ایل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

عشایر و کوچ‌گردان یک منطقه معمولاً به گروه‌های کوچکتری به نام ایل تقسیم می‌شوند.

واژهٔ ایل از اصل ترکی است و معنای واژگانی آن همراه، رفیق، مردم و جماعت است.[۱] در فارسی واژهٔ ایل را با جمع عربی -ات نیز به صورت ایلات جمع می‌بندند.

[ویرایش] منابع

  1. لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ ایل.
ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار