رحیم‌آباد (رودسر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از رحیم‌آباد (گیلان))
پرش به ناوبری پرش به جستجو
رحیم‌آباد
کشور ایران
استانگیلان
شهرستانرودسر
بخشرحیم‌آباد
مردم
جمعیت۱۰٬۵۷۱ نفر(۱۳۹۵)
رشد جمعیت۲۱٪+ (۵سال)
شناسهٔ ملی خودرو ایران
کد آماری۱۱۳۶

رحیم‌آباد شهری در بخش رحیم‌آباد شهرستان رودسر استان گیلان ایران است. رحیم‌آباد از سمت شرق به شهر کلاچای، از غرب (پل پلرود) به طرف رودسر و از قسمت جنوبی (جاده اشکور) به قزوین راه دارد.

جغرافیا[ویرایش]

منطقه رحیم آباد از شمال به بخش کلاچای از جنوب به استان قزوین و رودبار و از شرق به رامسر و از غرب به املش و سیاهکل متصل و در ضلع شمال غربی، غرب و جنوب قله سماموس و در ۹ کیلومتری دریای خزر قرار دارد.[۱] این شهر در پای کوه سماموس و نزدیک به رودخانه پولورود(Poolorood)، از دیرباز زمستانگاه خوانین اشکور بوده‌است. باغ‌های نارنج و مرکبات و چای آن معروف هستند. این منطقه یکی از قطب‌های تولید فندق در کشور است.

مردم رحیم آباد گیلک هستند و به زبان گیلکی[۲] با لهجه بیه پیش سخن می‌گویند.

ساکنان شهر به سه طایفه جور حیاطی (بالا حیاطی)، مِئن حیاطی (میان حیاطی) و جیر حیاطی (پایین حیاطی) تقسیم می‌شوند که مربوط به حیاطهای موجود در تابستانگذران اهالی، بخش رحیم‌آباد، که معتبرترین آبادی اشکور به‌شمار می‌رفت، می‌شود. مِئن حیاطی‌ها را از طایفه هزاراسب می‌دانند (موسی مسعود، کتاب گیلان، بخش تاریخ اشکور) که خود تاریخی دیرینه داشته و در گذشته‌های دور سرزمینهای اشکور و حتی لرستان، خوارزم و ابرکوه ردپای آنان را می‌توان یافت.

قدیمی‌ترین گنبد ایران (گنبد عالی ابرکوه) به دست یکی از افراد طایفه هزاراسب به در قرن ۴ ه‍.ق ساخته شده‌است. بافت شهر هم‌اکنون با آنچه ۳۰ سال قبل داشت، تفاوت کرده و غالب ساکنین آن را مهاجرین روستاهای همجوار تشکیل داده‌اند در حالیکه که اهالی بومی به شهرهای دیگر حتی کشورهای دیگر کوچیده‌اند.

آبشار میلاش، آبشار و دره آسمانرود مایستان پایین، آب معدنی سجیران، استخرسنگی وَفَر (کوشکو لات)، جاذبه ورزشی در رودخانه پلورود، رودخانه سموش، جنگل کاج طبیعی، روستای پلام، جنگل لوروستای بازنشین، جنگل لولمان، راه مالروی قدیم و سنگفرش وایگان، تله کوه بلور (شاه سفید کوه)، سنگفرش طیولا، صخره‌های عظیم سی پرد و جاذبه شگفت‌انگیز ابررودخانه‌ای از مناطق عمده طبیعی جذاب رحیم آباد است.[۳]

جمعیت[ویرایش]

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۰٬۵۷۱ نفر (۳٬۵۰۷ خانوار) بوده‌است.[۴]

جمعیت تاریخی
سالجمعیت±%
۱۳۶۵۶٬۱۷۳—    
۱۳۷۰۶٬۴۲۸+۴٫۱٪
۱۳۸۵۶٬۹۹۴+۸٫۸٪
۱۳۹۰۸٬۷۱۹+۲۴٫۷٪
۱۳۹۵۱۰٬۵۷۱+۲۱٫۲٪

منابع[ویرایش]

  1. «جام جم آنلاین».
  2. «مرگ تدریجی یک زبان». خبرگزاری ایسنا. ۸ مهر ۱۳۹۳.
  3. «جام جم آنلاین».
  4. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی (اکسل) در خرداد ۱۳۹۶.