کمربند شانه‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
کمربند شانه‌ای
Pectoral girdle front diagram.svg
Human pectoral girdle
جزئیات
لاتین cingulum pectorale
شناسه‌ها
دورلندز
/السویر
c_35/۱۲۲۴۰۵۱۲
واژگان آناتومی A01.1.00.020
اف‌ام‌اِی 23217
واژگان کالبدشناسی استخوان

کمربند شانه‌ای[۱] مجموعه‌ای از استخوانهاست که اندام فوقانی را به اسکلت محوری در هر طرف متصل می‌کند. در انسان از استخوان‌های زیر تشکیل می‌شود:

  • استخوان بازو (هومروس)
  • استخوان کتف (اسکاپولا)
  • استخوان ترقوه یا چنبر (کلاویکولا)
  • استخوان جناغ (استرنوم)

کمربند شانه‌ای در اندام فوقانی، معادل کمربند لگنی در اندام تحتانی است. از دو استخوان تشکیل‌دهنده کمربند شانه‌ای، فقط استخوان ترقوه با اسکلت محوری مفصل می‌شود (توسط مفصل جناغی‌ترقوه‌ای).

تصویر شماتیک از مفصل شانه انسان
تصویر شماتیک از مفصل شانه انسان

مفاصل[ویرایش]

استخوان‌های کمربند شانه‌ای به گونه‌ای اتصال می‌یابند که باعث ایجاد چهار مفصل می‌گردند که عبارتنداز:

مفصل شانه (گلنوهومرال)[۲]

مفصل اخرمی-چنبری (آکرومیوکلاویکولار) یا اخرمی-ترقوه‌ای[۳]

مفصل جناغی-چنبری (استرنوکلاویکولار) یا جناغی-ترقوه‌ای

مفصل کتفی-سینه‌ای (اسکاپولوتوراسیک) که بیشتر یک اتصال است تا یک مفصل حقیقی. این قسمت نقش مهمی در حرکت دور کردن شانه در هماهنگی با مفصل شانه دارد. بیشترین میزان حرکت در کمربند شانه‌ای مربوط به مفصل شانه بوده و سه مفصل دیگر از تحرک کمتری برخوردارند.[۴]تحرک زیاد مفصل شانه یک عامل مهم بی‌ثباتی[۵] آن محسوب می‌شود و بنابراین مستعد آسیب بسیاری است (به ویژه دررفتگی).

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Shoulder girdle
  2. Shoulder joint
  3. Acromioclavicular joint
  4. نوربخش، سید تقی. شایسته آذر، مسعود. ترجمه:معاینه فیزیکی ستون فقرات و اندام‌ها. ص 3
  5. Unstability

منابع[ویرایش]