شهرستان اندیکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شهرستان اندیکا
اطلاعات کلی
کشور ایران Flag of Iran.svg
استان خوزستان
مرکز قلعه خواجه
نام‌های پیشین آردریکا
سال شهرستان شدن [۱]
مردم
جمعیت ۴۹،۷۲۸ نفر
مذهب اسلام شیعه دوازده امامی
جغرافیای طبیعی
مساحت ۲۳۰۰ کیلومتر مربع
داده‌های دیگر
پیش‌شماره تلفنی 0682
وب‌گاه www.andikakhabar.ir
شهرها
آبژدان ، قلعه خواجه
تعداد بخش‌ها
آبژدان ،چلو و بخش مرکزی


اندیکا از شهرستان‌های تازه تاسیس استان خوزستان شامل سه بخش در شمال شرقی خوزستان قرار دارد. جمعیت شهرستان اندیکا ۸۰ هزار نفر و مساحت آن ۲۳۰۰ کیلومتر مربع است. مرکز آن شهر کوچک قلعه خواجه است که ۹۱۵ نفر جمعیت دارد. شهرستان اندیکا شامل سه بخش مرکزی آبژدان و چلو است. اندیکا مرکز شمال کوهستانی خوزستان است . در گذشته در گویش محلی انرا اندکو(انده+کوه) میگفتند که اندی در زبان پارسی به معنای شگفتی و «کو»همان «کوه» میباشد یعنی سرزمین کوههای شگفت . همانگونه که میدانیم میان رودانی ها ساکنین اصلی عیلام را مردمان کوههای بلند می دانستند و معنای عیلام از نظر آنان به طور خاص اشاره به ساکنین کوه های بلند عیلام(خوزستان) داشت.همچنین این شهرستان را (ان +ده +گا) به معنی «دهگاه» و محل نگهداری انبار غله هم گفته اند( جهت اطلاعات بیشتر به پایگاه فرهنگی شهرستان اندیکا مراجعه شود) . این مکان نخستین مکان اسکان قوم پارس در جنوب غرب ایران بود که آثار نخستین معماری پارسی(سنگ چین بدون ملات) در قلعه بردی اندیکا نمایان است . ادامه آثار نخستین پارسی را می توان در پی کلگه زرین و دژحکومتی(آتشکده سرمسجد) مسجدسلیمان مشاهده کرد.

این شهرستان پیش از این بخشی در شهرستان مسجدسلیمان استان خوزستان بود. جریان تبدیل شدن بخش اندیکا به شهرستان از سال ۱۳۸۴ آغاز و در نیمه دوم سال ۸۶ نهایی شد. این شهرستان دارای ۵۹۵ روستا و آبادی، ۶ دهستان، ۳۳ هزار هکتار زمین کشاورزی و ۲۰۰ آثار تاریخی است. آب و هوای خوب و دو سد مسجد سلیمان و شهید عباسپور و همچنین جاده بازفت از پتانسیل‌های این شهرستان هستند.

دهستان‌های شهرستان اندیکا در زمانی که بخش بود عبارت بودند از: اندیکا، آبژدان، چلو، شلال و دشتگل، قلعه خواجه، کوشگ، للروکتک.

جمعیت[ویرایش]

جمعیت بخش اندیکا هم در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۹،۷۲۸ نفر بود.[۲]. در سال ۱۳۶۸ مرکز بخش اندیکا از روستای لالی به روستای قلعه خواجه انتقال یافته‌بود.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. «بانک اطلاعات تقسیمات کشوری». وب‌گاه رسمی وزارت کشور ایران. بازبینی‌شده در آبان ۱۳۸۹. 
  2. پایگاه اینترنتی مرکز آمار ایران
  3. حافظه قوانین. بازدید: نوامبر ۲۰۰۹.