ابوسهل نوبختی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
اسماعیل بن علی بن اسحاق بن ابی سهل بن نوبخت معروف به (ابوسهل نوبختی) متکلم شیعه دوازده امامی، زاده ۲۳۷ و درگذشته ۳۱۱ هجری قمری بودهاست. وی از بزرگان خاندان نوبختی بوده و در دوره موسوم به غیبت صغری میزیسته و در نشر تشیع دوازده امامی در دوران حیرت تلاش فراوان کردهاست. [۱]
[ویرایش] منبع
- ↑ http://www.entizar.ir/page.php?page=showarticles&id=347 خاندان نوبختی، مسعودی، نشریه موعود