سینه کبوتری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سینه کبوتری
Ben Fraser pectus carinatum.jpg
طبقه‌بندی و منابع بیرونی
تخصص ژن‌شناسی پزشکی
آی‌سی‌دی-۱۰ Q67.7
آی‌سی‌دی-9-CM 754.82
دادگان بیماری‌ها 29402
مدلاین پلاس 003321
ئی‌مدیسین ped/۱۸۰۳

سینه کبوتری (انگلیسی: Pectus carinatum یا pigeon chest) به معنی برآمدگی مادرزادی غضروف‌های دنده و استخوان جناغ است به‌طوری که قفسه سینه به شکل برجسته درآید. این ناهنجاری برعکس سینه قیفی‌شکل است.

کالبدشناسی[ویرایش]

جناغ سینه، استخوانی پهن است که در قسمت قدامی فوقانی قفسه سینه قرار گرفته و دارای سه قسمت است:

دسته یا چنگال[۱] (Manobrium): پهن‌ترین و قوی‌ترین بخش جناغ سینه‌است و به استخوان ترقوه، دنده اول و نیمی از دنده دوم، متصل می‌گردد.

تنه (Body): بلندترین بخش جناغ سینه بوده و از بالا به دسته متصل شده و زاویه‌ای به نام زاویه جناغی یا زاویه لوئیس که مقداری به جلو تحدب دارد را می‌سازد و کناره‌های طرفی دارای یک بریدگی ناقص در بالا و پایین و ۴ بریدگی کامل برای اتصال دنده‌ها است.

زاویه خنجری (xiphoid): زایده کوچک خنجر مانندی است که در انتهای جناغ سینه قرار دارد.

بیماریزایی[ویرایش]

در آن جناغ Sternum به‌طرف پیشین برآمدگی پیدا می‌کند. این ناهنجاری نسبت به سینه قیفی‌شکل Pectus Excavatum: PE شیوع خیلی کمتری دارد.

حالت سینه کبوتری به سه دسته تقسیم می‌شود:

  1. سینه‌مرغی [۱] Chondrogladiolar (به معنی غضروفی‌غده‌ای)
  2. مخلوطی از کبوتری (کاریناتوم) و قیفی‌شکل (اکسکاواتوم)
  3. سینه کبوتر دمنده [۲] Chondromanubrial (به معنی غضروفی‌چنگالی)

سینه‌مرغی شایع‌ترین فرم سینه کبوتری است. در این فرم ثلث تحتانی جناغ به‌طرف قدام و به‌طور قرینه برآمدگی پیدا می‌کند.

علت سینه‌کبوتری[ویرایش]

علت این ناهنجاری به‌طور دقیق معلوم نیست؛ ولی دو نظریه وجود دارد:

  • رشد زیادتر از حد ناحیهٔ غضروفی دنده‌ها
  • جابه‌جایی قدامی جناغ.

شیوع[ویرایش]

ناهنجاری‌های سینه‌کبوتری شایع هستند؛ حدود ۱ از ۴۰۰ نفر اختلال پکتوس دارند.[۲]

علایم[ویرایش]

درمان[ویرایش]

چون شکل ظاهری برای بیمار ناراحت‌کننده است، بنابراین بهتر است سینه کبوتری اصلاح شود. بهترین سن برای جراحی بین ۶ تا ۱۰ سالگی است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

قفسه سینه

سینه قیفی شکل

منابع[ویرایش]