داراب افسربختیاری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

داراب افسر بختیاری از شاعران بختیاری است که به گویش بختیاری شعر سروده‌است. از جمله معروفترین سروده‌های وی «خدائیه»، «عمرویه» و «همیلا: مناظره پسر روستایی با دختر شهری» می‌باشد.

زندگی[ویرایش]

وی در تاریخ ۱۲۷۹ در نزدیکی تالاب چغاخور واقع در استان چهارمحال بختیاری متولد شد. پدر وی آ اصلان احمد خسروی از بزرگان طایفه احمد خسروی از تیره زراسوند، هفت لنگ بختیاری و مادرش بی بی گوهر فرزند حسینقلی خان ایلخانی می‌باشد..[۱]

داراب افسر از سن سی سالگی شاعری را آغاز کرد. او آنچنان در سرودن اشعار بختیاری به شیوائی و استواری اهتمام نمود که اینک فرهیختگان دیار بختیاری او را پدر شعر بختیاری می‌نامند چنانکه در مورد وی ملک‌الشعرای بهار نیز گفته بود: «کاری که فردوسی در زبان فارسی کرد، افسر در زبان بختیاری انجام داده‌است.»

شعر داراب با توجه به شرایط خانوادگی و اصالت ایلی و شرایط اقلیمی و اجتماعی دیار بختیاری سروده شده است و در حقیقت آیینه تمام نمای احساسات، عواطف و ذوق سرشار یک بختیاری تبار می‌باشد که سادگی و صفای انسان را بیان می‌کند و صمیمیت زندگی روستایی و عشایری را نشان می‌دهد که در کنار رنگ و بوی زندگی شهری و مشکلات اجتماعی تلاش می‌کند تا هویت عاطفی و انسانی خود را حفظ کند و آن شور و شادمانی صادقانه و بی ریای خود را نسبت به انسانها آشکار می‌نماید تا افراد بتوانند در مسیر رشد تکامل انسانی قدم بر دارند.[۲]

وی در سال ۱۳۲۰ در اصفهان ساکن شد. در سال ۱۳۳۷ دچار سکته شدیدی شد و در نتیجه نیمی از بدنش فلج گردید. در سال ۱۳۵۰ در اصفهان درگذشت و در تخت فولاد، تکیه میر بخاک سپرده شد.[۳]

آثار[ویرایش]

اشعار داراب افسر در زمینه‌های گوناگونی از جمله عرفانی، عاشقانه، سیاسی و در قالب‌های قصیده، غزل، قطعه، و... سروده شده‌است.

دو کتاب از او برجای مانده است:

  • ترانه‌های محلی بختیاری
  • دیوان داراب افسر بختیاری

این دو تاکنون بارها به چاپ رسیده و مورد استقبال فراوانی از سوی بختیاریان قرار گرفته‌است.

نمونه اشعار[ویرایش]
  • خدائیه
  • همیلا
  • عمرویه
  • رستاخیز مسجد سلیمان
  • همیلا: مناظره پسر روستایی با دختر شهری
  • ...

ابیاتی از شعر خداییه:

ای که روزی همه خلق ز انبار تونه// آسمون‌ها و زمین کرده کردار تونه‌ای همه نقش و نگاری که منه دنیا هد// همه از پرتو یک جلوهٔ دیدار تونه

حق تو داری بکنی هر چه بدنیا اخوهی// چون همه بید و نبید زنده ز پندار تونه

«افسر» ئی فخر بسه سی تو که بعد از مرگت// اسم لر تا به ابد زنده ز اشعار تونه

منابع[ویرایش]

  1. [۱] پایگاه فرهنگی خبری مسجدسلیمان، دیباچه‌ای بر شاعر فقید داراب افسر بختیاری و اشعار وی
  2. [۲] صداوسیمای استان جهارمحال بختیاری، داراب افسر بختیاری، ۲۰ مرداد ۱۳۸۸
  3. رضوی، سید مسعود. «آهنگ کوهساران: درباره داراب افسربختیاری و شعرهایش». اطلاعات حکمت و معرفت. ششم، ش. 11 (اسفند 1390).