رامهرمز

رامهرمز
رامهرمز °۴۹٫۶۰۶۴شرقی °۳۱٫۲۷۸۳شمالی / ۴۹٫۶۰۶۴;۳۱٫۲۷۸۳
اطلاعات کلی
کشور	ایران
استان	خوزستان
شهرستان	رامهرمز
مردم
جمعیت	۴۹٬۸۲۲
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا	۱۷۹ متر

سابقه تاریخی

شهر رامهُرمُز در استان خوزستان و شهرستان رامهرمز قرار گرفته‌است. دهخدا آورده است: رامهرمز شهری از بناهای هرمز پادشاه ساسانی است در حوالی شوشتر، که در قدیم به آن «سمنگان» می‌گفته‌اند که آن را ساده کرده، «رامز» "ramez«و منسوب به آن جا را «رامزی»»ramezi" می‌گویند. چون هرمز پادشاه وقت را آشفتگی در دماغ پدید آمد او را از مقر سلطنتی خود استخر بدان شهر آوردند و در آنجا شفا یافت پس آنجا را رام هرمز گفتند.

رامهرمز بعد از شوش دومین شهر استان می‌باشد که طبق نظر تاریخدانان پایتخت ایران بوده‌است. یاقوت حموی می‌گوید که رامهرمز متشکل از دو کلمه رام (shahr) و هرمز (نام یکی از خسروان ساسانی) بوده‌است. برخی می‌گویند رامهرمز نامی کوتاه شده از رامهرمزاردشیر بوده و این شهری است نام دار در خوزستان و عامه مردم خوزستان این شهر را رامز یا به گویش الوار مجاور که «ا» را به «و» تبدیل می‌کنند roomez گویند. برخی نیز گفته‌اند به دلیل بنا شدن شهر رامهرمز در دوره هرمز ساسانی نام این شهر رامهرمز شده‌است. در جغرافیای تاریخی قدمت خوزستان را بیش از ۶۰۰۰ سال می‌دانند و پیدایش قدیمی‌ترین تمدن بشری در شوش مشخص گردیده و در دوران هخامنشیان و اشکانیان و ساسانیان نه تنها بر عظمت منطقه افزوده گشت بلکه شهرهایی نیز در آن دوران ایجاد شده که بدون شک رامهرمز یکی از آن شهرهابوده‌است. ویرانه‌های «اسک» بین راه رامهرمز و ارجان در راه بهبهان و ویرانه‌های «طاق نصرت» به جای مانده از دوره ساسانی در شهر رامهرمز، گذشته پرشکوه تاریخی آن را نشان می‌دهد. در قرن ۴ هـ. ق رامهرمز به سبب کرم ابریشمی که در آن به عمل می‌آمد و به دیگر نقاط صادر می‌شد شهرت جهانی داشت کتابخانه فرقه معتزله دراین شهر بوده‌است. مردم آبادیهای رامهرمز را طوایف بهمئی، بختیاری وعرب همچون محمدیان ومالکی، خمیسی، زبیدی، رشیدی، فتلاوی، شریفی احمدی، و طوایفی از اقوام دیگر مانند خدری، خدری دشتستان، زارع زاده، بیگدلی، طلاوری ومردمانی که از شهرها و استانهای مجاور به این شهر کوچ کرده‌اند، تشکیل می دهند.

اصطخری می‌گويد: در رامهرمز پارچه‌های ابريشمی می‌بافند و به بسياری از شهرها می‌برند. می‌گويند مانی پيشوای دينی نامدار در اين شهر کشته و به دار آويخته شده است و نيز گويند وی در اين شهر در مجلس بهرام گور به مرگی حتمی در گذشت و سپس سرش را از تن جدا کردند و گفتند او را کشته‌ايم. ابن البشار می‌گويد: رامهرمز قصبه بزرگی است و بازارهای بسيار و پر نعمت دارد. مسجد جامع زيبايی دارد که در گرد آن بازارهای آبادی برپا بوده و از عضد الدوله ديلمی است. تمام اين بازار سنگ فرش، مسقف، پاکيزه، زيبا و روشن است. او همچنين به وجود کتابخانه‌ای در اين شهر اشاره می‌کند و اهميت و بزرگی آن را با کتابخانه‌ی بصره مقايسه می‌کند. شهرستان رامهرمز در سال‌های اخير، دوباره اهميت گذشته خود را به دست آورده و رو به توسعه و ترقی نهاده و امروز از شهرستان‌های مهم استان خوزستان به شمار می‌رود.

مولف فارسنامه ناصری می‌گوید: معنی رام در عنوان رامجرد گفته شد و هرمز نام روز اول از هر ماه فارسیان می‌باشد و نام فرشته‌ای که مصالح آنروز در دست اوست و نام ستاره مشتری و نام پسر انوشیروان و نام رب الارباب نیز باشد و معنی رامهرمز شاد و خرم آباد هرمز، از گرمسیرات فارس در میانه شمال و مغرب شیراز افتاده است. درازای آن از معدن نفت سفید تا قریه جولکی بیست ویک فرسنگ ، پهنای آن از شاروین تا قلعه شیخ هفت فرسنگ است، و محدود است از جانب مشرق بنواحی بهمئی و از سمت شمال بنواحی بختیاری و از سوی باختر و جنوب بنواحی بلوک فلاحی، تابستانش گرم است و درختان سردسیری را جز درخت گردو بخرمی پروراند. خرما و نارنج و لیمو و ترنج و سایر درختانش در ضخامت و بلندی ضرب‌المثل است. بیشتر درخت صحرا و دامنه کوهستان رامهرمز درخت کنار است. کشت و زرعش گندم و جو و برنج و پنبه و کنجد و نخود و عدس و ماشک و لوبیای سفید است. آبش از چندین رودخانه است که همه را از میان بلوک رامهرمز گذار است و زمینش چنان شیب دارد که یکنفر بیلدار در همه جا می‌تواند آب را از رودخانه جدا کند و چون آب رودخانه را بجداول آورند چنان بسرعت می‌رود که گل و لای در جدول نماند و هر ساله این جدولها نیازمند تنقیه نباشد و شکار صحرای رامهرمز آهو و دراج است که گویا تخم این دو جانور را پاشیده‌اند و کهره آهو و جوجه دراج روییده است. مرغ دراج رامهرمز با گنجشک جای دیگر برابری دارد. برف تابستانه کوهستانش بی محافظت تا سال دیگر می‌ماند. در زمان قدیم آب بی اندازه داشته ولی اکنون از حسن سلوک قبایل عرب و بختیاری ده یک بلکه نیمه ده یک آبادی آن باقی نیست !

موقعیت جغرافیایی

شهرستان رامهرمز با ۴۲۵۷ کیلومتر مربع مساحت در خاور استان خوزستان واقع شده که از شمال به شهرستان‌های ایذه و مسجد سلیمان، از خاور به استان کهکیلویه و بویراحمد، از باختر به شهرستان اهواز و از جنوب به شهرستان بندر ماهشهر محدود است. مرکز آن شهر رامهرمز است که با ۳/۷ کیلومتر مربع مساحت در ۱۰۰ کیلومتری خاور اهواز بین ۳۱ درجه و ۱۶ دقیقه پهنای شمالی و ۴۹ درجه و ۳۷ دقیقه درازای خاوری نسبت به نصف‌النهار گرینویچ قرار دارد و بلندی آن از سطح دریا ۱۶۰ متراست. آب و هوای رامهرمز گرم بوده و رودخانه جراحی از خاور رامهرمز می‌گذرد. رامهرمز بر سر چهارراهی قرار گرفته‌است. راه آسفالته به سوی جنوب خاوری به درازای ۹۰ کیلومتر تا بهبهان راه آسفالته به سوی شمال خاوری به درازای ۵۷ کیلومتر تا باغملک (جانکی) راه آسفالته اصلی به سوی جنوب باختر تا راه اصلی آسفالته اهواز – بندر ماهشهر به درازای ۳۹ کیلومتر راه اصلی به سوی شمال باختری به درازای ۱۵ کیلومتر فاصله هوایی شهرستان رامهرمز تا تهران ۵۵۲ کیلومتر است. شهرستان رامهرمز، در سال ۱۳۸۵ جمعیتی بالغ بر ۱۲۳۹۳۰ نفر را که در ۲۵۷۱۸ خانوار می‌زیستند، در خود جای داده‌است.

آثار تاریخی و جاذبه های گردشگری رامهرمز

300px

400px

300px

از جمله آثار مهم این شهرستان:

• گور هرمز ساسانی
• تل برمی
• سد جره : بقایای مهم‌ترین سازه آبی تاریخی رامهرمز بوده که قدمت آن به دوره ساسانیان می‌رسد.
• آرامگاه علمدار (آرامگاه سید میر صالح): قدمت این بنا به دوره سلجوقی می‌رسد.
• عمارت صمیمی
• غار صیدون کبوتری
• قلعه داودختر
• قلعه امیر مجاهد
• قلعه یزدگرد
• شهر مختارک
• جوی آسیاب : قدمگاه امام جعفر صادق، حسینیه ارشاد، آسیاب‌های آبی
• بُنه سهراب
• تشکوه رامهرمز (کوه آتشین)
• چشمه‌های قیر ماماتین (خون اژدها)

مشاهیر

همچنين برای اولين بار علم كلام در زمان ظهور اسلام در كتابخانه بزرگ اين شهر تدريس می‌شد. در عصر كنونی يكی از فقهای عالی مقام كه در بين مردم نجف اشرف، اصفهان، تهران و خوزستان و ديگر بلاد اسلام معروف بوده است حضرت آيت‌الله سيد علی بهبهانی (قدس سره) از اهالی رامهرمز است، كه مرقد مطهر وی در اهواز می‌باشد نام برد. آنچه كه در كتب تاريخی و معتبر آمده است بزرگان و فرزانگان بسياری از اين شهر برخاسته و يا در آن بسر می‌برند از جمله:

• ناخدا بزرگ پور شهریار رامهرمزی

• ابو يحيی زكريا محمد رامهرمزی

• ابو عبداله رامهرمزی

• ابن خلاد رامهرمزی

• ابو محمد حسن بن سهلان رامهرمزی

• ابو عمر وساهل بن موسی بن بختری رامهرمزی

• ابو عاصم عبدالسلام بن احمد رامهرمزی

• عبدالوهاب بن رواحه رامهرمزی

• ابو عبد اله محمد بن عبداله رامهرمزی

• ابو طاهر بن احمد بن فضل رامهرمزی اربقی

• قاضی ابو علی محسن بن علی

• ابن مفرغ

• ابو مريم حنفی

• حبیب الله معلمی

حماسه سرای دفاع مقدس

حبیب الله معلمی زاده ی رامهرمز را حماسه سرای جنگ می گویند که با سرودهایش با همراهی صادق آهنگران به رزمندگان روحیه می داد.نخستین سروده ی مشهور وی <<ای شهیدان به خون غلتان خوزستان،درود>>توسط آهنگران در جماران و در حضور امام خمینی خوانده شد،که در همان روز بارها از تلویزیون ایران پخش شد.

سلمان فارسی

نامش پيش از اسلام روزبه بن وخشودان بود و از اهالی رامهرمز بود.

سلمان فارسی:‌ روزبه، ماهبه‌بن خوشبودان، بوذخمشان اسپهانی، ابوعبدالله «سلمان» فارسی (۵۷۰-۶۵۳ م/۳۳ ق) که پدرش از شهرک «جی» (یهودیه) اصفهان و «دهگان» آن‌جا بوده است. روزبه، اگر هم در اصفهان زاده شده باشد، قطعاً در رامهرمز خوزستان بالیده است، چنان‌که خود را اهل رامهرمز یاد کرده؛ و سبب اشتهار وی با نسبت « فارسی» از آن رو است که نخست فارسی به مفهوم ایرانی است، دوم اینکه کوره‌ی رامهرمز در قدیم خود ولایتی هم مرز با ایالت فارس بوده است. ولایت رامهرمز از جمله شامل شهرهای «ارجان» در جنوب شرقی آن‌جا،‌ گندیشاپور که درست در میانه شوش و شوشتر قرار گرفته است،بود..

ابن عساکر در تاریخ دمشق، گفت: سلمان فارسی، مکنّی به ابوعبدالله، از اهالی رامهرمز (در استان خوزستان) و یا از اهالی اصفهان، از روستایی به نام «جی» بود و پدرش در این روستا کشاورزی می‌کرد و بر کیش زرتشتیت قرار داشت. سلمان نیز بر همین کیش بود، تا این که به مسیحیت تمایل پیدا کرد و مسیحی شد و پس از چندی با یهودیت آشنا شد. آن گاه به مدینه رفت و برده مردی از یهودیان بنی قریظه، قرار گرفت. هنگامی که پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله به این شهر هجرت کرد با دعوت پیامبر صلّی الله علیه و آله با دین اسلام آشنا گردید. سلمان به نزد آن حضرت آمد و مسلمان شد و پیامبر (ص) با مولای او قراردادی بست بر این که سلمان کار کند و از درآمدهای خویش، خود را آزاد کند. پیامبر (ص) و مسلمانان مدینه او را کمک کردند تا این که بهای خویش را به یهودی پرداخت و آزاد گردید. وی با این که ایرانی نژاد است در میان عرب ها و مسلمانان حجاز که غالبا عرب نژاد بودند، به مقامی رفیع و مرتبه‌ای بلند دست یافت. در سال اول هجری، هنگامی که پیامبراکرم (ص) میان هر دو نفر از مسلمانان مهاجر و انصار پیمان برادری برقرار نمود، میان سلمان و ابودردا (عویمر بن زید) نیز عقد اخوت بست و در این ماجرا به سلمان فرمود: یا سلمان أنت من أهل البیت و قد آتاک الله العلم الاوّل و الاخر و الکتاب الاوّل و الکتاب الاخر؛ ای سلمان، تو از اهل بیت ما هستی و خدای سبحان به تو دانش نخستین و واپسین را عنایت کرده است و کتاب اوّل (نخستین کتابی که بر پیامبران الهی نازل شده بود) و کتاب آخر (قرآن مجید) را به تو آموخته است.

او در جنگ خندق، از طراحان اصلی جنگ بود و از آن بعد در تمامی جنگ های مسلمانان شرکت نمود و حتی پس از رحلت رسول خدا صلّی الله علیه و آله در برخی از فتوحات اسلامی حضور فعال داشت.

درباره نقش تقوا در سنجش ارزش آدمی در روایات، حکایت زیبایی آمده است که روزی سلمان فارسی وارد مسجد نبوی شد و صحابه پیامبر(ع) به احترام او از جای خود برخاستند و در صدر مجلس به او جای دادند. لحظه‌ای نگذشته بود که یکی از صحابه معروف نیز وارد مسجد شد، و چون سلمان را در صدر مجلس مشاهده کرد؛ لب به اعتراض گشود و گفت: «من هذا العجمی المتصدر فیمابین العرب؛ این مرد ایرانی و عجمی که در صدر مجلس نشسته در میان عرب ها چه می کند؟» رسول خدا (ص) با شنیدن این سخن غیر اسلامی به خشم آمد و بر بالای منبر قرار گرفت و فرمود: «ای مردم! آگاه باشید که تمام انسان‌ها از زمان حضرت آدم تا زمان ما مثل دندان‌های ما یکسانند، عرب بر عجم، گندمگون بر سیاه پوست امتیازی ندارد، مگر به تقوا.» در روایتی دیگر آمده است که روزی عمر به عنوان تحقیر از حضرت سلمان پرسید: تو کیستی و چیستی؟ سلمان بی درنگ جواب داد: «اول، من و تو نطفه گندیده و بد بو بودیم، طولی نمی‌کشد که با مرگ، بدن من و تو تبدیل به جسدی متعفن و نامطلوب خواهد شد، و چون قیامت بپاخیزد، و میزان‌ها برپا گردد، هر کس میزان اعمال او افزون‌تر و تقوایش بیشتر باشد به خدا نزدیک تر خواهد بود.

سلمان فارسی چه در حیات رسول خدا صلّی الله علیه و آله و چه پس از رحلت آن حضرت، هم چنین وی چه در ایامی که در مدینه ساکن بود و چه در ایامی که به حکومت مدائن منصوب شده بود، همیشه زندگی بی آلایش و ساده‌ای داشت. آن چه از بیت‌المال به عنوان حقوق سالانه به او می‌رسید، صدقه می‌داد و خود با بافت زنبیل و دست رنج‌های خود معیشت می‌نمود. هیچگاه مقام و منزلتش و یا حکومتی که به وی واگذار شده بود، ذره‌ای وی را به عافیت طلبی و رفاه گرایی سوق نداد. حتی آن هنگامی که به حکومت مدائن رسید، با روش‌های ساده زیستی و قناعت پیشه‌گی خویش، محرومان و مستمندان را به زندگی امیدوار می‌کرد و با آنان همراه و همراز می‌گردید. از او نقل کرده‌اند که به او گفتند: چرا از امارت ناخرسندی پاسخ داد: به خاطر حلاوت رسیدن به آن و مرارت جدایی‌اش. ابونعیم و ذهبی نوشته اند که سلمان در حالی که بر حدود سی هزار نفر حکومت می کرد، تنها با یک عبا که فرش و لباس او نیز بود، برای مردم خطبه می‌خواند. به همین جهت مورد سرزنش خلیفه وقت، عمربن خطاب قرارگرفت. او در پاسخ خلیفه چنین نوشت: گفته بودی که من حکومت خدا را ضعیف و سست کرده و خود را خوار گردانیده و خدمتکار مردم نموده ام به حدی که اهالی مدائن نمی‌دانند که من امیر آن هایم ! پس مرا به منزله پلی گردانیده اند که بر من می گذرند و بارهای خود را بر دوش من می‌گذارند! و نوشته بودی که این ها باعث سستی سلطنت خدا می‌شود! پس بدان که ذلت در اطاعت الهی، دوست داشتنی تر است در نزد من از عزت در معیصت و نافرمانی خدا و تو خود می دانی که رسول خدا صلّی الله علیه و آله تألیف دل های مردم می نمود و به ایشان نزدیکی می‌جست و مردم هم به سوی او تقرب می‌جستند...

مقبره سلمان فارسی که در منطقه مدائن عراق و در جنوب بغداد قرار دارد، طی اقدامات تروریستی به دنبال هتک حرمت حرم ائمه اطهار سامرای عراق مورد اصابت خمپاره قرار گرفت.

گنجینه جوبجی رامهرمز

این گنجینه در سال ۱۳۸۶ به شکل اتفاقی و حین خاک‎برداری شرکت آب و فاضلاب خوزستان در یک محوطه ۲۵۰۰ ساله در روستای جوبجی رامهرمز پیدا شد. قدمت این گنجینه که بخشی از آن با عنوان گنجینه جوبجی در موزه ایران باستان نیز به نمایش گذاشته شده‌است، به دوره عیلامی می‌رسد. خبر پیدا شدن تکه‎های طلا توسط یکی از مسئولان شرکت پیمانکار «وشاق» به اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری رامهرمز داده می شود. با توجه به تاریخی بودن این منطقه، پیش از کشف قطعات طلا و سفال، اداره میراث فرهنگی رامهرمز عملیات خاک‎برداری شرکت آب و فاضلاب را متوقف کرده بود اما این شرکت چند روز بعد دوباره فعالیت خویش را آغاز کرد که به این کشف منجر شد. خاکبرداری به وسیله بیل‎های مکانیکی به کشف ۵۰۰ سکه، دستبند و قطعات طلا و قطعات بسیار زیاد سفال منجر می‎شود که خیل عظیمی از مردم را به این منطقه می‎کشاند.

پاره‎ای از این شی‎ها عبارتند از: بازوبند زیبای طلایی با نقش‎مایه‎های گیاهی که احتمالا توسط سنگ‎های قیمتی تزیین شده، دو دستبند طلایی که دو سر آن‎ها به شکل سر آهو و با سنگ‎های قیمتی دارای نقش مایه‎های گیاهی تزیین شده‌است، چند دستبند ساده طلایی که یکی از آن‎ها کتیبه‎ای به خط میخی‎ دارد، حلقه‎های موسوم به قدرت که یکی از آن‎ها کتیبه‎ای احتمالا به خط میخی ایلامی نو دارد، عصای کوتاه طلایی، انگشتری به صورت حلقه، ۱۵۵ دکمه‎های طلایی با اندازه‎های بزرگ و کوچک که کشف این دکمه‎های کمیاب از نظر تاریخی کمک قابل توجهی به مطالعه چگونگی دوخت لباس‎های تزیینی باستانی می‎کند و این دکمه‎ها مانند دکمه‎های به دست آمده از ارجان، سطح محدی دارند، از جمله اشیا موجود در گنجینه‎ رامهرمز است. گردنبند طلایی، تکه‎های طلایی با نقوش گیاهی و هندسی، ۹۹ مهره طلایی گردنبند، آویز‎های طلایی ریز و درشت گردنبند به تعداد ۲۳ عدد، سه ظرف مرمری و ظرف‎های سفالی و مفرغی، چند دستبند از جنس مفرغ، سه پایه فلزی احتمالا مربوط به شمعدان، مجسمه الهه شکسته، الهه ماهی مربوط به دوره «سوکل مخ» که متعلق به قرن هفدهم و هجدهم پیش از میلاد است و نمونه‎ای از آن در موزه بریتانیا نیز موجود است، جزو این اشیا هستند. مجسمه‎ الهه ماهی، زنی را نشان می‎دهد که به شکل ارباب انواع ایلامی‎ دامن‎چین‎دار بر تن دارد، بدن ماهی شکل آن افقی است که با بدن زن زاویه‎ای تشکیل می‎دهد که آن را به کمک پیچ‎هایی که یکی از آن‎ها در بدنه ماهی باقی است، به سر دسته صندلی نصب می‎کردند، این الهه دست‎های خود را برای نشان دادن شی، دراز کرده‌است. در میان این اشیا دو مجسمه مفرغی مربوط به دوره «سوکل مخ» قرار دارد که توجه باستان‎شناسان را به خود جلب کرده‎ است. اکنون یک گروه باستان‌شناسی زیر نظر دکتر شیشه‌گر درحال مرمت و مطالعه این گنجینه‌اند و پس از تکمیل مراحل آن، بخش عمده این اشیا در موزه ملی ایران باقی خواهد ماند و فقط بخشی از آن به موزه شهرستان رامهرمز منتقل می‌شود.

گنج جوبجی در موزه ملی

طرح نجات‌بخشی و مرمت آثار کشف شده تاریخی رامهرمز که به گنج جوبجی مشهور است، در موزه ملی ایران آغاز شد. این آثار تاریخی از آرامگاهی از دوره عیلام نو و بقایای دو تابوت مفرغی حاوی بقایای استخوان‌های دو زن به دست آمده که همراه مجموعه‌ای از آثار زرین، مفرغی، نقره و سفالین کشف شده‌است.

به گزارش روابط عمومی موزه ملی ایران، بقایای این اشیا در شرایط کشف ناممکن می‌نمود، لذا این مجموعه برای انجام امور حفاظتی و مرمتی در واقع نجات‌بخشی آنها از انهدام کامل به بخش حفاظت و مرمت موزه ملی ایران منتقل شد.

به گفته کارشناسان موزه ملی ایران، در نخستین مرحله براساس اولویت‌های حفاظتی و مرمتی، نجات‌بخشی مجموعه‌ای از بقایای اشیای آلیا ژ مس که هریک به صورت توده‌ای از محصولات خوردگی، فاقد مغز فلزی و کاملا ترد و شکننده نیز بودند صورت گرفته‌است.

این مجموعه اشیا در میان انبوهی از رسوبات سخت محیط به صورتی ناهمگون، در نامناسب‌ترین شرایط ممکن حفاظتی به یکدیگر متصل بوده و در مواردی نیز بدنه آنها به هم جوش خورده بود.

پس از حذف تدریجی رسوبات محیط، بقایای ۱۳ قلم شیء با وضعیت کاملا بحرانی آشکار شد و در نهایت جداسازی اشیا، مراحل مرمت، بازسازی و تثبیت آنها صورت پذیرفته‌است. در میان آثار مکشوفه یک حلقه زرین با نام یکی از شاهان آخرین سال‌های حکومت عیلام، به نام شوتور نهونته پسر ایندد بود که انتساب این آرامگاه را به خانواده شاهی ثابت می‌کند.

• گنجینه جوبجی 9.jpg

  گنجینه جوبجی

• گنجینه جوبجی 17.jpg

  گنجینه جوبجی(حلقه قدرت)

• دستبند زرین.jpg

  گنجینه جوبجی(دستبند زرین)

• گنجینه جوبجی 15.jpg

  گنجینه جوبجی

• گردنبند زرین.jpg

  گنجینه جوبجی(گردنبد زرین)

• گنجینه جوبجی 18.jpg

  گنجینه جوبجی

• حلقه قدرت.jpg

  [[حلقه قدرت

• گنجینه جوبجی 11.jpg

  گنجینه جوبجی

• گنجینه جوبجی 14.jpg

  از گنجینه جوبجی

حیات وحش و زیستگاها

آهو ایرانی

رامهرمز از دیرباز زیستگاه آهو بوده است چنانچه مولف کتاب فارسنامه ناصری آورده است:شکار صحرای رامهرمز آهو و دراج است که گویا تخم این دو جانور را پاشیده‌اند و کهره آهو و جوجه دراج روییده است.درحال حاضر منطقه حفاظت شده دیمه رامهرمز بیش از بیست راس آهو وجود دارند. دشت دیمه رامهرمز زیستگاه مناسبی برای گونه آهو می باشد که باتوجه به مطالعات انجام شده توسط کارشناسان اداره کل حفاظت محیط زیست این مکان برای احیاء گونه آهو مناسب می‌باشد. این آهوان زیبا در زمینی به مساحت ۱۰۰ هکتار که فنس کشی شده است، زندگی و زاد آوری می‌کنند.

غزال عربی(اوریکس)

در پی انتقال دو رأس غزال عربی (اوریکس) اهدایی کشور قطر به دولت جمهوری اسلامی ایران، پس از بررسی های اجمالی از زیستگاه های استان خوزستان و شباهت زیستگاه دیمه در رامهرمز و میش داغ در دشت آزادگان با زیستگاه اصلی آنها، سرانجام در سال۱۳۸۹ با همکاری و مساعدت معاونت محیط زیست طبیعی سازمان دو رأس غزال عربی از طریق ترابری هوایی از پارک پردیسان تهران به استان خوزستان و سرانجام در همان روز به منطقه شکار ممنوع دیمه و در فضایی آماده سازی شده به مساحت دو هکتار رهاسازی شدند. پس از مراقبت‌های ویژه و اقدامات حفاظتی در روز ۱۶ فروردین سال نود، اولین نوزاد از این جفت متولد شد. بر اساس معاینات دامپزشکی، حال عمومی والدین و نوزاد رضایت بخش تشخیص داده شد. هدف از نگهداری و تکثیر این گونه‌ها را انجام مطالعات تحقیقاتی از طریق مراکز علمی، پژوهشی پیرامون وضعیت ژنتیکی و مباحث اکولوژیکی اعلام کرد. غزالهای عربی از خانواده گاوسانان بوده از گونه‌های در حال تهدید به انقراض به شمار می روند که زیستگاه این حیوانات کشورهای حوزه خلیج فارس همچون قطر، اردن، عربستان می‌باشد. این اوریکس‌ها که به زبان عربی بنام «مها عربی» یا «غزال عربی» و به زبان رومانی «اوریکس» خوانده می‌شوند.

اوریکس دارای مشخصاتی همچون طول ۱۴۰ الی ۱۸۰ سانتی متر، وزن ۱۰۰ الی ۱۲۰ کیلوگرم، طول شاخ ۷۰ الی ۷۵ سانتی متر و طول عمر حدود ۲۰ الی ۲۵ سال می‌باشد.

اوریکس انتقالی نر سه ساله و ماده دو ساله می‌باشد و مدت زمان زایمان آنها بین ۵/۸ الی ۹ ماه و وزن هر کدام ۱۰۰ الی ۱۳۰ کیلوگرم می باشد .

دشت دیمه

منطقه حفاظت شده ی دشت دیمه رامهرمز در ده کیلومتری جاده رامهرمز به رامشیر قرار دارد، و مساحت آن صد هکتار است.در این دشت بیش از پنجاه راس آهو زیست می کنند.همچنین یک جفت غزال عربی اهدایی امیر قطر به ایران در این منطقه رهاسازی شده اند که نخستین نوزاد خود را در این دشت بدنیا آورده اند.

بیشه زارهای مارون

در حاشیه‌ی رودخانه‌ی زیبای مارون بیشه‌زارهای سرسبز و خرم با درختان بید، بنگر، گز و کنار چشم‌اندازهای زیبا و بکری را بوجود آورده‌اند. در این جنگل ها پرندگان وحشی زیادی نظیر دراج، تیهو، مرغابی، بلبل و کبوترهای وحشی زندگی می‌کنند. همچنین حیواناتی مانند گراز، روباه، شغال، گرگ، گربه وحشی و خرگوش در این بیشه زارها زیست می‌کنند. این رودخانه به علت پرآب بودن در فصول سال طبیعتی دلنشین و جذاب دارد که می تواند محل مناسبی جهت تفریح و تفرج باشد. این بیشه‌زارها از روستاههای شاه ابوالقاسم، بنه عباس، سلطان آباد، بنه قیطاس،بن رشید تا زویدی ادامه دارند.

دانشگاه‌ها و مراکز علمی

دانشگاه آزاد رامهرمز

دانشگاه پیام نور رامهرمز

دانشگاه پیام نور رامهرمز درسال ۱۳۷۰ با سه رشته تحصیلی مدیریت دولتی٬ علوم تربیتی وزبان وادبیات فارسی در مقطع کارشناسی و در محل هنرستان کشاورزی رامهرمز تأسيس گردید و با همت مسئولین وقت دانشگاه وکارکنان زحمتکش مرکز توانست موانع سد راه را برطرف کرده و با پشت سر گذاشتن فراز و نشیب‌های بسیار هم اکنون از مراکز خوب در سطح استان محسوب شود. در حال حاضر با داشتن 3400 نفر دانشجو و 30 رشته تحصیلی (ادبیات فارسی٬ ادبیات عرب ٬تربیتی (3 گرایش )٬ مدیریت دولتی ٬ صنعتی٬ بازرگانی٬ جهانگردی، اقتصاد ٬علوم اجتماعی٬ حسابداری، روانشناسی٬ تربیت بدنی، حقوق، الهيات (3گرایش ) ریاضی، دو گرایش کشاورزی دو گرایش، زیست شناسی 2 گرایش، فیزیک، آمار، کامپیوتر نرم افزار، آموزش و پرورش ابتدایی، علوم تجربی، آموزش ریاضی، امور تربیتی، آموزش حرفه و فن، همچنین فراغت از تحصیل حدود 2000 نفر دانشجو در رشته های مدیریت ٬ ادبیات فارسی٬ علوم تربیتی٬ روانشناسی٬ حسابداری و تربیت بدنی ٬ شیمی کاربردی، زیست شناسی، حقوق سهم بسزایی را در ارتقاء سطح علمی منطقه دارد . مرکز رامهرمز با داشتن چند واحد دانشگاهی در شهرهای همجوار خود از جمله هفتگل و رامشیر و باغملک و ايذه و.....توانسته مجموعه‌ای از رشته‌های متنوع را در شهرهای همجوار خود تشکیل داده و از مسافرت‌های طولانی دانشجویان شهرهای رامهرمز وحومه به دیگر مراکز دوردست و سایر استان‌ها جلوگیری کند.

نگارخانه

• 

  عمارت صمیمی

• تشکوه 2.jpg

  تشکوه رامهرمز

• تشکوه 1.jpg

  تشکوه رامهرمز

• دره قیر.jpg

  چشمه های قیر

• دره قیر.jpg

  چشمه های قیر ماماتین

• 

  حبیب الله معلمی فردوسی جنگ

• 

  تفریح‌گاه ساحلی (پارک علی‌کله) و سد تنظیمی دزفول

• 

  آرامگاه رودبند

• 

  نماییی هوایی از شهر دزفول

منابع

www.ostan-kz.ir/city_information_fa.html

• جایگاه و بلندا

از آثار طبیعی رامهرمز می‌توان کوه آتشین را نام برد http://www.jamejamonline.ir/newstext.aspx?newsnum=۱۰۰۸۸۶۷۹۹۷۹۵