ارجاسب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

اَرجاسب یا اَرجاسپ یکی از شاهان توران در شاهنامه است. او نبیرهٔ افراسیاب است و شاهی او هم‌زمان با شاهی گشتاسب و پیدایش زرتشت در ایران است. در زمان او جنگهای دینی بین ایران و توران درگرفت که به پیروزی ایرانیان انجامید. در اوستا مکرر از جنگ دینی ایرانیان و تورانیان یاد شده‌است. نام او در اوستا اَرِجِت اَسپَه آمده که به معنی دارنده اسب ارجمند است. ارجاسب در آخرین جنگی که درگرفت به دست اسفندیار کشته شد.[۱]

ارجاسپ در شاهنامه نام شاه توران و چین است که از نژاد تور بود و به بهانهٔ گرویدن گشتاسپ به دین نوی زرتشتی به ایران تاخت.

اسفندیار با او نبرد برخاست و او را به گریز واداشت.

ارجاسپ به جنگ دیگری با سپاه گشتاسپ پرداخت و در دومین نبرد نیز شکست خورد، امّا دختران گشتاسپ را گرفتار نمود و به رویین دژ گریخت.

اسفندیار با جامهٔ بازرگانان به رویین دژ راه یافت و ارجاسپ و برادرانش را به نیستی سپرد.[۲]

حکیم فردوسی در فرازهایی از شاهنامه از وی نام برده‌است، که بیت زیر نمونه‌ای از آن است:

مگر شاه ارجاسپ توران خدای

که دیوان بُدندی به پیشش بپای [۱]


[ویرایش] جستارهای وابسته

[ویرایش] پانویس

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ شاهنامهٔ فردوسی
  2. پارسی نگاشتهٔ شاهنامهٔ فردوسی، صفحه: ۶۱۹

[ویرایش] منبع

  • شاهنامهٔ فردوسی
  • پارسی نگاشتهٔ شاهنامه، نگارش: فرانک دوانلو، انتشارات آهنگ قلم، چاپ سوم، ۱۳۸۷ (با اندکی تغییر)
ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار