سوباتان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نام ییلاقی در غرب لیسار در شهرستان تالش است.

موقعیت[ویرایش]

در فاصله ۳۶ کیلومتری شمال غرب شهر تالش و ۱۹ کیلومتری جنوب شرقی دریاچه نئور در ارتفاع ۱۹۰۰-۱۹۷۰ متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. آبادی ییلاقی سوبانان روبروی بلندترین کوه رشته کوه تالش «ریشکاژی یا ریشگاسر» قرار دارد. جمعیت منطقه ییلاقی سوباتان شامل روستاهای گزنه هونی، بیده پشت، هونی یش، قوری دره، قلعه بین یوردی، گنجخانه، ورزان و... بصورت فصلی متغیر است. بهار، تابستان و اوایل پائیز، منطقه پر از هیاهو و جنب و جوش است، ترکیب جمعیتی عمدتاً از تالش زبانهای بومی و اذری های مهاجر است که به دامداری و دامپروری مخصوصاٌ پرورش گوسفند مشغول هستند.

وجه تسمیه[ویرایش]

در مورد وجه تسمیه سوباتان دو نظریه وجود دارد : نظریه اول : سوباتان در ترکی به معنی محل فرو رفتن اب است سو به معنی آب و باتان از باتماق به معنی فرو رفتن است چون نزولات باران در این منطقه در حفره ای فرو میرود. نظریه دوم : سو یعنی گلپر و وتون یعنی محل رویش . پس در زبان تالشی سووتون که به اشتباه توسط ترک زبانها به سوباتان تبدیل شده . یعنی محل رویش گلپر . سوا لیف یعنی گیاه گلپر .

نقاط دیدنی سوباتان[ویرایش]

  1. چشمه باتمان بلاق :میان سوباتان و آسبومار واقع است.
  2. منطقه باستانی غار گنجخانه
  3. سرچشمه اصلی قنات سلسال که سر از قلعه سلسال لیسار در می‌آورده‌است.
  4. زمین اسب دوانی که منطقه ائی نسبتاً هموار و مشرف به سوباتان و در نزدیکی بیده پشت قرارگرفته است.
  5. آبشار ورزان واقع در ٤ کیلومتری غرب سوباتان
  6. مناطق هاچا داش - ساری داش - مجمع داش و ..
  7. پارک طبیعی و جنگلی آلچالق
  8. دریاچه نئور
  9. آبشار ماهار واقع در روستای ماهار
  10. بازارچه سنتی سوباتان

۱۱- موزه مردم شناسی عشایری سوباتان ۱۲- منطقۀ کاندی کِت در ساری بلاغ ۱۳- گودال‌های سنگی واقع در غرب کاندی کِت ۱۴- سوباتان قطعه‌ای از بهشت بر زمین است که در سال‌های اخیر به دلیل حضور گستردۀ بازدیدکنندگان، گردشگران و توریست‌های داخلی و خارجی و رها شدن زباله‌های نایلونی و برخی دیگر از آلودگی‌ها، به شدت در معرض تبدیل شدن به یک منطقۀ آلوده قرار گرفته است و توجه و اقدام سریع مسئولان کشوری و حامیان محیط زیست الزامی است ( ۱۵ شهریور ۹۳).

غذاهای محلی[ویرایش]

در این منطقه ییلاقی همانند سایر نقاط عشایر نشین غذاهای محلی خاصی تهیه می شود که از جمله آنها " پندیره ویسوج - سوجا دیله - قورما - قورتماج - سیرجینه - کله پلو - پته - قوزلی بریان و .... را نام برد .

منابع[ویرایش]

  • کتاب تالش سرزمینی در شمال ایران نوشته مارسل بازن

سایت سوباتان بهشت ایران