زبان نیاایرانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زبان نیاایرانی، نیازبان بازسازی‌شدهٔ شاخهٔ زبان‌های ایرانی خانوادهٔ زبان‌های هندواروپایی است، و بدین‌روی، نیایِ زبان‌های ایرانی همچون پارسی، سغدی، زازاکی، مازندرانی، کردی و غیره است. تصور می‌شود که نیاایرانیان مفروض، در آغاز هزارهٔ دوم پیش از میلاد زندگی می‌کرده‌اند، و معمولاً به حوزه‌های باستانی نیاهندوایرانیان و آندرونوو یا برخی تمدن‌های فلات ایران مرتبط می‌شوند.

نیاایرانی یک زبان سَتِم ناشی از زبان نیاهندوایرانی بوده، که خود نیاهندوایرانی نیز از زبان نیاهندواروپایی بوده است. این زبان ظاهراً کم‌تر از یک هزاره از زبان اوستایی، و کم‌تر از دو هزاره از زبان نیاهندواروپایی فاصلهٔ نسل داشته است.

منابع[ویرایش]

  • Proto-Iranian language، ویکی‌پدیای انگلیسی، برداشت شده در ۲۶ خرداد ۱۳۸۹.