جمهوری دوم فرانسه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۸°۴۹′ شمالی ۲°۲۹′ شرقی / ۴۸.۸۱۷°شمالی ۲.۴۸۳°شرقی / 48.817; 2.483

جمهوری فرانسه
République française

۱۸۴۸–۱۸۵۲
پرچم مهر فرانسه
شعار
آزادی، برابری، برادری
"آزادی، برابری، برادری"
نقشه کشور فرانسه در زمان جمهوری دوم فرانسه
پایتخت پاریس
زبان‌(ها) زبان فرانسوی
دولت جمهوری
رئیس دولت
 - ۱۸۴۸ Jacques-Charles Dupont
 - ۱۸۴۸ Executive Commission
 - ۱۸۴۸ Louis-Eugène Cavaignac
 - ۱۸۴۸–۱۸۵۲ ناپلئون سوم
نخست وزیر
 - ۱۸۴۸ Jacques-Charles Dupont
 - ۱۸۴۸ فرانسوا آراگو
 - ۱۸۴۸ Louis-Eugène Cavaignac
 - ۱۸۴۸–۱۸۴۹ Odilon Barrot
 - ۱۸۴۹–۱۸۵۱ Alphonse Henri
 - ۱۸۵۱ Léon Faucher
قانونگذار مجلس شورای ملی
تاریخچه
 - انتخابات فرانسه 23 February ۱۸۴۸
 - مخالفت با بردگی ۲۷ آوریل ۱۸۴۸
 - کودتای فرانسه ۱۸۵۱ ۲ دسامبر ۱۸۵۱
 - امپراتوری دوم فرانسه 2 December ۱۸۵۲
یکای پول فرانک فرانسه
امروزه بخشی از  France
تاریخ فرانسه
پرچم فرانسه در قدیم پرچم کنونی فرانسه
این‌ها بخشی از این رده هستند
تاریخ باستان
سرزمین گل
گل روم (فرانسه)
فرانک‌ها
مروونژی‌ها
فرانسه در قرون وسطی
کارولنژی‌ها
کاپتی‌ها
دودمان والواها
فرانسه در آغاز دوره مدرن
دودمان بوربون
انقلاب فرانسه
فرانسه در سده نوزدهم
جمهوری اول فرانسه
مجمع ملی فرانسه
دیرکتوار فرانسه
کنسول‌های فرانسه
امپراتوری اول فرانسه
بازگشت بوربون‌ها به سلطنت فرانسه
انقلاب ۱۸۳۰
سلطنت ژوئیه فرانسه
جمهوری دوم فرانسه
امپراتوری دوم فرانسه
جمهوری سوم فرانسه
کمون پاریس (۱۸۷۱)
فرانسه در دوران مدرن
دولت ویشی فرانسه
جمهوری چهارم فرانسه
جمهوری پنجم فرانسه

فرانسه درگاه

جمهوری دوم به حکومت فرانسه در دوران بین انقلاب ۱۸۴۸ فرانسه و کودتای ۱۸۵۲ ناپلئون سوم گفته می‌شود.

تاریخچه[ویرایش]

به دنبال سقوط لوئی فیلیپ در جریان انقلاب ۱۸۴۸ فرانسه، جمهوری دوم فرانسه برپا شد. حکومت موقتی بیشتر شامل حقوق‌دانان و روزنامه‌نگاران سوسیالیست مثل لامارتین، لدرو رولن و لوئی بلان بود. در همین حال قانون اساسی جمهوری به تصویب رسید و حق رای را برای مردان بالای ۲۱ سال به رسمیت شناخت. در انتخابات ریاست جمهوری که در ۱۰ دسامبر ۱۸۴۸ برگزار گشت لوئی ناپلئون با ۵٫۵ میلیون رای پیروز شد.

تفرقه جمهوری‌خواهان موجب افزایش قدرت رئیس‌جمهور گردید تا اینکه لوئی ناپلئون در ۲ دسامبر ۱۸۵۱ مجلس را منحل کرد و از ۲ دسامبر ۱۸۵۲ خود را ناپلئون سوم امپراتور فرانسه نامید.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. نقیب‌زاده، احمد، تاریخ دیپلماسی و روابط بین‌الملل، نشر قومس، ۱۳۸۸: تهران.