شهرستان اندیکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شهرستان اندیکا
اطلاعات کلی
کشور ایران Flag of Iran.svg
استان خوزستان
مرکز قلعه خواجه
نام‌های پیشین آردریکا
سال شهرستان شدن [۱]
مردم
جمعیت ۴۹،۷۲۸ نفر
زبان‌های گفتاری فارسی گویش بختیاری
مذهب اسلام شیعه دوازده امامی
جغرافیای طبیعی
مساحت ۲۳۰۰ کیلومتر مربع
داده‌های دیگر
پیش‌شماره تلفنی ۰۶۸۲
شهرها
آبژدان، قلعه خواجه
تعداد بخش‌ها
آبژدان، چلو و بخش مرکزی


اندیکا از شهرستان‌های تازه تاسیس استان خوزستان شامل سه بخش در شمال شرقی خوزستان قرار دارد. جمعیت شهرستان اندیکا ۸۰ هزار نفر و مساحت آن ۲۳۰۰ کیلومتر مربع است. مرکز آن شهر کوچک قلعه خواجه است که ۹۱۵ نفر جمعیت دارد. شهرستان اندیکا شامل سه بخش مرکزی آبژدان و چلو است. اندیکا مرکز شمال کوهستانی خوزستان است. در گذشته در گویش محلی انرا اندکو (انده+کوه) می‌گفتند که اندی در زبان پارسی به معنای شگفتی و «کو»همان «کوه» می‌باشد یعنی سرزمین کوههای شگفت. همانگونه که میدانیم میان رودانی‌ها ساکنین اصلی عیلام را مردمان کوههای بلند می‌دانستند و معنای عیلام از نظر آنان به طور خاص اشاره به ساکنین کوه‌های بلند عیلام (خوزستان) داشت. همچنین این شهرستان را (ان +ده +گا) به معنی «دهگاه» و محل نگهداری انبار غله هم گفته‌اند (جهت اطلاعات بیشتر به پایگاه فرهنگی شهرستان اندیکا مراجعه شود). این مکان نخستین مکان اسکان قوم پارس در جنوب غرب ایران بود که آثار نخستین معماری پارسی (سنگ چین بدون ملات) در قلعه بردی اندیکا نمایان است. ادامه آثار نخستین پارسی را می‌توان در پی کلگه زرین و دژحکومتی (آتشکده سرمسجد) مسجدسلیمان مشاهده کرد.

این شهرستان پیش از این بخشی در شهرستان مسجدسلیمان استان خوزستان بود. جریان تبدیل شدن بخش اندیکا به شهرستان از سال ۱۳۸۴ آغاز و در نیمه دوم سال ۸۶ نهایی شد. این شهرستان دارای ۵۹۵ روستا و آبادی، ۶ دهستان، ۳۳ هزار هکتار زمین کشاورزی و ۲۰۰ آثار تاریخی است. آب و هوای خوب و دو سد مسجد سلیمان و شهید عباسپور و همچنین جاده بازفت از پتانسیل‌های این شهرستان هستند.[نیازمند منبع]

دهستان‌های شهرستان اندیکا در زمانی که بخش بود عبارت بودند از: اندیکا، آبژدان، چلو، شلال و دشتگل، قلعه خواجه، کوشگ، للر و کتک.

جمعیت[ویرایش]

جمعیت بخش اندیکا هم در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۹،۷۲۸ نفر بود..[۲] در سال ۱۳۶۸ مرکز بخش اندیکا از روستای لالی به روستای قلعه خواجه انتقال یافته‌بود.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. «بانک اطلاعات تقسیمات کشوری». وب‌گاه رسمی وزارت کشور ایران. بازبینی‌شده در آبان ۱۳۸۹. 
  2. پایگاه اینترنتی مرکز آمار ایران
  3. حافظه قوانین. بازدید: نوامبر ۲۰۰۹.