دالان واخان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نمایی از اشکاشم واقع در دالان واخان.

دالان واخان (انگلیسی: Wakhan Corridor‎) باریکه ای در شرق افغانستان است که از شرق به چین، شمال به تاجیکستان و جنوب به پاکستان محدود می‌شود. کوهستان پامیر در شمال و کوهستان قراقروم در جنوب آن قرار دارد. طول دالان واخان حدود ۳۵۰ کیلومتر است و عرض آن از حداقل ۸ تا حداکثر ۴۰ کیلومتر تغییر می‌کند. دالان واخان، یکی از سرچشمه های آمودریا(بزرگترین رود در آسیا مرکزی) می باشد.دهلیز واخان در ولسوالی واخان واقع شده‌است و در قرن ۱۹ میلادی توسط «بازی بزرگ» به‌عنوان یک منطقهٔ حائل میان دو امپراتوری روسیه و راج بریتانیا ایجاد شد تا دو امپراتوری با یکدیگر هم‌مرز نباشند و از جنگ جلوگیری شود[۱]

تاریخچه[ویرایش]

با وجود آنکه این مسیر بسیار ناهموار است، با این همه از این کریدور در طول تاریخ به عنوان یک مسیر تجاری میان بدخشان و یارکند استفاده می‌شده است.[۲] چنین به نظر می‌رسد که مارکوپولو سیاح اروپایی مشهور هم از این مسیر گذر کرده است.[۳] کشیش پرتغالی بنتو دو گوز میان سال‌های ۱۶۰۲ تا ۱۶۰۶ نیز از طریق دالان واخان به چین سفر کرده است. دالان واخان برای بیش از یک قرن و به منظور اجرای تردد منظم بسته شده است. در دسامبر سال ۲۰۰۹ گزارش شد که ایالات متحده از چین خواسته است تا دالان واخان را باز نماید.[۴]

نقشهٔ واخان
دالان واخان

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. مردم دورافتاده‌ترین نقطهٔ افغانستان که از جنگ و طالبان خبر ندارند، دویچه‌ولهٔ فارسی
  2. Stein, Mark Aurel (1907). Ancient Khotan. p. 32.
  3. The Travels of Marco Polo Book 1 Chapter 32
  4. South Asia Analysis Group: Paper No. 3579, 31 December 2009 بایگانی‌شده در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine

پیوند به بیرون[ویرایش]