ماهیچه سینه‌ای بزرگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ماهیچه سینه‌ای بزرگ
Pectoralis major.png
Sobo 1909 245.png
The trunk viewed from the front, showing the pectoralis minor to the right. (To the left it is removed showing underlying structures, among other the pectoralis minor.)
لاتین Musculus pectoralis major
در فهرست گِرِی subject #۱۲۲ ۴۳۶
خاستگاه Clavicular head: anterior surface of the medial half of the clavicle.
Sternocostal head: anterior surface of the sternum, the superior six costal cartilages, and the aponeurosis of the external oblique muscle
پیوندگاه    Lateral lip of the bicipital groove of the humerus
سرخ‌رگ pectoral branch of the thoracoacromial trunk
عصب lateral pectoral nerve and medial pectoral nerve
Clavicular head: C5 and C6
Sternocostal head: C7, C8 and T1
کار Clavicular head: flexes the humerus
Sternocostal head: extends the humerus
As a whole, adducts and medially rotates the humerus. It also draws the scapula anteriorly and inferiorly.
سرعنوان پزشکی Pectoralis+Muscles
دورلندز/السویر m_22/۱۲۵۵۰۱۲۹

ماهیچه سینه‌ای بزرگ یا (به انگلیسی: Pectoralis major) عضله‌ای است بادبزنی شکل و بزرگ که از دنده‌های حقیقی قفسه سینه، جناغ سینه و ترقوه مبدأ گرفته و به لبه خارجی ناودان بازویی استخوان بازو متصل می‌گردد و قابل لمس است. سر ثابت این عضله در بخش ترقوه ای از دوسوم سطح داخلی و قدامی ترقوه و در بخش جناغی از لبه سطح قدامی جناغ سینه و غضروف شش دنده اول شروع می‌شود و سر متحرک هر دو بخش به سطح خارجی بازو (فاصله پنج سانتی بازو) می‌چسبد.

توصیف[ویرایش]

ماهیچه سینه‌ای بزرگ بزرگ‌ترین و سطحی‌ترین عضله جدار قدامی است. پهن و سه‌گوش، بادبزنی شکل و ضخیم است. کنارهٔ تحتانی ان چین اگزیلاری قدامی را ایجاد می‌کند که مشخص کنندهٔ کنارهٔ قدامی تحتانی اگزیلا است. عضله دو مبدأ اصلی دارد. کلاویکولار و استرنوکوستال.

سر کلاویکولار از نیمهٔ داخلی سطح قدامی کلاویکولا.
سراسترنوکوستال از نیمهٔ عرضی سطح قدامی استرنوم (تا ششمین یا هفتمین غضروف) و از غضروف‌های تمام دنده‌های حقیقی و نیام عضله مایل شکمی. اغلب فیبرهای این سر به طرف پایین و داخل ادامه مسیر می دهند تا به جدار قدامی شکم وصل شدهو بخش شکمی عضله را تشکیل می‌دهند.

الیافی که از مبدأ کلاویکولار می آیند معمولاً توسط یک شکاف از الیاف مبدا استرنوکوستال مجزا هستند. ماهیچه توسط یک وتر به پهنای پنج سانتی‌متر به لبهٔ خارجی ناودان اینتر توبر کولار استخوان بازو می‌چسبد. این وتر، شامل یک ورقه قدامی و یک ورقه خلفی است. ورقه قدامی ضخیم‌تر از ورقه خلفی است. الیاف کلاویکولار در ورقه قدامی شرکت می‌کنند و ممکن است تا اتصالات دلتوئید ادامه یابد.

الیاف ورقه خلفی به استخوان بازو، بالاتر از ورقه قدامی امتداد می‌یابد و یک استطاله از خود خارج می‌کند که پس از پوشاندن ناودان اینتر توبرکولار (ناودان دو سری) با کپسول مفصل شانه مخلوط می‌شود.قسمت ابدومینال عضله پکتورالیس ماژور در زیر قسمت است استرنوکوستال ان برای تشکیل U شکلی با ان در انتهای خود پیچ میخورد. پایین‌ترین فیبرهای ابدومینال نسبت به فیبرهای استرنو کوستال عمقی ترند.

فیبرهای میانی تشکیل قاعده U شکل را در چین اگزیلاری قدامی می‌دهند قسمت کلاویکولار به سمت تحتانی خارجی رفته و به لایهٔ قدامی تاندون U شکل پیوسته و هر چه بیشتر به سمت تحتانی میرود. قسمت کلاویکولاربر فیبرهای ابدومینال و استرنو کوستال تحتانی عمود بوده و بنا براین، این قسمت‌ها دارای اعمال متفاوتی هستند. کنار فوقانی عضله پکتورالیس ماژور از عضله دلتوئید توسط حفرهٔ اینفرا کلاویکولار که ان را ناودان دلتو پکتورال هم می‌نامند، مجزا میشود. از درون حفرهٔ اینفرا کلاویکولار، ورید سفالیک و شاخه دلتوئید از شاخه‌های شریان توراکو اکرومیال عبور می‌کند.

عصب‌دهی[ویرایش]

عصب این عضله از عصب لترال پکتورال و اعصاب گردنی تأمین می‌شود. انقباض این عضله موجب نزدیک شدن بازو به تنه، خم شدن به جلو و چرخش داخلی بازو می‌شود.

عصب‌دهی این عضله را پکتورال داخلی و خارجی که از شبکه بازویی در اگزیلا منشأ می‌گیرند عهده‌دار است. شاخه پکتورال شریان توراکو اکرومیال خون رسانی ان را به عهده دارد.

کارکرد[ویرایش]

هر دو قسمت عضله (کلاویکولار و استرنال) قادرند هر یک به تنهایی یا هر دو با هم عمل کنند. اگر تمام عضله با هم عمل کنند استخوان بازو را به حالت add (نزدیک شدن)،int rot (چرخش داخلی) قرار می‌دهند.

الیاف کلاویکولاربا کمک عضله کوراکو براکیالس بازو را به طرف جلو و داخل می‌برند. حرکت مخالف حالت قبل معمولاً توسط نیروی ثقل انجام می‌شود، اما اگر مقاومتی وجود داشته باشد، دسته استرنوکوستال با کمک لاتیسیموس دورسی و ترس ماژور حرکت بازگشت را انجام می‌دهند.

اگر مبدا عضله ثابت باشد add وint rot هومروس انجام می‌شود و اگر انتها عضله ثابت باشد پکتورالیس ماژوربهelevation توراکس در دم عمیق کمک زیادی می‌کند. در راه رفتن با عصا و کار کردن با پارالل به نگهداری وزن بر روی بدن کمک می‌کند.

عمل فیبرهای فوقانی flex وint rot مفصل شانه و horizontal add هومروس (به سمت جلو وشانه مخالف) می‌باشد. عمل فیبرهای تحتانی depress کمربند شانه وadd مایل (به سمت جلو و ایلیاک کرست سمت مقابل) هنگامی که بازو به‌طور عمودی abd یافته باشد فیبرهای ابدومینال، حداکثر کارایی خود را دارند ولی هم چنان‌که add پیش می‌رود، به تدریج فیبر عضلانی بالاتر نیز وارد عمل می‌شوند. این عضله هم چنین می‌تواند بازوی ext شده را به حالت عمودی بازگرداند. سپس قسمت کلاویکولار ان (که همراه فیبرهای قدامی دلتوئید از جلوی مفصل شانه می‌گذرد) این flex مفصل شانه را ادامه می‌دهد ولی در add هیچ نقشی ندارد.

ضعف الیاف فوقانی عضله پکتورالیس ماژور:

کاهش قدرت horizontal add، مشکل لمس سرشانه سمت مخالف، کاهش قدرت flexو int rot شانه، کوتاهی الیاف فوقانی عضله پکتورالیس ماژور

دامنه حرکتی horizontal abd وlat rot شانه کاهش می‌یابد. کوتاهی پکتورالیس ماژور هومروس را در وضعیت add وint rot نگه می‌دارد و نهایتا سبب abd اسکاپولا و دور شدن ان از ستون فقرات می‌شود.

ضعف الیاف تحتانی عضله پکتورالیس ماژور

کاهش add مایل (به سمت جلو و ایلیاک کرست سمت هیپ مقابل)، کاهش عمل پیوسته عضله در حرکت مایل از خارج به داخل و به سمت مخالف، نگه داشتن جسم سنگین یا بزرگ با هر دو دست مشکل است. کوتاهی الیاف تحتانی عضله پکتورالیس ماژور depress کمربند شانه و کاهش دامنه حرکتی flex و abd شانه به‌طور کامل تا بالای سر.

جستارهای وابسته[ویرایش]

عضله ذوزنقه‌ای

منابع[ویرایش]