شارل دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شارل دوم
امپراتور رومن‌ها
Bibliothèque nationale de France - Bible de Vivien Ms. Latin 1 folio 423r détail Le comte Vivien offre le manuscrit de la Bible faite à l'abbaye de Saint-Martin de Tours à Charles le Chauve.jpg
شارل دوم همانطور که در کتاب مقدس ویویان، ح. ۸۴۵ نشان داده شده است.
امپراتور مقدس روم از امپراتوری کارولنژی
پادشاه ایتالیا
سلطنت۸۷۵ – ۶ اکتبر ۸۷۷
تاجگذاری۲۵ دسامبر ۸۷۵ , پاویا
پیشینلودوویکو دوم ایتالیا
جانشینشارل سوم (امپراتور)
کارلمان باواریایی (ایتالیا)
پادشاه فرانک باختری
سلطنت۲۰ ژوئن ۸۴۰ – ۶ اکتبر ۸۷۷
پیشینلوئی یکم به عنوان پادشاه فرانک‌ها
جانشینلوئی دوم
زاده۱۳ ژوئن ۸۲۳
فرانکفورت
درگذشته۶ اکتبر ۸۷۷ (۵۴ سال)
Brides-les-Bains
آرامگاه
همسر(ان)
فرزند(ان)
خاندانکارولنژی‌ها
پدرلوئی یکم
مادریودیت باواریایی

شارل تاس یا شارل کچل یا شارل دوم (به فرانسوی: Charles le Chauve) (زادهٔ ۱۳ ژوئن۸۲۳ در فرانکفورت – درگذشتهٔ ۵ یا ۶ اکتبر۸۷۷) از ۸۴۰ پادشاه فرانک باختری و از ۸۷۵ تا زمان مرگش امپراتور مقدس روم بود. او جوان‌ترین پسر لوئی پارسا از همسر دومش یودیت بود.

زندگی و مرگ[ویرایش]

از آنجا که او از برادرانش کوچک‌تر بود، پدرش چندی پس از اینکه فرمانروایی بخش‌هایی از کشور را به برادرانش داد به پسر جوانترش شارل فرمانروایی بر آلمانیا را سپرد. چندی پس از آن وی را فرمانروای سرزمینی میان موز و پیرنه نمود. سپس چندی هم گذرا وی فرمانروایی بر ایتالیا و آکیتان را آزمود تا سرانجام فرمانروایی سرزمین گل یا فرانسه کنونی را یافت. پدرش لوئی در انجمنی از بزرگان کشور در ۸۳۷ پیشنهاد داد تا پسرش شارل به جانشینی‌اش برسد.

لوئی پارسا در ۸۴۰ درگذشت و پسرانش بر سر مرده‌ریگ پدر با هم به نبرد پرداختند. شارل با برادرش لوئی ژرمن هم‌پیمان شد تا به جنگ با برادر دیگرشان لوتار یکم که اکنون امپراتور شده بود بپردازند. سرانجام در جنگ فونتمه در سال پس از مرگ پدرشان توانستند لوتار را شکست دهند. سرانجام با پذیرفتن پیمان وردون یک سال پس از آن در اوت ۸۴۳ دو سویه میدان دست از جنگ کشیدند. اینان سرزمینهای پدر را میان خود بخش کردند، فرانک غربی به شارل، فرانک شرقی به لوئی و فرانک میانی افزون بر فرنام امپراتور به لوتار رسید. در ۸۷۵ هنگامی که پسر برادرش -لوتار-امپراتور لوئیز دوم ایتالیا مُرد، شارل با پشتیبانی پاپ ژان هشتم به امپراتوری مقدس روم رسید ولی برادرش لوئی ژرمن که نامزد جانشینی لوئی دوم بود از سر خشم به جنگ با برادر پرداخت. در ۸۷۶ لوئی هم درگذشت و شارل به این اندیشه افتاد که به مرزهای برادرش دست یازد، ولی در آندرناخ شکست خورد. در این هنگام پاپ از سوی شرقیون تهدید می‌شد، از شارل یاری خواست. شال از آلپ گذشت تا خود را به ایتالیا برساند ولی گرفتار ناخرسندی در میان سپاهیانش شد، در این هنگام کارلمان باواریایی پسر لوئی ژرمن هم به شمال ایتالیا تاخت. شارل که بیمار و پریشان شده بود به سوی سرزمین گل راه بازگشت گرفت، ولی در گذر از مون‌سنی درگذشت.

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی
  • This article incorporates text from the Encyclopædia Britannica Eleventh Edition, a publication now in the public domain.