دنبالچه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دنبالچه
Gray100.png
استخوان دنبالچه.
جزئیات
لاتین os coccygis
شناسه‌ها
فهرست گری p.۱۸۶
سرعنوان پزشکی A۰۲٫۸۳۵٫۲۳۲٫۸۳۴٫۲۲۹
واژگان آناتومی A02.2.06.001
اف‌ام‌اِی 20229
واژگان کالبدشناسی استخوان

دُنبالچه (به انگلیسی: Coccyx) استخوانی مثلثی شکل است که در انتهایی‌ترین بخش ستون فقرات انسان در زیر استخوان خاجی (ساکروم) قرار دارد شامل ۳–۴ مهره به هم جوش خورده می‌باشد. این استخوان جزیی از لگن خاصره است که در پایین‌ترین قسمت ستون فقرات، در شکاف گلوتئال قابل لمس می‌باشد. دنبالچه با اندازه کوچکش و نیز نداشتن قوس‌های مهره‌ای و بالطبع کانال‌های مهره‌ای مشخص می‌گردد.

مهره‌های دمی[ویرایش]

مهره‌های دمی به استخوان‌هایی گفته می‌شوند که دم جانوران دم‌دار را می‌سازند.[۱] تعداد این استخوان‌ها متغیر است و از چند عدد تا ۵۰ تا در تغییرند. این تعداد بستگی به طول دم جانور و نیز کارکرد آن دارد. انسان‌ها دارای ۳ تا ۵ مهره دمی در دنبالچه خود هستند.[۲]

ستون مهره بز

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Kardong, Kenneth V. (2002). Vertebrates: comparative anatomy, function, evolution. McGraw-Hill. pp. 287–288. ISBN 0-07-290956-0 (help). 
  2. Hyman, Libbie (1922). Comparative Vertebrate Anatomy. Chicago: University of Chicago Press. pp. 125. 
  • ریچارد دریک، آدام میچل، وین وگل. آناتومی گری برای دانشجویان. جلد اول: تنه. ترجمهٔ غلامرضا حسن‌زاده، سید بهنام‌الدین جامعی و…. چاپ اول. انتشارات خسروی، ۱۳۸۸. 
  • حسن‌زاده طاهری، محمد مهدی. ابراهیم‌زاده بیدسکان، علیرضا. آناتومی انسانی پایه. جهاد دانشگاهی مشهد، ۱۳۸۷. شابک ‎۹۴۶۳۲۴۱۸۱۵.