ویکتور امانوئل دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ویکتور امانوئل دوم
پادشاه ایتالیا
VictorEmmanuel2.jpg
ویکتور امانوئل دوم به عنوان شاه ایتالیا،1861
سلطنتپادشاه ساردنی: ۱۸۴۹ تا ۱۸۶۱
پادشاه ایتالیا: ۱۷ مارس ۱۸۶۱ تا ۹ ژانویه ۱۸۷۸
پیشینکارل آلبرت
جانشیناومبرتوی یکم ایتالیا
زاده۱۴ مارس ۱۸۲۰
تورین
درگذشته۹ ژانویه ۱۸۷۸ (۵۷ سال)
رم
آرامگاه
همسران
نام کامل
ویکتور امانوئل ماریا آلبرتو اوژنیو فردیناندو تومازو
دودمانخاندان ساووی
پدرکارل آلبرت
مادرماریا ترزا، اتریش
دین و مذهبکاتولیک رومی

ویکتور امانوئل دوم، (به ایتالیایی: Vittorio Emanuele II)، (زاده ۱۴ مارس ۱۸۲۰ – درگذشته ۹ ژانویه ۱۸۷۸) شاه ساردنی در میان سالهای ۱۸۴۹ تا ۱۸۶۱ و شاه ایتالیا تا سال ۱۸۷۸ بود. او پدر «اومبرتوی یکم» و پدر بزرگ «ویکتور امانوئل سوم» بود. ویکتور امانوئل دوم پس از کناره‌گیری پدرش «کارل آلبرت»، به تخت شاهی ساردنی نشست و با دادن اختیار تام به نخست‌وزیر خود کامیلو دی کاوور در فراهم نمودن زمینه یکپارچه کردن ایتالیا، دست او را باز گذاشت. البته یکی از افرادی بسیار در این روند تأثیر گذاشت، جوزپه گاریبالدی بود. ویکتور امانوئل دوم سرانجام در ۹ ژانویه ۱۸۷۸ درگذشت و در پانتئون دفن گردید. پس از او پسرش اومبرتوی یکم بر تخت شاهی ایتالیا نشست.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus AG، ۲۰۰۵