استخوان تهیگاهی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
استخوان تهیگاهی
Ilium 02 animation.gif
Pelvis diagram.png
جزئیات
لاتینos ilii
شناسه‌ها
فهرست گریp.۲۳۶
سرعنوان پزشکیA02.835.232.611.434
دورلندز
/السویر
p_10/۱۲۶۲۳۱۲۳
واژگان آناتومیA02.5.01.101
اف‌ام‌اِی16589
واژگان کالبدشناسی استخوان

استخوان تهیگاهی که به عربی استخوان حرقفی و به لاتین استخوان ایلیوم نامیده می‌شود یکی از سه قسمت استخوان بی‌نام در دوران نوزادی است.

استخوانهای لگن.
۱. استخوان خاجی
۲. ایلیوم
۳. ایسکیوم
۴. پوبیس
۵. سیمفیزیس پوبیس
۶. استابولوم
۷. سوراخ ابتوراتور
۸. دنبالچه
خط قرمز: خط انتهایی/محدوده لگن

در افراد بالغ غضروف‌ها تبدیل به استخوان شده و لگن خاصره یکپارچه استخوانی می‌گردد. از مجموع دو نیم‌لگن و استخوان خاجی فضایی به وجود می‌آید که به آن لگن خاصره می‌گویند.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

گریآناتومی گری. تهران