هانری سوم
| هانری سوم | |
|---|---|
هانری سوم به عنوان دوک آنژو اثر فرانسوا کلوئه | |
| پادشاه فرانسه (بیشتر …) | |
| سلطنت | ۳۰ مه ۱۵۷۳–۲ اوت ۱۵۸۹ |
| تاجگذاری | ۱۳ فوریه ۱۵۷۵، کلیسای جامع رنس |
| پیشین | شارل نهم |
| جانشین | هانری چهارم |
| پادشاه لهستان و دوک بزرگ لیتوانی | |
| سلطنت | ۱۶ مه ۱۵۷۳–۱۲ مه ۱۵۷۵ |
| تاجگذاری | ۲۲ فوریه ۱۵۷۴ (واول) |
| پیشین | سیگیسموند دوم آگوستوس |
| جانشین | آنا استفان باتوری |
| زاده | ۱۹ سپتامبر ۱۵۵۱ کاخ فونتنبلو، پادشاهی فرانسه |
| درگذشته | ۲ اوت ۱۵۸۹ (۳۷ سال) شاتو دو سن کلود، پادشاهی فرانسه |
| آرامگاه | |
| شهبانو | لوئیز دو لورن-وادمون |
| دودمان | والوآ-آنگولم |
| پدر | هانری دوم |
| مادر | کاترین مدیچی |
| امضاء | |
هانری سوم (به فرانسوی: Henri III, né Alexandre Édouard؛ به لهستانی: Henryk Walezy؛ به لیتوانیایی: Henrikas Valua؛ زادهٔ ۱۹ سپتامبر ۱۵۵۱ - درگذشتهٔ ۲ اوت ۱۵۸۹) پادشاه فرانسه از دودمان والوآ-آنگولم از سال ۱۵۷۴ تا زمان ترورش در سال ۱۵۸۹ و همچنین پادشاه لهستان و دوک بزرگ لیتوانی از سال ۱۵۷۳ تا ۱۵۷۵ بود.
به عنوان پسر چهارم هانری دوم پادشاه فرانسه و ملکه کاترین مدیچی، انتظار نمیرفت که او وارث تاج و تخت فرانسه شود و بنابراین کاندیدای خوبی برای تاج و تخت خالی مشترکالمنافع لهستان-لیتوانی بود، جایی که در سال ۱۵۷۳ به عنوان پادشاه انتخاب شد. در دوران سلطنتش، فرانسه در آن زمان گرفتار جنگهای مذهبی بود و اقتدار هانری توسط جناحهای سیاسی خشونتآمیزی که توسط قدرتهای خارجی تأمین مالی میشدند، تضعیف شده بود: اتحادیه کاتولیک (با حمایت اسپانیا و پاپ)، اوگنوهای پروتستان (با حمایت انگلستان و جمهوری هلند) و ناراضیان (به رهبری برادر خود هانری، فرانسوا، دوک آنژو و آلنسون، حزبی از اشراف کاتولیک و پروتستان که به طور مشترک با جاهطلبیهای مطلقگرایانه پادشاه مخالفت میکردند). هانری سوم خود یک سیاستمدار بود و استدلال میکرد که تنها یک سلطنت قوی و متمرکز اما با تحمل مذهبی، فرانسه را از فروپاشی نجات خواهد داد.
پس از مرگ برادر کوچکتر هانری، فرانسوا، دوک آنژو،[۱] و زمانی که آشکار شد هانری وارثی نخواهد داشت، جنگهای مذهبی به یک جنگ سلسلهای تبدیل شد که به جنگ سه هانری[۲] معروف است. بر اساس قانون سالیک، وارث بعدی هانری سوم، پسرعموی دورش، هانری سوم، پادشاه ناوار، بود که پروتستان بود. اتحاد کاتولیک به رهبری هانری یکم، دوک گیز، خواستار حذف همهٔ وارثان پروتستان از خط جانشینی شد و به جای آن، شارل، کاردینال بوربون، را بهعنوان وارث احتمالی هانری سوم معرفی کردند.
هانری در سال ۱۵۸۸ دستور قتل دوک گیز را صادر کرد و خود در سال ۱۵۸۹ توسط ژاک کلمنت، یک متعصب طرفدار اتحادیه کاتولیک، ترور شد. پس از او، پادشاه ناوار، که بهعنوان هانری چهارم شناخته شد، به تخت نشست، نخستین شاه از خاندان بوربون شد و در نهایت به دین کاتولیک گروید.
زندگی
[ویرایش]او چهارمین پسرِ هانری دوم و کاترین مدیچی بود. در زمان او کشور درگیر آشوب و فتنههایی با دستمایههای دینی بین کاتولیکها و پروتستانها (اوگنوها) بود که از سال ۱۵۶۲ آغاز شده و با نام جنگهای مذهبی فرانسه شناخته میشود. وی سرانجام توسط راهبی به نام ژاک کلمان به قتل رسید. چون فرزندی نداشت با مرگ او سلطنت دودمان والوآ در فرانسه به پایان رسید و پس از او سلطنت فرانسه به شاخهٔ دیگری از خاندان به نام بوربونها منتقل شد که تا هنگام انقلاب کبیر فرانسه حکومت را در دست داشتند.[۳] او پس از مرگ در کلیسای سلطنتی سن-دنی در نزدیکی پاریس دفن شد.
جستارهای وابسته
[ویرایش]پانویس
[ویرایش]- ↑ "Francis, Duke of Anjou". Wikipedia (به انگلیسی). 2025-10-13.
- ↑ "War of the Three Henrys". Wikipedia (به انگلیسی). 2025-06-21.
- ↑ en.wikipeda (به انگلیسی) Retrieved on 2009-09-19.
منابع
[ویرایش]- «Henry III (king of France and Poland - Britannica». دریافتشده در ۱ اوت ۲۰۱۴. Horrible histories نوشته تری دیری
- هانری سوم
- افراد الجیبیتی اهل فرانسه
- افراد الجیبیتی سده ۱۶ (میلادی)
- الجیبیتی معتقد به کلیسای کاتولیک
- اهالی فرانسه در سده ۱۶ (میلادی)
- اهالی فونتنبلو
- پادشاهان پیرو کلیسای کاتولیک روم
- پادشاهان فرانسه
- ترورشدگان اهل فرانسه
- جرمهای ۱۵۸۹ (میلادی)
- حکمرانان اهل لهستان
- حکمرانان اروپا در سده ۱۶ (میلادی)
- خاکسپاریها در باسیلیکای سن-دنی
- خاکسپاریها در فرانسه
- درگذشتگان ۱۵۸۹ (میلادی)
- دودمان والوا-آنگولم
- دوک بزرگ لیتوانی
- دوکهای آنگولم
- دوکهای اورلئان
- رژیم باستان در فرانسه
- زادگان ۱۵۵۱ (میلادی)
- شاهان مقتول سده ۱۶ (میلادی)
- شاهان مقتول
- شوالیههای نشان بند جوراب
- فرانسه در دهه ۱۵۵۰ (میلادی)
- فرمانروایان الجیبیتی
- کشتگان با سلاح سرد در فرانسه
- کشتگان با سلاح سرد
- کشتهشدگان در فرانسه
- مسیحیان الجیبیتی
- نوسترآداموس