پرایتور
| دورهها |
|---|
|
| قانون اساسی روم |
| کلانتریهای عادی |
| کلانتریهای فوقالعاده |
| عناوین و افتخارات |
| سابقه و قانون |
| مجامع رومی |

پرایتور (به لاتین: Praetor) یک مقام کلانتری در روم باستان بود. شش پرایتور از میان مردانی با حداقل ۳۹ سال سن انتخاب میشدند (با اصلاحات آگوستوس این سن حداقل به ۳۰ سال کاهش یافت). آنان در درجه نخست مسئولیتهای قضائی در روم داشتند، و همچنین میتوانستند ارتشهای ایالتی را هدایت کرده[۱] و دادگاهها را ریاست نمایند. معمولاً آنان به همراه کنسولها در مجمع چنتوراتا کاندیدا میشدند. پس از آنکه انتخاب میشدند، به آنان از سوی مجمع، ایمپریوم∗ یا «اقتدار عالیه» اعطا میشد. در غیاب دو کنسول از شهر، پرایتورِ شهریْ روم را اداره، و نشست سنا و دیگر مجامع رومی را ریاست میکرد.[۱] تا زمانی که پرایتورها دارای ایمپریوم یا «اقتدار عالیه» بودند، میتوانستند یک ارتش را فرماندهی کنند.[۲]
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراکگذاری]یادداشت
[ویرایش | اشتراکگذاری]^ . Imperium
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- 1 2 Byrd، R (۱۹۹۵). The Senate of the Roman Republic, in Senate Document ۱۰۳-۲۳,. U.S. Government Printing Office. ص. ۳۲.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ Lintott، A (۱۹۹۹). The Constitution of the Roman Republic,. Oxford University Press. ص. ۱۰۹.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)
مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Praetor». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۱ اوت ۲۰۲۰.