استخوان‌بندی محوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
استخوان‌بندی محوری
Axial skeleton - aniamation.gif
جزئیات
لاتین Skeleton axiale
شناسه‌ها
فهرست گری p.۸۰
واژگان آناتومی A02.0.00.009
اف‌ام‌اِی 712216666
واژگان کالبدشناسی

دستگاه استخوان‌بندی بدن را می‌توان به دو بخش محوری استخوان‌بندی محوری (انگلیسی: Axial skeleton) و ضمیمه‌ای تقسیم کرد.

استخوان‌بندی محوری (اسکلت آبی رنگ در تصویر) محور عمودی بدن را تشکیل می‌دهد و شامل سر که خود شامل جمجمه، صورت، استخوانهای شنوایی و استخوان لامی است (۲۹ استخوان)، قفسه سینه (۱۲ جفت دنده و استخوان جناغ سینه) و ستون مهره‌ها (۷ مهره گردنی، ۱۲ مهره پشتی، ۵ مهره کمری، ۵ مهره بهم متصل خاجی و ۴ مهره به‌هم جوش خورده دنبالچه مجموعاً ۲۶ استخوان) است. این اسکلت‌بندی دارای وظایفی چون حفاظت از مغز، نخاع خاری، اندام‌های حسی و بافت‌های نرم حفره سینه، حمایت از وزن بدن در بخش بالایی پاها می‌باشد.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

۱- حرکت شناسی. قیدی، نغمه. (۱۳۸۹). انتشارات سپاهان.

۲- Structure & Function of the human body, Martini, RH. , Bartholomew, D.F. (1999). Prentice Hall publication.

پیوند به بیرون[ویرایش]