مسجدسلیمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مسجد سلیمان
مسجدسلیمان
First oil Masjed Solayman.jpg
کشور  ایران
استان خوزستان
شهرستان مسجد سلیمان
بخش مرکزی
نام(های) قدیمی آساک،[۱] سیماش، پارسوماش
سال شهرشدن ۱۹۲۰
مردم
جمعیت ۱۰۹٫۵۹۷ در سال ۱۳۸۵[۲]
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۳۷۲ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه ۶ درجه زمستان و ۴۵ درجه تابستان
اطلاعات شهری
شهردار خلیل حیدری
ره‌آورد

قالی وگلیم بختیاری، نان تیری

کلخنگ، کنار،
پیش‌شماره تلفنی ۰۶۸۱
تابلوی خوش‌آمد به شهر
به پایتخت نفتی خاورمیانه؛ شهر یک هزار لاله غرق در خون و زادگاه شهید ۱۳ ساله بهنام محمدی خوش آمدید

مسجد سلیمان شهری تاریخی در میان کوه‌های زاگرس و از شهرهای بختیاری‌نشین استان خوزستان ایران است. مسجد سلیمان پیشگام حفاری نفت در ایران می‌باشد. کنسرسیوم دارسی، استخراج نفت ایران را در سال ۱۹۰۸ میلادی از این شهر آغاز کرد.

این شهر از شمال غرب به شهرستان شوشتر، از شمال تقریبأ به شهرستان‌های لالی و اندیکا، از جنوب شرق به شهرستان ایذه، و از جنوب غرب به شهر اهواز ارتباط دارد. ساکنان این شهر را طوایف مختلفی از ایل بختیاری تشکیل می‌دهند ولی با کشف نفت در منطقه افراد دیگری از سایر مناطق بختیاری بمنظور کسب و کار به این شهر آمدند و رفته رفته بصورت دایم در این شهر ساکن شدند.

روستاهای کوهستان‌های اندیکا و لالی و دشت بزرگ از بخش‌های تابعه اطراف این شهر بودند؛ که در چند سال اخیر بخش‌های اندیکا ولالی به شهرستان تغییر یافته‌اند. از دیدنی‌های این شهر منطقه می‌توان به تفرجگاه تمبی و معبد سرمسجد و معبد بسیار کهن برد نشانده اشاره کرد.

هیئت باستان‌شناسی فرانسوی سال ۲۰۰۷ نیز در مسجد سلیمان موفق به کشفیات مهمی شده است.

یکی از عوامل ایجاد و گسترش شهر مسجدسلیمان، اکتشاف نفت دراین منطقه‌است. ویلیام ناکس دارسی طی انعقاد قراردادی با دولت مظفری مجوز جستجو و اکتشاف نفت در ایران را گرفت و تیم اکتشاف وی نفت را برای اولین بار در خاورمیانه، و در شهر مسجدسلیمان کشف کرد.[نیازمند منبع]

این شهر در شمال شرقی استان خوزستان جائیکه مناطق جلگه‌ای این استان به سلسله جبال زاگرس، بر می‌خورد، در میان کوه‌ها واقع گردیده‌است. منطقه‌ای که تا یک قرن پیش محل سکونت کوچ نشینان بختیاری بود. مسجدسلیمان به واقع شهری استثنایی است. بنیاد کهن، استقرار در میان کوه‌ها، وجود چاههای متعدد نفت(۲۸۲ حلقه)، حضور خارجیان، ساکنین خو گرفته با فرهنگ غربی و از دیگر سو توقف استخراج نفت، جنگ، رکود ساخت و ساز و مهاجرتهای بی وقفه روستائیان، از یک شهر سازمان یافته و بسیار مجهز قدیمی، شهری درهم و بدون ساختار ایجاد نموده‌است که به جرات می‌توان عنوان کرد نمونه این التقاط را در دنیا نیز نمی‌توان یافت. برای آنکه بتوانیم این شهر را بدرستی شناسائی نمائیم، ناگریزیم که تاریخ شهر را با دقت بیشتری مرور کنیم، چرا که تقدیر تاریخ و سرنوشتی، که تاریخ برای مردم خونگرم مسجدسلیمان رقم زده‌است، در کالبد این شهر بیش از هر عامل خارجی و داخلی تاثیر گذار بوده‌است.

نام شناسی[ویرایش]

نامهای قدیمی[ویرایش]

قدیمی ترین نام این شهر پارسوماش است که پس از اعلام استقلال هخامنش سردودمان سلسله هخامنشی پارسی که در این منطقه ساکن بودنداز حکومت ایلام دشت (سوزیانا) این سرزمین را پارسوماش نامیدند. در طول گذر زمان این شهر نامهای دیگری به خود گرفت از جمله آساک، جهانگیری (در زمان صفویه که میرجهانگیرخان بهرامسری آسترکی دورکی حاکم بختیاری بود، تحت نام ایشان، جهانگیری نامیده شد)، سرمسجد، میدان نفتون و در پایان مسجدسلیمان.[نیازمند منبع]

دلایل نامگذاری بنام مسجدسلیمان[ویرایش]

در شمال شرقی مسجدسلیمان برروی تپه‌ای باستانی بنام سرمسجد آتشکده‌ای مربوط به آن دوران وجود دارد که پروفسور گیرشمن باستان شناس فرانسوی این آتشکده را مربوط به دوران پارس‌ها می‌داند و آنرا زادگاه چیش پش اول هخامنشی جد کوروش کبیر می‌داند. مسجدسلیمان را در قدیم سرمسجد می‌نامیدند و علت آن وجود این آتشکدهٔ باستانی می‌باشد، در زمان حمله اعراب تازی‌ها می‌خواستند که آنرا از بین ببرند اما ایرانیان به دروغ به آنها گفتند که این معبد ساخت حضرت سلیمان نبی می‌باشد و چون سلیمان نبی بسیار مورد احترام اعراب بود آنها از این عمل سر باز زدند. در سال ۱۳۰۳ هجری شمسی هنگام بازدید رضاخان از سرمسجد وقتی که او این ماجرا را شنید دستور به تغییرنام سرمسجد به مسجدسلیمان داد و بدین ترتیب در سال ۱۳۰۵ و به تصویب مجلس شورای ملی نام مسجدسلیمان را بر این شهر نهادند.

تاریخچه[ویرایش]

مسجدسلیمان را در دوره تمدن ایلام آساک می‌نامیدند که بخشی از منطقه سیماش عیلام تلقی می‌شد؛ ولی پس از حمله آریایی‌ها و شکست عیلامیان نام آن به «پارسوماش» تغییر پیدا کرد.[۳]

در فاصله اواسط سدهٔ ۹ تا اَوایل سدهٔ ۷ پیش از میلاد قومی آریایی به نام ‍ «پارسوا» از دامنه‌های شمال غربی زاگرس و کوه‌های بختیاری به جلگه خوزستان فرود آمدند و مسجدسلیمان کنونی از جمله مناطقی بود که در آن سکنیٰ گزیدند. این قوم نیمه بدوی که متکی بر معیشت شبانی و به ویژه تربیت اسب بودند، بعد از آشنایی با کشاورزی و ترک کوچ‌نشینی، در نواحی کوهپایه‌ای جلگه، شهر تازه‌ای بنا نهادند و آنرا به یاد سرزمین گذشته خود که «پارسوا» نام داشت، «پارسوماش» خواندند.[نیازمند منبع]

اعتقاد ایرانیان به آتش به عنوان نمادی از اهورامزدا و جوشش روغن مقدس قابل اشتعال بر سطح زمین در شهر پارسوماش باعث شد تا این شهر دارای آتشکده‌های همیشه جاویدان شده و بنابراین شهر از لحاظ مذهبی نیز به شدت اهمیت یافت، به گونه‌ای که آتش این آتشکده تا زمان «هارون الرشید» نیز روشن بود.[نیازمند منبع]

اهمیت مذهبی و اعتقادات مردم به پاک و مقدس بودن این شهر به حدی زیاد گردید که حتی بعد از ورود اسلام، ایرانیان برای زیارت به این شهر مراجعه می‌نمودند؛ لذا هویت مذهبی آن مانند دیگر اماکن مقدس همچنان باقیمانده و نام «مسجدسلیمان» نیز در همین راستا بر آن اطلاق گردید. اما حتی این نامگذاری از غروب اولیه شهر در زمان هارون جلوگیری نکرد.[نیازمند منبع]

طلوع دوباره این نخستین شهر پارسیان بعد از گذشت چندین سده در ۴ بامداد ۵ خرداد ۱۲۸۷ هجری شمسی(۱۹۰۸میلادی) با فوران نفت از میدان نمره یک در میانه مسجدسلیمان کنونی آغاز گردید. فورانی که حیات اقتصادی و اجتماعی مسجدسلیمان و بعد ایران را دگرگون کرد؛ ولی این بار بانیان شهر نه شبانان پارسی فرود آمده از کوهها و بلکه فرنگیان شهرنشین و صنعتگر و به اصطلاح مدنیت یافته اما جهانگشایانی بودند که از دریاهای دور آینده خود را در این سرزمین یافته‌اند. این بیگانگان زیرک به مدد متون تاریخی (همچون نوشته‌های هردوت) دریافته بودندکه ایرانیان در این محل از روغن مقدسی که به طور طبیعی از زمین بیرون رانده می‌شد استفاده‌های گوناگون کرده و آتش جاویدان خود را در این جایگاه می‌جسته‌اند. پس نماینده پیگیر و ماجراجوی انها به نام «ویلیام ناکس دارسی» انگلیسی با شرکت خود به نام «سندیکای امتیازات» موفق شدند با انتقال فن‌شناسی و تجهیزات لازم و حفر چاه به سرچشمه آتش جاویدان پارسیان دست یابند. بعد از کشف و فوران نفت در مسجدسلیمان با دخالت دولت انگلیس، شرکت ذکر شده به شرکت «نفت ایران و انگلیس» تبدیل گشت. این شرکت زمینی را که طلای سیاه در زیر آن خفته بود از سیدهای قیری شوشتر خریداری و راه برون رفت نفت یا جزیره آبادان را نیز از شیخ خزعل به اجاره گرفت و خان و شیخ را به مزدوری و نگهبانی این املاک کسب شده گمارد.(که البته این قانون کماکان بقوت خود باقیست، که اگر در زمین شما، نفت وجود داشته باشد، فقط حق نگهبانی آن، به شما داده خواهد شد... !) از همین زمان است(۱۲۸۷ ه. ش یا ۱۹۰۸ میلادی) که بنیان اولین شرکت شهر(company Town) معدنی ایران در مسجدسلیمان و بعد از آن اولین شرکت شهر صنعتی (با توجه به احداث پالایشگاه) در آبادان گذاشته می‌شود.[نیازمند منبع]

با اتمام خط لوله مسجدسلیمان به آبادان از ۱۹۱۲ میلادی حیات مجدد مسجدسلیمان آغاز شد. استخراج نفت که در این سال ۴۳ هزار تن بود تا آخر جنگ اول جهانی(۱۹۱۸ میلادی) به سالیانه ۱ میلیون تن و تا ۱۹۲۵ میلادی به بیش از ۴ میلیون تن در سال رسید.[نیازمند منبع] مسجدسلیمان تا سال ۱۹۲۸ میلادی تنها منبع استخراج نفت ایران بود تا دراین سال در میدان نفتی عظیم هفتگل نیز فوران نفت آغاز گشت و مسجدسلیمان در تولید نفت از انحصار خارج شد.[نیازمند منبع] اما تولید در منطقه همچنان افزایش یافت به طوری که در سال ۱۳۱۴ ه. ش (۱۹۳۵میلادی) اوج تولید در سراسر بهره‌برداری (۱۲۷ هزار بشکه در روز) رسید. بعد از افتی کوتاه در تولید نفت به علت ملی شدن این صنعت در ایران (۳۳-۱۳۳۰ ه. ش) به دلیل برنامه شرکت نفت ایران و انگلیس و دولت امپریالیستی انگلیس بار دیگر استخراج نفت افزون شد که تا سال ۱۳۴۵ ه. ش کما بیش ثابت بود (سالیانه حدود ۳۰ میلیون بشکه معادل ۴ میلیون تن) اما از این سال به بعد تولید نفت به سرعت کاهش یافت و بعد از بسته شدن چاه‌ها در سالهای ۶۰ و ۱۳۵۹ ه. ش تولید سالیانه آن به حدود تولید روزانه در گذشته محدود گشت. دلیل کم شدن تولید نفت اینست که بعد از حدود ۷۰ سال بهره‌برداری مداوم ۹۸٪ از مقدار نفت قابل حصول به صورت طبیعی از منطقه استخراج شد و از آنجا که بهره‌برداری از سایر میدانهای نفتی به ویژه میدان‌های نفتی مرزی از اولویت برخوردار گردید، استخراج نفت در مسجدسلیمان که می‌بایست با تزریق آب یا گاز انجام پذیرد و این خود نیز مشکلاتی را به دنبال دارد، متوقف شد.[نیازمند منبع]

چاه نفت شماره یک و نخستین اکتشاف نفت[ویرایش]

در تاریخ ۲۸ ماه مه سال ۱۹۰۱ میلادی، در زمان سلطنت مظفرالدین شاه قاجار، ویلیام ناکس دارسی، تاجر بزرگ طلا در انگلستان امتیاز کشف نفت ایران را از آن خود کرد و برای این منظور جورج برنارد رینولدز را که تجربیاتی در زمینه حفاری نفت در مناطق نفت خیز سوماترا داشت، برای اکتشاف و استخراج نفت به استخدام خود درآورد. رینولدز در پایان سال ۱۹۰۲ میلادی عملیات حفاری اولین چاه در چاه سرخ واقع در قصر شیرین و همچنین شاردین رامهرمز را آغاز کرد و همزمان مقدمات حفاری در منطقه نفتون مسجد سلیمان را مهیا ساخت.[نیازمند منبع]

پس از دو سال حفاری در شاردین گروه رینولدز به این نتیجه رسیدند که در این نقطه نمی‌توانند به نفت برسند. اما علائم موجود و وجود آتشگاه و نیز حوضچه‌ای که خود به خود قیر از آن می‌جوشید و یادداشت‌های مورخین و باستان شناسان که تصریح کرده بودند در ناحیه نفتون نفت فراوان به دست می‌آید، سرمهندس رینولدز را که از مدتی پیش در آنجا به کار حفاری مشغول بود، امیدوار کرد و به همین علت وسائل و تجهیزات را به منطقه نفتون در مسجد سلیمان منتقل کردند و در پایان ماه ژانویه سال ۱۹۰۸ میلادی حفاری چاه شماره یک این شهر آغاز شد.[نیازمند منبع]

سرمایه شرکت که در انگلیس تشکیل شده بود تا در ایران به نفت دست یابد، به علت طولانی شدن دوره حفاری به پایان خود می‌رسید و ویلیام ناکس دارسی که از پیدا شدن نفت در این سرزمین قطع امید کرده بود طی تلگرافی از رینولدز خواست تا حفاری را تعطیل کند. گفته می‌شود تلگراف به دست رینولدز رسیده بود اما چندان به مسجد سلیمان اعتماد داشت که ترجیح داد بدان اعتنایی نکرده به کار خود ادامه دهد. سرانجام در حالیکه اعضای گروه در اوج نا امیدی به سر می‌بردند، در ساعت چهار صبح روز پنجم خرداد ماه ۱۲۸۷ خورشیدی برابر با ۲۶ ماه مه ۱۹۰۸ میلادی، مته حفاری از ضخامت زمینی به قطر ۳۰۰ متر عبور کرد و آخرین ضربت خود را به صخره عظیمی که روی منبع نفت قرار داشت فرود آورد، در نتیجه در عمق ۱۱۸۰ پا(۳۶۰ متری) نفت با فشار زیادی تا ۵۰ پا(۱۵ متر) بالاتر از نوک دکل حفاری فوران کرد و کارگران را در خود غرقه ساخت. بدین ترتیب فصل جدیدی در تاریخ کشور رخ داد و ایران به جمع کشورهای نفت خیز جهان پیوست.[نیازمند منبع]

این اتفاق، که نخستین اکتشاف نفت در خاورمیانه به شمار می‌رفت، حیات اقتصادی و اجتماعی مسجد سلیمان و ایران را دگرگون کرد، چنانکه از این چاه روزانه ۳۶۰۰۰ لیتر (معادل ۸۰۰۰ گالن) نفت استخراج می‌شد و بعدها در این شهر حداقل ۳۰۰ چاه نفت حفر شد. این شهرک باستانی به یک شهر مدرن و پر رونق بدل شد. جمعیت آن افزایش یافته، خانه‌ها و محله‌های جدید برای کارکنان شرکت نفت از مدیران ارشد گرفته تا کارگران ساخته شد. شرکت نفت ابتدا اقدام به ایجاد یک دستگاه آب شیرین کن نموده و سپس برای انتقال آب رود کارون به شهر، لوله کشی منازل را به انجام رساند. همچنین خط آهنی توسط این شرکت تاسیس شد که تا درخزینه، روستایی در نزدیکی شوشتر، امتداد می‌یافت. بدین ترتیب مسجد سلیمان از یک قصبه به شهری بزرگ بدل شد و مردم از اطراف و اکناف برای کار به این شهر مهاجرت کردند. شبکه آب و برق تکمیل گردید و سیستم فاضلاب شهر به وجود آمد، حمل و نقل زباله مرتب شد و سیستم اتوبوس رانی به کار افتاد.[نیازمند منبع] همچنین ورزشگاه بزرگی ساخته شد و مسجد سلیمان چهره یک شهر تازه و متفاوت از سایر شهرها را به خود گرفت.[نیازمند منبع]

جغرافیا[ویرایش]

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

شهرستان مسجدسلیمان از دید جغرافیایی در درازای جغرافیایی ۴۸ درجه و ۲۴ دقیقه خاوری و پهنای جغرافیایی ۳۱٫۹۳ درجه و ۴۹٫۳۰ دقیقه شمالی گسترده شده‌است و بلندای آن از روی دریا ۳۷۲ متر می‌باشد.

اقلیم[ویرایش]

مسجدسلیمان مانند بیشتر شهرهای خوزستان دارای آب و هوای گرم و شرجی می‌باشد و تابستانی گرم و زمستانی مدیترانه‌ای دارد. میانگین بارش سالانه باران ۴۰۰ میلی‌متر و میانگین دما کمتر از ۰ درجه سانتی‌گراد در زمستان و بیش از ۵۰ درجه سانتی‌گراد در تابستان می‌باشد.

Weather-rain-thunderstorm.svgآب و هوای مسجدسلیمانNuvola apps kweather.svg
ژانویه فوریه مارس آوریل مـــــه ژوئـن ژوئیـه اوت سپتامبر اکتبـر نوامبر دسامبر سـال
گرم‌ترین
۲۳ ۳۰ ۳۲ ۳۷ ۴۷ ۴۸ ۴۸ ۴۸ ۴۵ ۴۰ ۳۳ ۲۶ ۴۸
میانگین گرم‌ترین‌ها
۱۴ ۱۸ ۲۲ ۲۸ ۳۶ ۴۱ ۴۳ ۴۲ ۴۰ ۳۲ ۲۴ ۱۷ ۳۰
میانگین سردترین‌ها
۷ ۸ ۱۲ ۱۷ ۲۳ ۲۷ ۲۸ ۲۸ ۲۴ ۱۸ ۱۱ ۹ ۱۸
سردترین
۶ ۱۲ ۱۷ ۲۰ ۱۶ ۱۲ ۵ ---
بارش
mm
۷ ۶ ۵ ۳ ۱ --- --- --- ۱ ۱ ۲ ۶ ۳۲


منبع: سایت ودربیس[۴] آوریل 2014

رودخانه‌ها[ویرایش]

مهمترین رودخانه مسجدسلیمان، رود کارون می‌باشد که از کوه‌های زاگرس سرچشمه می‌گیرد و پس از عبور از سدهای شهید عباسپور و مسجدسلیمان از کنار شهر می‌گذرد. همچنین رودخانه تمبی در جنوب شهر وجود دارد که در ساحل رودخانه پارک‌ها و تفریحگاه‌هایی ساخته شده که از جاذبه‌های گردشگری شهر به شمار می‌روند.

کوه‌ها[ویرایش]

پرونده:Tarazmis.jpg
نمایی از ارتفاعات تاراز در جاده مسجدسلیمان به شهرکرد در فصل زمستان

بلندترین ارتفاعات استان خوزستان در شهرستان مسجدسلیمان قرار دارد. این ارتفاعات در مناطق شمال و شمال شرقی شهرستان و در بخش اندیکا واقع شده‌اند. مرتفع ترین قله در محدوده شهرستان مسجدسلیمان،تاراز با ارتفاع بیش از ۳۳۰۰ متر می‌باشد. دیگر کوههای بلند مسجدسلیمان عبارتند از آسماری، دلا، منار و ...

القاب[ویرایش]

مسجدسلیمان دارای لقبهای گوناگونی است از جمله m.i.s و شهر اولین‌ها

m.i.s چیست؟[ویرایش]

بیشتر مردم خوزستان و بعضی از مناطق ایران که دارای خوزستانیهای زیادیست از جمله اصفهان این شهر را با نام m.i.s می‌شناسند. اما m.i.s چیست؟ ام آی اس نامی است که در نامه‌های رد و بدل شده بین شرکت نفت ایران و انگلیس بجای مسجدسلیمان قرار می‌دادند. نظریه‌های مختلفی در مورد این نام است عده‌ای می‌گویند مخفف masjed I soleiman می‌باشد، عده‌ای نیز می‌گویند مخفف خود Masjed Soleiman می‌باشد اما در واقع قضیه این است که management information services که حرف اول این کلمات به اختصار M.i.S گفته می‌شود.

مسجدسلیمان شهر اولین‌ها[ویرایش]

یکی از القاب این شهر، شهر اولین هاست که دلیل آن هم ورود بسیاری از امکانات و کارخانجات برای اولین بار به ایران در این شهر بود از جمله اولین سینما، اولین زمین گلف. و... در جدول زیر لیست تعدادی از دهها اولینهای مسجدسلیمان آمده است:

ردیف عنوان توضیحات
۱ اولین چاه نفت ایران و خاورمیانه در تاریخ ۵ خرداد ۱۲۸۷ در مسجدسلیمان به نفت رسید
۲ اولین کارخانه گوگرد سازی در ایران و خاورمیانه درسال ۱۲۹۱ در منطقه بی بیان این شهر احداث شد و هم اکنون به عنوان موزه نفت توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مسجدسلیمان نگهداری می‌شد
۳ اولین تصفیه خانه آب کشور در سال ۱۲۹۷ در منطقه تل بزان احداث شد که آب شرب مورد نیاز منازل کارکنان انگلیسی و خانواده شان را تامین می‌کرد
۴ اولین کارخانه تولید برق در ایران و خاورمیانه در منطقه تمبی و در جوار سدی تفریحی بر روی رودخانه‌ای با این نام احداث شد و کار برق رسانی به تاسیسات نفتی را انجام می‌داد
۵ اولین راه آهن در ایران به طول ۵۵ کیلومتر از مسیر درخزینه در راه اهواز تا مسجدسلیمان احداث شد جهت تسهیل نمودن امر جابجایی وسایل حفاری و دیگ بخار
۶ اولین فرودگاه در ایران پس از انتشار خبر کشف نفت در این شهر یک تیم ارشد تحقیقاتی جهت انجام کارهای نقشه برداری و تحقیقاتی خود به وسیله هواپیما عازم این شهر شدند تا بدینوسیله مقدمات اولین فرود هواپیما در این شهر و ساخت اولین فرودگاه آغاز شود. این فرودگاه هم اکنون با نام فرودگاه شهید آسیایی در خدمت هواپیمایی نیروی زمینی ارتش (هوانیروز) می‌باشد
۷ اولین کلوب تفریحی با نام باشگاه مرکزی که در سال ۱۲۹۸ در این شهر ایجاد شد و شامل امکاناتی از قبیل: سینما، استخرهای شنا، بویلینگ، زمینهای تنیس، میزهای بیلیارد و پینگ پنگ و سالن فوتبال و مهمانسرا می‌باشد و هم اکنون پس از گذشت نزدیک به یک قرن به فعالیت خود ادامه می‌دهد
۸ اولین باشگاه گلف در منطقه گلف بین محلات کلگه و بی بیان قراردارد و هم اکنون جزو مجهزترین باشگاههای گلف ایران می‌باشد، همچنین محل استراحت بازیکنان تیم فوتبال نفت مسجدسلیمان در مهمانسرای این باشگاه می‌باشد
۹ اولین استخر شنا در ایران در محل باشگاه مرکزی قراردارد و اولین استخر مدرنیته ایران به شمار می‌آید که قهرمانان زیادی را به ایران و آسیا معرفی کرده است
۱۰ اولین باشگاههای ورزشی از جمله باشگاه والیبال، پینگ پنگ؛ گلف، شنا، فوتبال، راگبی و ...
۱۱ اولین پالایشگاه نفت در ایران و خاورمیانه در کنار کارخانه گوگردسازی بی بیان احداث شد و محل تصفیه نفت خام در خاورمیانه بود
۱۲ اولین واحد بهره‌برداری نفت در ایران و خاورمیانه بنام شرکت نفت ایران و انگلیس که کار بهره‌برداری نفت را انجام می‌داد
۱۳ اولین زمین فوتبال رسمی در ایران و خاورمیانه زمین فوتبال میدان که هم اکنون با عنوان ورزشگاه شهید بهنام محمدی در اختیار تیم فوتبال نفت مسجدسلیمان می‌باشد
۱۴ اولین آموزشگاه رانندگی در ایران و خاورمیانه با نام آموزشگاه خادم که کار تعلیم رانندگی را بر عهده داشت و در دهه ۳۰ شمسی تاسیس شد
۱۵ اولین و بلندترین پل فلزی ایران و خاورمیانه بیش از صد سال پیش بر روی رودخانه تمبی احداث شد
۱۶ اولین فرستنده خصوصی در ایران و خاورمیانه با نام رادیو نفتون

مکانهای دیدنی[ویرایش]

آثار باستانی[ویرایش]

  • معبد سرمسجد: آتشکده‌ای قدیمی مربوط به دوران پارس‌ها در شمال شرقی شهر مسجدسلیمان در یکی از قدیمی ترین محلات آن به همین نام (سرمسجد)
  • معبد بردنشانده: تخته سنگ و پلکانی در ۱۰ کیلومتری شهر و درجاده سدمسجدسلیمان، مربوط به دوران هخامنشیان می‌باشد دارای یک آتشکدهٔ قدیمی می‌باشد
  • تپه باستانی کلگه زرین: تپه‌ای باستانی در جنوب شهر و در قدیمی ترین محلات آن به همین نام (کلگه) می‌باشد که در آن آثار باستانی و مجسمات و سنگ نبشته‌های زیادی کشف شده است
  • تپه باستانی گلگیر: شهری باستانی در منطقه‌ای به همین نام که در ۳۰ کیلومتری جنوب شهر قرار دارد

مکانهای مذهبی و بقاع متبرکه[ویرایش]

مسجدسلیمان دارای امامزاده‌ها و بقاع متبرکه بسیاری در اطراف خود می‌باشد که عده‌ای از آنها عبارتند از:

  • قدمگاه امام رضا: زیارتگاهی در میان کوههایی موسوم به امام رضا در منطقه تمبی که گفتنی است آن امام هنگام ورود به ایران از آن مکان عبور کرده‌اند
  • بی بی زهرا: خواهر امام رضا می‌باشند که آرامگاه وی در ۲ کیلومتری جنوب شهر در بلوار زنده یاد محمدی در مسیر تمبی قرار دارد
  • هفت شهیدان: آرامگاهی مربوط به هفت نفر که گفته می‌شود از خاندان پیامبر بوده‌اند؛ این آرامگاه به سبک معماری دوران قاجار ساخته شده است
  • سقاخانه ابوالفضل :سقاخانه‌ای قدیمی مربوط به دوران قاجار می‌باشد که در محله کلگه در کنار کاروانسرای قدیمی آن قرار دارد
  • بی بی بطولی: در ابتدای ورودی شهر در مسیر اهواز قرار دارد
  • آرامگاه شهدای گمنام: مربوط به قبر شهید ۱۳ ساله دوران دفاع مقدس بهنام محمدی و ۶ شهید گمنام دیگر درابتدای ورودی شهر در کنار پایانه مسافربری و کارخانجات تانک سازی شهید فرخ‌نیا واقع شده است.
  • از اماکن مقدس دیگر می‌توان به بابازاهد، سلطان ابراهیم، بابا احمد در اندیکا اشاره کرد

موزه‌ها[ویرایش]

مسجدسلیمان دارای دو موزه می‌باشد که عبارتند از:

  • موزه نفت مسجدسلیمان: مربوط به آثار و وسایل قدیمی دوران کشف نفت در این شهر می‌باشد و همچنین انواع و اقسام نفتهای کشف شده در آن با مشخصات کامل می‌باشد که در منطقه بی بیان در اولین پالایشگاه نفت ایران و خاورمیانه واقع شده است
  • موزه مردم شناسی مسجدسلیمان: در منطقه کلگه در کنار تپهٔ باستانی کلگه زرین واقع شده است که آثار مختلف در مورد قومیتهای مختلف کشورمان از جمله لباس، فرهنگ، صتایع دستی و … در آن وجود دارد

مناطق نمونه گردشگری و طبیعی[ویرایش]

مسجدسلیمان بدلیل آب و هوا و طبیعت دلنوازش در ایام زمستان و نوروز پذیرای گردشگران زیادی می‌باشد در زیر چند منطقه از دهها منطقه گردشگری آن را برای شما آورده‌ایم

  • منطقه نمونه گردشگری تاراز:دارای قله‌ای برف گیر به درازای و جنگلهای انبوه بلوط می‌باشد که مرز بین خوزستان و چهارمحال بختیاری را تشکیل می‌دهد
  • منطقهٔ نمونه گردشگری شیمبار:شیمبار مخفف شیرین بهار می‌باشد، دشتی بزرگ که به واقع بهاری شیرین دارد. این دشت دارای یک شط بزرگ آب و همچنین تاکستانهای بزرگ وحشی می‌باشد که همه ساله خصوصا در اواخر زمستان و نوروز بدلیل آب و هوای مطبوعش و همچنین طبیعت دلنوازش پذیرای مهمانان زیادی می‌باشد
  • پارک جنگلی و سد تفریحی تمبی:پارک جنگلی در کنار رودخانه‌ای به همین نام قرار دارد، بر روی این رودخانه سدی کوچک ساخته شده که محل احداث اولین کارخانهٔ برق ایران و خاورمیانه می‌باشد، همچنین پشت این سد دریاچه‌ای قراردارد که امکان قایق سواری و شنا در آن وجود دارد.
  • جزیره کوشک: واقع در دریاچهٔ سد شهید عباسپور در بخش اندیکا، که بزرگترین دریاچه آب شیرین کشور می‌باشد. دارای حدود ۳۰۰ اتاق در ویلاهای خود می‌باشد که همه ساله مهمانان زیادی را دارا می‌باشد
  • چشمه‌های آب گرم گلگیر: بدلیل وجود گوگرد در کوههای این منطقه از دل آنها چشمه‌هایی بیرون می‌آید که آب آن در زمستان نیز گرم می‌باشد و خواص درمانی بسیاری دارد

سایر اماکن تفریحی و گردشگری[ویرایش]

  • مدرسه خارجیها: در منطقه هشت بنگله واقع شده است که محل تحصیل فرزندان کارکنان انگلیسی در دوران کشف نفت می‌باشد
  • کلیسای نمره چهل: در محله نمره چهل واقع شده است و محل عبادت ارامنهٔ قدیمی که در مسجدسلیمان زندگی می‌کردند می‌باشد
  • چاه نفت شماره یک: نخستین چاه نفت ایران و خاورمیانه که درسال ۱۲۸۷ به نفت رسید
  • قبرستان خارجیها: قبور خارجیهای ساکن مسجدسلیمان مربوط به ۱۰۰ سال پیش تا قبل از انقلاب می‌باشد در ابتدای شهر بعد از دانشگاه آزاد قرار دارد.
  • بازار قدیم مسجدسلیمان:واقع در مرکز شهر
پرونده:Bazar ghadim mis.jpg
نمایی از بازار قدیم مسجدسلیمان و مسجد جامع مسجدسلیمان در دهه ۳۰ شمسی
  • باشگاه مرکزی مسجدسلیمان: اولین و مجهزترین باشگاه تفریحی کشور می‌باشد که در حدود ۱۰۰ سال پیش تاسیس شد و شامل سینما، استخر شنا، زمین تنیس، پینگ پنگ، بویلینگ، بیلیارد، سالن فوتبال، مهمانسرا و … می‌باشد

سینما[ویرایش]

اولین بار نمایش فیلم برای عموم مردم در ایران در مسجدسلیمان رخ داد، این شهر دارای ۴ سینمای قدیمی می‌باشد که هم اکنون ۱ سینما تمام فعال؛ ۲ سینما نیمه فعال و ۱ سینما تعطیل می‌باشند

  • سینما باشگاه مرکزی: در کلوب تفریحی به همین نام قرار دارد و قدیمی ترین سینمای کشور می‌باشد که البته در حال حاضر جهت مناسبتهای خاص ویژه خانواده شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مسجدسلیمان قابل استفاده می‌باشد
  • سینما فرهنگ: ویژه کارکنان آموزش و پرورش و خانواده شان در محل نمره چهل در کانون پرورشی شهید رجایی قرار دارد
  • سینما هلال: تنها سینمای شهر که استفاده از آن برای عموم آزاد است. این سینما قبل از انقلاب متعلق به پدر مهران عبدشاه مدیر و مجری شبکه تلویزیونی IPN بود
  • سینما آلی پور: بعد از انقلاب تعطیل

هتل‌ها و مراکز اقامتی[ویرایش]

مسجدسلیمان دارای دو هتل ۳ ستاره می‌باشد به علاوه آن خود شرکت نفت دارای مهمانسراهای ویژه‌ای جهت مهمانان خود می‌باشد، همچنین در روبروی ترمینال مسافربری ولیعصر یک شرکت خصوصی در حال ساخت یک هتل ۴ستاره می‌باشد.

  • هتل جهانگردی(***): واقع در پنج بنگله روبروی پارک شکوفه‌ها
  • هتل آزاد(***): در ابتدای شهر قرار دارد و زیر نظر دانشگاه آزاد اسلامی فعالیت دارد
  • مهمانسرای والفجر:متعلق به شرکت نفت می‌باشد که در گذشته محل استفاده خاندان پهلوی هنگام سفرهای زمستانی و نوروزی خود به مسجدسلیمان بوده و در حال حاضر مختص مهمانان درجه یک شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مسجدسلیمان می‌باشد
  • مهمانسراهای نفت ۱ و نفت ۲: متعلق به شرکت نفت که اولی در منطقه گلف و ویژه بازیکنان تیم فوتبال نفت مسجدسلیمان و خانواده شان می‌باشد و دومی در چهارراه بهداری نبش کوچه نرس هاستل قرار دارد و ویژه مهمانان شرکت نفت خصوصا کارکنان غیربومی و مامور از نقاط دیگر شهر می‌باشد که این مهمانسراها دارای امکانات متنوعی از قبیل میز پینگ پنگ، بیلیارد، بویلینگ، کلوب تفریحی و ... می‌باشند

معماری[ویرایش]

برخی ساختمان‌های مسجدسلیمان که در دوره فعالیت شرکت نفت ایران و انگلیس ساخته شده‌اند سبک معماری انگلیسی داشته که اغلب در اثر گسترش و نوسازی در شهر تخریب شده‌اند. بخش‌هایی از آن هنوز به نام‌های انگلیسی آن دوره مانند منطقه کمپ کرسنت و اسکاچ کرسنت و کمیک لب کرسنت (Chemic Lab) معروف است.[نیازمند منبع]

محله‌های مسجدسلیمان[ویرایش]

محدودهٔ مسجدسلیمان ناهموار و دارای پستی و بلندیهای زیادی است. شرکت نفت منازل و ادارات خود رادر نقاط مناسبتر احداث کرده و به همین دلیل محله‌های این شهر ازهم فاصله داشتند. در سالهای اخیر به دلیل رشد جمعیت شهر و عدم کنترل اولیه‌ای که بر ساخت و ساز وجود داشت، فاصلهٔ بین محلات کم شده و در بسیاری جاها، کاملا به هم چسبیده هستند.[نیازمند منبع]

وجه تسمیهٔ محله‌ها[ویرایش]

نام محلات بیشتر از نام چاههای نفت و یا ادارات شرکت نفت گرفته شده‌است؛ مانند نمره یک که از نام چاه شمارهٔ یک گرفته شده‌است. بسیار از محله‌ها به همین ترتیب به یک نمره خوانده می‌شوند که بیشترین آن نمره چهل است. اسم برخی محلات هم از نام طوایفی گرفته شده که برای اولین بار در آنجا سکنی گزیده‌اند؛ مانند مال‌جونکی.[۵] برخی جاها هم افرادی که از شهرهای دیگر برای کار به مسجدسلیمان آمده بودند، در کنار هم اقامت کرده و خانه ساخته‌اند؛ مانند لین‌اصفهانی‌ها و یا محل اقامت کارکنان خارجی شاغل در شرکت نفت مانند لین هندی‌ها.[نیازمند منبع]

نام محله‌ها[ویرایش]

  • سرمسجد (به سکون ر): این محله به علت آثار باستانی[۶] که روی تپه‌ای بالای آن وجود دارد و منسوب به حضرت سلیمان است، سرمسجد نامیده شد. نام‌گذاری مسجدسلیمان در دیماه ۱۳۰۳ شمسی هم به علت همین آثار می‌باشد.[۷]
  • نمره‌یک: مرکز شهر مسجدسلیمان است و به علت وجود «چاه شماره یک» (اولین چاه نفت ایران-خاورمیانه) در این محله، به این نام معروف شد.
  • هوانیروز
  • تلخاب (به فتح ت)
  • نفتک (به فتح ت)
  • باغ چشمه‌علی (به سکون ه)
  • باشگاه سوارکاران
  • چهاربیشه
  • نصیرآباد
  • کولرشاپ Cooler Shop: نام خود را ازیکی از ادارات شرکت نفت گرفته است.[۸]
  • ریل‌وی یا Rail Way: به خاطر وجود یکی از ایستگاه‌های قطار در این محله به این اسم نامیده شده‌است.
  • بازار چشمه‌علی (به سکون ه): در گذشته چشمه‌ای با همین نام در این محله وجود داشته است.[۹] همچنین بازارچه قدیمی در این محله احداث شد که از رونق خوبی برخوردار بود و اکثر ساکنان محلات شمالی شهر برای تهیه مایحتاج خود به آنجا می‌رفتند. بازارچشمه علی بعلت وجود چندین مدرسه قدیمی، شعبه قدیمی بانک ملی، زبانکده، بهداری، کودکستان، بازارچه، باشگاه، پارک جنگلی و خانه‌های سازمانی نفت و ارتش، از قدیم یکی از امن ترین و بهترین محلات شهر بوده است.
  • لین اصفهانی‌ها (به کسر ل و سکون ی - LANE)
  • محله حسین قصاب (مال گندلی‌ها - به فتح گ، سکون ن، و فتح د): که در دوران حکومت محمدرضا شاه پهلوی به کوی کاوه مشهور بوده‌است و هنوز در فیش‌های آب و برق نام کوی کاوه نوشته می‌شود و نام‌های پیشگفته فقط جنبه شفاهی دارند.
  • لین هندی‌ها: درابتدا محل اقامت کارکنان هندی بوده و اکنون کاملا از بین رفته‌است.
  • دره گلگیریها (به ضم گ اول)
  • مال جونکی (به سکون ل)
  • سرکوره‌ها (کوی شهید موسوی) که بعلت وجود معدن گچ و کوره‌های گچ پزی به این اسم نامگذاری شد.
  • مال شنبه (کوی شهید لرستانی - به سکون ل)
  • پنج بنگله (به فتح ب، سکون ن و گ و کسر ل)
  • هشت بنگله (بنگله به خانه‌های ویلایی لوکس کارمندان عمدتاً خارجی شرکت نفت که به همراه خانواده هایشان در آنها زندگی می‌کردند، گفته می‌شود)
  • شاه‌نشین (به سکون ه)
  • مال‌کریم (به سکون ل)
  • نمره یازده
  • دره‌اشکفت: محلی‌ها آن را دراشکفت (به فتح د، کسر ر، سکون ش، و ضم ک) می‌خوانند. اشکفت در گویش بختیاری به معنی غار است.
  • نمره‌دو
  • پانسیون خیام
  • سی برنج (C.Branch) به معنی بخش C یا منطقهٔ C.
  • کمپ کرسنت (Camp Crescent) که کرسنت به معنی تپه یا قله می‌باشد. (نام کمپی که روی تپه ساخته شده)
  • اسکاچ کرسنت (ُScotch Crescent)
  • کمیک لب کرسنت Chemic Lab: منطقه‌ای که آزمایشگاه شیمیایی نفت در آن احداث شده بود.
  • نفتون
  • پشت‌برج (به کسر ت)
  • باغ‌ملی (به سکون غ)
  • افرمبی (به فتح الف و ر): محله‌ای که پشت گاراژ شرکت نفت، بین باغ ملی و محلهٔ پشت برج قرار دارد. در گذشته در این محله اداره‌ای با نام ادارهٔ تعمیرات راه و ساختمان منطقه وجود داشته است. نام انگلیسی این اداره Field Road Maintenance And Building بوده وحروف اول نام این اداره (F. R. M. B) است. انگلیسی‌ها در آن زمان نام این اداره را به صورت خلاصه یعنی (اف، آر، ام، بی) و با سرعت اِفرَمبی تلفظ می‌کردند. این نام، بعدها درگویش محلی به افرمبی تغییر کرد.[۱۰]
  • مین آفیس (به کسر م، سکون ی و ن): اداره مرکزی شرکت نفت (Main Office)
  • سبزآباد: این محله در مرکز شهر مسجدسلیمان قرار دارد و قسمتی از محلهٔ نمره چهل می‌باشد. یکی از محلات قدیمی می‌باشد که در حال حاضر هنرستان شبانه‌روزی کار و دانش امیرکبیر که در گذشته دانشسرای تربیت معلم بود و قبل از انقلاب هم دبیرستانی مخصوص ادبیات بود و در گذشته بزرگترین هنرستان غرب کشور بود که افراد از شهرها و استان‌های مختلف کشور در این مکان تحصیل کرده و آموزش دیده‌اند. در حال حاضر قسمتی از این هنرستان به کتابخانه عمومی شهید بهنام محمدی تبدیل شده است.
  • نمره‌چهل
  • پشت کوه
  • دره‌خرسان
  • بازار شوشتری‌ها
  • درهٔ سوکیاس
  • نمره‌هشت
  • بی‌بی یان (جمع بی‌بی):که در گذشته بسیاری از کارخانه‌ها در آن فعالیت می‌کردند
  • خواجه‌آباد
  • نفت‌آباد
  • کلگه: به علت وجود تپه‌ای باستانی به نام «کلگه زرین» یا کلگه زری، کلگه نامیده شد.
  • شیخ مندنی
  • تمبی (به کسر ت و سکون م و ب): از مناطق قدیمی و در فاصله‌ای نسبتا دور از شهر و در کنار رودخانهٔ فصلی به همین نام قرار دارد.

مسجدسلیمان و صنعت[ویرایش]

اگر بگوییم این شهر نخستین شهر صنعتی ایران می‌باشد گزاف نگفتیم. وجود اولین چاه نفت خاورمیانه، اولین پالایشگاه نفت خاورمیانه، اولین کارخانه گوگردسازی، اولین کارخانه تولید برق و ... خود گواه بر این مدعاست. هم اکنون مسجدسلیمان در بخش صنعت یکی از قطبهای صنعت ایران است. این شهر دارای کارخانجات صنعتی عظیمی از جمله: کارخانه تولید سیمان کارون مسجدسلیمان، سد و نیروگاه مسجدسلیمان که در سال ۱۳۹۲ برای سومین سال پیاپی رتبه اول را در تولید برق کسب کرد، شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مسجدسلیمان یکی از ۵ شرکت تابعه مناطق نفت خیز جنوب می‌باشد که گستردگی آن از ایذه تا ایلام و خرم‌آباد می‌رسد، کارخانجات تانک سازی شهید فرخ‌نیا، پالایشگاه گاز مسجدسلیمان،پتروشیمی بزرگ رازی مسجدسلیمان، کارخانجات آلومینیوم سازی و ... به علاوه اینکه این شهر دارای یک شهرک صنعتی عظیم می‌باشد که در آن کارخانجات بزرگ و کوچکی از جمله تولید آرد، سوسیس، ماکارانی، صنایع پلاستیک، گونی بافی و ... می‌باشد

مسجدسلیمان و ورزش[ویرایش]

پایه شکل گیری بیش از ده رشته و تیم ورزشی در مسجدسلیمان می‌باشد که عبارتند از فوتبال، شنا، بویلینگ، پینگ پنگ، والیبال، گلف، تنیس، راگبی، بیلیارد و ... برای اولین بار فوتبال در ایران از مسجدسلیمان آغاز شد و اولین مسابقه فوتبال در این شهر بین مردم بومی و انگلیسیها روی داد هم اکنون تیم نفت مسجدسلیمان به عنوان یکی از ۳ تیم خوزستانی در لیگ برتر فوتبال ایران حضور دارد. اولین استخر شنای ایران در این شهر احداث شد و بدین ترتیب پایه‌گذار ورود شنا به ایران بود، اولین زمین تنیس و میز پینگ پنگ و بیلیارد هم برای اولین بار در این شهر مورد استفاده قرار گرفت. اولین زمین گلف ایران هم در منطقه بی بی یان این شهر بنیان شد و تیم نفت این شهر هم اکنون جزو تیم‌های شرکت کننده در مسابقات لیگ ایران می‌باشد. در رشته وزنه برداری مسجدسلیمان از دیرباز به عنوان یکی از قطبهای وزنه برداری حضور داشته و تیم نفت مسجدسلیمان سالها عنوان قهرمانی ایران و آسیا را به یدک می‌کشید از وزنه برداران شهیر این شهر مهران و بهمن مطلق، امیری منگشتی قهرمان آسیا و رکورددار وزن خود در آن زمان، پهلوان شمسی قهرمان کنونی هفت دوره پیشکسوتان جهان و رکورددار جهان، نواب نصیرشلال قهرمان جهان و نایب قهرمان المپیک ۲۰۱۲ لندن و ... می‌باشند.

ترابری، مراکز آموزشی[ویرایش]

ترابری[ویرایش]

این شهر با اهواز مرکز استان خوزستان ۱۲۵ کیلومتر فاصله دارد که البه با احداث جاده دسترسی جدید به ۸۰ کیلومتر تقلیل خواهد یافت. همچنین این شهر دارای جاده آسفالته تا شهرهای لالی، شوشتر، هفتکل، ایذه، باغملک و استان چهارمحال و بختیاری می‌باشد. پایانه بزرگ مسافربری ولیعصر مسجدسلیمان: در شمال شهر در منطقه نفتک واقع است و کار جابجایی مسافران را به وسیله اتوبوسها و سواری‌های پلاک کرایه انجام می‌دهد. از مسجدسلیمان اتوبوسهایی همه روزه به مقصد تهران، کرج، خرم‌آباد، بروجرد، اصفهان، شهرکرد، شاهین شهر، فولادشهر، شیراز و اهواز کار ترابری مسافران را انجام می‌دهد که از این بین تردد بین مسجدسلیمان-اهواز و مسجدسلیمان-اصفهان از همه بیشتر است. همچنین مینی بوسها کار تردد بین مسجدسلیمان و شهرهای اطراف از جمله شوشتر و لالی را انجام می‌دهند همچنین سواری‌های پلاک کرایه‌ای از این پایانه مسافران را به شهرهای اهواز، شوشتر، لالی و شهرکرد جابجا می‌کنند. علاوه بر این دفاتر مسافربری دیگری در سطح شهر کار مسافربری را انجام می‌دهند از جمله دفتری در مرکز شهر که مختص ترابری مسافران بین مسجدسلیمان و ایذه با اتوبوس و سواری‌های پلاک کرایه می‌باشد.

فرودگاه[ویرایش]

این شهر دارای یک فرودگاه در شمال شرقی خود می‌باشد بنام فرودگاه شهید آسیایی که اولین فرودگاه کشور می‌باشد و در دوران جنگ تحمیلی در خدمت هواپیمایی نیروی زمینی ارتش (هوانیروز) بود و طی موشک باران‌های رژیم بحثی دچار خصارات و نواقصی شد تا از کاربری عمومی بیفتد اما در سال ۱۳۸۷ و همزمان با یکصذسالگی کشف نفت در این شهر دولت و وزارت نفت با بودجه‌ای ۶ میلیاردی کار ترمیم و بازسازی آنرا از سر گرفت و هم اکنون آماده خدمات رسانی به مردم این شهر می‌باشد

راه آهن[ویرایش]

اولین راه آهن ایران در این شهر قرار داشت و جهت حمل بار و باربری مورد استفاده قرار می‌گرفت که در دوران جنگ هشت ساله از بین رفت

راه‌های آسفالته[ویرایش]

راههای ارتباطی این شهر با شهرهای اطراف عبارتند از:

  • مسیر اهواز – مسجدسلیمان بطول ۱۲۵ کیلومتر (جاده جدید در حال احداث بطول ۸۰کیلومتر)
  • مسیر مسجدسلیمان – شوشتر بطول ۵۰ کیلومتر
  • مسیر مسجدسلیمان – شهرکرد بطول ۳۴۰کیلومتر(۱۱۰کیلومتر تا استان چهارمحال و بختیاری)
  • مسیر مسجدسلیمان-هفتکل بطول ۷۰ کیلومتر
  • مسیر مسجدسلیمان - ایذه بطول ۱۲۰ کیلومتر (جاده جدید در حال احداث بطول۷۰کیلومتر)

مراکز آموزش عالی[ویرایش]

  • مراکز عالی آموزشی این شهر به شرح زیر می‌باشد که عبارتند از
  • دانشگاه آزاد اسلامی واحد مسجدسلیمان
  • دانشکده سما مسجدسلیمان
  • دانشگاه پیام نور مسجدسلیمان
  • مرکز آموزش فنی و حرفه‌ای امام خمینی
  • هنرستان صنعتی نزاجا (تعطیل)
  • مرکز آموزش پرستار یا زهرا

مردم شناسی[ویرایش]

زبان اهالی این شهر، گویش بختیاری می‌باشد و از طوایف ایل بختیاری هستند.

چهره‌های سرشناس مسجدسلیمان[ویرایش]

سیاست
هنر و موسیقی و ادبیات
  • بهمن علاالدین: با نام هنری مسعود بختیاری خواننده ترانه‌های محلی بختیاری که قبل از انقلاب ترانه‌های فارسی می‌خواند از جمله ترانه گلهای کاغذی موسیقی فیلمی به همین نام با بازی مرتضی عقیلی
  • علی اسیوند: بازیگر سینما و تلویزیون و همسر حمیرا ریاضی
  • محمد یاوری: خواننده ایرانی که هم اکنون مقیم ارمنستان می‌باشد
  • نیما چهرازی: خواننده ایرانی که هم اکنون مقیم سوئد می‌باشد
  • یاس: رپر مشهور ایرانی
  • پرویز آبنار: صدابردار برجسته سینما و تلویزیون که صدا برداری فیلمهای بزرگی همچون را انجام داده است
  • هوشنگ چهارلنگی: شاعر معروف شعر نو
  • سیروس رادمنش:شاعر
ورزش
  • صفر ایرانپاک: بازیکن اسبق تیم ملی فوتبال و باشگاه پرسپولیس و رکورددار گلزنی در داربی پایتخت با هفت گل
  • ایرج سلیمانی:بازیکن سابق تیم ملی فوتبال و پرسپولیس و زننده دو گل در بازی معروف شش تایی‌ها برای پرسپولیس
  • منصور رشیدی: دروازه بان اسبق تیم ملی و باشگاه تاج تهران که با این تیم‌ها قهرمان آسیا شد و در جام جهانی ۱۹۷۸ و المپیک ۱۹۷۶ عضو تیم ملی بود
  • بهزاد غلامپور:دروازه بان سابق تیم ملی فوتبال ایران و باشگاههای استقلال تهران و پاس که همراه این تیم قهرمان آسیا شد
  • کوروش لرستانی:مدافع اسبق تیم ملی فوتبال ایران و کاپیتان اسبق باشگاه پاس تهران که همراه این تیم قهرمان آسیا شد
  • داریوش یزدی: بازیکن سابق تیم فوتبال استقلال تهران
  • بهروز مکوندی: کاپیتان تیم فوتبال صنعت نفت آبادان به مدت ۵سال در لیگ ایران
  • میلاد میداوودی:بازیکن سابق استقلال تهران
  • رضی نخلی پور: کاپیتان تیم فوتبال تراکتورسازی قبل از انقلاب
  • داریوش فروغی:قهرمان اسبق پینگ پنگ ایران در بازیهای آسیایی
  • نواب نصیرشلال: قهرمان وزنه برداری جهان و نایب قهرمان المپیک ۲۰۱۲ لندن
  • مسعود خادمی:قهرمان اسبق گلف ایران و آسیا
علم و دانش
  • پروفسور امیدعلی کرمزاده: ریاضیدان و چهره ماندگار
  • پروفسور بهرام عکاشه: رییس موسسه ژئوفیزیک و پدر علم زلزله نگاری و چهره ماندگار
  • پروفسور جباری: جراح مشهور ایرانی که پایه‌گذار روشی نوین در جراحی ضایعات نخاعی می‌باشد
  • پروفسور موسی‌پور: متخصص کلیه که برای اولین بار در ایران موفق به عمل کلیه به وسیله ارسال دوربین در بدن شد
سایر
  • مرتضی عزیززاده:مدیر و مجری شبکه‌های تلویزیونی ایران موزیک و مهاجر ایران
  • مهران عبدشاه:مدیر و مجری شبکه تلویزیونی IPN
  • آرپناهی:مدیر و مجری شبکه تلویزیونی مهاجر نت ورک
  • جمشید چالنگی:مجری شبکه تلویزیونی صدای آمریکا
  • بهرام مشیری: مجری بخش سیاسی شبکه تلویزیونی کانال وان

منابع[ویرایش]

  1. http://eghtesadbartar.ir/مسجد-سليمان-،-ثروتمند-ترين-شهر-محروم/
  2. طبق نتایج سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۰ جمعیت شهر مسجدسلیمان به ۱۰۳٬۳۶۹ رسید و این در حالی است که جمعیت این شهر در سرشماری سال ۱۳۸۵ عبارت از ۱۰۹٬۵۹۷ نفر بوده است؛ و بعبارتی جمعیت مسجدسلیمان در طی ۵ سال گذشته ۵٫۸ درصد کاهش یافته است.
  3. http://spna.ir/home/?p=5685
  4. «آب و هوای مسجدسلیمان»(انگلیسی)‎. وب‌گاه ودربیس. بازبینی‌شده در ۲۷ آوریل 2014. 
  5. عباسی شهنی۱۳۸۳ ص۵۸
  6. صفهٔ سرمسجد
  7. عباسی شهنی۱۳۸۳ ص۵۵
  8. کولرشاپ مرکز تعمیر وسایل سرمایشی بود
  9. عباسی شهنی۱۳۸۳ ص۵۷
  10. عباسی شهنی۱۳۸۳ ص۳۴۳