شانه (بدن)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شانه
Shoulder joint.svg
دیاگرام مفصل شانه انسان
Gray327.png
کپسول مفصلی شانه, نمای قدامی
لاتین articulatio humeri
فهرست گری subject #81 313
دورلندز/السویر a_64/12161240

شانه بخشی از اندام فوقانی بدن است.

ناحیه‌های شانه[ویرایش]

شانه از لحاظ موضع‌شناسی به چهار ناحیه تقسیم شده است:

  1. زیربغلی (آگزیلاری)
  2. سینه‌ای (پکتورال)
  3. کتفی (اسکاپولار)
  4. دالی‌شکل (دلتوئید)

مفاصل ناحیه شانه[ویرایش]

شانه سه مفصل دارد مفصل گلنوهومرال (مفصل بازو) ، مفصل آکرومیوکلاویکولار (کتف و ترقوه) و مفصل استرنوکلاویکولار (ترقوه و جناغ). دو استخوان اصلی شانه کتف و ترقوه هستند. ترقوه استخوانی دراز است که همراه با استخوان کتف، بازو و جناغ، کمربند شانه‌ای را تشکیل می‌دهند.

استخوان کتف[ویرایش]

  • استخوان میان دو دوش یا استخوان کتف : استخوان مابین هر دو دوش که آن را به عربی کتف گویند. استخوان منتهای دست متصل بگردن که الفاظ دیگرش دوش و کت است. هر یک از دو پاره ٔ بالایین پشت و این غیردوش است چه دوش منکب است. دو قطعه استخوان است سه گوش پهن و نازک که در بالا و عقب قفسه ٔ سینه قرار دارد تقریباً بین اولین و هشتمین دنده واقع شده کنار داخلی آن در حدود شش الی هفت سانتیمتر از تیزی تیره ٔ پشت فاصله دارد.

این استخوان دارای دو سطح عقبی و جلوئی و سه کنار داخلی و خارجی و فوقانی و سه زاویه ٔ خارجی و پایینی و بالایی می‌باشد. سطح خلفی کاملاً محدب است و در حد فاصل بین یکربع فوقانی و سه ربع تحتانی آن تیغه ٔ استخوانی که عمود بر آن است قرار دارد. باید دانست که این تیغه به عقب و بالا و خارج متوجه‌است و آن را خار کتف می‌نامند، که در عرض استخوان از کنار داخلی شروع شده و در قسمت خارجی به زائده ٔ اخرمی منتهی می‌شود. و اما سطح قدامی یا حفره ٔ تحت کتفی گود و دارای خطوط برجسته مایلی است که از کنار داخلی به زاویه ٔ خارجی متوجه می‌باشد در روی این سطح عضله ٔ تحت کتفی می‌چسبد و خطوط مذکور چسبندگی عضله را به استخوان تقویت می‌کند. در کنارداخلی این ناحیه دو سطح سه گوش یکی در بالا و دیگری در پایین دیده می‌شود که رشته‌های عضله ٔ دندانه‌ای بزرگ روی آنها می‌چسبد. اما کنار داخلی که کنار شوکی نیز نامیده می‌شود سه چهارم آن مستقیم و یک چهارم بالایی آن بطرف خارج خم می‌شود ولی کنار فوقانی نازک و تیز است و در انتهای خارجی آن بریدگی هلالی است بنام بریدگی غرابی.

محتویات حفره آگزیلاری[ویرایش]

در این حفره شریان و ورید آگزیلاری، شبکه عصبی بازویی و عقده های لنفاوی و مقداری بافت چربی وجود دارد.

ناحیه آگزیلاری بین انتهای فوقانی بازو و بخش بالایی سطح خارجی توراکس است که دارای 4 جدار قدامی، خلفی، داخلی و خارجی میباشد. قاعده ناحیه آگزیلاری کمی گود بوده و با Axillary fascia اشغال می شود.دو طرف آن از کنار تحتانی پکتورالیس ماژور تا لاتیسیموس دورسی است.

راس این ناحیه آگزیلا را به ناحیه گردن ارتباط می دهد. در جلوی آن استخوان ترقوه قرار دارد. در عقب آن کنار فوقانی Scapula قرار دارد و داخل آن از کنار خارجی دنده اول است.

منابع[ویرایش]

  • بهرام الهی. «اول». در آناتومی اندام فوقانی، تحتانی، مفاصل. ویرایش ۴. چاپ ۱۲. تهران: جیحون، ۱۳۷۷. ۱. ISBN ۹۶۴۷۰۸۸۰۲۴. 

آناتومی پایه انسانی _ انتشارات دانشگاه علوم پزشکی مشهد مقدس