ادبیات پارسی میانه
| در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
ادبیات پارسی میانه یا زبان پهلوی در دوره ساسانیان بر روی پی اوستا و آیین ادب زرتشتی شکل گرفت و تا سه سده پس از اسلام ادامه پیداکرد و ازاینرو عمر این ادبیات را نزدیک به هزارسال برآورد میتوان کرد.
محتویات |
نوشتههای بازمانده از پهلوی [ویرایش]
در دوران ساسانی کتابهای بسیاری به زبان پهلوی نوشته شد که البته بسیاری از آنها در رویدادهای مربوط به جنگهای ایران و روم و ایران و اعراب از میان رفت ولی بسیاری از اینها در دوران پس از اسلام مجدداً به الفبای زند باز نویسی شد.این فرایند بازنویسی بدست موبدان و دستوران زرتشتی انجام میشد تا از گزند و آسیب دور بمانند. در همان زمان بسیاری از آن نوشتهها بدست ایرانیان نومسلمان به عربی بازگردانده شد تا مجموعه فرهنگی ایران باستان هم وارد اسلام گردد و هم از خاموشی آن جلوگیری شود. این نهضتی بود که بدست ابن مقفع یا همان روزبه دادویه راه افتاد و هم او بسیاری کتابهای پارسی میانه مانند ادب الکبیر(آیین نویسندگی) و ادب الصغیر(آیین نامه نگاری) المنطق (ترجمهای از کتاب منطق پهلوی ارسطو) و کلیله و دمنه را ترجمه کرد. حنین ابن اسحاق و ابن خرداذبه و ثعالبی نیز کتابهای دیگری را ترجمه کردند و ازاینرو بسیاری از کتابها مانند زیج شهریار و هزارویکشب و گاهنامه و ورزنامه خداینامه و مانند اینها از پارسی میانه به عربی ترجمه شد که بدون شک همین باعث غنی شدن و توانمندی نثر عربی گشت. در همین اوان کتابهایی هم به پهلوی نوشته شد که نویسندگان آن باز هم از میان زرتشتیان بودند و آنها را برای دفاع از دین خود و نگاهداری از دین نیاکان تالیف نموده بودند. از این دست کتابها میتوان به آثار باارزشی مانند دینکرد و بندهشن و گجستک و ابالیش و همچنین شکندگمانیک ویچار اشاره نمود. همچنین در دوره ساسانی کتابهای اوستا به زبان پهلوی (از اوستایی) ترجمه شد تا همه مردم بتوانند از آن بهره ببرند و آنرا بخوانند .ازاینرو کتابهای بسیاری بزبان پهلوی از روزی اوستا نیز نوشته شد و همه اینها باهم بر غنا و ارزش ادبی زبان و ادبیات پهلوی افزود.
نوشتههای بازمانده از پهلوی [ویرایش]
نام چند مورد از کتابهای برجسته پارسی میانه که به زبان اصلی بجا مانده و به ما رسیدهاند، اینها هستند:
- زند اوستا
- زند ویسپرد
- زند وندیداد
- زند یشت
- بُندهش داستان آفرینش با پیش درآمدی طولانی
- کارنامه اردشیر بابکان (سرگذشت اردشیر پسر بابک، بنیادگذار دودمان ساسانی)
- شهرستانهای ایران
- شگفتی و برجستگی سیستان
- زبور پهلوی ترجمه پهلوی انجیل مسیح
- شاپورگان کتاب مقدس آیین مانوی
- جاماسب نامه سخنان حکیم جاماسب از معاصران زردشت
- دینکرد (کردارهای دینی)
- اردویرازنامه (کتاب ویراز درستکار، این کتاب بنیاد کمدی الهی *دانته بوده است)
- دادستان مینوی خرد (حکمهای روح خردگرایی)
- داروی خرسندی رسالهای مذهبی در مورد اهمیت ایمان و توکل
- رازان از سری کتابهای مانی
- پندنامه بزرگمهر بختگان
- گزارش شطرنج (وزارشنی چترنگ، در مورد پیدایش شترنج و نرد
- یادگار زریران (حماسه دودمان زریر)
- یادگار بزرگ مهر
- مادیان ماه فروردین روز خرداد سالشماری رویدادهای یک روز ویژه از سال
- اندرز آذرپاد مهراسپندان
- روز هرمزد ماه فروردین
- شایست نشایست
- پیمان نامه زناشویی
- چم کستی
- پرسش ها
- اندرز دستوران به بهدینان
- انجیل زنده از دیگر آثار آیین مانوی
- اندرز کنم بشما کودکان
- نامه تنسر در مورد رویدادهای اواخر
- پتیت خود در مورد زهد و ریاضت کشی
- داتستان دینیک
- درخت آسوری (یک داستان ادبی)
- خسرو و ریدگ (خسرو و خدمتکار)
- ماتیکان گجستک ابالیش
- یوشت فریان و آخت داستانهای عرفانی آموزشی ایرانی
- نامگ نبیسشنیه (آیین نامه نگاری)
- هیربُدستان (کتاب تفسیر، راهنمای موبدان)
- نیرنگستان (تفسیر اوستا)
- چیدگ اندرزی پریوتکشان (گزیده اندرزهای پیشینیان فرزانه)
- زند بهمن یشت (تفسیر گفتار مربوط به پیشگوییها در اوستا)
- شکند گمانیک ویچار (بیانات شبهه زدا)
- گزیدههای زادسپرم (شرح فشرده دین زرتشت)
فهرست دستهبندیشده [ویرایش]
این فهرست کاملی است از کتابها و رسالههای بجامانده از زبان پارسی میانه (پهلوی). آن دسته از کتابها که تنها نامشان به دوران ما رسیده و خودشان موجود نیستند، در فهرست زیر قید نشده است.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
پیوند به بیرون [ویرایش]
| این یک نوشتار خُرد پیرامون ادبیات است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |