چوبر
| چوبر چوبار | |
|---|---|
| کشور | |
| استان | گیلان |
| شهرستان | تالش |
| بخش | حویق |
| نام(های) پیشین | چاهبـِر |
| سال شهرشدن | ۱۳۸۳ |
| مردم | |
| جمعیت | ۵٬۵۵۴ نفر[۱] |
| جغرافیای طبیعی | |
| ارتفاع | ۱۷- متر[۲] |
| اطلاعات شهری | |
| شهردار | مهندس حامد قلی پور |
| رهآورد | کیوی، برنج، عسل، ماهی |
| پیششمارهٔ تلفن | ۰۱۳ |
| شناسهٔ ملی خودرو | |
چوبَر شهری از توابع بخش حویق شهرستان تالش در استان گیلان ایران است.[۳] این شهر در سال ۱۳۸۴ خورشیدی از ادغام پنج روستا تشکیل شد.
چوبر شهری از شرق چسبیده به دریای خزر و از غرب به کوههای تالش، آب و هوای مرطوب و اکثراً بارانی را داراست که این موقعیت باعث شده کشاورزی مخصوصاً برنج و کیوی از محصولات درجه اول این شهر بشمار بیاید و همچنان بزرگترین صادرات کیوی و میوه و سبزیجات در شمال غرب ایران بشمار برود. آبشارهای کوهستانی از جاذبههای گردشگری چوبر هستند.
مکانهای دیدنی
[ویرایش]طرح ساحلی شهرداری چوبر، پارک جنگلی شهرداری چوبر، باغات کیوی در سطح شهر، تاواگولی واقع در بالامحله چوبر، اماکن متبرکه امازاده نرگس خاتون و نه ساله، سیدآباد محله، دروار محله، للکه محله، رودسرا، هنری محله، کچیم، خودکارمحله، مسجد قباقی، دهقان محله، الکوفی و ییلاقات.[۴]
در قدیم
[ویرایش]فرهنگ جغرافیایی ایران جلد ۲ در مورد چوبر مینویسد: دهی است از دهستان کرگانرود شمالی بخش مرکزی شهرستان طوالش. در ۳۷ هزار گزی شمال هشتپر و ۳ هزار گزی شمال حویق سر راه شوسه آستارا واقع شدهاست. جلگه و مرطوب است. ۱۷۲۵ تن سکنه دارد. از چشمه و رودخانه آبیاری میشود. از محصولاتش غلات، لبنیات، عسل، چای، گیلاس، سیب و پرتقال است. مردمش به کشاورزی اشتغال دارند. سر راه شوسه ۵ قهوهخانه و چند دکان دارد.[۵]
در سال ۱۳۸۷ پدیدهٔ رانش زمین که پیش از این در منطقه چوبر بیسابقه بود، رخ داد.[۶]
مردم
[ویرایش]در فرهنگ جغرافیایی ایران درباره زبان و دین مردم چوبر نوشته شده است شیعه و طالشی .[۷]ولی امروزه مردم چوبر به زبانهای تالشی و ترکی آذربایجانی صحبت میکنند. برخی از مردم تالشتبار این شهر و چند روستای ساحلی اطراف به تدریج زبان تالشی را کنار گذاشته و به زبان ترکی آذربایجانی گویشور شدهاند. این امر در بخشهایی از مناطق تالش نشین ایران شامل برخی مناطق در ناحیهای که از شهر هشتپر آغاز میشود و تا آستارا ادامه مییابد نیز مشهود است که شامل مناطق هشتپر ، جوکندان ، لیسار ، خطبه سرا ، حویق ، لوندویل میباشد . زبان تالشی هنوز در روستاهای کوهپایهای و کوهستانی پیرامون چوبر برتری دارد.[۸]
منابع
[ویرایش]- ↑ https://www.amar.org.ir/سرشماری-عمومی-نفوس-و-مسکن/نتایج-سرشماری/نتایج-تفصیلی-سرشماری-1395
- ↑ https://en-il.topographic-map.com/maps/ok68/Chubar/
- ↑ «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانیشده از روی نسخه اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.
- ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانیشده از اصلی در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۱. دریافتشده در ۲۸ فوریه ۲۰۲۱.
- ↑ رزمآرا، حسینعلی (۱۳۲۸). فرهنگ جغرافیائی ایران. ج. ۲. چاپخانه ارتش.
- ↑ واحد مرکزی خبر[پیوند مرده] یکشنبه ۱۷ شهریورماه ۱۳۸۷–۲۳:۱۱، بازدید: سپتامبر ۲۰۰۸.
- ↑ رزم آرا (۱۳۲۸). فرهنگ جغرافیایی ایران جلد یکم استان دوم. دایره جغرافیایی ستاد ارتش.
- ↑ رهنمایی، محمدتقی، علل نفوذ زبانهای ترکی و گیلکی در تالش. بایگانیشده در ۴ اکتبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine، بازدید: سپتامبر ۲۰۰۸. (در قالب پیدیاف)

