مهرههای سینهای
| مهره سینهای | |
|---|---|
 مکان استخوانهای مهرهٔ سینهای (نشان داده شده به رنگ قرمز). در انسانها، مهرههای سینهای ۱۲ استخوان هستند که از بالا به پایین به شکل T1، T2 تا T12 نامیده میشوند. | |
 یک مهره سینهای معمولی از دید کناری. | |
| جزئیات | |
| شناسهها | |
| لاتین | vertebrae thoracicae |
| MeSH | D013904 |
| TA98 | A02.2.03.001 |
| TA2 | 1059 |
| FMA | 9139 |
مهرههای سینهای تعدادی مهره در ستون فقرات مهرهداران هستند که بخش میانی آن در میان مهرههای گردنی و کمری را تشکیل میدهند که به آنها مهرههای پشتی هم میگویند. در انسانها، اندازه این مهرهها به نسبت متوسط است و با حرکت به سوی پایین ستون فقرات اندازهشان بیشتر میشود، به گونهای که بالاترین مهرهٔ سینهای بسیار کوچکتر از پایینترین آنها است. ویژگی اصلی این مهرهها اتصال آنها به استخوانهای قفسه سینه و دندهها است. این مهرهها دارای چهار سطح اضافی مفصلی هستند و به دلیل همین اتصال در حرکات فلکشن و فلکشن جانبی دارای محدودیت میباشند. همچنین زائدههای شوکی این مهرهها بلند و به سمت پایین متمایل هستند و به همین دلیل حرکت هایپر اکستنشن ستون مهرهها در این قسمت محدود شده است.
تعداد مهرههای سینهای در مهرهداران گوناگون متفاوت است. انسانها ۱۲ مهره از این نوع دارند. کیسهداران اغلب ۱۳ مهره سینهای دارند، اگرچه در میان وامبتها و موش کورهای کیسهدار این تعداد به ۱۵ میرسد و در بادپرکیسهدارها به ۱۲.[۱] در میان دیگر پستانداران، تعداد ۱۲ تا ۱۵ مهرهٔ سینهای معمول است، با استثنای ۱۸ تا ۲۰ تا در اسبها، تاپیرها، کرگدنها، فیلها و تنبل در داشتن بیشترین تعداد مهره با ۲۵ عدد، و نیز کمترین تعداد با ۹ تا در میان آببازسانان.[۲]
ویژگیهای عمومی
[ویرایش | اشتراکگذاری]
مهرههای دوم تا هشتم قفسه سینه عموماً دارای بدنی قلبی شکل هستند که در جهات قدامی خلفی و عرضی به یک اندازه پهن هستند. در انتهای ناحیه قفسه سینه، بدن آنها شبیه مهرههای گردنی و کمری است. این اجسام در قسمت خلفی کمی ضخیمتر از قسمت قدامی هستند، در قسمت فوقانی و تحتانی صاف، از جلو محدب هستند، از ناحیه پشتی عمیقاً مقعر و کمی منقبض از جانبی و شکمی هستند. دو نیمه وجهی دنده ای در هر طرف وجود دارد، یکی در بالا و نزدیک ریشه ساقه، دیگری تحتانی و در جلوی شکاف مهره تحتانی. این سطوح پوشیده از غضروف، همراه با فیبروغضروفهای بین مهره ای، سطوح بیضی شکلی را برای پذیرش سر دندهها در هنگام مفصل بندی مهرهها تشکیل میدهند.
در ناحیه توصیف شده به عنوان ستون مهرهها، ساقهها به سمت عقب و کمی به سمت بالا هدایت میشوند، با بریدگیهای بزرگ و عمیق مهرههای تحتانی. لامینهها پهن، ضخیم و مانند کاشی روی هم قرار دارند و برای محافظت از نخاع با ساقهها به هم متصل میشوند. سوراخ بین مهره ای کوچک، مدور است و دو ریشه عصبی را در هر سطح در خود جای میدهد.
سوراخ مهره ای دهانه بزرگی است که طناب نخاعی را در سطح قفسه سینه در بر میگیرد و از آن محافظت میکند. روند خاردار طولانی، مثلثی و سلی شکل است که به صورت مایل به سمت پایین هدایت میشود و از مهره پنجم تا هشتم روی هم قرار گرفته است. فرآیندهای مفصلی برتر صفحات نازکی با وجههای مسطح به سمت عقب، جانبی و بالا هستند، در حالی که فرآیندهای مفصلی تحتانی با لایهها ترکیب میشوند و کمی بیرون میآیند، با وجههای رو به جلو، میانی و رو به پایین. فرآیندهای عرضی ضخیم، قوی و طولانی هستند و به یک انتهای چاقدار با سطح مقعر برای مفصل بندی دنده ختم میشوند.
مهرههای سینه ای
[ویرایش | اشتراکگذاری]T1: دارای وجههایی برای نیمه اول و بالایی دنده دوم، بدنی مانند گردن، سطوح مفصلی فوقانی رو به بالا و عقب، روند خاردار ضخیم و افقی است و عصب نخاعی قفسه سینه 1 (T1) از زیر آن عبور میکند.
T2: بزرگتر از T1، عصب نخاعی توراسیک 2 (T2) از زیر آن عبور میکند.
T3: عصب نخاعی سینه ای 3 (T3) از زیر آن عبور میکند.
T4: سطوح با مهره پنجم قفسه سینه و زاویه جناغ، دارای وجوه برای دنده چهارم است و عصب نخاعی سینه ای 4 (T4) از زیر آن عبور میکند.
T5: سطوح با مهره چهارم قفسه سینه و زاویه جناغ، نای انسان را به برونشهای اصلی تقسیم میکند، دارای وجههایی برای دنده پنجم است و عصب نخاعی سینه ای 5 (T5) از زیر آن عبور میکند.
T6: عصب نخاعی سینه ای 6 (T6) از زیر آن عبور میکند.
T7: عصب نخاعی قفسه سینه 7 (T7) از زیر آن عبور میکند.
T8: دارای وجههایی برای دنده هشتم است و عصب نخاعی سینهای 8 (T8) از زیر آن عبور میکند.
T9: ممکن است یک یا دو نیمه وجهی برای دنده نهم داشته باشد و عصب نخاعی سینه ای 9 (T9) از زیر آن عبور کند.
T10: دارای یک صفحه مفصلی کامل برای دنده دهم است، زیر آن ندارد و عصب نخاعی سینه ای 10 (T10) از زیر آن عبور میکند.
T11: به شکل و اندازه مهرههای کمری نزدیک میشود، دارای وجههای مفصلی با اندازه متوسط، ساقههای ضخیمتر، یک روند خاردار کوتاه تقریباً افقی، و فرآیندهای عرضی بسیار کوتاه بدون وجههای مفصلی است. عصب نخاعی توراسیک 11 (T11) از زیر آن عبور میکند.
T12: دارای خصوصیاتی شبیه به T11 اما با سطوح مفصلی تحتانی محدب و به سمت جانبی، شبیه مهرههای کمری. دارای فرآیندهای عرضی است که به سه ارتفاع تقسیم میشوند - غدههای فوقانی، تحتانی و جانبی - و عصب نخاعی قفسه سینه 12 (T12) از زیر آن عبور میکند.
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراکگذاری]منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- این مقاله در بردارندهٔ بخشهایی از صفحه page 102 چاپ ۲۰ام آناتومی گری (۱۹۱۸) است که در مالکیت عمومی قرار دارد.