سیلوان
سیلوان | |
|---|---|
| کشور | |
| ناحیه | آناتولی جنوب شرق |
| استان | دیاربکر |
| • شهردار | (حزب آشتی و دموکراسی) |
| مساحت | |
| • کل | ۱۳۹۷٫۱۴ کیلومتر مربع (۵۳۹٫۴۴ مایل مربع) |
| منطقهٔ زمانی | یوتیسی ۲+ (EET) |
| • تابستانی (DST) | یوتیسی ۳+ (EEST) |
| کد منطقه | (۹۰)+ |
| وبگاه | www |
سیلوان یا میافارقین ( به سرياني ܡܝܦܪܩܝܛ میپرقیط ) شهری باستانی در نزدیکی دیار بکر، در کشور ترکیه امروزی است. این شهر امروزه سیلوان نامیده میشود. (در کردی: سلیوا یا فرقین) نام شهری کردنشین در استان دیاربکر ترکیه است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۸ میلادی ۷۳۶'۴۲ نفر بوده و در مقایسه با سرشماری سال ۱۹۹۰ که ۷۳۱'۶۰ نفر بوده است با کاهش جمعیت مواجه است. مقبره ای منسوب به جلالالدین خوارزمشاه (۱۲۳۱ _۱۱۹۹ میلادی) آخرین سلطان خاندان خوارزمشاهیان در این شهر قرار دارد.
پیشینه
[ویرایش | اشتراکگذاری]میافارقین معرب میاپارگین یا همان میان پارگین است(پارگین خندق پر ژرفا پر آب است که آنرا با پس آب شهر پر میکردند). نام آن به آرامی میفرکت (Maypharkath) و به ارمنی موفرگن (Moufargin) و به یونانی آن را مارتیروپلیس میگفتند. میافارقین در دست رومیان بود تا آنکه قباد ساسانی آنرا پس گرفت خسرو انوشیروان آنرا با سنگ بازسازی کرد و تا زمان شیرویه در دست ساسانیان بود. سپس هرقل به آن دست یافت و به زودی به دست مسلمانان افتاد.
مقدسی در قرن چهارم از آن نام برده و گوید شهری خوب است و بارویی سنگی و کنگرهدار با خندقی عمیق دارد و پیرامون خندق حومهای بزرگ با مسجد جامع واقع است. یاقوت و قزوینی هر دو از کلیساهای متعدد و از سه برج و هشت دروازهی شهر که از زمان قدیم در آنجا وجود داشته شرح مفصل نوشتهاند. یاقوت گوید اسم آن شهر به یونانی مدورصالا به معنی شهر شهیدان است و تاریخ آن شهر به زمان تئودسیوس میرسد. از بقایای آن کلیساها تا قرن هفتم کلیسایی از زمان عیسی باقی بود و در بالای برج جنوب غربی آن صلیب بزرگی دیده میشود که روی آن به سمت اورشلیم بود و به طوری که نقل میکردند این صلیب کار همان سازندهای بود که صلیب بزرگ برج کلیسای قیامت بیتالمقدس را ساخته و این دو صلیب به شکل یکدیگر بوده و باعث اعجاب و تحسین ناظرین. همچنین در محلهی یهودیها نزدیک کنیسه یهودیها حوضچهای از سنگ مرمر سیاه وجود داشت که در آن محفظهای شیشهای بود و در آن محفظه مقداری خون یوشع بن نون را حفظ کرده بودند. در قرن هشتم که میافارقین به دست مغولها افتاد هنوز اهمیت داشت.[۱]
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراکگذاری]منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ لسترینج، گای (۱۳۹۳). جغرافیای تاریخی سرزمین های خلافت شرقی. تهران: علمی و فرهنگی. صص. ۱۱۹ تا ۱۲۱. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۴۴۵-۱۰۵-۸.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)
| شهرستانهای استان دیاربکر ترکیه | ||
|---|---|---|
|
ارگانی | اگیل | بسمل | چرمیک | چنار | چونگوش | دجله | سیلوان | کوجاکوی | کولپ | لیجه | مرکز | هازرو | هانی | ||
| شهرهای اصلی ترکیه منبع | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| رتبه | نام شهر | استان | جمعیت | رتبه | نام شهر | استان | جمعیت | ||
استانبول |
۱ | استانبول | استانبول | ۱۴٬۸۰۴٬۰۰۰ | ۱۱ | مرسین | مرسین | ۱٬۰۰۵٬۴۵۵ | |
| ۲ | آنکارا | آنکارا | ۴٬۸۷۱٬۸۸۴ | ۱۲ | شانلیاورفه | شانلیاورفه | ۹۲۱٬۹۷۸ | ||
| ۳ | ازمیر | ازمیر | ۲٬۹۳۸٬۵۴۶ | ۱۳ | اسکیشهر | اسکیشهر | ۷۵۲٬۶۳۰ | ||
| ۴ | بورسا | بورسا | ۲٬۰۷۴٬۷۹۹ | ۱۴ | دنیزلی | دنیزلی | ۶۳۸٬۹۸۹ | ||
| ۵ | آدانا | آدانا | ۱٬۷۵۳٬۳۳۷ | ۱۵ | قهرمان ماراش | قهرمان ماراش | ۶۳۲٬۴۸۷ | ||
| ۶ | غازی آنتپ | غازی آنتپ | ۱٬۶۶۳٬۲۷۳ | ۱۶ | سامسون | سامسون | ۶۵۲٬۴۱۰ | ||
| ۷ | آنتالیا | آنتالیا | ۱٬۳۱۱٬۴۷۱ | ۱۷ | ملطیه | ملطیه | ۶۱۸٬۸۳۱ | ||
| ۸ | قونیه | قونیه | ۱٬۱۳۰٬۲۲۲ | ۱۸ | ازمیت | قوجاایلی | ۵۷۰٬۰۷۷ | ||
| ۹ | قیصریه | قیصریه | ۱٬۱۲۳٬۶۱۱ | ۱۹ | آداپازاری | سقاریه | ۴۹۲٬۰۲۷ | ||
| ۱۰ | دیاربکر | دیاربکر | ۱٬۰۴۷٬۲۸۶ | ۲۰ | ارزروم | ارزروم | ۴۲۲٬۳۸۹ | ||