رومارن
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| رومارن | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 بتهٔ اکلیل کوهی
|
||||||||||||||
| طبقهبندی علمی | ||||||||||||||
|
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||
| Rosmarinus officinalis توصیفگر: لینائوس |
رومارَن یا اِکلیل کوهی یا رُزماری یک گیاه خشبی، چندساله و معطر است که برگهایی سوزنیشکل و همیشهسبز دارد.
رومارن بومی منطقهٔ مدیترانه و کشور اوروگوئه است. گلهای آن در رنگهای گوناگون سفید، صورتی، بنفش یا آبی میرویند.
[ویرایش] استفاده در آشپزی
از برگهای تازه و خرد شده رومارن به دلیل وجود اسانس معطر و روغن فرار و همچنین تانن در سالاد و در تهیه خوراکهای مرغ و ماهی استفاده میشود. پودر برگهای خشک شده اکلیل کوهی به تنهایی یا همراه با سایر ادویه جات به عنوان چاشنی جهت خوش طعم نمودن غذاها به خصوص سس سالاد به کار میرود.
[ویرایش] خواص دارویی
از نظر خواص طبی و دارویی رومارن اثر ضدعفونی کننده و معرق داشته و جریان خون را در اندامهای شکمی افزایش میدهد و در تحریک میزان ترشح شیرههای گوارشی و صفرا بسیار مفید است. این گیاه شفا بخش برای معالجه رماتیسم، فلج، سستی اعضاء، تشنج، اختلالات عصبی و تنفسی و همچنین نارسایی کبد و کیسه صفرا مفید و موثر است. این گیاه و سبزی در ایران کمتر مورد توجه طباخان و بانوان آشپز ایرانی قرار گرفته ولی در کشورهای اروپایی جایگاه ممتازی در آشپزخانه داشته و در تهیه سسها و هنگام خوردن گوشت کباب استفاده دارد
مصرف رومارن باعث گشادی رگها و تقویت گردش خون میشود و بنابراین برای جلوگیری از ریزش موها مفید است.[۱]
[ویرایش] منابع
مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Rosemary»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۲۱ مه ۲۰۰۷).
