ناسوده

ناسوده (انگلیسی: approximant) آواهای گفتاری‌ای هستند که در تولیدشان اندام‌های تولیدی به یکدیگر نزدیک می‌شوند، اما نه به اندازه‌ای که موجب آشفتگی جریان هوا شوند؛ بنابراین، ناسوده چیزی میان سایشی، که آشفتگی جریان هوا ایجاد می‌کند، و واکه، که هیچ آشفتگی‌ای ایجاد نمی‌کند، است. این طبقه از آواها شامل ناسودهٔ کناری، مانند [l] و ناسودهٔ غیرکناری، مانند [ɹ]، و نیم‌واکه، مانند [j] و [w]، است.

پیش از اینکه اصطلاح ناسوده برای این نوع از آواها در دههٔ ۱۹۶۰ وضع شود، اصطلاح «پیوستهٔ بدون سایش» به‌کار می‌رفت، که به ناسوده‌های غیرکناری ارجاع داشت.

منابع

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Approximant consonant». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۵.