پنیدیو
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
پَنی برپایه اسطورههای مزدیسنا دیو خست و تنگنظری و دشمن ایزد گشادهدستی و رادمردیاست.
بندهش پنی را چنین میخواند:«پنی آن دیو است که انبار کند و نخورد و به کس ندهد.»
واژهشناسی [ویرایش]
این نام در پارسی میانه penih به معنای خسّت است.
منبع [ویرایش]
- مهرداد بهار، پژوهشی در اساطیر ایران، چاپ پنجم، پاییز ۱۳۸۴، نشر آگه. ISBN 964-329-009-3
|
||||||||
