جزیره (میانرودان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
موقعیت جزیره در نقشه ایران در عصر خلفای عباسی برگرفته از کتاب جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی

جزیره (به عربی: الجزيرة) منطقه ای جغرافیایی در شمال عراق می باشد که کوه های آناتولی و رود های دجله و فرات آنرا احاطه کرده‌اند. [۱] و نام تاریخ بخش بالایی میان‌رودان (بین‌النهرین علیا) است و سه شهر اصلی آن رقه (در سوریه شمال) و موصل (در شمال عراق) و آمد (در جنوب شرقی ترکیه) بوده‌است.[۲]

این منطقه عمدتاکردنشین میباشد.

از اشخاص نامدار میتوان به الجزری دانشمند کرد اشاره کرد.

منابع[ویرایش]

  1. Istakhri, Ibrahim. Al-Masālik wa-al-mamālik, Dār al-Qalam, Cairo, 1961
  2. علی‌اکبر دهخدا و دیگران، سرواژهٔ «جزیره»، لغت‌نامهٔ دهخدا.