جمهوری چهارم فرانسه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
French Republic
République française

1946–1958
 

پرچم Emblem
(unofficial)
شعار
"آزادی، برابری، برادری" (فرانسوی)
"Liberty, Equality, Brotherhood"
سرود
"سرود ملی فرانسه"

On modern day borders.
Dark green: Fourth French Republic.
Light green: French possessions.
پایتخت Paris
زبان‌(ها) زبان فرانسوی
دولت جمهوری پارلمانی
رئیس‌جمهور فرانسه
 - 1947–1954 ونسان اوریول
 - 1954–1959 رنه کوتی
Prime Minister
 - 1947 Paul Ramadier
 - 1958–1959 شارل دو گل
قانونگذار مجمع ملی (فرانسه)
دوره تاریخی
 - Constitutional referendum 13 October 1946
 - Promulgation of the Fourth Republic 27 October 1946
 - نبرد دین بین فو 13 March – 7 May 1954
 - Toussaint Rouge 1 November 1954
 - Treaty of Brussels 17 March 1948
 - Algiers putsch and May crisis 13–29 May 1958
 - Promulgation of the جمهوری پنجم فرانسه 4 October 1958
مساحت
 - 1957 ۸۸۹٬۸۹۸کیلومترمربع (۳۴۳٬۵۹۲مایل‌مربع)
یکای پول فرانک فرانسه (ایزو ۴۲۱۷)

مختصات: ۴۸°۵۲′۰″ شمالی ۲°۱۹′۵۹″ شرقی / ۴۸.۸۶۶۶۷° شمالی ۲.۳۳۳۰۶° شرقی / 48.86667; 2.33306

تاریخ فرانسه
پرچم فرانسه در قدیم پرچم کنونی فرانسه
این‌ها بخشی از این رده هستند
تاریخ باستان
سرزمین گل
گل روم (فرانسه)
فرانک‌ها
مروونژی‌ها
فرانسه در قرون وسطی
کارولنژی‌ها
کاپتی‌ها
دودمان والواها
فرانسه در آغاز دوره مدرن
دودمان بوربون
انقلاب فرانسه
فرانسه در سده نوزدهم
جمهوری اول فرانسه
مجمع ملی فرانسه
دیرکتوار فرانسه
کنسول‌های فرانسه
امپراتوری اول فرانسه
بازگشت بوربون‌ها به سلطنت فرانسه
انقلاب ۱۸۳۰
سلطنت ژوئیه فرانسه
جمهوری دوم فرانسه
امپراتوری دوم فرانسه
جمهوری سوم فرانسه
کمون پاریس (۱۸۷۱)
فرانسه در دوران مدرن
دولت ویشی فرانسه
جمهوری چهارم فرانسه
جمهوری پنجم فرانسه

فرانسه درگاه

جمهوری چهارم رژیمی بود که میان سالهای ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۸ بر کشور فرانسه فرمان می‌راند. این نظام بازسازی جمهوری سوم فرانسه بود که تا پیش از جنگ دوم جهانی بر این کشور فرمانروا بود. بر این پایه این رژیم همان گرفتاریهای رژیم پیشین را مانند کوتاه بودن دوره وزارت و در نتیجه دشواری برنامه‌ریزی سیاسی را با خود به همراه داشت. مردم فرانسه قانون اساسی جمهوری چهارم را در ۱۳ اکتبر۱۹۴۶ پذیرفتند.

در این رژیم کوششهایی برای افزایش نیروی قوه مجریه به منظور پیشگیری از نااستواریها و سستیهایی به مانند پیش از جنگ انجام گرفت؛ ولی این بی‌ثباتی با تغییر و دگرشهای پی در پی در دولت به چشم می‌خورد. هرچند که جمهوری چهارم توانست اقتصاد را رونق دهد و صنعت کشور را بازسازی کند. برجسته‌ترین رویداد این زمان استعمارزدایی بود.

استعمارزدایی[ویرایش]

اندکی پس از استقلال هندوچین از فرانسه الجزایر دیگر مستعمره این کشور نیز سر به شورش برداشت. دولت در آغاز توانست جلوی این شورش را بگیرد، ولی افشای شکنجه که دولت و دستگاه اطلاعاتی در برخورد با شورشیان در پیش گرفته بودند آبروی دولت را برد و رسوایی بزرگی به بار آورد. با اینکه ارتش فرانسه به پیروزیهای چشمگیری در نبرد با شورشیان دست یافته بودند ولی مردم فرانسه این بحث اخلاقی را پیش می‌کشیدند که آیا نگه داری مستعمره‌ها با زور سرنیزه درست است؟

در ۱۹۵۸ که دولت اعلام کرد که با ملی‌گرایان الجزایری به گفتگو خواهد نشست، بی‌ثباتی و نااستواری دولت به اوج خود رسید. نیروهای دست راستی ارتش فرانسه به رهبری سرلشکر ژاک ماسو به شهر الجزیره تاختند و تهدید کردند که با نیروهای چترباز به پاریس خواهند تاخت مگر اینکه شارل دو گل ریاست جمهوری را برگرده گیرد. دو گل پیش‌شرط پذیرش دولت را افزایش قدرت رئیس جمهور در قانون نوین گذارد. تغییراتی که پس از این رخ داد به پیدایش جمهوری پنجم فرانسه انجامید.

نخست‌وزیران جمهوری چهارم[ویرایش]

نخست‌وزیران جمهوری چهارم
نخست‌وزیر آغاز به کار حزب
پل رامادیه ۲۲ ژانویه، ۱۹۴۷ حزب سوسیالیست فرانسه
روبر شومان ۲۴ نوامبر، ۱۹۴۷ حزب جنبش جمهوریخواه مردم
آندره ماری ۲۶ ژوئیه، ۱۹۴۸ حزب رادیکال فرانسه
روبر شومان ۵ سپتامبر، ۱۹۴۸ حزب جنبش جمهوریخواه مردم
آنری کوئیل ۱۱ سپتامبر، ۱۹۴۸ رادیکال
ژرژ بیدو ۲۸ اکتبر، ۱۹۴۹ جنبش جمهوریخواه مردم
آنری کوئیل ۲ ژوئیه، ۱۹۵۰ رادیکال
رنه پلون ۱۲ ژوئیه، ۱۹۵۰ اتحادیه مقاومت سوسیالیست و دموکراتیک فرانسه
آنری کوئیل ۱۰ مارس، ۱۹۵۱ رادیکال
رنه پلون ۱۱ آگوست، ۱۹۵۱ اتحادیه مقاومت سوسیالیست و دموکرات
ادگار فور ۲۰ ژانویه، ۱۹۵۲ رادیکال
آنتوان پینه ۸ مارس، ۱۹۵۲ مرکز ملی مستقل و روستایی فرانسه
رنه مایر ۸ ژانویه، ۱۹۵۳ رادیکال
ژوزف لانیه ۲۷ ژوئن، ۱۹۵۳ مرکز ملی مستقل
پیر منده فرانس ۱۸ ژوئن، ۱۹۵۴ رادیکال
ادگار فور ۲۳ فوریه، ۱۹۵۵ رادیکال
گوئی موله ۳۱ ژانویه، ۱۹۵۶ حزب سوسیالیست
موریس بورژه منوری ۱۲ ژوئن، ۱۹۵۷ رادیکال
فلی گیلار ۶ نوامبر، ۱۹۵۷ رادیکال
پیر فلمیلن ۱۳ مه، ۱۹۵۸ جنبش جمهوریخواه
شارل دو گل ۱ ژوئن، ۱۹۵۸ اتحادیه دموکرات جمهوری فرانسه
۸ ژانویه، ۱۹۵۹

منابع[ویرایش]