لیسار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لیسار
کشور  ایران
استان گیلان
شهرستان طوالش
بخش کَرَگان‌رود
نام(های) قدیمی لیساربازار
سال شهرشدن ۱۳۷۹
مردم
جمعیت ۳،۲۶۲ (۱۳۹۰)[۱]
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۲۴ متر
اطلاعات شهری
شهردار بابک باباخانی
پیش‌شماره تلفنی 013-4428

لیسار یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است.

این شهر با جمعیت ۳۲۶۲ نفر (برآورد ۱۳۹۰خ.) در بخش کرگان‌رود شهرستان طوالش قرار دارد. این شهر بر سر راه ترانزیت تهران - رشت - آستارا قرار داشته و به واسطه قلعه تاریخی سلسال یا صلصال شهرت دارد.فاصله این شهر از تهران در حدود ۴۷۰ کیلومتر میباشد.

علت نامگذاری[ویرایش]

لیسار به معنی محل درخت لی (نارون و...) است. و ربطی با نام پادشاهان آشور ندارد.[۳] لی. (اِ) درختی است که در جنگلهای ایران یافت می‌شود و در نجاری به کار رود. قسمی نارون. نامی که در رامسر و دیلمان و لاهیجان به اوجا دهند. ملج. شلدار. قره آقاج. لروت. سمد. سمت. له. و رجوع به اوجا و نارون شود.[۴]

موقعیت و آب وهوا[ویرایش]

شهر لیسار به دلیل حضور قلعه تاریخی سلسال و به دلیل واقع شدن در میان شالیزارهای برنج و باغ‌های گیلاس و نزدیکی به دریای خزر، دارای آب و هوای خاص با قابلیت بالای جذب گردشگر است. اجرای یک طرح گردشگری - اقامتی در این منطقه، بخشی از نوار ساحلی دریای خزر واقع در شهر لیسار، قلعه تاریخی سلسال، منطقه ییلاقی سوباتان و روستای قدیمی اگری‌بوجاق به عنوان طرح جامع ملی گردشگری سلسال لیسار به تصویب دولت رسیده‌است.[۵]

از شهرداران پیشین لیسار می‌شود به منوچهر غفارپور ، علی فتح اللهی، سید محسن سیدترابی، محمد تقی نظیری هره دشت و بهنام ابراهیم زاده اشاره کرد.[۶]

شخصیت‌های مشهور[ویرایش]

از شخصیت‌های مشهور منطقه در دوران معاصر می‌توان به مشروطه خواه گیلانی، ملا عبدالعزیز شریعتمدار کرگانرودی اشاره کرد. وی در جریان غائله 12 بهمن ۱۲۹۰ هجری شمسی در رشت به دست روسها اعدام گردید. بنای یادبودی در شهر رشت، پشت بیمارستان پور سینا برای وی و همرزمانش ساخته شده است.

منابع[ویرایش]

*اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران ۱۳۸۳خ.

  1. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۰». معاونت برنامه ریزی استانداری خراسان جنوبی (به نقل از مرکز آمار ایران)، ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. 
  2. رهنمایی، محمدتقی، علل نفوذ زبان‌های ترکی و گیلکی در تالش، فصلنامه تحقیقات تالش، شماره ۲ - زمستان ۱۳۸۰.
  3. علی‌اکبر دهخدا و دیگران، سرواژهٔ «لغت نامه دهخدا لغت «لی» و سار (=زار، منطقه و محل).»، لغت‌نامهٔ دهخدا (بازیابی در ۲۱/۱۰/۲۰۱۱).
  4. ساعی. جنگل شناسی. ۲۱۰. 
  5. به نقل از خبرگزاری ایسکانیوز، بازدید: اکتبر ۲۰۰۸.
  6. جهاد کشاورزی گیلان، بازدید: اکتبر ۲۰۰۸.