لوئی فیلیپ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لوئی فیلیپ
پادشاه فرانسه
1841 portrait painting of Louis Philippe I (King of the French) by Winterhalter.jpg
پرتره اثر فرانتز خاویر وینتر هالتر، ۱۸۴۱
سلطنت۱۸۳۰-۱۸۴۸
پیشینشارل دهم
پسینسلطنت برچیده شد
ژاک دوپونت دلور (به عنوان رئیس دولت موقت)
زاده۶ اکتبر ۱۷۷۳
پاریس، فرانسه
درگذشته۲۶ اوت ۱۸۵۰ (۷۶ سال)
کلارمونت، ساری، بریتانیا
نام کامل
لوئی فیلیپ یکم
دودمانخاندان اورلئان
پدرلوئی فیلیپ دوم دوک اورلئان
دین و مذهبکاتولیک رومی

لوئی فیلیپ یا لوئی فیلیپ یکم (به فرانسوی: Louis-Philippe Ier)(زادهٔ ۶ اکتبر ۱۷۷۳ – مرگ ۲۶ اوت ۱۸۵۰)آخرین پادشاه فرانسه از ۱۸۳۰ تا ۱۸۴۸ بود. در دوران جنگهای انقلابی او خود را با فرماندهی سربازانش به عنوان دوک شارتر به دیگران شناساند اما با اعلام تصمیم جمهوری مبنی بر اعدام لوئی شانزدهم شکست خورد.

او در سال ۱۷۹۳ هنگامی که ارتباطش با توطئه احیای سلطنت فرانسه آشکار شد به سوئیس گریخت. پدرش لوئی فیلیپ دوم مورد اتهام قرار گرفت و اعدام شد و لوئی فیلیپ به مدت ۲۱ سال تا بازگشت بوربونها به سلطنت در تبعید باقی ماند.  او پس از پسرعمویش شارل دهم به سلطنت رسید و با انقلاب ژوئیه مجبور به کناره گیری شد. پادشاهی لوئی فیلیپ به عنوان سلطنت ژوئیه شناخته می شود که در تسلط صنعتگران ثروتمند و بانکداران بود. او در سالهای ۱۸۴۸-۱۸۴۰خصوصا تحت تاثیر فرانسوا گیزو دولتمرد فرانسوی سیاستهای محافظه کارانه ای را دنبال می کرد. او همچنین دوستی با بریتانیا را ارتقا داد و از توسعه سیاستهای استعماری خصوصا تصرف الجزایر پشتیبانی کرد. محبوبیت او پس از به وخامت گذاشتن شرایط اقتصادی در سال ۱۸۴۷ کاهش یافت و او با وقوع انقلاب در سال ۱۸۴۸ مجبور به کناره گیری شد. او باقی عمر خود را در انگلستان در تبعید به سر برد. طرفداران او به عنوان اورلئانیست شناخته میشدند که در تقابل با لجیتیمیست ها که از دودمان اصلی سلسله بوربون حمایت می کردند بودند.

منابع[ویرایش]