خانوار

در تعریف آماری، خانوار از چند نفر تشکیل می‌شود که با هم در یک اقامتگاه زندگی می‌کنند، با یکدیگر هم‌خرج هستند و معمولاً با هم غذا می‌خورند. فردی که به تنهایی زندگی می‌کند نیز، خانوار تلقی می‌شود.

در آمار جمعیتی از تقسیم تعداد جمعیت به تعداد خانوار به عددی می‌رسند که بُعد خانوار نام دارد.

خانوار عمدتا در مطالعات آماری مورد استفاده قرار می‏گیرد. مثلاً سالنامه آماری سال ۱۳۶۴ ایران (ص۵۲) به انواع خانوار (معمولی، معمولیِ ساکن، عشایری، متحرک و دسته‏جمعی) اشاره می‏کند و، در تعریف خانوار معمولی، شرط خویشاوند بودن را معیار قرار نمی‏دهد، بلکه شرایط دیگری، چون زندگی مشترک در یک اقامتگاه و هم‏خرج و هم‏سفره بودن افراد، را دلیل وجود آنان در یک خانوار می‏داند. در این تعریف، خویشاوندی شرط نیست و ممکن است، در یک خانوار، افرادی وجود داشته باشند که خویشاوند نباشند.

یک نفر به تنهایی می‏تواند یک خانوار باشد، اما اطلاق خانواده بر او مقدور نیست. هم‏چنین، در آمارگیری‏ها و سرشماری‏های عمومی، مستخدمین را جزو خانوار به شمار می‏آورند؛ در صورتی که، در مطالعه خانواده و خویشاوندی، مستخدم جایی ندارد.

جستارهای وابسته

• خانواده