سرنا
سُرنا یا سورْنا نام ساز بادی باستانی ایرانی است که از چوب ساخته میشود.
محتویات |
[ویرایش] ریشه لغت سرنا
سُرنا و کَرنا هر دو به معنی بوق و با لغت "Horn" در انگلیسی از یک ریشه میباشند. در اصل در میان اقوامی که زبان هندواروپایی اولیه را صحبت میکردند این ساز به علت اینکه از شاخ حیوانات ساخته میشد به این اسم نامیده شده. شاهد دیگری که به این ادعا و مشابهت مهر تائید میزند نام ذوالقرنین، به معنی دارنده دو شاخ است. قَرن که مُعَرَّب کَرن است (که در اسم کَرنا مشاهده میشود) به معنی شاخ میباشد. البته سُرنای کنونی به مراتب از بوقهای شاخی اولیه پیشرفته تر است، ولی عضوی از خانواده سازهای بادی یا بوقی به شمار میآید.
[ویرایش] سرنا در ایران
سرنا سازی نه تنها محلی، بلکه قدیمی است. در اشعار شعرای ایران بسیار نام سرنا، سورنا و سورنای آمده است. در نواحی بختیاری و دزفول سرنای کوچک معمول است. سرنای محلی معمولاً با دهل نواخته میشود.در میان سرنا نوازان مشهور ایرانی می توان از علیاکبر مهدیپور دهکردی، نوازنده نوروزنامه یا همان موسیقی هنگام تحویل سال نو و نیز شامیرزا مرادی نام برد.
[ویرایش] رخنه در فرهنگ
همچنین ضرب المثلی در پارسی برگرفته از این ساز ساختهشدهاست که میگوید:
| « | آدم ناشی، سرنا را از سر گشادش می زنه | » |
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منابع
- سایت مقیاس
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Sorna»، ویکیپدیای ، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۳ مارس ۲۰۰۸).
