جمهوری چهارم فرانسه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
French Republic
République française

۱۹۴۶–۱۹۵۸
 

پرچم Emblem
(unofficial)
شعار
"آزادی، برابری، برادری" (فرانسوی)
"Liberty, Equality, Brotherhood"
سرود
"سرود ملی فرانسه"

On modern day borders.
Dark green: Fourth French Republic.
Light green: French possessions.
پایتخت Paris
زبان‌(ها) زبان فرانسوی
دولت جمهوری پارلمانی
رئیس‌جمهور فرانسه
 - ۱۹۴۷–۱۹۵۴ ونسان اوریول
 - ۱۹۵۴–۱۹۵۹ رنه کوتی
Prime Minister
 - ۱۹۴۷ Paul Ramadier
 - ۱۹۵۸–۱۹۵۹ شارل دو گل
قانونگذار مجمع ملی (فرانسه)
دوره تاریخی
 - Constitutional referendum ۱۳ اکتبر ۱۹۴۶
 - Promulgation of the Fourth Republic 27 October ۱۹۴۶
 - نبرد دین بین فو 13 March – ۷ مه ۱۹۵۴
 - Toussaint Rouge ۱ نوامبر ۱۹۵۴
 - Treaty of Brussels ۱۷ مارس ۱۹۴۸
 - Algiers putsch and May crisis ۱۳–۲۹ مه ۱۹۵۸
 - Promulgation of the جمهوری پنجم فرانسه 4 October ۱۹۵۸
مساحت
 - ۱۹۵۷ ۸۸۹۸۹۸کیلومترمربع (۳۴۳٬۵۹۲مایل‌مربع)
یکای پول فرانک فرانسه (ایزو ۴۲۱۷)
تاریخ فرانسه
Carte de France dressée pour l'usage du Roy Delisle Guillaume 1721.JPEG
این‌ها بخشی از این رده هستند

فرانسه درگاه
گاهشماری
نشان درگاه درگاه فرانسه

جمهوری چهارم رژیمی بود که میان سالهای ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۸ بر کشور فرانسه فرمان می‌راند. این نظام بازسازی جمهوری سوم فرانسه بود که تا پیش از جنگ دوم جهانی بر این کشور فرمانروا بود. بر این پایه این رژیم همان گرفتاریهای رژیم پیشین را مانند کوتاه بودن دوره وزارت و در نتیجه دشواری برنامه‌ریزی سیاسی را با خود به همراه داشت. مردم فرانسه قانون اساسی جمهوری چهارم را در ۱۳ اکتبر۱۹۴۶ پذیرفتند.

در این رژیم کوششهایی برای افزایش نیروی قوه مجریه به منظور پیشگیری از نااستواریها و سستیهایی به مانند پیش از جنگ انجام گرفت؛ ولی این بی‌ثباتی با تغییر و دگرشهای پی در پی در دولت به چشم می‌خورد. هرچند که جمهوری چهارم توانست اقتصاد را رونق دهد و صنعت کشور را بازسازی کند. برجسته‌ترین رویداد این زمان استعمارزدایی بود.

استعمارزدایی[ویرایش]

اندکی پس از استقلال هندوچین از فرانسه الجزایر دیگر مستعمره این کشور نیز سر به شورش برداشت. دولت در آغاز توانست جلوی این شورش را بگیرد، ولی افشای شکنجه که دولت و دستگاه اطلاعاتی در برخورد با شورشیان در پیش گرفته بودند آبروی دولت را برد و رسوایی بزرگی به بار آورد. با اینکه ارتش فرانسه به پیروزیهای چشمگیری در نبرد با شورشیان دست یافته بودند ولی مردم فرانسه این بحث اخلاقی را پیش می‌کشیدند که آیا نگه داری مستعمره‌ها با زور سرنیزه درست است؟

در ۱۹۵۸ که دولت اعلام کرد که با ملی‌گرایان الجزایری به گفتگو خواهد نشست، بی‌ثباتی و نااستواری دولت به اوج خود رسید. نیروهای دست راستی ارتش فرانسه به رهبری سرلشکر ژاک ماسو به شهر الجزیره تاختند و تهدید کردند که با نیروهای چترباز به پاریس خواهند تاخت مگر اینکه شارل دو گل ریاست جمهوری را برگرده گیرد. دو گل پیش‌شرط پذیرش دولت را افزایش قدرت رئیس‌جمهور در قانون نوین گذارد. تغییراتی که پس از این رخ داد به پیدایش جمهوری پنجم فرانسه انجامید.

نخست‌وزیران جمهوری چهارم[ویرایش]

نخست‌وزیران جمهوری چهارم
نخست‌وزیر آغاز به کار حزب
پل رامادیه ۲۲ ژانویه، ۱۹۴۷ حزب سوسیالیست فرانسه
روبر شومان ۲۴ نوامبر، ۱۹۴۷ حزب جنبش جمهوریخواه مردم
آندره ماری ۲۶ ژوئیه، ۱۹۴۸ حزب رادیکال فرانسه
روبر شومان ۵ سپتامبر، ۱۹۴۸ حزب جنبش جمهوریخواه مردم
آنری کوئیل ۱۱ سپتامبر، ۱۹۴۸ رادیکال
ژرژ بیدو ۲۸ اکتبر، ۱۹۴۹ جنبش جمهوریخواه مردم
آنری کوئیل ۲ ژوئیه، ۱۹۵۰ رادیکال
رنه پلون ۱۲ ژوئیه، ۱۹۵۰ اتحادیه مقاومت سوسیالیست و دموکراتیک فرانسه
آنری کوئیل ۱۰ مارس، ۱۹۵۱ رادیکال
رنه پلون ۱۱ آگوست، ۱۹۵۱ اتحادیه مقاومت سوسیالیست و دموکرات
ادگار فور ۲۰ ژانویه، ۱۹۵۲ رادیکال
آنتوان پینه ۸ مارس، ۱۹۵۲ مرکز ملی مستقل و روستایی فرانسه
رنه مایر ۸ ژانویه، ۱۹۵۳ رادیکال
ژوزف لانیه ۲۷ ژوئن، ۱۹۵۳ مرکز ملی مستقل
پیر منده فرانس ۱۸ ژوئن، ۱۹۵۴ رادیکال
ادگار فور ۲۳ فوریه، ۱۹۵۵ رادیکال
گوئی موله ۳۱ ژانویه، ۱۹۵۶ حزب سوسیالیست
موریس بورژه منوری ۱۲ ژوئن، ۱۹۵۷ رادیکال
فلی گیلار ۶ نوامبر، ۱۹۵۷ رادیکال
پیر فلمیلن ۱۳ مه، ۱۹۵۸ جنبش جمهوریخواه
شارل دو گل ۱ ژوئن، ۱۹۵۸ اتحادیه دموکرات جمهوری فرانسه
۸ ژانویه، ۱۹۵۹

منابع[ویرایش]