شیروان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

[چه وقت؟]:

شیروان
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان خراسان شمالی
شهرستان شیروان
بخش مرکزی
سال شهرشدن ۱۳۰۶[۱][۲]
مردم
جمعیت ۸۸،۲۵۴ نفر در سال ۱۳۹۰[۳]
مذهب شیعه
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۰۹۷ متر
اطلاعات شهری
شهردار قاسم کوهستانی
پیش‌شماره تلفنی ۰۵۸۵-۶۲۲[۴]
وبگاه شهرداری شیروان

شهر شیروان مرکز شهرستان شیروان و دومین شهر بزرگ و مهم استان خراسان شمالی است. جمعیت این شهر در سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران برابر با ۸۲٬۷۹۰ نفر بوده‌است که این جمعیت شامل ۲۰٬۸۷۸ خانواده می‌شود.[۵] این شهر از شمال به کشور ترکمنستان، از جنوب به شهرستان اسفراین، از شرق به شهرستان فاروج و از غرب به بجنورد محدود می‌شود. شهر شیروان در مجاورت رود اترک قرار دارد.

پیشینه[ویرایش]

وجه تسمیه[ویرایش]

نام شیروان منسوب به نقش شیری است که شکل و شمایل آن در دامنه کوهی که در فاصله چند کیلومتری جنوب شهر وجود دارد مشاهده می‌گردد. این کوه به شیرکوه نیز معروف است. سنگهای تشکیل دهنده شکل شیر با دیگر سنگهای کوه‌های جنوب شهر، ازنظر جنس، نوع و رنگ متفاوت است و باعث می‌شود که هر بیننده‌ای این وجه تمایز (شکل شیر) را به وضوح مشاهده کند.[۶]

تاریخچه[ویرایش]

شیروان روزگاری پایتخت قوم پارت بوده‌است.[نیازمند منبع] دیاکونوف محقق ونویسنده روسی بر این باور است که نخستین امپراتوری مقتدر پارتها در شیروان به وجود آمده است. ایزدوخاراکسی و استرابون از مورخین و جغرافیدانان یونان محل زندگی و حکومت پارت را در دره رود اترک شیروان ذکر کرده‌اند. شیروان در زمان اشکانیان در زمره قلمرو آنان قرار داشته و وجود گورهای زرتشتی و آثار تاریخی در نقاط گوناگون ناحیه شیروان، نه تنها بر شناخت رویدادهای تاریخی شیروان در پیش از تاریخ کمک می‌نماید، بلکه آبادی و اهمیت این شهر را در آن زمان نشان می‌دهد.[۷]

از دید تاریخی، رونق شهر شیروان با دوره فرمانروایی خوارزمشاهیان مربوط است. بقعه امام زاده سلطان محمدرضا (ع) در شیروان از بناهای این دوره است. در حملات گورکانیان این منطقه آسیب فراوان دید و کشتار فراوانی در آن صورت گرفت. در دوران صفویان، مهم ترین واقعه‌ای که در این شهر روی داد، کوچاندن چهل هزار خانوار عشایر کُرد به این منطقه بود که برای مقابله با حملات ازبک‌ها، توسط شاه عباس انجام یافت. این شهر در دوران حکومت قاجار یکی از مناطق مهم درگیری‌های حکام محلی بود.

شهر شیروان در سال ۱۳۰۸ بر اثر زلزله به کلی ویران شد و پس از دو سال، بار دیگر با روشهای نوین شهرسازی دوباره سازی شد.[۸]

مکان‌های تفریحی[ویرایش]

از آثار و دیدنی‌هایی که در این شهر قرار دارد می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:

ییلاق زوارم (۲۸ کیلومتری جنوب غرب شیروان)

ییلاق اوغاز (۴۵ کیلومتری شمال شرق شیروان)

ییلاق گلیل نامانلو (۷۰ کیلومتری شمال شرق شیروان)

پارک ملی سرانی (۷۰ کیلومتری شهر شیروان)

منطقه نمونه گردشگری اسطرخی

غار پوستین دوز (۶ کیلومتری شمال شرق روستای لوجلی)

غار کافر قلعه (۵ کیلومتری جنوب غرب روستای گلیان)

آرامگاه تیموری (۶ کیلومتری غرب شیروان) (روستای زیارت)

امام زاده حمزه رضا (۶ کیلومتری غرب شیروان) (روستای زیارت)

امام زاده یحیی (۷ کیلومتری غرب شیروان) (روستای زیارت)

بقعه شیخ رشیدالدین محمد (۲۴ کیلومتری جنوب غرب شیروان)

امام زاده محمدرضامشهدطرقی (۱۸ کیلومتری جنوب غرب شیروان)

قلعه اسرار مشهدطرقی (۱۸ کیلومتری جنوب غرب شیروان)

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «شهرداری شیرون». پایگاه خبری و اطلاع رسانی خدمات شهری ایران. بازبینی‌شده در مرداد 1391. 
  2. http://portal2.moi.ir/Portal/Home/Default.aspx?CategoryID=8f931308-c67e-4cf4-a5e7-3c1bbb1a6f32
  3. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۰». معاونت برنامه ریزی استانداری خراسان جنوبی (به نقل از مرکز آمار ایران)، ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. 
  4. http://tct.ir/?siteid=1&pageid=393&siteid=1
  5. نسخه ذخیره شده فایل اکسل مرکز آمار ایران
  6. شهرداری شیروان
  7. فرمانداری شیروان
  8. آموزش و پرورش شیروان