صرف فعل دستوری

From ویکی‌پدیا
Jump to navigation Jump to search
بخشی از صرف فعل اسپانیایی correr, "دویدن", بن فعل "corr-" است.

در زبان‌شناسی، صرف فعل دستوری (انگلیسی: Grammatical conjugation) [۱][۲]) ایجاد مشتقات یک فعل از بن آن از طریق تصریف (تغییر شکل بر اساس قواعد دستور زبان) است. صرف فعل ممکن است بر اساس شخص, شمار, جنس، زمان، نمود، وجه، جهت فعل، و/یا دیگر قواعد دستوری نظیر وجه پرسشی، گذرایی، گواه‌نمایی، انضمام و رابط شماری در برخی زبان‌ها باشد.

منابع[edit]

  1. "conjugation". واژه‌نامه‌های آکسفورد (وبگاه). انتشارات دانشگاه آکسفورد. Retrieved 2016-01-26.
  2. مریم-وبستر conjugation