قروق

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۷°۵۰′۱۰″ شمالی ۴۸°۵۸′۲۷″ شرقی / ۳۷.۸۳۶۱۱° شمالی ۴۸.۹۷۴۱۷° شرقی / 37.83611; 48.97417[۱]

قروق
اطلاعات کلی
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان گیلان
شهرستان تالش
بخش مرکزی
نام‌های قدیمی کرگری بازار (بازار کرگانرود)
قروق بر ایران واقع شده‌است
قروق
۳۷°۴۹′۵۰″ شمالی ۴۸°۵۷′۳۵″ شرقی / ۳۷.۸۳۰۵۳۱° شمالی ۴۸.۹۵۹۷۱۳° شرقی / 37.830531; 48.959713
مردم
مذهب مسلمان شیعه و سنی
اطلاعات روستایی
پیش‌شمارهٔ تلفن ۰۱۸۲۴۴۷
جملهٔ خوش‌آمد بر تابلوی ورودی روستا خش اومش


قروق یکی از روستاهای معروف شهرستان تالش در استان گیلان در شمال کشور ایران است.

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

روستای قروق در فاصله حدود پنج کیلومتری شرق شهر تالش و در کنار دلتای شمالی رودخانه کرگانرود - که پس از عبور از شهر تالش (هشتپر) به دریای خزر می‌ریزد - قرار دارد. روستا از جنوب با مرز طبیعی کرگانرود و از شرق با مرز طبیعی دریای خزر محصور شده است و در شمال آن شالیزارهای گسترده ای قرار دارند که این روستا را از روستای جماکوه تفکیک می‌کند. در غرب نیز پس از گذر از سید نیکی به شهر تالش (هشتپر) می رسیم. از نقطه نظر مختصات جغرافیایی این روستا در عرض جغرافیایی ۳۷ درجه و ۸۳ دقیقه و طول جغرافیایی ۴۸درجه و ۹۶ دقیقه شرق نصف النهار مبدا واقع شده‌است. .[۲]

روش دسترسی[ویرایش]

جاده انزلی-تالش-آستارا، مسیری بین‌المللی و شناخته شده برای تمامی کسانی است که به شمال و شمال غرب کشور سفر می کنند. در این مسیر از شهر تالش و کمربندی شهر، جاده ای در امتداد شمالی رودخانه کرگانرود احداث شده‌است که پس از طی ۵ کیلومتر به روستای قروق ختم می‌شود.به عبارت دیگر برای رسیدن به روستای قروق، باید از سه راه سید نیکی که در قسمت شمالی پل رودخانه کرگانرود قرار دارد، در امتداد جریان رودخانه به سمت دریای خزر حرکت نمود تا پس از عبور از روستاههای سید نیکی، رهنمامحله و اسپیدور به روستای ساحلی قروق رسید.

جاذبه‌های گردشگری[ویرایش]

روستای قروق به سواحل زیبایش معروف است. این ساحل شنی که سه کیلومتر طول دارد، از رودخانه کرگانرود تا قسمتی از ساحل روستای کریم محله و شیلات آن کشیده شده‌ و شامل کمربند سبز ساحلی مزین به درختان کاج، توسکا، له له کی و بوته‌های تمشک و انار است. به طوری که در چند متری امواج، درختان سرسبز قرار دارند و می توان دوخته شدن جنگل به دریا را مشاهده کرد.

در منتهی‌الیه شمالی این سواحل می‌توان فانوس دریایی را مشاهده نمود که یکی از سه فانوس دریایی مستقر در گیلان است (دو فانوس دیگر در انزلی و لاهیجان قرار دارند). این فانوس دریایی در محدوده یکی از صیدگاه‌های قدیمی شیلات برای صید ماهیان خاویاری قرار دارد.

ساحل ماسه‌ای و نرم قروق همه ساله پذیرای هزاران مسافر است. این سواحل مکان مناسبی برای آب تنی و رفع خستگی و یکی از تفرجگاه­های مردم تالش و مسافران می‌باشد. ساحل قروق تالش به دلیل قابلیت­ها و پتانسیل­های اشاره شده و همچنین فاصله مناسبی که از شهر تالش و یکی از شریان­ها و مسیرهای اصلی حمل و نقل و عبور و مرور مسافران در کشور دارا می‌باشد، این توانایی را دارد تا به یکی از کانون‌های ویژه گردشگری گیلان و حتی کشور تبدیل گردد و فرصت‌های جدید سرمایه گذاری و توسعه و جذب گردشگر را فراهم آورد.

با توجه به این قابلیت‌ها، مرکز تفریحات ساحلی و دریایی روستای قروق از ۱۳۸۷ آغاز به کار نمود. این مرکز شامل ایجاد محدوده شنا و بازی‌های آبی برای خواهران و برادران، پیست اسب سواری، پیاده‌روی، هتل و استخر روباز و اماکن اقامتی و تفریحی است. همچنین استخر روباز این مرکز تفریحی دایر و در حال بهره‌برداری است.[۳]

با توجه به تجربیات کسب شده و پتانسیلهای منطقه، مسئولان شهرستان برنامه تبدیل این منطقه به یک مقصد گردشگری مطرح در سطح ملی و بین المللی را با تهیه طرح جامع گردشگری منطقه، اجرای طرحهای نرم افزاری، افزایش مشارکت و آموزش مردمان محلی و بومی، راه اندازی موزه تالش شناسی و مردم شناسی و همچنین رعایت و ارتقای قوانین زیست محیطی در دستور کار قرار داده اند. امید است با استفاده از نظرات اساتید و صاحب نظرانی که به تالش علاقه مند هستند، در اجرای این طرح بر اساس گردشگری پایدار موفق باشند.

سابقه و آثار تاریخی[ویرایش]

بنا به نظر دکتر محمدتقی رهنمایی استاد جغرافیای دانشگاه تهران و از صاحب نظران گردشگری کشور، این منطقه بر اساس نوشته‌های یک سیاح آلمانی در قرن هفدهم میلادی یکی از بزرگترین مراکز تجاری گیلان و شاهد جنگ‌های بسیار زیادی بوده‌است.[۴]

تا زمان جنگ جهانی دوم بندرگاه و مرکز اولیه شهرستان تالش در این ساحل قرار داشته‌است و بخش عمده ای از مبادلات تجاری بین سواحل ایران و روسیه از این بندر انجام می‌شد. تلگراف خانه وگمرک خانه آن فعالیت گسترده‌ای داشت. ساختمانهای گمرک آن تا سال ۱۳۳۶ برپا بودو پیرزنی بنام شیرین خانم که همسر یکی از کارکنان گمرک آن بود، دریکی از این ساختمانها زندگی می‌کرد.

بازار کرگانرود مرکز تبادل کالا و امور خدماتی واجتماعی منطقه از قبیل رسیدگی به اختلافات محلی وخانوادگی، خواستگاری و بستن قرار دادهای کشاورزی واستخدام کارگر برای فصل کاشت وخرید دام و بذر ونیازمندیهای دیگر بوده‌است. این بازار زیر نظر زمینداران و خانهای محلی قرار داشته و بیش از ۱۰۰دکان در آن وجود داشته‌است. مرحوم حاجی عبدالغنی وحاجی علی اشرف جباری از بازرگانان عمده کرگانرود بودند. بسیاری از مهاجرین تالش شمالی که از دست بلشویکها به ایران فرار کرده بودند، فعالیتهای تجاری خود را در کرگانرود آغاز کردند. دبستان کرگانرود نیز تا سال ۲۹-۱۳۲۸که به هشتپر منتقل شد دایر بود. بقایای قبرستانی کوچک و قدیمی که با درختان پوشیده شده و در روبروی آن حمام شهر کرگانرود هنوز برجای مانده‌است.

همچنین در بررسی‌های باستان‌شناختی، در ساحل دریا یک کشتی تاریخی شناسایی شده است که به‌نظر می‌رسد به دوره‌ی قاجار متعلق است. طول بدنه‌ی این کشتی تقربیا 30 متر و عرض آن را بین 10 تا 12 متر است. متأسفانه کشتی غرق‌شده شرایط حفاظتی خوبی ندارد و خطراتی مانند تغییرات شدید آب‌وهوایی، جزر و مد، فرسایش، بریدگی و ازهم‌گسیختگی، کشتی را تهدید می‌کند.[۵]

دلایلی که در خصوص جابجایی مرکز تجاری و سیاسی منطقه از این این بندر به شهر کنونی هشتپر ذکر می‌کنند آن است که طی جنگ دوم جهانی، متفقین به منظور رساندن قوای کمکی و تجهیزات نظامی و جنگی به اتحاد جماهیر شوروی سابق با کمک این دولت جاده انزلی-تالش-آستارا را ایجاد نمودند و پلی را که رفت‌وآمد بین دو سوی رودخانه پرآب کرگانرود را آسان می‌نمود، احداث کردند و بندر کرگانرود (مرکز قدیمی منطقه تالش) از این پل و جاده بدور ماند و منزوی گردید. به همین دلیل مردم این بندر به کنار جاده جدیدالأحداث کوچ کرده و شهری را بنا نمودند و چون در محل احداث شهر جدید کاخی با هشت درب بزرگ وجود داشته و از آنجائیکه در زبان تالشی درب را «بًر» می‌گویند، شهر جدید را هشتبر نام نهادند که به مرور زمان و بر اثر تکرار به هشتپر معروف شد و تغییر نام پیدا کرد و در سالهای اخیر این نام نیز عوض شد و آن را «تالش» نامیدند.[۶]

جمعیت و شرایط اجتماعی[ویرایش]

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت روستای قروق ۱۱۶۰ نفر بوده‌است.[۷] که نسبت زنان و مردان در آن برابر می باشد.[۸] ساکنان این روستا از اقوام تالشی می‌باشند و به زبان تالشی یا آذری صحبت می‌کنند.شغل اصلی بیشتر مردم این روستا کشاورزی وکشت برنج است.

روستا دارای خانه بهداشت با زیربنایی به مساحت ۶۸ متر مربع است که در زمین اهدایی مردم منطقه در سال ۱۳۸۸ احداث شد.

همانگونه که قبلاً اشاره شد در سال تحصیلی ۲۹_۱۳۲۸ دبستان کرگانرود به شهر تالش منتقل گردید. اما دوباره آموزش و پرورش پس از یک وقفه ۱۳ ساله در سال ۱۳۴۲ در این روستا با استفاده از طرح سپاه دانش تحت عنوان دبستان دولتی خیام قروق آغاز به کار نمود که تاکنون این مدرسه دایر می‌باشد.

زیرساختها و شرایط اقتصادی[ویرایش]

روستا دارای آب لوله کشی، برق و تلفن می‌باشد ولی از لوله کشی گاز طبیعی برخوردار نمی‌باشد هرچند این طرح در اسفند 1391 شروع شده است و مقرر بوده یک ساله به پایان برسد. مردم روستا بخاطر این جفا و در روزهای سرد که معمولاً از پاییز آغاز می‌شود رنج و عذاب زیادی متحمل می شوند.

محصول کشاورزی غالب این روستا برنج می‌باشد که تعداد بسیاری از مردم به این کار اشتغال دارند و شلتوکهای خود را در کارخانه برنج کوبی روستا که توسط قسمت آقاجانیان از اهالی این روستا بنا شده به برنج تبدیل می کنند. به مقدار محدودی نیز محصولات جالیزی هندوانه، گوجه فرنگی، خیارو ... نیز برای مصرف خود مردم کشت می‌گردد و باغهای مرکبات و میوه نیز وجود دارد. در سالهای اخیر باغهای کیوی و تولید میوه کیوی نیز در منطقه توسعه پیدا کرده‌است.

گروه معدود دیگری از مردم نیز به فعالیت صید ماهی در رودخانه کرگانرود و دریای خزر می‌پردازند. صید در رودخانه و دریا از طریق تور ماهیگیری یا تورهای دامگستر یا پره انجام می‌گیرد. مهمترین ماهیها شامل ماهی سفید، ماهی آزاد، کفال، کپور، ماهی خاویاری و ... می‌باشد.

در سالهای اخیر با توجه به کاهش منابع آبزی و ماهیان در دریای خزر اقدام به پرورش ماهیان در منطقه نیز رواج پیدا کرده‌است به طوری که در ساحل این روستا می‌توان نخستین طرح پرورش ماهی‌های خاویاری کشور ایران را مشاهده کرد. این مزرعه پرورش ماهیان خاویاری توسط محمد تقی بخشائی به عنوان کارآفرین این زمینه راه اندازی شد و با سرمایه گذاری چند ایرانی مقیم خارج از کشور فعال است. البته در حال حاضر شرکتها دیگری نیز در منطقه در زمینه پرورش ماهیان خاویاری فعالیت می کنند. [۹] با توجه به فعالیت این شرکتها در پرورش ماهیان خاویاری و تولید خاویار می توان گفت، تالش قطب پرورش ماهیان خاویاری گیلان است.[۱۰]

بحران محیط زیست[ویرایش]

در حال حاضر سلامت مردم بومی و محلی و توسعه گردشگری پایدار منطقه و همچنین محیط‌زیست به دلیل دفن زباله‌ها در ساحل دچار مشکل شده است. عدم توجه به ساحل و هدایای خدادادی طبیعت منطقه باعث نارضایتی مردم و کمتر جلوه شدن تلاشهای مسئولین شده است.[۱۱] از سال 1370 در توافقى كه بين اداره منابع طبيعى و شهردارى تالش انجام شد قسمت بزرگى (معادل ۵ هكتار)به این امر اختصاص یافته و با وجود اعتراض های مکرر مردم بومی و محلی و دلسوزان محیط زیست این امر ادامه دارد. شایسته است مسئولین ملی فراهم کردن بودجه برای ایجاد کارخانه کمپوست زباله و تجهیزات مرتبط مدرن و مسئولین محلی و شهرستان با پیگیری امر و یادآوری بحران اقدام شایسته ای را برای رضایت مردم و حفظ محیط زیست انجام دهند.[۱۲]

نمای 360 درجه ساحل قروق[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • رابینو، ه. ل، «ولایات دارالمرز ایران، گیلان»، انتشارات طاعتی، رشت، ۱۳۷۴
  • سایت اینترنتی کانون تالشیار (تشکل دانشجویان و دانش آموختگان تالش)
  • مختصات و ارتفاع

جستارهای وابسته[ویرایش]