لیسار

مختصات: ۳۷°۵۸′۰۶″شمالی ۴۸°۵۳′۵۳″شرقی / ۳۷٫۹۶۸۳°شمالی ۴۸٫۸۹۸۱°شرقی / 37.9683; 48.8981
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لیسار
کشور ایران
استانگیلان
شهرستانتالش
بخشکَرَگان‌رود
نام(های) پیشینلیسار
سال شهرشدن۱۳۷۹
مردم
جمعیت۳٬۲۶۲ (۱۳۹۰)[۱]
جغرافیای طبیعی
ارتفاع۲۴ متر
آب‌وهوا
روزهای یخبندان سالانه۳تا۶روز در سال
اطلاعات شهری
شهرداربابک باباخانی
ره‌آوردکیوی
برنج
عسل
لوبیا
بادام
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۱۳
لیسار بر ایران واقع شده‌است
لیسار
روی نقشه ایران
۳۷°۵۸′۰۶″شمالی ۴۸°۵۳′۵۳″شرقی / ۳۷٫۹۶۸۳°شمالی ۴۸٫۸۹۸۱°شرقی / 37.9683; 48.8981

لیسار یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است.

این شهر با جمعیت ۳٬۲۶۲ نفر (برآورد ۱۳۹۰) در بخش کرگان‌رود شهرستان طوالش قرار دارد. این شهر بر سر راه ترانزیت تهران - رشت - آستارا قرار داشته و به واسطه قلعه تاریخی صلصال شهرت دارد. روستای نومندان محل چشمه‌های جوشان و استخر طبیعی به نام محلی سل و قلعه باستانی صلصال در ان واقع هست یکی از قدیمی‌ترین روستاهای این شهر می‌باشد که به صورت کدخدایی در قرن‌های گذشته اداره می‌شده‌است، کدخدا سبز علی وفرزندش، کدخدا فرامرز و کدخدا عبداله قبل از شناسنامه دار شدن مردم منطقه از افراد سرشناس منطقه بودند و پسوند نومندانی در کنار نام خانوادگی چند روستا غیر نومندان نیز دیده می‌شود. قرآن دستنویس با جلد چرم آهو متعلق به یک و نیم قرن از کربلایی فرامرز نومندانی پدر کربلایی عبداله به یادگار مانده‌است. روستای هره دشت در مسیل رودخانه هره دشت و روستای داوان نیز از روستاهای قدیمی لیسار می‌باشند. ملا عزیز شریعت مدار هره دشتی از مشروطه خواهان این منطقه می‌باشد، که درمقابل بیمارستان پورسینای رشت درمحل شهادتش دفن شده‌است .

فاصله این شهر از تهران در حدود ۴۴۱ کیلومتر می‌باشد.

مردم لیسار به زبان ترکی و تالشی[۳][۴][۵][۶] سخن می‌گویند.

در لغت نامه دهخدا از لیسار به دهستانی یاد می‌شود که در شهرستان طوالش واقع شده.[۷]

موقعیت و آب وهوا[ویرایش]

شهر لیسار به دلیل حضور قلعه تاریخی صلصال و به دلیل واقع شدن در میان شالیزارهای برنج و باغهای گیلاس و نزدیکی به دریای خزر، دارای آب و هوای خاص با قابلیت بالای جذب گردشگر است. اجرای یک طرح گردشگری - اقامتی در این منطقه، بخشی از نوار ساحلی دریای خزر واقع در شهر لیسار، قلعه تاریخی صلصال، منطقه ییلاقی سوباتان و روستای قدیمی اگری‌بوجاق به عنوان طرح جامع ملی گردشگری صلصال لیسار به تصویب دولت رسیده‌است.[۸][۹]

منابع[ویرایش]

*اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران ۱۳۸۳خ.

  1. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۰». معاونت برنامه‌ریزی استانداری خراسان جنوبی (به نقل از مرکز آمار ایران). ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۲ اکتبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲.
  2. رهنمایی، محمدتقی، علل نفوذ زبان‌های ترکی و گیلکی در تالش، فصلنامه تحقیقات تالش، شماره ۲ - زمستان ۱۳۸۰.
  3. «بخشداری کرگانرود». بایگانی‌شده از اصلی در ۵ دسامبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۰.
  4. https://mag.eravel.com/لیسار-سفری-به-تاریخ-و-طبیعت/[پیوند مرده]
  5. چهارگوشه
  6. گیلیار
  7. علی‌اکبر دهخدا و دیگران، سرواژهٔ «لغت‌نامه دهخدا لغت «لی» و سار (=زار، منطقه و محل).»، لغت‌نامهٔ دهخدا (بازیابی در ۲۱/۱۰/۲۰۱۱).
  8. به نقل از خبرگزاری ایسکانیوز، بازدید: اکتبر ۲۰۰۸.
  9. جهاد کشاورزی گیلان بایگانی‌شده در ۲۰ آوریل ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine، بازدید: اکتبر ۲۰۰۸.