مسجد جامع آستارا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مسجد جامع آستارا
اطلاعات
مکان آستارا - نرسیده به چهارراه حکیم نظامی غربی
مختصات مختصات: ۳۸°۲۶′۱۴″ شمالی ۴۸°۵۲′۱۳″ شرقی / ۳۸.۴۳۷۲۲°شمالی ۴۸.۸۷۰۲۸°شرقی / 38.43722; 48.87028
مذهب تشیع
پایه‌گذاری‌شده در ۱۲۸۲ قمری/ ۱۸۶۵ میلادی
گرداننده هیئت امنا
معماری
مناره(ها) ۲
نوسازی‌شده در ۱۳۵۹ هـ.ش

مسجد جامع آستارا یکی از مهم ترین، قدیمی ترین مساجد آستارا که در مرکز شهر واقع شده است، بنای مسجد در سال ۱۲۸۲ قمری بنیان‌گذاری شده[۱] و در سال‌های اخیر مصلای نمازجمعه و مسجد پس از نوسازی دوم ادغام گشتند.

ییشینه[ویرایش]

مسجد جامع آستارا در سال ۱۲۸۲ قمری معادل با ۱۸۶۵ میلادی پس از دایرشدن اداره گمرکات و اجتماع مردم در شهر؛ به طبع آن ایجاد بازار، صادرات و واردات با معاشرت اهالی شهر و برادران کریم زاده، عباس‌زاده، حاجی حسین، آل قنبر، اصغرزاده، علی اوف تبریزی و بسیاری از تجار عصر با راهنمایی روحانیت عصر حاجی صفر شیروانی احداث گردید.[۲]

ساخت[ویرایش]

گویند چوب آلات مسجد را از حیاط محوطه اش بریده‌اند. در محوطه این مسجد قبرستان کوچکی نیز موجود بوده که سنگ قبرها تراشیده و منقش به تیر و کمان می‌بودند، که دوران صفوی را تداعی می‌کرد. آجرهایی که در ساخت بنا به کار برده شده، به کل از لنکران با ارّابه‌های گاومیش آورده‌اند. پس از ساخت و در دوران اولیه حیاط مسجد، ملاعلی ملک الشعرا (بنی علی) و عبدالرزاق کریمی سال‌ها در این مکان به تدریس علوم دینی و اسنادنویسی مشغول بوده‌اند.[۲]

سنگ سیاه[ویرایش]

در حیاط مسجد در سمت جنوبی سنگ سیاهی به اندازه یک گوساله و منقش موجود است. (عنو داشی) که به سوراخ آن نذری می‌دادند.[۲]

نوسازی[ویرایش]

مسجد جامع دو سال پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران تجدید بنا گشته است.[۲] در یک دهه اخیر با تجدید بنای دوم در دوران جموری اسلامی، مصلای نمازجمعه با مسجد ادغام گشتند.

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]