دریاچه بایکال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۵۳°۳۰′ شمالی ۱۰۸°۰′ شرقی / ۵۳.۵۰۰° شمالی ۱۰۸.۰۰۰° شرقی / 53.500; 108.000

دریاچه بایکال.

دریاچه بایکال (به روسی: О́зеро Байка́л (اُزِرُ بایکال)) دریاچه‌ای است در جنوب سیبری در کشور روسیه، میان استان ایرکوتسک و جمهوری بوریاتیا. این دریاچه هفتمین دریاچه بزرگ جهان است و در فهرست میراث جهانی قرار دارد.

دریاچه بایکال بزرگترین منبع آب شیرین جهان به شمار می‌آید. تقریباً ۲۰ درصد تمام آب شیرین غیرمنجمد سطحی روی کره زمین در این دریاچه قرار دارد.[۱] این دریاچه ۳۱۵۰۰ کیلومتر مربع پهناوری دارد. همچنین این دریاچه با عمق ۱٬۶۴۲ متر عمیق‌ترین دریاچه جهان است.[۲]

دریاچه بایکال هم‌چنین دارای زلال‌ترین آب در میان دریاچه‌های جهان است[۳] و با قدمتی ۲۵ میلیون سال، قدیمی‌ترین دریاچه جهان نیز به‌شمار می‌آید.[۴]

حجم آب شیرین دریاچه بایکال از مجموع آب‌های دریاچه‌های بزرگ در آمریکا نیز بیشتر است.[۵]

قبایل بوریات در سمت شرقی دریاچه زندگی می‌کنند و به پرورش بز، شتر، و گاو و گوسفند اشتغال دارند.[۶][۷] دمای محل زندگی آن‌ها بین منفی ۱۹ در زمستان تا ۱۴ درجه سانتی‌گراد در تابستان تغییر می‌کند.



نقشه دریاچه بایکالل

دریاچه بایکال در حوضه آبریز رود ینی‌سئی.

محل دریاچه بایکال (به رنگ سرخ) در نقشه روسیه.


جانوران[ویرایش]

دریاچه بایکال زیستگاه بیش از ۱۷۰۰ گونه گیاهی و جانوری است که دوسوم از آن‌ها در هیچ جای دیگر جهان یافت نمی‌شوند.[۸]

از آنجایی که این دریاچه خیلی قدیمی و دورافتاده است، دارای جانورانی است که فقط در این دریاچه یافت می‌شود. این جانوران شامل تعداد زیادی از بی‌مهرگان، چندین گونه از ماهی‌ها و فک آب شیرین دریاچه بایکال می‌باشند. فک بایکال تنها فک آب شیرین جهان است و دائماً در آب شیرین زندگی می‌کند دانشمندان بر این عقیده هستند که خوک‌های آبی این دریاچه در زمان‌های قدیم از اقیانوس شمالی (شمالگان) آمده و بعد از سفر به سمت بالای رودخانه، به این دریاچه رسیده‌اند.

سراسرنما.


منابع[ویرایش]

نمای دریاچه بایکال از فضا عکس گرفته شده توسط ماهواره OrbView-2.
  1. "Lake Baikal: the great blue eye of Siberia". CNN. Archived from the original on 11 October 2006. Retrieved 21 October 2006. 
  2. "Deepest Lake in the World". geology.com. Retrieved 18 August 2007. 
  3. Jung, J.; Hojnowski, C., Jenkins, H., Ortiz, A., Brinkley, C., Cadish, L., Evans, A., Kissinger, P., Ordal, L., Osipova, S., Smith, A., Vredeveld, B., Hodge, T., Kohler, S., Rodenhouse, N. and Moore, M. (2004). "Diel vertical migration of zooplankton in Lake Baikal and its relationship to body size" (PDF). In Smirnov, A.I.; Izmest'eva, L.R. Ecosystems and Natural Resources of Mountain Regions. Proceedings of the first international symposium on Lake Baikal: The current state of the surface and underground hydrosphere in mountainous areas. "Nauka", Novosibirsk, Russia. pp. 131–140. Retrieved 9 August 2009. 
  4. Fact Sheet: Lake Baikal — A Touchstone for Global Change and Rift Studies, July 1993 (accessed 4 December 2007)
  5. Bright, Michael, ed. (2010). 1001 natural wonders : you must see before you die. preface by Koichiro Mastsuura (2009 ed.). London: Cassell Illustrated. p. 620. ISBN 9781844036745. 
  6. M. Hammer and T. Karafet (1995). "DNA & the peopling of Siberia". Smithsonian Institution. Retrieved 9 August 2009. 
  7. S. Hudgins (2003). The Other Side of Russia: A Slice of Life in Siberia and the Russian Far East (PDF). Texas A&M University Press. Retrieved 9 August 2009. 
  8. "Russia". Britannica Student Encyclopedia. Encyclopædia Britannica Online. 2007. Retrieved 3 July 2007. 
  • بخشی از مطالب از دانشنامهٔ رشد.
  • مستند سیاره زمین