپرست فرمانداری): سال ۱۳۴۳.[۴۰]
- …
- مهرداد نادری: حوالی سالهای ۱۳۵۲[۴۱] و ۱۳۵۴.
- ترابزاده: سالهای ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۷.[۴۲]
- …
- محمود ارشیا (سرپرست فرمانداری): سال ۱۳۵۸.[۴۳]
- حمید جمشیدی: از آذر ۱۳۵۸.[۴۳]
- محمود ارشیا: حوالی سال ۱۳۵۹.[۴۴]
- آقایی: حوالی سالهای ۱۳۶۰[۴۵] و ۱۳۶۲.[۴۴]
- …
- امیری: حوالی سال ۱۳۶۴.[۴۶]
- نجفی: حوالی سال ۱۳۶۶.[۴۷]
| وضعیت |
|---|
| سازمانهای سیاسی |
| فرماندار | محل تولد | آغاز تصدی | پایان تصدی | استاندار | منبع | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| حسن رضایی | مشهد | ۹ اسفند۱۳۶۸ | شهریور/مهر۱۳۷۲ | علیرضا تابش | [۴۸] | ||
| سید علیاکبر طاهایی | |||||||
| اسماعیل هادیپور | صومعهسرا | شهریور/مهر۱۳۷۲ | ۲۳ دی۱۳۷۲ | [۴۹] | |||
| ۲۳ دی۱۳۷۲ | شهریور/مهر۱۳۷۴ | [۵۰][۵۱] | |||||
| عبدالرضا بیآزار | رودسر | شهریور/مهر۱۳۷۴ | دی/بهمن۱۳۷۹ | [۵۲][۵۳] | |||
| علی صوفی | |||||||
| محمد اخوان بازارده | لنگرود | دی/بهمن۱۳۷۹ | تیر۱۳۸۳ | [۵۴] | |||
| مسعود سلطانیفر | |||||||
| علی پاینده | ؟ | تیر۱۳۸۳ | بهمن۱۳۸۴ | [۵۵] | |||
| عسگر حسنیپورسرپرست | لاهیجان | ۵ بهمن۱۳۸۴ | اسفند۱۳۸۴ | علی عبداللهی | [۵۶] | ||
| مرتضی طالبی | رودبار | اسفند۱۳۸۴ | ۱۳ آبان۱۳۸۷ | [۵۷] | |||
| روحالله قهرمانی | |||||||
| کیوان اسدپور | تالش | ۱۳ آبان۱۳۸۷ | ۲۳ بهمن۱۳۹۲ | [۵۸] | |||
| مهدی سعادتی | |||||||
| کیهان هاشمنیا | |||||||
| سیروس شفقی | تالش | ۲۳ بهمن۱۳۹۲ | ۵ دی۱۳۹۵ | محمدعلی نجفی | [۵۹] | ||
| محمدمهدی مظفریسرپرست | املش | ۵ دی۱۳۹۵ | ۴ اسفند۱۳۹۵ | [۶۰] | |||
| یونس رنجکش کیسمی | آستانه اشرفیه | ۴ اسفند۱۳۹۵ | ۲۹ دی۱۳۹۷ | [۶۱] | |||
| مصطفی سالاری | |||||||
| حسن رستمزاد | ایلام | ۲۹ دی۱۳۹۷ | ۲۱ تیر۱۳۹۹ | [۶۲] | |||
| ارسلان زارع | |||||||
| رضا جمشیدی سهساریسرپرست | صومعهسرا | ۲۱ تیر۱۳۹۹ | ۱۶ شهریور۱۳۹۹ | [۶۳] | |||
| عباس صابر | ؟ | ۱۶ شهریور۱۳۹۹ | ۱ تیر۱۴۰۰ | [۶۴] | |||
| سید سعید میرقربانیسرپرست | ؟ | ۶ تیر۱۴۰۰ | ۲۹ دی۱۴۰۰ | [۶۵] | |||
| عنایت رضاییپور نودهی | رودبار | ۲۹ دی۱۴۰۰ | ۱۵ اسفند۱۴۰۰ | اسدالله عباسی | [۶۶] | ||
| ۱۵ اسفند۱۴۰۰ | ۳ مرداد۱۴۰۲ | [۶۷] | |||||
| محمدرضا شهابزاده | رودسر | ۳ مرداد۱۴۰۲ | ۲۱ شهریور۱۴۰۲ | [۶۸] | |||
| ۲۱ شهریور۱۴۰۲ | ۱۴ اسفند۱۴۰۳ | [۶۹] | |||||
| علی درمانی شکردشت | تالش | ۱۴ اسفند۱۴۰۳ | ۳۱ اردیبهشت۱۴۰۴ | هادی حقشناس | [۷۰] | ||
| ۳۱ اردیبهشت۱۴۰۴ | در حال تصدی | [۷۱] | |||||
تعویض پیاپی فرمانداران[۷۲] و انتصاب پرتعداد سرپرستان فرمانداری[۷۳] در اواخر دههٔ ۱۳۹۰ موضوعی چالشبرانگیز بود.
جغرافیا
[ویرایش]شهرستان آستارا از شمال با کشور جمهوری آذربایجان، از غرب به شهرستان نمین (استان اردبیل)، از جنوب به شهرستان طوالش همسایه است. همچنین از شمال به رودخانه مرزی آستاراچای، از جنوب به رود قرهسو و از غرب به کوههای تالش محدود میشود.
| شهرستان آستارا (جمهوری آذربایجان) | ||||
| دریای خزر | شهرستان نمین (استان اردبیل) | |||
| شهرستان طوالش |
گردشگری
[ویرایش]آستارا با داشتن جاذبههای گردشگری متعدد در تمامی فصول سال میزبان تعداد زیادی از مسافرین ایرانی و گردشگران خارجی به خصوص از حوزه قفقاز میباشد. منطقه نمونه گردشگری حیران، جنگل فندقلو،[۷۴] ساحل صدف، طرح شناگاه سفیر امید و نیز بازارچه ساحلی، چشمه آبگرم 'کوته کومه' و علی داشی در گیلده، تالاب استیل، پناهگاه حیات وحش لوندویل و… که باعث شده است سالانه در حدود شش میلیون نفر از ایرانیان و بالغ بر ششصد هزار نفر از کشورهای خارجی از این شهر دیدن کنند.[۷۵]
اماکن گردشگری
[ویرایش]- آبشار لاتون
- تله کابین حیران
- گردنه حیران
- پناهگاه حیات وحش لوندویل
- باغ پرندگان آستارا
- کوته کومه
- تالاب استیل
- آستاراچای
- پارک جنگلی بیبی یانلو
- ساحل صدف
- جنگل فندقلو
- باغ ملی
- باغ چای عباسآباد
- بهشت کاکتوسها
- کوه اسپیناس
- ساحل شریعتی
- آسیو شوان (آسیاب آبی)
- چشمه آب گرم علی داشی
- پیست کارتینگ حیران
- سورتمه (حیران)
- چشماندازی از طبیعت حومهٔ آستارا.
- خانههایی با بامهای سفالین در کنار مرداب آستارا
- تالاب استیل
- خانهای روستایی در آستارا
- آبشار لاتون
- مسیر کوهستانی بهارستان
اماکن تاریخی
[ویرایش]- قلعه شیندان
- قلعه تک آغاج
- بقعه پیرقطب الدین
- بقعه شیخ تاجالدین محمود خیوی
- بقعه سیدمحمد دوست
- امامزاده ابراهیم و قاسم
- دبیرستان حکیم نظامی
- کتابخانه عمومی شماره یک آستارا
- مدرسه شهیدمدنی (به نام پیشین: مدرسه داریوش)
- مدرسه سنایی سیبلی
- طرق مظفری
آثار تاریخی
[ویرایش]اکنون قدیمیترین بنای منطقه متعلق به دوره ایلخانی بوده و تعداد دیگر از آثار دوران صفویه و قاجاریه این بنای کهن را همراهی میکنند. شایان ذکر است که بناها و آثار دوران اسلامی منطقه شهرستان آستارا اکثراً شامل قبور قدیمی و بقاع و آرامگاههایی هستند که در دامنه کوهها و جنگلها به صورت متروک و برخی بدون تاریخ و بنا واقع شدهاند و از لحاظ فیزیکی وضعیت مناسبی ندارند.
هتل
[ویرایش]آستارا با دارا بودن ۱۳ هتل، ۹ هتل آپارتمان، هفت مهمانپذیر، ۲۶ واحد پذیرایی بین راهی، ۷۰۰ مسافر کاشانه، چهار کمپینگ با حدود ۴۶۶ سکو، ۱۶۹ کلاس درس که برخی از هتلهای مشغول به فعالیت عبارتند از:[۷۶]
| ردیف | نام هتل | وب سایت |
|---|---|---|
| ۱ | هتل بینالمللی اسپیناس(*****) | https://web.archive.org/web/20140517115526/http://espinashotels.com/fa/hotels-a-resorts/ |
| ۲ | هتل ایساتیس (***) | http://www.esatishotel.com |
| ۳ | هتل ابوالفضل(***) | |
| ۴ | هتل تتیس(***) | |
| ۵ | مهمانسرای جهانگردی آستارا | www.ittic.com/Reservation/default.aspx?tabid=۱۳۷۴ |
| ۶ | هتل وصلی | |
| ۷ | هتل خلیج فارس | |
| ۸ | هتل بلال | |
| ۹ | هتل نژلا | |
| ۱۰ | هتل باران | |
| ۱۱ | هتل دریا | |
| ۱۲ | هتل سیدان | |
| ۱۳ | هتل جهانگردی | |
| ۱۴ | هتل کاج |
به جز هتلهای شماره(۱٬۲٬۳٬۴) مابقی دارای درجهبندی کمتر از سه ستاره هستند |
مردم
[ویرایش]جمعیت
[ویرایش]در سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت شهرستان آستارا ۹۱٬۲۵۷ نفر (۲۸٬۷۴۲ خانوار) اعلام شد.[۷۷]
| مردان | سن | زنان |
|---|---|---|
| ۱۵۷ | ۲۰۸ | |
| ۳۱۷ | ۲۹۵ | |
| ۴۸۴ | ۵۰۳ | |
| ۵۸۹ | ۵۵۴ | |
| ۶۹۴ | ۷۶۳ | |
| ۱٬۱۳۹ | ۱٬۱۵۴ | |
| ۱٬۷۳۵ | ۱٬۶۵۵ | |
| ۲٬۲۱۶ | ۲٬۱۲۸ | |
| ۲٬۵۰۳ | ۲٬۴۳۸ | |
| ۳٬۳۳۱ | ۲٬۹۲۸ | |
| ۳٬۳۹۰ | ۳٬۲۴۲ | |
| ۴٬۲۰۰ | ۴٬۲۱۶ | |
| ۴٬۹۳۰ | ۵٬۰۷۰ | |
| ۴٬۳۱۸ | ۴٬۳۸۳ | |
| ۳٬۵۶۱ | ۳٬۸۱۴ | |
| ۳٬۲۲۶ | ۳٬۲۳۳ | |
| ۳٬۲۸۶ | ۳٬۱۳۵ | |
| ۳٬۵۱۴ | ۳٬۴۴۳ |
کشاورزی و دامداری
[ویرایش]
این شهرستان با توجه به شرایط ویژه اقلیمی از مناطق مستعد کشاورزی بهشمار میآید و یکی از فعالیتهای مهم مردم این شهرستان میباشد. از محصولات مهم کشاورزی آن میتوان برنج، گندم، جو، ذرت، محصولات جالیزی و سبزیها را نام برد.. سطح زیر کشت این شهرستان۴۲۹۵۸ هکتار که برنج، سبزی و صیفی، مرکبات و میوههای دانه دار برداشت میشود.[۷۹] در نتیجه کاشت برنج در شالیزارهای شهرستان آستارا، گمان بر این است که برخی ارقام برنج مانند رقم حسنی در اثر انتخاب سنتی توسط کشاورزان، از این شهرستان نشات گرفتهاند.[۸۰] کاشت برنج در ۳۲۰۰ هکتار زمین و شالیکوبی در ۱۰ کارخانه برنجکوبی تولید به ۱۵۱۰۷ تن محصول در سال منجر میشود[۸۱] همچنین از ۳۰۰ هکتار زمین زیر کشت توتون هر ساله ۲۱۰ تن برگ سبز به دست میآید.[۸۲] گندم نیز در ۳۹۸ هکتار کشت میشود و ۴۹۲ تن در سال محصول میدهد.[۸۳]
شهرستان آستارا به دلیل شرایط مناسب آب و هوایی برای کشت نباتات علوفهای و برخورداری از مراتع برای دامپروری نیز مستعد است. در این شهرستان گوشت قرمز، گوشت مرغ، شیرو تخم مرغ و عسل تولید میگرددو انواع مختلف ماهی پرورش وصید و خاویار تولید میگردد.
از دیگر فعالیتهای اقتصادی شهرستان زنبورداری است که از رونق زیادی برخوردار است و براساس آمارگیری از زنبورداران، در سالجاری مقدار ۲۵۸ نفر از اعضاء تعاونی زنبورداران شهرستان آستارا با ۳۷۵۰۹ کلنی زنبورعسل مقدار ۷۹۴ تن عسل به ارزش اقتصادی سی و پنج میلیارد ریال پرورش دادند.[۸۴] وجود دریای خزر علاوه بر اینکه صید ماهی را رواج داده است موجب ایجاد کارخانجات صدف کوبی گردیده که در آنها از صدفهای اطراف ساحل، خوراک طیور تهیه میکنند شهرستان آستارا از مراکز مهم کشاورزی در استان گیلان بهشمار میرود که همه ساله بخش وسیعی از تولیداتی چون؛ برنج، کیوی، ازگیل، خرمالو، ذرت و گندم، علاوه بر عرضه در بازار مصرف داخلی به کشورهای حاشیه دریای خزر صادر میگردد.[۸۵]
نخستین باغ کیوی گیلان در شهرستان آستارا با ۲۲ سال قدمت در فضایی به مساحت دو هکتار معروف به 'باغ کیوی ماهوتی دایر شده است. مرکز تحقیقاتی به منظور مطالعات کارشناسی ایجاد باغات کیوی در شمال و همه مناطق مستعد کشور در کنار قدیمیترین باغ کیوی استان گیلان دایر میشود.[۸۶] باغ کیوی برادران شیبانی به مساحت پنج هکتار در حومه آستارا هر ساله به تولید بیش از ۱۵۰ تن کیوی میپردازد.
یادداشت
[ویرایش]- ↑ «حکومت طالش» را نباید با «حکومت خمسهٔ طوالش» اشتباه گرفت. «حکومت خمسهٔ طوالش» در ترکیب «ولایت گیلان و طوالش» قرار داشت و شامل بلوکهای کَرگانرود، اَسالِم، طالشدولاب، ماسال، و شاندرمن بود. در حالی که «حکومت طالش» در ترکیب ایالت آذربایجان قرار داشت و شامل بلوکهای آستارا، ویلکِیج، و اُجارود بود. حکومت طوالش در اواخر قاجار با حکومتهای اردبیل، مشکین و خلخال ادغام شده و حکومت ولایات اربعه را تشکیل دادند.
پانویس
[ویرایش]- ↑ «پیشبینی جمعیت و خانوار به تفکیک مناطق شهری و روستایی، استان و شهرستان - سال ۱۴۰۰». مرکز آمار ایران. ۱ خرداد ۱۴۰۱.
- ↑ «127 روز بارانی سال گذشته در آستارا». تابناک گیلان. دریافتشده در ۲۰۱۷-۰۴-۲۰.
- ↑ «ایرنا - پارسال آستارا با یکهزار و 711 میلیمتر بارش 121 روز بارانی بود». ایرنا. دریافتشده در ۲۰۱۷-۰۴-۲۰.
- ↑ library Great Encyclopedia of Islam – Astara
- ↑ "Archived copy". Archived from the original on 20 March 2015. Retrieved 18 March 2015.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:عنوان آرشیو به جای عنوان (link) - ↑ "Archived copy". Archived from the original on 3 December 2013. Retrieved 12 August 2013.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:عنوان آرشیو به جای عنوان (link) - ↑ "Archived copy". Archived from the original on 21 July 2013. Retrieved 12 August 2013.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:عنوان آرشیو به جای عنوان (link) - ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانیشده از اصلی در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۳. دریافتشده در ۲۵ فوریه ۲۰۲۱.
- ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانیشده از اصلی در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۳. دریافتشده در ۲۵ فوریه ۲۰۲۱.
- ↑ «تقاضای احتساب گیلان بعنوان ایالت و انضمام آستارا به گیلان از سوی اهالی آستارا». سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران. ۱۳۲۸.
- ↑ «درخواست اهالی آستارا جهت انتزاع این شهرستان از آذربایجان و انضمام آن به گیلان». سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران. ۱۳۱۱.
- ↑ «انتزاع بخش آستارا از شهرستان اردبیل و ضمیمه شدن به شهرستان خمسه طوالش و توابع استانداری یکم». سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران. ۸ آبان ۱۳۲۹.
- ↑ «محسوب گردیدن بخش آستارا جزء شهرستان اردبیل و ملغی گردیدن تصویبنامه الحاق بخش آستارا به شهرستان خمسه و طوالش گیلان». سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران. ۲۲ آذر ۱۳۲۹.
- ↑ «تصویبنامه راجع به تبدیل شدن بخش آستارا به شهرستان». سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران. ۷ مهر ۱۳۳۷.
- ↑ «انتزاع شهرستان آستارا و توابع و تشکیل شدن استان گیلان». سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران. ۲۱ خرداد ۱۳۳۹.
- ↑ نعمتاللهی، تاریخ جامع آستارا، ۴۲۴.
- ↑ نعمتاللهی، تاریخ جامع آستارا، ۲۷۲.
- ↑ جعفریان، رسول (۱۳۸۷). دو سفرنامه حج: سفرنامه حج ابوالقاسم مرجانی آئینکلائی (۱۳۳۱ ق.) و تفصیل سفر مکه معظمه محمودخان مدیرالدوله (۱۳۲۱ ق.). تهران: مشعر. ص. ۱۳۸. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۵۴۰-۱۵۹-۵.
- ↑ نعمتاللهی، تاریخ جامع آستارا، ۲۸۵.
- ↑ حریری، تاریخ آموزش و پرورش آستارا، ۹۹.
- ↑ حریری، تاریخ آموزش و پرورش آستارا، ۹۹.
- ↑ فراهانی، حسن (۱۳۸۵). روزشمار تاریخ معاصر ایران. ج. ۱: سوم اسفند ۱۲۹۹ – ۱۳۰۰. تهران: مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی. ص. ۵۹۳. شابک ۹۶۴-۵۶۴۵-۷۲-۷.
- ↑ بهبودی، هدایتالله (۱۳۸۸). روزشمار تاریخ معاصر ایران. ج. ۲: سیام اسفند ۱۳۰۰ – یکم فروردین ۱۳۰۲. تهران: مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی. ص. ۵۳۸. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۵۶۴۵-۹۷-۵.
- ↑ بهبودی، هدایتالله (۱۳۸۹). روزشمار تاریخ معاصر ایران. ج. ۳: ۱۳۰۲ خورشیدی. تهران: مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی. ص. ۲۰۸. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۵۷۸۶-۰۳-۳.
- ↑ بهبودی، هدایتالله (۱۳۹۰). روزشمار تاریخ معاصر ایران. ج. ۴: ۱۳۰۳ خورشیدی. تهران: مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی. ص. ۲۲۸. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۵۷۸۶-۰۶-۴.
- ↑ نعمتاللهی، تاریخ جامع آستارا، ۴۲۳–۴۲۴.
- ↑ «احضار حکومت». اطلاعات (۲۷۳۸): ۳. ۲۸ اسفند ۱۳۱۴ – به واسطهٔ ویکیانبار.
- ↑ «کفالت حکومت». اطلاعات (۲۷۴۰): ۳. ۵ فروردین ۱۳۱۵ – به واسطهٔ ویکیانبار.
- ↑ «بهبودی بلدیه». اطلاعات (۲۷۴۷): ۳. ۱۵ فروردین ۱۳۱۵ – به واسطهٔ ویکیانبار.
- ↑ «ورود حکومت جدید». اطلاعات (۲۷۶۲): ۳. ۱ اردیبهشت ۱۳۱۵ – به واسطهٔ ویکیانبار.
- ↑ «حرکت حاکم آستارا». اطلاعات (۲۷۵۵): ۴. ۲۴ فروردین ۱۳۱۵ – به واسطهٔ ویکیانبار.
- ↑ «بخشدار آستارا». اطلاعات (۵۲۵۹): ۱. ۸ شهریور ۱۳۲۲ – به واسطهٔ ویکیانبار.
- ↑ نعمتاللهی، تاریخ جامع آستارا، ۲۷۲.
- ↑ نعمتاللهی، تاریخ جامع آستارا، ۴۸۲.
- ↑ نعمتاللهی، تاریخ جامع آستارا، ۳۸۹.
- ↑ «انتصابات». اطلاعات (۷۴۴۴): ۹. ۱۹ بهمن ۱۳۲۹ – به واسطهٔ ویکیانبار.
- ↑ «انتصاب بخشدار آستارا [سند]». سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران. ۱۳۳۴.[پیوند مرده]
- 1 2 3 «تأمین نیازهای ارتباطی و تلفنی آستارا [سند]». سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران. ۱۳۳۸.[پیوند مرده]
- ↑ «عوارض فرهنگی». اطلاعات (۱۱۴۹۳): ۱۸. ۱۲ اردیبهشت ۱۳۴۰ – به واسطهٔ ویکیانبار.
- 1 2 «صورتجلسات انجمن شهر شهرستان آستارا [سند]». سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران. ۱۳۴۳.[پیوند مرده]
- ↑ «صورتجلسات انجمن شهر آستارا [سند]». سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران. ۱۳۵۲.[پیوند مرده]
- ↑ «خرید مازاد برنج و پرتغال حوزه فرمانداری آستارا توسط دولت [سند]». سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران. ۱۳۵۷.[پیوند مرده]
- 1 2 «انتخاب دهبان و امور مربوط به دهبانی در فرمانداری آستارا [سند]». سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران. ۱۳۵۸.[پیوند مرده]
- 1 2 «خسارات وارده به کشاورزان در آستارا [سند]». سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران. ۱۳۶۶.[پیوند مرده]
- ↑ «پرورش مرغابی و تولید تخممرغ در آستارا». جمهوری اسلامی (۷۱۹): ۲. ۴ آذر ۱۳۶۰ – به واسطهٔ سامانه نشریات ایران.
- ↑ «مکاتبات شورای اسلامی دهات شهرستان آستارا [سند]». سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران. ۱۳۶۴.[پیوند مرده]
- ↑ نعمتاللهی، تاریخ جامع آستارا، ۵۹۰.
- ↑ «انتصاب ۷ فرماندار جدید». ایرنا. ۹ اسفند ۱۳۶۸.
- ↑ «دستگاههای اجرایی آستارا، موظف به تهیه لیست پروژههای آسیبدیده از سیل و میزان خسارات وارده شدند». اطلاعات (۲۰۰۳۸): ۹. ۱ آبان ۱۳۷۲ – به واسطهٔ سامانه نشریات ایران.
- ↑ «فرمانداران چند شهرستان تعیین شدند». ایرنا. ۲۳ دی ۱۳۷۲.
- ↑ «۱۱۷ طرح عمرانی در شهرستان مرزی آستارا در حال اجراست». ایرنا. ۶ شهریور ۱۳۷۴.
- ↑ «نگاهی به معضل پیشروی دریای خزر». ایرنا. ۳ آبان ۱۳۷۴.
- ↑ «شناسنامه طرح توسعه آستارا در اینترنت قرار گرفت». ایرنا. ۱۸ دی ۱۳۷۹.
- ↑ «بیش از چهار هزار زائر جمهوریهای قفقاز برای سفر حج وارد ایران شدند». ایرنا. ۱۱ اسفند ۱۳۷۹.
- ↑ «فرماندار جدید آستارا معرفی و مشغول بکار شد». ایرنا. ۱۳ تیر ۱۳۸۳.
- ↑ «سرپرست فرمانداری آستارا منصوب شد». ایرنا. ۵ بهمن ۱۳۸۴.
- ↑ «فرماندار جدید آستارا معرفی شد». ایرنا. ۲۰ اسفند ۱۳۸۴.
- ↑ «فرماندار جدید آستارا منصوب شد». ایرنا. ۱۳ آبان ۱۳۸۷.
- ↑ «شفقی فرماندار آستارا شد + سوابق». خبرگزاری تسنیم. ۲۳ بهمن ۱۳۹۲.
- ↑ «سرپرست فرمانداری شهرستان آستارا منصوب شد». ایلنا. ۵ دی ۱۳۹۵.
- ↑ فراهانی، راضیه (۴ اسفند ۱۳۹۵). «انتصاب فرماندار جدید آستارا با حکم وزیر کشور». ایسکانیوز.
- ↑ «انتصاب فرمانداران جدید آستارا، لاهیجان و رضوانشهر». ایسنا. ۲۹ دی ۱۳۹۷.
- ↑ ««جمشیدی» سرپرست فرمانداری آستارا شد». خبرگزاری مهر. ۲۱ تیر ۱۳۹۹.
- ↑ «عباس صابر به سمت فرماندار شهرستان آستارا منصوب شد». دیار میرزا. ۱۶ شهریور ۱۳۹۹.
- ↑ «معرفی سرپرستان فرمانداری شهرستانهای لنگرود و آستارا». خبرگزاری مهر. ۶ تیر ۱۴۰۰.
- ↑ رضایی ماشمیانی، مجید (۲۹ دی ۱۴۰۰). «عنایت رضاییپور نودهی فرماندار بندر آستارا شد». درفک خبر.
- ↑ جوهری، آرش (۱۵ اسفند ۱۴۰۰). «عنایت رضاییپور رسماً به عنوان فرماندار شهرستان مرزی آستارا منصوب شد». دیار میرزا.
- ↑ «محمدرضا شهابزاده سرپرست فرمانداری آستارا شد/ عنایت رضاییپور به استانداری میرود». حکایت گیلان. ۴ مرداد ۱۴۰۲.
- ↑ «حکم انتصاب فرماندار آستارا ابلاغ شد». خبرگزاری شبستان. ۲۱ شهریور ۱۴۰۲.
- ↑ «علی درمانی به عنوان سرپرست فرمانداری شهرستان آستارا منصوب شد». ایلنا. ۱۴ اسفند ۱۴۰۳.
- ↑ «حکم انتصاب فرماندار شهرستان آستارا توسط وزیر کشور ابلاغ شد». تیلار خبر. ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۴.
- ↑ ملکزاده، داریوش (۵ تیر ۱۴۰۰). «آستارا بارانداز فرمانداران سفارشی». خبرگزاری مهر.
- ↑ ربانی، میثم (۱۰ دی ۱۴۰۰). «آستارا شهر سرپرستها!». خبرگزاری فارس.
- ↑ «آغوش باز قدیمیترین جنگل کره زمین بر گردشگران/ «فندقلو» نگین طبیعت - خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency». www.mehrnews.com. دریافتشده در ۲۰۲۰-۰۳-۲۹.
- ↑ «استقبال گردشگران از مناطق گردشگری و تفریحی شهر ساحلی آستارا». ایرنا. ۱۵ خرداد ۱۳۹۴. بایگانیشده از اصلی در ۱۷ ژوئن ۲۰۱۵. دریافتشده در ۱۳۹۴/۰۴/۱۰. تاریخ وارد شده در
|تاریخ بازبینی=را بررسی کنید (کمک) - ↑ «بازدید بیش از 341 هزار نفر از جاذبههای گردشگری آستارا در تعطیلات عید فطر». خبرگزاری ایرنا. ۱۹ تیر ۱۳۹۵. بایگانیشده از اصلی در ۲۲ اوت ۲۰۱۶. دریافتشده در ۱۳۹۵/۴/۲۰. تاریخ وارد شده در
|تاریخ بازبینی=را بررسی کنید (کمک) - ↑ «نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹۵ - جمعیت و خانوار به ترتیب استان، شهرستان» (اکسل). درگاه ملی آمار ایران. دریافتشده در ۲۰۱۷-۰۴-۱۹.
- ↑ مرکز آمار ایران[پیوند مرده]
- ↑ «دانشنامه گیلانیکا». بایگانیشده از اصلی در ۴ مارس ۲۰۱۶. دریافتشده در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۵.
- ↑ Pazuki Arman, Sohani MM (2013). "Phenotypic evaluation of scutellum-derived calluses in 'Indica' rice cultivars". Acta Agriculturae Slovenica (به انگلیسی). 101 (2): 239–247. doi:10.2478/acas-2013-0020.
- ↑ برنج. کام
- ↑ شمال نیوز
- ↑ سرزمین خبر[پیوند مرده]
- ↑ «مدیریت جهاد کشاورزی آستارا». بایگانیشده از اصلی در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۵. دریافتشده در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۵.
- ↑ خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران[پیوند مرده]
- ↑ خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران[پیوند مرده]
منابع
[ویرایش]- اطلس گیتاشناسی استانهای ایران، تهران ۱۳۸۳خ.
- آریننیا، احمد (۱۳۸۹). «آستارا». در موسوی بجنوردی، کاظم. دانشنامه ایران. ج. ۳. تهران: مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. صص. ۸۷–۹۰. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۰۲۵-۹۵-۹.
- حریری، اشرف (۱۳۸۲). تاریخ آموزش و پرورش آستارا (ویراست دوم). رشت: دهسرا. شابک ۹۶۴-۷۱۶۹-۵۲-۳.
- ستوده، منوچهر (۱۳۶۷). «آستارا (شهرستان)». در موسوی بجنوردی، کاظم. دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. ج. ۱. تهران: مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. صص. ۳۳۷–۳۳۸. شابک ۹۶۴-۷۰۲۵-۲۱-۱.
- نعمتاللهی، بهروز (۱۳۸۰). تاریخ جامع آستارا و حکام نمین. اردبیل: شیخ صفیالدین. شابک ۹۶۴-۶۸۲۲-۱۲-۶.


